an. in. c. vno. de cōmo. mihi plꝰ plꝫ opi. ꝯͣria. naꝫvt dic̄ archidi. iura ī nulla ꝑte reꝗrūt hāc certiorē. ⁊ ſatis eſt ꝙ in gn̓e voluit a ſe abdicare oēmfacultatē ꝯueniēdi. Itē iuramētū eſt d̓ iure diuinō ⁊ innitit̉ iuri naͣli. cꝰ ignorātia neminē excuſat. xxxviij. di. ſi ea. ⁊. l. ij. C. d̓ in ius vo. ſi tamēmīor eēt enormit̉ leſus poſſet pete̓ abſolutōeꝫ iuramēti. ar. opti. in. c. cū ꝯtingat de iur̄iur̄. ⁊ in. ij.de pac. li. vi. ⁊ idē refert dn̄s An. in. d. c. cū ꝯtingat ſe cōſuluiſſe. Itē ẜm eū ſi int̓uenirēt v̓ba magis ſpecificāt. qꝛ dixit minor ſe velle donare qd̓plus valet etiā in qͣꝫtitate magna qꝛ in mīori p̄ſumit̉ deceptio ar. ī. l. ſi ꝗs cū ſciret. ff. ꝓ emp. ⁊idē crederē dicēdū ī maiore vt poſſit pete̓ abſolutōeꝫ a iuramēto rōe enormiſſime leſiōis intelligēdo ꝙ nō donauerit qd̓ plꝰ volebat qꝛ nō p̄ſumit̉ cōſenſiſſe in tāta deceptōe. Itē iuramētū vr̄illicitum ex ꝑte recipiētꝭ. cū int̓uenerit ex ꝑte ſuadolꝰ ex ꝓpoſito vel re ip̄a qͦ caſu ꝯpetit abſoltioa iuramēto. iuxͣ noͣ in. c. i. ⁊. c. debitores. de iureiurā. ⁊ hͨ noͣ qꝛ qͦtidiana ⁊cͣ.Euicta reIuendito2. tenet̓ venditor de euictōe niſi in caſibꝰ h̓ exp̄ſſisvel alit̓ ⁊ ſic ponit tres caſus in ꝗbꝰ re euicta nōtenet̉ venditor emptori de euictōe ⁊ eſt Gre.No pͦ ibi poſt īſtitutū inſtrumētū ꝙ denūciationecͣio nō eſt fiēda vēditori in pͥmordio iudicij.ſꝫ eſt ꝙ fiat poſt inſtitutū iudiciū ⁊ ſic poſt litemꝯtꝭ. de hͦ. jͣ. latiꝰ dicā cū glo. ¶ Noͣ 2º. ꝗd dꝫ emptor denūciare vēditori. nō enī ſufficit ſimpl̓r ſibi intimare litē inceptā ꝯͣ eū. ſꝫ vt veniat ad defendēdū eū. ¶ Noͣ 3º. ꝙ iura ciuilia loquētia deeuictōe ſeruant̉ in foro eccl̓iaſtico. ⁊ ſic vr̄ ꝙ ſieccl̓ia emerit ⁊ nō denūciauerit vēditori non hꝫregreſſuꝫ de euictōe. ¶ Ultīo noͣ rl̓am h̓ poſitācū tribꝰ caſibꝰ exceptꝭ. Regl̓a eſt vt emptor hēatregreſſuꝫ de euictōe ꝯͣ vēditorē. qꝛ tenebat̉ venditorē tͣdere cū effectu. l. ex empto. ff. de ac. emRatio pͥme exceptōis eſt qꝛ vēditor ſciuiſſet melius rem vēditā defendere cū magis ſit certus ⁊inſtructus de iure ſuo. vn̄ p̄ſumit̉ ꝙ emptor perdidit cām nō ꝓpter malū ius ſꝫ ꝓpter ignorantiā iuris cōpetentis venditori. nam emptor pōtvti iure venditoris. l. emptor. C. de euic. Rō 2exceptionis eſt qꝛ data cōtumacia emptoris ſentētia videt̉ lata ꝯͣ eū nō ꝓpter defectū iuris ſedꝓpter negligentiā ſuam ⁊ delictū. ideo imputar̄ſibi dꝫ nō vēditori. Ratio tertie exceptionis eſtqꝛ iniuria facta emptori reputat̉ ꝗdaꝫ caſus fortuitus. qui non imputatur venditori. immo ſtatim poſt factā emptōem res vēdita perit emptori. l. neceſſario. ff. de peri. ⁊ cōmo. rei ven. Seddubiū eſtꝗd ſi ſnīa fuit lata ꝑ iniuriam iudicisſine culpa emptoris. doc. inſtant. ſed dic ꝙ ideꝫad hͦ. l. ſi ꝑ imprudentiā. ff. de euictꝭ. nā vt ibi patet imprudentia ſeu error iudicis nocet emptori. gͦ ⁊ iniuria ſine culpa ipſius emptoris ⁊ hͦ tꝫBar. in. l. exceptōem. ff. de fideiuſſo. ſecus dicit
