De conceſ. p̄ben. 8
p̄latum. vt ī. c. fi. eo. ti. in hͦ ſpectāda eſt ꝯſuetudocuiuſqꝫ eccl̓ie. ꝗd aūt ſit de iure cōi. dic vt plenedixi ī. c. cū eccl̓ia vulterana. de elec. Noͣ ibi donatio p̄bē. ꝙ p̄bēdarum coll̓o pōt dici donatō. ⁊pluries repetit̉ h̓ hͦ v̓bū. ⁊ hͦ ꝯtīgit ꝓpt̓ liberalitatem quādā qͣ vtit̉ p̄latꝰ ī p̄eligēdo ꝑſonā. vt dixil. c. relatū. sͣ. de p̄bē. ⁊ ī. c. pꝰ electōeꝫ. sͣ. e. ¶ Nōꝙ etiā ī eligēdis canonicis ſeu p̄bēdis ꝯferedisdat̉ tēpꝰ ſemeſtre. ⁊ ſic ꝯciliū lateranen̄. vēdicatſibi locū etiā ī electiōibꝰ canonicoꝝ. qd̓ noͣ.¶ Nō h̓ ⁊ tene mēti ꝙ vbi actꝰ explicādꝰ ē ꝑ p̄latū⁊ capl̓m vnꝰ nō ſupplet negligētiā alteriꝰ. ſi tēpꝰvtriqꝫ ad actū explicādū ē lapſuꝫ. ⁊ hͦ qn̄ p̄latusdebebat īter eē capl̓o vt p̄latus. ſecus ſi vt canonicꝰ ¶ Exqͣ noͣ ꝙ ꝗs pōt gere̓ vices pluriū ꝑſonaꝝ ⁊ qn̄qꝫ repn̄tare ī collegio certā ꝑſonā putacanonicū. qn̄qꝫ repn̄tare aliā ꝑſonā .ſ. ep̄m. ⁊ alioiure tractat̉ cū repn̄tat vnā ꝑſonā. alio cum repn̄tat aliā. Et facit hͦ ad. q. quotidianā. nunꝗd id qd̓donatum eſt ambaſiatoribus cedat eoꝝ lucro.an v̓o mittētium. nā vr̄ ꝙ mittētiū. qꝛ ambaſiatores nō repn̄tāt in actu ambaſiate ꝑſonas pͥuatasſed ip̄m dn̄m mittētē. vn̄ honorāt̉ tāqͣꝫ dn̄s mittens. ar. xciij. di. ī. c. fi. ⁊ ar. hic. nā ſi ep̄s ītereſt capitulo vt canonicꝰ fit poſtmodum deuolutio adeū vt ad p̄latū in cāu negligētie. Alij vero tenuerūt ꝯͣriū .ſ. ꝙ donatōes cedāt ambaſiatoribꝰ licꝫoccaſione ambaſiate illa fuerīt eis pn̄tata. ar. op.ī. l. ſociū ꝗ ī. §. i. ff. ꝓ ſo. vbi tex. valde noͣ. ẜᵐ coēmlec. dicit ꝙ ſi danat̉ ſocio occōne ſocietatis. exqͦtn̄ donat̉ ꝑſone ⁊ nō ſocietati cedit ip̄i ſoli donatario ⁊ nō ſocietati. ⁊ nimiꝝ qd̓ idē ē ī dāno. naꝫſi ſocius ex ſocietate occaſione ſocietatis tm̄ dānū paſſus ē ſibi īputat̉ ⁊ n̄ ſocietati. vt ē tex. noͣ. īea. l. in pͥn. In hac. q. fuerūt opi. varie. vt noͣ. ī. l. ſiv̓o. in. §. itē ꝗcꝗd. ff. ſo. ma. ⁊ ī. l. ꝗ ꝓxīo in. §. ꝓcurator. ff. de ꝓcu. ⁊ ibi ponuntur due opi. qͣs Cal.dicit hic ꝯiungēdas. vt pͥmo ꝯſideremꝰ an̄ ambaſiatores eēt pͥus noti ⁊ familiares ei ad quemmiſſi ſunt. ⁊ tūc cedūt eis. aut erāt ignoti. ⁊ tunc īſpiciēda ē qualitas donoꝝ. nā q̄dā p̄ſūptiue magis ꝯueniūt mittēti qͣꝫ ip̄is. vtputa ſi daret̉ vnusleo. q̄dā ꝯueniūt potiꝰ ip̄is ambaſiatoribꝰ. putafi darent̉ eis ꝯgruētes veſtes. ⁊ ẜᵐ hāc qualitatēfiēda ē īterp̄tatō. Bar. tn̄ ī. d. §. itē ꝗcꝗd ſimpliciter tenet ꝙ cedūt̉ ambaſiatoribꝰ ꝑ. d. l. ſociū qui.Sed aduertēdū ꝙ illa lex p̄ſupponit. ꝙ donatōfacta ē ip̄i ſocio. vn̄ ſatis mihi placet ꝙ ī cāu dubij ſit aduertēda qͣlitas donoꝝ. ⁊ ad iſtū tex. pōtrn̄deri ꝙ ep̄s intererat h̓ vt canonicꝰ. ſꝫ ambaſiator lꝫ repn̄tet ꝑſonā dn̄i mittētis. nihilominꝰ cōſiderari pōt vt ꝑſona pͥuata ī donis ſibi ꝯferendis. ⁊ hͦ noͣ. ¶ Ultīo noͣ ex iſto tex. ibi cū doloſe⁊cͣ. ꝙ ex negligētia īferioꝝ nō deuoluit̉ ad ſuꝑiorem ptās. qn̄ ſuꝑior doloſe ꝓcurauit illā negligētiā. qꝛ n̄ dꝫ dolus ſibi ꝓdeē. nec reportare ꝯmod̓ex dolo ſuo. vt ī. c. ſedes. de ℟p. Et facit noͣ. iſtetex. ad. q. ꝙ ſi ī certo delicto ꝑ aliquē ꝯmiſſo bona debēt ad certā ꝑſonā ꝑuenire. ꝙ ſi illa ꝑſonadoloſe ꝓcurauit illiꝰ delictū nō dꝫ in cāu delicti
