De rebꝰ eccle. nō alie.

alic̄ationis in maͣ eccl̓iaſtica capitur largiſſimevn̄ comp̄hēdit contractuꝫ ꝑ quē tn̄ſfert̉ vtile dominū tm̄. Et noͣ ꝙ ꝑpetua ēphiteoſis ē r̄gularit̓ꝓhibita in rebus eccl̓ie. ⁊ dicit̉ ꝑpetua etiam ſitit ad xxx. annos. de quo vide bonum tex. x. q.ij. hoc ius. v̓. ꝑpetua. ⁊ in aucͣ. ꝑpetua. C. d̓ ſa. ſan.ecc. ⁊ vide ꝑ Spe. in ti. d̓ loca. §. nūc aliqua. Inglo. i. in fi. hͨ glo. excipit a r̄gula poſita in tex. caſūvtilitatis eccl̓ie. dūmō ẜuet̉ forma aucͣ hͦ iuſ porrectum canonizata. x. q. ij. hoc ius. ¶ Aduertead duo. pͦ inqͣꝫtū glo. excipit vnum caſū dūtaxatmelius tn̄ exciꝑet quatuor. qꝛ quatuor ſūt caſuſpͥncipales ad quos omnes alij ſūt r̄ducibiles. inꝗbus res eccl̓ie licite alienāt̉. pͥmus ē neceſſitatꝭvt ſi debita vrgēt eccleſiā nec pōt de fructibusſatiſface̓. Icd̓us caſus vtilitatis. nā pōt alienarerem vt hēat aliā meliorē. vt in. c. vt ſuꝑ. §. i. jͣ. eo. ⁊in dcā aucͣ. hoc ius. ⁊ ibi ꝓbant̉ iſti duo caꝰ. Tertius ē pietatis cā ꝓ redimēdis captiuis. d̓ quodic vt le. ⁊ noͣ. xij. q. ij. aurū. ⁊. c. ſanctoꝝ. ⁊. c. ſicutQuartus caꝰ ē īcōmoditatis cā. vt qꝛ res alienāda ē magis dānoſa eccl̓ie qͣꝫ vtilis. facit xij. q. ij.terrulaſ. ⁊ plene de maͣ ꝑ gl. ea. cā ⁊. q. in ſumma¶ Ad ſcd̓m inqͣꝫtū glo. dicit obſeruādū fore ſolēnitatē aucͣ. hoc ius porrectū. dicit Goſ. ꝙ difficile ē ſeruare illā ſolēnitatē ẜm ꝯſuetudinē ītroductā. ⁊ ẜm aliquos refert Inn. ſatis eſſe ẜuareꝯſuetudinē illiꝰ eccleſie d̓ cuiꝰ rei alienatōe agit̉hoc tn̄ nō placꝫ Hoſti. nā dicit eē ꝯtra. c. i. jͣ. eo. ti.li. vi. Io. an. dicit ſe crede̓. ꝙ ꝯſuetudo nō poſſitadimere ſolēnitatē. c. ſine exceptiōe. xij. q. ij. ꝓ hͦdcm̄. c. cum cām. de re iudi. ⁊. c. i. de cōſue. Sꝫ bn̄pōt adime̓ ſolēnitatem introductam ꝑ aucͣ. hocius porrectum. ⁊ in hoc poſſet ꝓcede̓ pͥma opi.Item dicit ꝙ ꝯſuetudo pōt augere ſolēnitatē introductā ꝑ d. c. ſine exceptiōe. adducit noͣ. ī. c. qd̓ſuꝑ his. de ꝯſan. ⁊ affi. ⁊ cum hac opi. Io. an. trāſeūt cōit̓ h̓ ſcribētes. Et nō iſtū tex. ꝙ ꝯſuetudonō valet cōtra ſolēnitatē. c. ſine exceptione. ⁊ qꝛloquitur indiſtincte poteſt inferri ꝙ ſubſcriptioeorum qui ſūt d̓ collegio non pōt tolli ꝑ ꝯſuetudinē. qꝛ ponit in dicto. c. ſine exceptione. Idemdum dicit d̓ ſolēnitate aucͣ. hoc ius. dic meliꝰ ꝙnon ē neceſſaria conſuetudo ad illā tollēdam. qꝛius ciuile non potuit introduce̓ ſolēnitatē in alienatione rei eccleſiaſtice. qꝛ ꝓuiſū ē ꝑ ius canonicum. ita vult Inno. in. c. i. jͣ. e. li. vi. ⁊ Io. an̄. ſeꝗt̉ibi in nouella. iō ꝯcludo ꝙ ſi ꝯſuetudo cōtrariac. ſine exceptiōe ſit grauoſa eccl̓ie nō tenet. vt inc. i. de ꝯſue. ⁊. in. d. c. cū cām. ſufficit ergo ſolēnitatem illā obſeruare. debꝫ ergo p̄cedere tractatuſItē dꝫ int̓uenire auctoritas ſuꝑioris ꝯſenſus capituli ⁊ ſubſcriptio clericoꝝ. ⁊ vide qd̓ latiꝰ dixi īc. i. de hiſ q̄ fi. a p̄la. nec reꝗrit̉ decretū iudicꝭ. ſꝫſufficit cāe cognitio. ſꝫ ſi nō int̓ueniret cauſe cognitio nō tene̓t alienatio. nam ad hͦ requirit̉ tractatus. ita v̓o dicit Inno. in. c. vnico. sͣ. ti. ꝓx. in fi⁊ vide Fe. ꝯſilio. ccxxxvij. nō tn̄ de neceſſitatereꝗͥrit̉ vt p̄mittat̉ cāe cognitio. vtꝝ expediat alienare magiſ vnā reꝫ qͣꝫ aliā. ita noͣ. dicit ip̄e ꝯſilio