in ſententia lata contra fideiuſſorē per iniuriamiudicis ſine culpa fideiuſſoris. Ratio diuerſitatis qꝛ in cauſa euictōis res pertinet pͥncipaliterad emptorem. vt in. d. l. neceſſario. merito omne periculuꝫ imputatur ſibi emptori. ſed in aliocaſu negociū pertinet principaliter ad dn̄m ⁊ n̄ad fideiuſſorem ideo iniuria illata ſine culpa fideiuſſoris imputatur dn̄o ⁊ non fideiuſſori. ſecus ſi culpa ſua qd̓ noͣ. ¶ Sed dubiū eſt quid ſiemptor expellatur de facto ita ꝙ non in iudiciūſed exͣ iudicium perdit rem. nunquid habet regreſſum de euictione ⁊ dic ꝙ non vt eſt tex. in. l.fi. C. de euic. ſed hodie dubitat̉ ꝓpter verba q̄apponit notarius ꝙ venditor ſe obligat ad defendendū de iure ⁊ de facto. ⁊ credo ꝙ idē vt intelligat̉ de facto .ſ. ſi lis mouetur de facto ⁊ nonde iure nō aūt dꝫ intelligi de violentia exͣiudiciali. qꝛ illa nō venit ẜm naturam contͣctus. de quodic vt noͣ. in. d. l. fi. ⁊ per Bar. in. l. ſtipulatio iſtaff. de v̓. ob ¶ Sed eſt dubiū noͣbile nunquid clericus venditor teneatur defendere rem venditam laico in foro ſeculari. ⁊ vide glo. noͣ. in. c. clericū nullus. xi. q. i. que bn̄ intellecta tꝫ ꝙ ſic. probatur rōe. iudicium eſt inſtitutuꝫ contra emptorem tanqͣꝫ poſſeſſorē. ſed vēditor venit ſolū adaſſiſtēdū emptori ⁊ defendēdū eū. vt in. l. i. C.vbi in rē actio. vn̄ iudiciū inſtitutū ꝯͣ emptorē n̄trāſfert̉ in vēditorē. vt. l. vēditor. ff. de iudi. nō gͦdr̄ hͦ caſu clericꝰ cōueniri corā ſeculari. qꝛ ſolump̄ſtat auctoritatē ⁊ defenſionem ip̄i emptori. ⁊ hͦvoluit glo. in. d. c. clericū. ſecꝰ dic vbi laicꝰ poſſeſſor noīe clerici noīat clericū in iudicio. ꝗt tūc clericus declinat iudiciū ſeculare ⁊ aduocat eū adforū ſuū. qꝛ hͦ caſu verus eſt reus dn̄s. ⁊ iudiciūeſt inſtituendū ꝯͣ eū. ad hͦ qd̓ leg. ⁊ noͣ. in. c. qm̄in. §. ꝙ ſi ſuper rebꝰ vt lite nō ꝯtꝭ. ⁊ vide ſpe. in tide ẜo decreto in. §. reſtat. v̓. ꝗd ſi dn̄s eſt clericꝰ.¶ In glo. i. ibi debet ei denūciare. ſed dubiumeſt nunꝗd tenet̉ denūciare venditori ſciēti litemmotā eſſe ⁊ glo. in. l. emptor. C. de euic. dixit tutū vt fiat ſꝫ ſpe. e. ti. in fi. dic̄ hͦ eē neceſſariū. Ioan. aꝑte nō eligit ſꝫ repetit dc̄a Dy. in rl̓a euꝫ ꝗli. vi. vbi vide. ſꝫ tu tene noͣbilē theoricā Bar. inl. denūciaſſe. ff. de adul. vbi dicit ꝙ qn̄qꝫ denūciatio. reqͥrit̉ ad ſimplicē ſcīam hn̄dam. ⁊ tūc nonoꝫ ꝙ fiat ſciēti. ⁊ hꝫ locū regl̓a eū ꝗ certus. ⁊. l. i.ff. de ac. emp. qn̄qꝫ fit denūciatio ad aliꝗd faciēdū. ⁊ tūc nō ſufficit ſola ſcīa. vt. d. l. denūciaſſe.In ꝓpoſito aūt cū denūciatio iſta fiat nō ſolumad ſimplicē ſcīam ſꝫ vt vēditor veniat ad defendēdū ēptorē necͣio reꝗͥrit̉ denūciatio. nam forteēptor ꝯfiſus de ſua prudētia nō curat vocare vēditorē. nec tenet̉ vēditor ire. ⁊ hͨ noͣ ꝓ alijs iuribꝰ q̄ reꝗrūt denūciatōeꝫ ⁊ tene mēti iſtā theoricam que eſt qͦtidiana. ¶ Exͣ glo. q̄rit̉ nūꝗd donator teneatur de euictōe ſi res fuit euicta a donatario de quo vide quod legitur ⁊ nota. in. l.ij. C. de euic. ⁊ in. l. ariſto. ff. de donatꝭ. Et concluſio Cy. ⁊ alioꝝ eſt hec ꝙ aut donator ſolēni