ꝯſeꝗ bona. Sic etiā vr̄ dicēdū ī ſil̓i. q. ꝙ ſi ex ſtatuto liceat occide̓ īpune bannitū. ꝙ doloſe ꝓcurans bānū alteriꝰ vt ip̄m poſſit occide̓ non gaudeat p̓uilegio īpunitatis. ⁊ idē vr̄ dicēdū ī ſil̓ibꝰq. ¶ Sꝫ q̄ro ꝓ declaratōe lr̄e qͣlit̓ ꝯgnoſcet̉ vtꝝp̄latꝰ īterſit capl̓o tāqͣꝫ canonicꝰ an̄ tāqͣꝫ p̄latus.dic pͦ recurrēdū ad ſtatutū eccl̓ie ſi qd̓ eſt. 2º. adcōem ꝯſuetudinē ⁊ reputatōeꝫ loci. l. labeo. ff. deſupel. lega. ⁊ ī. c. ex lr̄is. jͣ. de ſpōſa. ī dubio recurrēdū ad alias ꝯiecturas īferiores. nā ſi ep̄s ī capitulo tꝫ pͥmū locū vr̄ ꝙ īterſit vt p̄latꝰ. qꝛ ip̄e eſtcaput ⁊ canonici mēbra. vt ī. c. nouit. ⁊. c. qͣꝫto dehis q̄ fi. a p̄la. Si v̓o ſedet ī 2º. loco pꝰ eū ꝗ ſoletp̄eſſe ī capl̓o. puta pꝰ archidiaconū p̄poſituꝫ velcanonicū antiꝗorē ẜᵐ varias ꝯſuetudines locorū. tūc vr̄ ītereſſe vt canonicꝰ. ita dic̄ glo. noͣ. ī. c. acollatōe. de ap. li. vi. quā glo. ſemꝑ tenebis mēti.Ex qͣ īfero ꝙ vbicūqꝫ p̄latꝰ ītereſt in aliqͦ collegio nō vt p̄latus illiꝰ collegij. ſꝫ vt ſingularis decollegio non dꝫ tenere caput illiꝰ collegij. lꝫ ꝑſona ſua ſeu dignitas ſit in ſe honorabilior qͣꝫ dignitas p̄ſidentis in illo collegio. quia nō ſtat ibitāqͣꝫ cōſtitutus in ſua dignitate. ſed tanqͣꝫ ſingularis de collegio. debet tamen honorari rationeſeu dignitatis precellētis. vt ſaltim habeat ibi ſecundum locum poſt preſidentem. ſicut dicimusin epiſcopo quando eſt in capitulo vt canonicuſ⁊ ideo videmꝰ in practica. ꝙ ſi epiſcopi ſunt ī ſtudio vt ſcholares ſtant in vniuerſitate poſt rectorem. licet ip̄i in ſe ſunt honorabiliores qͣꝫ rector.ſed nunc non ſtant vt epiſcopi ſed vt ſcholares.ſed inter ſcholares poſt rectorem debent prehonorari. ar. in. c. per tuas. de ma. ⁊ obe. ⁊ quod ibinoͣ. vbi tex. bo. vult. ꝙ inter homines eiuſdem ordinis preferatur ille qui fuit ordinatus a papa lꝫfuerit poſtea ordinatus. ⁊ ſic poteſt dici in militibus ſeculi ⁊ huiuſmodi. ¶ Secundo hic querode ratione diuerſitatis quare hic epiſcopus ſupplet negligentiam capituli quando debeat intereſſe vt canonicus. ⁊ non ſic quando debuit ītereſſe vt prelatus So. in primo caſu epiſcopus n̄ſupplet negligentiam propriaꝫ ſed capituli ⁊ ſupplet tanqͣꝫ prelatus ⁊ non tanqͣꝫ canonicus. namtanqͣꝫ prelatus non fuit negligens. quia non poterat ipſe ſolus vt prelatus actum expedire. cuꝫvt canonicus habebat intereſſe. ſed vbi debuitintereſſe vt prelatus. tunc fuit negligens tanqͣꝫprelatus. ideo non ſupplet negligentiam propriam. oportet vt puniatur de negligentia ſua. Exhis infertur ꝙ ſi epiſcopus vt canonicus eligitaliquem in canonicum poteſt ipſi tanquam prelatus illum examinare ⁊ confirmare. niſi ꝯfirmatio pertineat ad ſuperiorem. ⁊ ex hac ratōe emanauit hodie tex. noͣ. ⁊ ſingularis in dicto. c. a collatione. vbi dicitur. ꝙ ſi contingit appellari a ꝓuiſione capituli poteſt appellari ad epiſcopum.licet epiſcopus interfuit capitulo vt canonicus.ſecus ſi inter fuit vt prelatus. ad idem in ſimili vide bonum textum in. l. i. in. §. ſolent. ff. quandoappella. ſit. vbi ab ordine decurionū appellatur