ccxliij. ſatis enim ē ꝙ ſubeſt cā alienandi ⁊ ꝙ ſuꝑlegitimitate cāe preceſſit cognitio ⁊ ſic ẜuata forma. c. ſine exceptōe. vl̓ alia ſolēnitate īducta ꝑ cōſuetudinē mō p̄dicto. ⁊ cōcludo ꝙ niſi alienatiofiat ſeruata illa forma ⁊ in caſu a iure ꝯceſſo eſtnulla. de defectu forme ē clarū. nā illa ſꝑ inducitnullitatē actus. qꝛ forma dat eē rei. ꝓbatur in. c.tua. de his q̄ fi. a p̄la. ⁊. d. c. ſine exceptione. de defectu caſu liciti ꝓbat̉ hic. nam ꝓhibet̉ alienatiorei eccl̓ie a iure. ergo alienatio ē nulla ſi nō fit incaſu ꝯceſſo. l. nō dubiū. C. de legi. ⁊ ī regula ea q̄ꝯͣ ius. de re. iur̄. li. vi. Item ꝓbat̉ exp̄ſſe in cle. i. e.ti. ⁊ ī. c. q̄ in eccl̓iaꝝ. de ꝯſti. ⁊ vide qd̓ plene dixiin. c. i. de in inte. reſti. li. vi. vbi bona glo. ⁊ Cal. hͦtꝫ. lꝫ aliud ſenſerit glo. xij. q. ij. in ſūma. ⁊. c. ſineexceptione. ibi enī volūt tenere alienationē ſeruata forma. lꝫ non fiat in caſu licito ſed pͥᵐ dcm̄veriꝰ ¶ In glo. ij. ibi q̄ ſeruando ẜuari n̄ poſſintnoͣ. gl. ꝙ ſolus p̄latus alienat bona mobilia q̄ cōmode ẜuari nō pn̄t. vt ſūt veſtes q̄ qͦtidie magisveteraſcūt. Itē fructuſ ⁊ ſimilia. eā v̓o q̄ ꝯmodeẜuari pn̄t. nō alienāt̉ ſine ſolēnitate. nā res īmobilis ⁊ mobilis p̄cioſa eꝗꝑant̉ quo ad difficultatē alienatiōis. l. lex q̄. C. de admi. tu. glo in. c. tua.de his q̄ fi. a p̄la. ¶ Sed ē dubium de actione.nūquid in alienatione ſeu iuriū ceſſione debentẜuari ſolēnitates. ⁊ ē q̄re̓ nūquid computēt̓ int̓mobilia vel īmobilia. ⁊ pōt ſic ꝯcludi ꝙ ẜm ꝓpͥūſignificatū vocabuli actio ſeu noīa debitoꝝ nonſūt mobilia nec īmobilia. ſꝫ faciūt tertiā ſpēm deꝑſe. nā mobiliū ⁊ īmobiliū appellatio cadit ī hisq̄ certo loco ꝯcludūt̉. nā īmobile dr̄ illd̓ qd̓ nonpōt a loco moueri. mobile vero qd̓ ẜm naͣm ſuāaptum eſt moueri. vt leg. ⁊ noͣ. in. l. mouentiū. ff.de v̓bo. ſig. Actiones ergo cum ſint quid in corporale non concludūtur certo loco. ⁊ ſic nō pn̄tdici mobilia vel immobilia. ideo iuriſconſultusponit actꝭ. ſeu nomina debitorum vt tertiam ſpeciem. probatur in. l. a diuo pio. §. in venditōne. ff.de re iudi. ⁊ ideo in teſtīs appellatione bonorūmobilium vel īmobilium non veniunt nominadebitorum. quia debemus capere verba propͥel. ꝙ hered̓. ff. de condi. ⁊ demon. vnde conſuluitOl. ꝙ ſi pͥncepſreliquit bona ſua mobilia diſtribuenda in pios vſus nunquā veniunt pene adhūc non exacte. tamē vbi oꝫ neceſſario vt actōeſtrahāt̉ ad bona mobilia vel īmobilia. vtputa qꝛdiſpoſitio volens comp̄hendere totū pr̄imoniūillius hominis. fecit mētionē dūtaxat de mobilibus ⁊ īmobilibuſ. hoc enī caſu iſta tertia ſpēs aſſumit naturā alieriꝰ extremorum. ⁊ ē ſeruandaopi. glo. in aucͣ. eo. ti. §. i. que dicit ꝙ ſi actionesdantur ad res mobiles computant̉ inter mobibilia. ſi ad res īmobiles computantur int̓ immobilia. ⁊ hoc in effectu vult Bar. in. l. pr̄ pupillusff. de admi. tu. et ex his poteſt inferri. nunquidprelatus ſolus poſſit cedere actionem ꝯpetētemeccleſie ſeu illā vendere. Quid autem in ſeruitutibus ſeu alijs iuribus incorporalibus q̄ non pn̄tproprie dici mobilia vel immobilia. ſicut dixi in