De his q̄ ſi. a prela

¶ In glo. ii. ī fi. noͣ bn̄ hanc glo. ꝙ ī ꝑtinētibusad prelatū ⁊ collegiuꝫ ſufficit tacitus cōſenſuscollegij. ex qͦ nō agitur de alienatōe ꝑpetua. Etpōdera glo. nā ſufficit ſola ſcīa ꝯuētꝰ ſin̄ ꝯͣdiction. ⁊ lꝫ Io. an. h̓ dicat capl̓m poſſe ꝯͣdice̓. jͣ. vi.mēſes a tꝑe ſcīe ꝑ ea que fuerūt noͣ. ī. d. c. ij. sͣ. e.An̄ dic illud ꝓcede̓ qn̄ a pͥnº. capl̓ꝫ reclamauitvl̓ ignorauit. ſecꝰ ſi a pͥnº. ſciuit. ⁊ n̄ ꝯͣdixit na vr̄cōſenſiſſe. vt ibi clare ꝓbat̉. ⁊ hͦ facit ad multa.¶ In gl. iii. noͣ ſingl̓r hāc gl. q̄ vr̄ ītellige̓ huncx. ꝙ in dubio in geſtis ſeu gerendis a p̄lato īterueniat cōſenſus capl̓i. lꝫ poſſit ꝓbari ꝯͣriuꝫ.tex. tn̄ aꝑte hͦ n̄ dicit. nā pōt intelligi. ꝙ ī ſpectātibꝰ ad collegiū dꝫ p̄latꝰ ꝓcede̓ cū cōſenſu collegij. ⁊ tc̄ n̄ colligeretur dc̄m glo. ſed multi tenuerunt hāc gloſā. ⁊ tenuit Fe. cōſilio. ccvii. ⁊ Cōpoſtol̓. ī. c. cuꝫ dilectus. d̓ cōſue. vbi dicit. ꝙ ſi ꝑtes n̄ referūt qōeꝫ. an cōſenſus capl̓i int̓ueneritp̄ſumit̉ īt̓ueniſſe. ⁊ all̓at hūc tex. ſecꝰ dicit ſi referunt qōeꝫ. ¶ Et aduerte qꝛ iſta ē difficillimaqō. nā ē q̄rere an ſolēnitas extrīſeca p̄ſumaturnā cōſēſus capl̓i ē ꝗd extrīſecū ad p̄latū. ⁊ iuravidētur velle ꝙ ſolēnitas extrīſeca nō p̄ſumat̉.vt ī. l. ꝗcūqꝫ. §. fi. ff. de publi. vbi dicit tex. ꝙ inꝯͣctu minoris n̄ p̄ſumitur tutoris auctoritas īt̓ceſſiſſe niſi ꝓbetur. ad idē tex. ⁊ Bar. ī. l. ſciendū. ff. de v̓. ob. Inno. ⁊ Egi. quos vr̄ ſequi Io.an. dicunt ꝙ aut fit ꝯͣdictio ante īueſtituram. ⁊abbas hꝫ ꝓbae̓ ꝯſēſū capl̓i. aut pꝰ īueſtiturā. ⁊p̄ſumitur cōſēſus. niſi ꝓbetur ꝯͣriū. ⁊ idē dicūtqn̄ oppōitur ꝯͣ ꝓcuratorē cōſtitutū ab abbate.ꝙ n̄ īt̓uenit ꝯſēſus cōuētꝰ. nā an̄ ſn̄iaꝫ dicunt̉ ꝙonꝰ ꝓbādi īcūbit procuratori ſecꝰ pꝰ ſn̄iaꝫ ⁊ ī hͦml̓tū īſtāt. Do. An. diſtīguit latius. aut eī ſcd̓ꝫeū ī īſtr̄o dr̄ ꝙ cōuētꝰ cōſēſerit. ⁊ tc̄ ſtatur īſtr̄o.niſi ꝓbet̉ ꝯͣrium. vt ī. l. i. ⁊ qd̓ ibi noͣ. C. de fideīſtru. ⁊ iure aſte fiſcal̓. li. x. ⁊ bonus tex. in. c. 3º.loco. de ꝓba. Si v̓o ī īſtr̄o ſolū ſit mētō de p̄lato. ⁊ ſi n̄ negat̉ ꝯſēſuſ capl̓i p̄ſumit̉ vt dicit Cōpoſtol̓. Si v̓o negat̉ aūt ſumꝰ ī actibꝰ in ꝗbꝰ ſufficit tacitꝰ ꝯſēſus ⁊ p̄ſumit̉ ar. h̓. ſi v̓o reꝗriturexp̄ſſus. ⁊ tūc dicit ꝙ ī actibus ī ꝗbus ē dare qͣſi poſſeſſionē p̄ſumēdū ē ꝓ poſſeſſore. ſi ſtat tāqͣꝫ reꝰ. adducit ī ar. c. cū veniſſet. d̓ īſti. tn̄ ſi ſtattāqͣꝫ actor n̄ p̄ſumitur pro ꝯſēſu. niſi poſẜio ſitantiqua. facit qd̓ noͣ. in. c. illud. de p̄ſūp. In aliis v̓o actibꝰ dicit ꝙ n̄ p̄ſumitur ꝓ cōſenſu. niſiforte ſc̄ꝫ ſit antiquū. iuxͣ noͣ. in. c. innotuit. de eoꝗ fur. ordi. re. ꝑ Inno. ſꝫ certe hec dc̄a ſunt obſcura. ⁊ nō credo vſqꝫquaqꝫ v̓a. nā vide tex. inꝯͣriū in. c. i. sͣ. e. vbi reꝗͥritur ſb̓ſcriptio. vt clareꝓbetur ꝯſenſus. vt dicit glo. in. c. ij. e. ti. ad idētex noͣ. in. c. i. d̓ re. eccle. nō alie. li. vi. vbi in alienatiōe facta ꝑ p̄latum ⁊ capl̓ꝫ non p̄ſumitur ꝙtractatus int̓ceſſerit. fortiꝰ gͦ nō dꝫ preſumi expreſſus cōſenſus. ¶ Itē n̄ facit dr̄aꝫ an̄ ꝯͣdicatur a cōuētu vel ab exneo. vn̄ breuiter dicerē ꝙaūt cōuētꝰ ꝯͣdicit allegando ꝙ nūqͣꝫ cōſenſerit.⁊ tūc in dubio puto ꝙ onus ꝓbādi īcūbit p̄lato. vt ſenſerunt doc. antiꝗ. dūmō contradicant.

