efficitur infamis. pͥmum ꝓbat̉ h̓. 2ᵐ ꝓbat̉ in. l. ꝗdepoſitū. C. e. nā idem eſt in pignore qꝛ eo vtēsꝯͣ volūtatē dn̄i cōmittit furtū. ⁊ ad hͦ pauci ⁊ minus bn̄ aīaduertūt. l. ſi pignore. ff. de fur. ⁊ ſi exvolūtate dn̄i pacto p̄cedēte tꝑe mutui eo vtiturnō ꝯmittit furtū ſꝫ vſurā ſi cōmoditas quā ꝑ̄cipit ex vſu pignoris eſt eſtimabilis. jͣ. de vſu. c. i.⁊. c. cū cōtra. de pigno. vide ꝑ cal. in. c. nauigāti.jͣ. de vſur. vbi int̓ cetera pōit. q. noͣ. nūꝗd doctorex mutuo qd̓ fac̄ ſcholari ꝯmittit vſurā ſi ꝯtēplatōe mutui intrat ſecū al̓s nō intraturus. ⁊ ꝯcludit ꝙ ſic ſi ex tali introitu aliquā vtilitatē eſtimabilē ꝑcipit doctor. puta qꝛ ꝓpter augmētatōemfamē augmētat̉ ſibi ſalariū vel lucra aliūde ꝑcipit. ⁊ idē dico in ꝯſil̓ibꝰ. q. ſic intell̓e glo. iurꝭ ciuilis in. l. ij. ff. de calū. ⁊ in. l. i. ff. de of. p̄fec. vrb.Nō 2º. ꝙ depoſitū licite fieri pōt apud eccl̓iaꝫ ⁊noͣ bn̄ hūc tex. hēs enī h̓ caſuꝫ ſatꝭ noͣ. ꝙ eccl̓ia tenet̉ ex depoſito apud eā facto. ¶ ꝯͣ. noͣ ꝙ ex cōtractu inito cū ꝑticulari de eccleſia puta canonico vel capellano nō tenet̉ eccl̓ia niſi qͣtenꝰ verſuꝫeſt in vtilitatē ipſiꝰ ⁊ in hͦ in vltīo nō iſtum tex. aꝯͣrio ꝙ ex facto ꝑticl̓aris ꝑſone pōt cōueniri eccleſia qͣtenꝰ vtilitas ipſiꝰ ꝯcernit eccleſiā. ¶ Nōibi loculos hn̄s ꝙ qn̄qꝫ ꝯtinēs ponit̉ ꝓ ꝯtento.⁊ iō ſenſus lr̄e eſt ꝙ ille ꝗ expectauit depoſituꝫerat ſoluēdo. nā dr̄ loculos a ꝑuo loco apto adcuſtodiēdū pecūiā. ⁊ ſil̓eꝫ tex. habes. xij. q. i. habebat. ¶ Noͣ ꝙ vbi libellus necͣio nō concluditꝯtra reū dꝫ incōtinenti ꝑ iudicem reijci. ad hͦ qd̓noͣ. Inno. in. c. i. de of. vica. ⁊. xi. q. i. xp̄ianus.¶ Nō vlteriꝰ ꝙ in cā ciuili habēte delictū annexūpōt etiā clericꝰ carcerari ⁊ etiā torture ſubijci ⁊in vinculis alligari. dicit tn̄ h̓ abbas ꝙ h̓ iſte erainfamatus ꝓ hͦ tex. ibi vt audiuimꝰ. vn̄ dicit ꝙnūqͣꝫ reperit ꝙ clericus ſit torquēdꝰ niſi infamatus ⁊ eſt noͣ. ⁊ ſingulare verbū. ſꝫ ego dubito nūꝗd ſit veꝝ. nā iſte tex. hoc nō ꝓbat. naͣm lꝫ papa audierit nō ſeꝗtur ꝙ propter hoc ſit infamisvn̄ puto quēadmodū cōtra laicū ſufficit vnꝰ bonus teſtis ad torturā vt eſt glo. noͣ. in. l. iij. C. adlegē iul̓. maieſ. ita ⁊ ꝯtra clericū nec eſt veruꝫ ꝙinfamia ſemꝑ ſufficiat ad torturaꝫ. ſed debet diſtingui vt noͣt Bar. in. l de minore. §. tormēta. ff.de qōibus. vn̄ plus operat̉ quādoqꝫ vnus teſtꝭde veritate qͣꝫ fama. facit qd̓ dixi in. c. veniens.de teſti. el. i. ⁊ regl̓arit̓ an̄ ⁊ qn̄ clericꝰ torq̄ri pōtdic vt noͣ. in regl̓a cū in ꝯtēplatōe. de re. iuris.Itē noͣ ꝙ clericꝰ carcerari pōt nō ſolū cū agiturde crimīe crimīaliter. vt in. c. ſi clericus. de ſen.cxcō. li. vi. ſꝫ cū de crimīe ciuilit̓. ¶ Et facit ad q̄ſtionē. ꝗdam clericus geſſit adminiſtratōeꝫ cuiuſdā laici ⁊ male reddit rōeꝫ nunꝗd pōt carcerari donec ſatiſfecerit ⁊ videt̉ pͦ ꝙ ſic. ar. h̓ ⁊ in. c.i. jͣ. ne cle. vel mona. Cōtrariū tꝫ h̓ Hoſtiē. dicitenī ꝙ nō auderet hͦ facere ſine expreſſa licentiapape. q̄ in caſu noſtro interuenit quaſi velit dicere ꝙ etiā in caſu hꝰ. c. non potuiſſet iſte clericꝰcarcerari. niſi int̓ueniſſet auctoritas pape. Ego

