recipit penſionē ꝓ futuro tempore nō dr̄ alienare ſed eccleſie nō acꝗre̓. ⁊ in nō acꝗrēdo ſolꝰ p̄latus pōt cōditionē eccl̓ie deteriorē face̓. vide bo.glo. xv. q. i. §. vltimo. ſentit Inn. in. c. ij. de dona.⁊ in. c. qm̄. de deci. ¶ In ea. glo. ibi clade vel caſmate ꝑierit ⁊cͣ. noͣ glo. vſqꝫ ad finem. clades proprie eſt peſtis vel interemptio ꝑ gladiuꝫ. ſed hicponit̉ ꝓ quadaꝫ īteremptōe. caſmate v̓o ponit̉ꝓ terremotū ſeu fractione. Ex iſta gl. hēs duasconcluſiones. nō primam ꝙ ꝓpter damnum reiemphitcoticarie nō liberatur emphiteota a penſione nec a parte penſionis. niſi tota res perieritarg. in. l. i. C. eo. hec opi. eſt communior. licet aliqui tenuerūt primam partem gl. Et eſt ratio ꝗaemphiteota ſoluit penſionem in recognitionemdn̄ij directi qd̓ r̄māſit penes dn̄ꝫ. ideo qͣꝫdiu durat ſubſtātia ſemꝑ ſubeſt cauſa ſoluendi penſionem. licet Bart. in dicta. l. i. dicit hoc intelligereqn̄ emphiteota potuit tantum recolligere ꝙ poteſt ſoluere penſionem. ſed hoc dictum nullo iure ꝓbat̉ nec puto verum. nam ẜm hoc nō eſſetdr̄ia īter emphiteotā ⁊ colonuꝫ. ⁊ vide in ſpe. ind. §. nūc aliqua. v̓. cxvij. ¶ Secunda cōcluſio ēꝙ ꝓpter ſterilitatem cōtingentē in fructibꝰ qͣꝫtūcūqꝫ maxima nō fit r̄miſſio emphiteote ꝓpt̓ dānū. lꝫ aliud ſit in colono. vt in. c. sͣ. ꝓx. ſed emphiteota ſoluit in recognitionem dn̄ij. vt. sͣ. dixi. Etratio diuerſitatis. qꝛ colonus vr̄ cōduxiſſe ſb̓ qͣdam tacita cōditiōe fructuū futurorū ⁊ ideo deficiētibꝰ fructibꝰ fit remiſſio ꝓ rata. vt latiꝰ dixisͣ. c. ꝓxi. ſed emphiteota ſoluit in recognitioneꝫdn̄ij. vt. sͣ. dixi. ⁊ ꝓpter hoc emphiteota ſolet lōge minus ſolue̓ qͣꝫ colonus. x. q. ij. hoc ius. vndead vtrāqꝫ cōcluſionē ſolent dari verſus. Si resperit tota liberabitur emphiteota. Sꝫ ſi ꝓ ꝑtenulla liberabit̉ arte. ⁊ faciunt hec ad. q. noͣbilem⁊ quotidianam. fūdus datus in emphiteoſim n̄pōt tolli ꝓpter guerrā. nunꝗd teneat̉ emphiteota ſolue̓ hoc tempore penſionem. cōmunis opi.legiſtarum in. d. l. i. eſt ꝙ non. quia ius equiparatfundum inundatum eſſe vel captum ab hoſtibꝰvt in. l. cuꝫ domus. ff. de bo. aucͣ. iudi. poſſ. ſed fūdus inundatus eſt deperditus. l. iij. ff. de acqui.poſſ. ergo ⁊ captus ab hoſtibus. Contrariuꝫ inq. facta conſuluit dn̄s meus Cardinalis padue⁊ idem poſtea totum collegium paduanum prīcipaliter motum ꝑ. l. i. in fi. C. e. reꝗrit .n. vt ſb̓ſtātia ipſius rei penitus ledatur qd̓ nō cōtingit qn̄nō pōt coli ꝓpter timorem hoſtium. nam reꝑieteo tempore emptoreꝫ. ⁊ ſic in recognitionē dn̄ijdꝫ ſolue̓ canonē maxīe cum guerra ſit temporalis. ⁊ hanc opi. puto veriorem niſi fundus eēt extoto captus ab hoſtibus nec eſſet ſpes de r̄cuꝑatione. ⁊ hoc caſu arbitror poſſe ꝓcede̓ opi. ꝯͣriā⁊ hoc noͣ. Abbas¶ De rerum ꝑmutatione ℟ica.