debito tēpore. iuxͣ ea q̄ dixi. in. c. ij. sͣ. e. ⁊ ridiculū eēt dice̓ cōtrariuꝫ. nā ſēꝑ p̄latus dice̓t capitulū ꝯſēſiſſe. ⁊ difficillimū eēt ꝓbae̓ ꝯͣriū. ar.c. qm̄ ꝯͣ. de ꝓba. ⁊. vj. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. Siv̓o ꝯͣdicatur ab exͣneo. ⁊ tūc ſi ante executiōemactus credo ꝙ onus ꝓbādi īcūbit abbati. ēt ſiſit actus in quo ſufficit tacitus cōſenſus. qꝛ nōdꝫ abbas vagari cum iactura illius cuiꝰ ītereſtnā actus de ſe eſſet nullus ſi nō īt̓ueniſſet conſenſus. gͦ is cuius int̓eſt pōt īſtare vt doceaturde conſenſu. ar. in. c. cām. de iudi. ⁊ eius qd̓ noͣ.gl. in. c. i. de elec. li. vi. facit. l. p̄tor edixit. ff. de iureiurā. ſꝫ ſi n̄ opponitur preſumitur conſenſustacitus. ⁊ ſic pōt intelligi iſte tex. cū glo. ſed vbireꝗritur conſenſus expreſſus nūqͣꝫ ego preſumerē ꝓ ꝯſenſu. qꝛ eſt ſolennitas extrīſeca quenunqͣꝫ preſumitur. vt ī iuribꝰ preal. al̓ iura fruſtra reꝗſiuiſſent ſcripturā in ꝗbuſdam caſibusvt in. c. i. sͣ. e. cū ſi. ⁊ ꝑ hͦ obuiatur multis fraudibus. que in hoc poſſent euenire ⁊cͣ.¶ AbbasUꝫ apoſtolicaTenet donatio quā d̓ ſoliꝰ dioceſanicōſēſu fc̄it laicꝰ eccl̓ie de decimis quas ab aliaeccleſia hꝫ ī ſeudū ab ātiquo .i. an̄ lateranen̄. cōciliū. Due ſt̓ ꝑtes p̓ncipales pº. conſultaº. 2º. rn̄ſio ibi talit̓ rn̄demꝰ. prīa ſb̓diuiditur. nā pº pōitꝑtiū cōpromiſſū. Evniꝰ ꝑtis allegationem ibidicti monachi 3º. allegationē alteriꝰ partꝭ. ibi aꝯͣrio. 4º. cōſultationē arbitrorum. ibi qꝛ. xª parspͥncipal̓ ſb̓diuiditur. nā pº. rn̄det cōſultatōi. 2º.ſoluit ⁊ corroborat ꝯͣria. ibi aucͣte. 3º. rn̄ſionemcorroborat. ibi nā. 4º. ſolutioueꝫ limitat. ibi hocaūt. ¶ Noͣ. pº. ibi cōpromiſiſſēt ⁊cͣ. ꝙ ſuꝑ decīſ⁊ ſic ſuꝑ iure ſpirituali poteſt fieri compromiſſum in arbitros non tamen laicos ſed in clericos. ad hoc. c. contingit. ⁊. c. ꝑ tuas. de arbi. tn̄ſactio tamē interuenire nō poteſt ſed compoſitio amicabilis ſic. vt in. c. ij. de tranſac. ¶ Noͣ.ſcd̓o ibi male detēta iuncto. fi. c. ꝙ licet decimafuerit laicis conceſſa in feudū. nihilominus dicitur ab eis male detineri. Et eſt ratio. nam d̓cime debentur clericis ꝓpter officium diuinū.vt in. c. tua. jͣ. de deci. ſed cum laici diuina nonexerceant male ⁊ ſine cauſa detinentur ab eis.poſſident tamen ſine peccato poſtqͣꝫ habuerūttitulum ab eccleſia. ſed conceſſio facta fuit propter neceſſitatē eo tēpore quo eccl̓ia opprimebatur ab īfidelibus. de quo vide noͣ. in. c. qͣꝫuisde deci. ¶ Noͣ. 3º. ibi aucͣte Hieronymi. ꝙ auctoritas ſanctoꝝ pōt allegari in deciſionibꝰ cārum. nā Hieronymus non fuit papa. ⁊ ſic nonhabuit poteſtatē legis cōdēde. ⁊ nihilominuscius auctoritas h̓ allegabatur. nec a papa ſpernitur. ſed ad debitū intellectū cōſertur. ⁊ ſumepro regula ꝙ vbi deficit auctoritas canonū licite recurrimus ad auctoritates ſanctorum. vide bonum tex. ⁊ glo. xx. diſ. in. c. i. ⁊. c. fi. videInnocentium in. c. ne imitaris de conſtitutio.