adhibere in depoſitis quātā in ſuis. ſꝫ nō mīorem. nā qn̄qꝫ tenet̉ adhibere maiorē diligētiā īdepoſitis. vn̄ ſi in rebus ſuis eſt diligēs vel diligētiſſimꝰ. tc̄ ſufficit ꝙ tātā diligētiā adhibeat indepoſitis. ſi v̓o in re ſua eſt minꝰ diligēs dꝫ hr̄emaiorē diligētiā in depoſitꝭ. nā in rebus ꝓpͥis negligētia eſt culpāda. in alienis vero eſt arcēda ⁊puniēda. l. ſi ꝯſtāte. §. ſi maritꝰ. ff. ſo. ma. ⁊ diſtīgue iſtā glo. dū dicit ꝙ p̄ſumptio iſta de qͣ in pͥncipio ſufficit ad ꝯdēnatōem ẜm ea que dixi in pͦnoͣ. ¶ Sꝫ h̓ q̄ro de qōe necͣia ad intellectū mēſidepoſitariꝰ vel ꝯmodatariꝰ allegat rē ꝑdidiſſe.vtrū teneat̉ hͦ ꝓbare ⁊ qͣliter ꝓbet cū qn̄qꝫ interitus rei accidit clādeſtine. de hac. q. ꝑ Cy. in. l. ſicreditor. C. de pig. ac. pleniꝰ ꝑ Bar. in. l. ſi ꝗsex argētarijs. in §. nā ⁊. ff. de eden. ⁊ ꝯcluſio eſtꝙ aut nō pōt ꝓbare rem ꝑueniſſe ad iſtū. ⁊ tuncſtatur dicto ſuo ſaltē cū iuramēto. ad hͦ. l. pretorff. eo. aut ꝓbatur rem ꝑueniſſe ad iſtū ⁊ tūc auttenebat̉ exhibere rē ex officio iudicis ⁊ ſtat̉ iuramēto ſuo ꝙ illā rem nō poſſidet. l. fi. C. de fi.inſtru. qd̓ tn̄ limita ẜm glo. noͣ. in. l. nō ignorabit.C. ad exhiben. Si vero tenebatur exhibere iure actōis vt in cōmodato depoſito ⁊ ſimilibus ⁊tunc tenetur dicens perdidiſſe hoc ꝓbare. al̓scōdēnabitur. vt in dicta. l. ſi creditor. ⁊ vide bonum tex. cū glo. inſti. qui. mo. re cōtrahi. ob. infi. Qualiter autem probabit conclude ꝙ quidāſunt caſus apertiſſimi vt incendiū vis hoſtiū tēpeſtas. ⁊ tūc tenet̉ aꝑte ꝓbare vt in iuribus prealle. Quidam ſunt caſus occulti. vt latrociniumde nocte commiſſum vel diſrobatio in campis.⁊ tunc ſufficit probare per coniecturas habitoreſpectu ad qualitatem perſone ⁊ temporis ⁊ ſimiliuꝫ. vtputa inuenit quis hoſtium ſtatōis ſueapertum ⁊ fractum vbi erant res depoſite. vl̓ intrauit locū periculoſum equeſter redit pedeſter⁊ dicit per latrones ſe fuiſſe diſrobatum. ⁊ ſic dicendum in ſi. pro hoc bo. tex. in. l. non omnes.§. a barbaris. ff. de re mili. Quid autem ſi probetur amiſſio rei. ſed ex aduerſo allegatur dolus vel culpa cui incumbit onus probandi. concluſio eſt Bar. ꝙ quidam ſunt caſus qui de facili non accidunt ſine culpa. vt incendiū in domo propria vel furtum. in iſtis eſt neceſſe probare caſum fortuitū. qꝛpͥma fronte preſumit̉ cōtra allegantem. Quidam ſunt caſus qui vt plurimū accidunt ſine culpa vt vis hoſtiū. in iſtis p̄ſumit̉ culpa abeſſe. ⁊ ideo allegāti incūbit onusꝓbandi ¶ In glo. fi. ibi infra duos mēſes. Alijv̓o dixerūt hͦ eſſe arbitrariū cū iura aꝑte nō p̄figāt terminū ⁊ ille. §. ꝗ ꝯpēſatōeꝫ alle. in glo. loꝗtur in fiſco. Cy. in. l. fi. C. e. ſic diſtīguit ꝙ aut cōſtat de debito actoris ꝑ ꝯfeſſionē rei volētꝭ ꝯpenſare. aut ꝑ ꝓbatōeꝫ ip̄iꝰ actoris. pͦ caſu dꝫ admitti exceptio ꝯpēſatōis. lꝫ ita de facili nō poſſet liꝗdari debitū cōpēſandū. nā cū actor releuetur invno .ſ. ꝓpt̓ ꝯfeſſionē rei patiēter ferat. ſi gͣuaturin alio dicta. l. fi. ⁊. l. eū ꝗ. ff. de iur̄iurā. Scd̓o