nō ſto huic dicto ſimplicit̓ ſꝫ dicereꝫ aut recuſatſatiſface̓ vel dubitat̉ de fuga. ⁊ pōt detineri qꝛ pͥuilegiū tributū clerico ꝑ canonē ſi ꝗs ſuadente.xvij. q. iiij. ſolū operat̉ propter temerariā manuum iniectōeꝫ in clericū vt pꝫ ex tenore ip̄iꝰ. nonaūt qn̄ fit ꝑ iudicē ex iuſta cā. ⁊ vide circa hͦ quedixi in. c. cū nō ab hoīe. de iudi. Aut eſt impotēs ad ſatiſfaciēdū ⁊ nō debet carcerari nec excōicari nec ad cedēdū bonis cōpelli. ar. c. odoardꝰ. de ſolu. ⁊ vide q̄ dicā ibi. ⁊. c. ij. de pigno.⁊ cū hac diſtinctōe intell̓e dictū Io. an. in. d. c. ſiclericus. ¶ Ultimo ꝯͣ iſtuꝫ tex. in fi. facit tex. inl. in ſumma. ff. de cōdi. inde. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. ſuꝑ eode trāſac. nā exqͦ liq̄bat eccleſiā nō teneri ad reſtitutōem depoſiti nō debuit valere trāſactio tāquā ſuper re cauilloſa. nam trāſactio debꝫ fieride re dubia ⁊ lite incerta. vt in prealleg. iuribusnoͣ. Inno. in hͦ multū inſtat ⁊ inter cetera ponitduas ſo. pͥma ꝙ cōpoſitio ſumebat h̓ vigorē exſpēali ꝑmiſſione pape. al̓s nō poſſet prelatus renunciare exceptioni cōpetenti eccleſie nec trāſigere euidenter in dānum eccleſie. ad hͦ. l. preſesC. de trāſac. ⁊. l. cōtra iuris regulas. ff. de pac. ⁊noͣ bene hoc dictū ex qͦ puto inferenduꝫ p̄latuꝫnon poſſe cedere liti ⁊ cauſe. exquo nō ſb̓eſt cauſa euidēs. nec etiam puto ſufficere cām euidentem. niſi interueniat ſolēnitas debita ſi actio cōpetebat ad rem immobilem iuxta ea q̄ dixi in. cnulli. de re. eccle. nō alie. 2ª ſo. ꝙ ep̄s dicebat eocleſiam cōſenſiſſe depoſito vel pecuniam cōuerſam in vtilitatem ipſius. licet de preſenti nō cōſtaret. vnde propter dubiū litis euentus toleratur hic compoſitio ⁊ vtraqꝫ ſo. bona. ¶ In gl̓.i. in fi. inducitur iſte tex. cum glo. ad. q. nunꝗdcontrahens cum eccleſia teneatur ꝓbare pecuniam verſam in vtilitatem ip̄iꝰ ad hͦ vt efficacit̉poſſit actōem exercere ꝯͣ eccl̓iaꝫ. ⁊ pͦ dicit Innoꝙ ſpēale eſt in ꝯͣctibus qui fiunt gratia concedētis tm̄. vt in depoſito ⁊cͣ. Item ſpeciale eſt in cāmutui. vt aucͣ. hoc ius porrectum alle. in glo. al̓snō eſt nec̄e ꝓbare v̓ſuꝫ. poſtmodū dicit ꝙ ſoluꝫmō eſt ſpeciale in cauſa mutui. in alijs v̓o ꝯͣctibꝰinitis cū eccleſia hͦ nō eſt neceſſe. qꝛ nō reperituriure cautū niſi in mutuo. ſi gͦ venderē eccl̓ie velemo ab eccl̓ia vel cōmodatū ꝯcedo potero agere ꝯͣ eccleſiā. licꝫ nō ꝓbē verſuꝫ in vtilitatē ip̄iꝰ ⁊eſt noͣ. dictū ⁊ qͦtidie alleg. Ratio ſpēalitatis iumutuo eſt. qꝛ p̄lati ſunt ꝓmpti ad recipiēdū mutuū ⁊ feneratores ꝓmptiores ad mutuādū. vn̄ſi indifferent̉ teneret̉ eccl̓ia tūc de facili bona eccleſie alienarent̉. fuit gͦ merito his caſibꝰ obuiādū. nam ⁊ ideꝫ videt̉ diſpoſitū in ciuitate in. l. ciuitas. ff. ſi cer. pe. ⁊ vr̄ h̓ Inno. ẜm vnā opi. elegantiſſime hoc dictū reſtringere. dicit gͦ ꝙ etꝭ. inmutuo nō eſt neceſſe ꝓbare verſuꝫ niſi qn̄ ꝓ ſatiſfactōe oꝫ ꝑuenire ad diſtractōeꝫ reꝝ immobiliū. qͣſi ſecꝰ ſi poſſet ſatiſface̓ de fructibꝰ. ꝓ hocadducit tex. x. q. ij. in. c. hoc ius porrectū. in. v̓.his creditor. vbi apponit̉ dictio hic quaſi verſū

l 3