¶ Supra viſum ē de emptōe ⁊ vēditōe. Itemde quodam ꝯͣctu emptioni vicino. vt de locato.merito ſubicijt alium ꝯͣctum emptioni ꝓximumvt eſt ꝑmutatio. ⁊ eſt hoc nomen ꝑmutatōis ml̓tum gn̓ale. nā ꝯuēit oībꝰ rebꝰ q̄ inter hominummanus verſantur. ⁊ ꝓpter hoc nō habet nomēſpeciale ſꝫ remanſit in ſuo genere. quia plura ſūtnegocia ſeu res qͣꝫ vocabula. l. natura. ff. de preſcrip. ver.Iprincepsᵐᵐcepspōt rem eccl̓ie īmobileꝫ ꝑ ꝑmutatōnem acquirere data re meliori velequali. ⁊ in hoc ꝙ dicit equali eſt caſus notabilis. primo queſtio. ſecundo ſolutio. ibi liceat.¶ Noͣ primo vnum caſum noͣ. ẜm communem intellectum in quo fit permutatio cum eccleſia ceſſante neceſſitate vel vtilitate ipſius. ſatis enī ē ꝙeccleſia non deterioratur. ⁊ hoc eſt inductū in fauorem principis. ⁊ intelligunt docto. de principeimperatore qui eccleſiam muniuit multis priuilegijs ideo non fuit magnum hanc compenſationem ei retribuere. vide glo. in cle. vnica de bap.q̄ tractat quis ꝓprie dicatur princeps. ¶ Nō2º. ꝙ imperator nō poteſt diſponere de rebꝰ eccleſie etiā temporalibus. vnde permutationē cōtrahere non poteſt ſine voluntate eccleſie ¶ Ingl. in v̓bo rationabilis. ibi vtilitas eccleſiaꝝ. vultglo. ꝙ ſine vtilitate eccleſie non debet fieri hec ꝑmutatio. ſed doc. communiter cōtra. īmo videt̉glo. cōtra tex. qui nō requirit vtilitatē eccl̓ie ſedfundat̉ ſuper fauore principis. ⁊ ſolum requiritequalitatem rei cum qua fit permutatio rei. Etad tex. qui requirit rationabilitatem cauſe Indetur ꝙ poteſt intelligi de cauſa ex qua mouet̉princeps ad permutandū puta ꝙ eccleſia habetpredium ꝓpe palacium principis quod eſt ſibineceſſarium ad palacium amplianduꝫ vel quidſimile. ⁊ plus dicunt hic doc. ꝙ ſi prelatus nonvult conſentire huic ꝑmutationi poteſt compelli ꝑ ſuperiorem. arg. c. nullus. de iurepatro. Aduerte quia ſimile priuilegium habet quilibet rector cuiuſlibet eccleſie ꝙ poteſt permutare datacū eccl̓ia equalitate ipſiꝰ rei. vt eſt caſuſ noͣ. xij. q.ij. in. c. ſi ꝗs qualibet. cum. §. precedenti. regulariter autē ꝓcedit dictū glo. ¶ In glo. fi. in fi. velpragmatica ſanctio ponit̉ hic ꝓ quadam ānotatōe ſeu ſignificatōe quaꝫ facit princeps ſuꝑ ꝑmutatōe. ⁊ reꝗritur hoc non ad ſb̓am ꝑmutationisſed potius ad excuſationem eccl̓ie ſi diceretur ſibi ꝙ diſtraxit rem ecceſiaſticam. Abbas.T commutatōnes. ¶ Breue ē ⁊ pōt ſic ſūmari quoad mentē. Permutatio reꝝ eccl̓iaſticaꝝ facta incaſu nō cōceſſo ſeu non ſeruata ſolennitate iuriseſt reuocanda ꝑ ſucceſſoreꝫ. ¶ Noͣ. ibi īcōſultefacte ꝙ ꝑmutatio facta cōſulte nō pōt reuocariper ſucceſſoreꝫ. idem in quolibꝫ alio ꝯtractu inito ſuꝑ rebꝰ eccl̓ie. c. ij. sͣ. d̓ preca. Et dr̄ ꝑmutatio