caſu qn̄ ꝯſtat ꝑꝓbatōes actoris. aut debituꝫ pōtliꝗdari incōtinenti ⁊ admittit̉ exceptio ꝯpenſatōis. aut nō pōt incōtinēti. ⁊ tūc ſi cōpēſatio petitur in ea re in qua nō cōpetit actio vt qꝛ eſt debitū naͣle tm̄. ⁊ tūc admittit̉. ne res pereat. nā ml̓taſunt ſpēalia qn̄ timet̉ d̓ īteritu rei. vt in. l. i. ff. deferijs. ⁊ in. c. fi. eo. ti. Si v̓o ꝯpetit actio ꝓ illo debito nō admittit̉ exceptio ꝯpēſatōis. exqͦ incōtinēti liquere nō pōt. ſꝫ Bar. in. d. §. ꝗ cōpēſationem dat regl̓am ꝙ infra illud tp̄s dꝫ liꝗdari debitū cōpēſandū qd̓ dat̉ ꝯdēnato ꝓ executōe ſententie. ⁊ ſic intelligit illū tex. nā duo mēſes dant̉ꝯpēſandi ꝯͣ fiſcū ad liꝗdandū debitū ſuū. qꝛ infra duos mēſes dꝫ ſnīa mādari executōni. de qͦdicēdū vt in. l. in fraudē. ff. de iure fiſci. ¶ In rebus v̓o pͥuatoꝝ in actōe ꝑſonali dabunt̉ qͣtuormēſes ad liꝗdādū debitū. qꝛ qͣdrimeſtre tp̄s datur regulariter ꝯdēnato in actione ꝑſonali. vt inc. qd̓ ad cōſultatōem. de re iudi. ⁊ in. l. ij. ⁊. iij. ff.eo. nam ille qui cōpenſat dicit̉ ſoluere. l. ampliff. rem ra. ha. ⁊ eſt hec opi. ſatis exquiſita. ſꝫ crederem eam limitandā ẜm pͥmū mēbrum diſtinctōis Cy. nam ſi cōſtat ꝑ ſolam ꝯfeſſionē rei. tūcnō datur tempus ad ſoluendū niſi decem dieꝝ.vt noͣ. in. l. ſi debitor. ff. de iudi. ⁊ in. c. dudū. el.ij. de elec. duruꝫ eſſet dicere ꝙ infra deceꝫ diesdeberet reus ꝓbare dubitum ſuum. Et noͣ exhoc ⁊ ex tex. ꝙ exceptio compēſatōis eſt ꝓponenda ab homine. non ergo fit cōpenſatio ipſoiure niſi quo ad euitandam penam debentꝭ ſoluere vel curſum vſurarum. vt eſt tex. noͣ. iunctaglo. in. l. ſi cōſtat. C. eo. ⁊ per hoc ſoluitur ibi noͣq. per doc. pone ꝙ emphiteota non ſoluit canonem per biennium. dominus dicit euꝫ cecidiſſea iure ſuo. ille allegat ꝙ dominus tenebatur ſibi in tanta vel maiori quantitate. queritur nunꝗd incidat in penam. ⁊ dicitur ꝙ non. qd̓ noͣ.In eadem glo. ibi in pecunia ⁊ pondere. dic clarius ꝙ compenſatio admittitur in omnibꝰ ſaltēque in ſuo gn̄e recipiunt ſunctionē .i. ꝙ vna resex toto poteſt fungi vice alterius. ⁊ iſta cōit̓ conſiſtūt in pōdere ⁊ numero ⁊ mēſura. In his v̓oq̄ in ſe nō recipiūt functōeꝫ ceſſat ꝯpēſatio. exēplū ſi tu teneris mihi in ꝗnqͣginta. ⁊ ego tibi ineqͦ. nō admittit̉ ꝯpēſatio qꝛ ſatꝭ plus pōt eē intereſſe ⁊ affectio quā hēo ad equū. qͣꝫ illa quā hēoad pecuniā. ſecꝰ aūt eſt qn̄ nullū poſſuꝫ p̄tēde̓ inter eē. vtputa tu mutuaſti mihi pecuniā ⁊ ego tibi vl̓ ꝗd ſil̓e. eſt aūt ꝯpēſatio debiti ⁊ crediti int̓ſe ꝯtributio. An aūt in ꝯmodato hēat locū exceptio ꝯpēſatōis. ⁊ vr̄ ꝙ n̄. ꝑ. l. p̄textu. C. ꝯmo. ſedꝯͣriū cōit̉ ibi tenet̉ ꝓ qͦ iſte tex. ꝗ ponit ſpēalitatēin depoſito. gͦ ſecꝰ ī ꝯmodato. qꝛ exceptō firmatregl̓aꝫ in alijs xxxij. q. vij. dn̄s. ⁊ vide ibi bonādiſtinctōeꝫ ꝑ Cy. vtꝝ admittat̉ indirecta ꝯpēſatio. vbi n̄ hꝫ locū directa. vtputa ſi res tua ꝑuenit ad me poſſuꝫ illā retinere ꝓ debito meo donec mihi ſatiſfeceris. ⁊ vide ibi plene ⁊ in. l. ſi n̄ſortē. in. §. ſi cētū. ff. de ꝯdi. īde. In fi. glo. intell̓e

l 4