⁊ hec lr̄a facit optime ad. q. nunꝗd eccl̓ia cōſtituta heres poſſit detrahere falcidiā de legatis adpias cās ſeu alijs eccl̓ijs. ⁊ vr̄ ꝙ ſic. qꝛ non debꝫeccl̓ia legataria vti p̓uilegio ſibi cōceſſo ī piudiciuꝫ eccl̓ie que eſt inſtituta heres. lꝫ glo. videat̉dubitaſſe. xij. q. iij. pontifices. ſꝫ optīe facit tex.in ar. in aucͣ. de ſāc. ep̄i. ī fi. §. ſꝫ ⁊ hͨ pn̄ti. ⁊ gl. in. d.c. in pn̄tia. in fi. ubi dico. Item allegatur iſte tex.vulgariter ꝙ nō dꝫ vnū altare diſcooperiri. vt altꝝ cooperiat̉. ⁊ facit vt nō ẜuiamus vni amico īp̄iudiciuꝫ alterius amici. ¶ Noͣ ꝙ p̄benda noniuſte diuiſa nō pōt petere ꝑtem alij aſſignataꝫ ſꝫꝯͣ diuidentem agit̉ ad integratōneꝫ. tenuit ergodiuiſio. lꝫ fieri nō debuerit. vide qd̓ dixi ī. c. maioribus. sͣ. eo. ⁊ glo. vltima inſtat hic qͣlit̓ fiat reintegratio ſeu de quibus bonis doc. ēt ſunt varij. ſed colligendo ⁊ veritatē ānectendo dic ꝙ p̄tintegrari ex bonis cōibus ſi ſuꝑſunt. ar. in. c. cuꝫM. de cōſti. Itē ex redditibꝰ ſuꝑexcreſcētibuſvt ibi. 3º ex fructibꝰ p̄bēde vacantꝭ dūmō ſufficiat canonico poſtmodū ibi inſtituēdo. tex. ē ī. c.vacante. sͣ. e. vn̄ intelligendꝰ ē iſte tex. qn̄ p̄bēdanō eēt ſufficiēs ad integrandā vnā ⁊ ꝓuidendūcōgrue canonico inſtituendo.Enerabilisᵐeªcignobiles ⁊ nō eminētis ſciētie ꝓpt̓ hͦ n̄ debēta p̄bēdis r̄pelli ēt ī eccl̓ia q̄ tales admitte̓ n̄ ꝯſueuit. h. d. Uel ſic. deſcūs nobilitatꝭ vel eminētꝭ ſcīenō r̄pellit quē a cōſecutōe p̄bēde ēt ī eccl̓ia q̄ nobiles dūfaxat ⁊ viros eminētis ſcīe recipe̓ ꝯſueuit. In pͥma ponit̉ fcī narratio. In 2ª exceptionis repulſio ⁊ cāe cōmiſſio ibi nos igit̉. ¶ Nopͦ ibi ad ſedē apl̓icā deuoluta ⁊cͣ. tex. opt. ꝙ legatus cardinalis pōt cōferr̄ bn̄ficia ad ſedē apl̓icādeuoluta. ⁊ hͦ clare ꝓbat hͨ lr̄a eā nō cauillando.lꝫ aliꝗ dixerūt tenendo oppoſitum ꝙ h̓ ꝓpt̓ nullitatem collatōnis legatus hoc petijt gratioſe apapa cōfirmari. ſed certe non fecit legatꝰ vt ualidarꝫ collationeꝫ ſed ut eā executioni mādarꝫqꝛ ꝓpter potentiā canonicoꝝ non potuit ip̄e exequi. ⁊ de hͦ vide bonā gl. que hͦ diſputat. ⁊ finaliter tꝫ ī. c. i. de offi. le. li. vi. ⁊ in cle. ſi de bn̄ficō ineo. ti. ſecꝰ dic ī bn̄ficiis vacātibꝰ ī curia. illa eīmſolus papa cōfert. vt ī. c. ij. jͣ. eo. ti. li. vi. ⁊ dicunt̉care in curia ẜꝫ ea que hn̄t̉ in. c. pn̄ti. e. ti. ⁊ li.¶ Noͣ 2º ꝙ eminēs ſcīa nō requirit̉ neceſſarioin bn̄ficijs maxīe ſimplicibuſ. ⁊ que dicat̉ ſciētiaeminēs vide pulchre ꝑ Inno. in. c. cū in cūctis.de elec. vbi dicit illā dici eminētem q̄ ſine reuolutione libroꝝ diſſoluit difficiles qōes. vn̄. hͦ inpaucis reperit̉. ⁊ ibi vide ꝑ eum que dicat̉ mediocris ⁊ que ſufficiens. ¶ Nō 3º. ꝙ non valetſtatutum quod viget in multis locis alemanie.vt ignobiles non admittant̉ in canonicos eccl̓iarū cathedraliū. nā apud deū nō ē acceptō ꝑſōaruꝫ. vt hic ⁊ in. c. nouit. de iudi. nā cum cōſuetudo reprobet̉ h̓ fortius nō valet ſtatutū. cum cōſuetudo ꝯͣ canones ſit maioris roborꝭ. qͣꝫ ſtatutuꝫ hīc ē ꝙ cōſuetudo al̓s rōnabil̓ valꝫ ꝯͣ canōes

vt in. c. fi. de ꝯſue. ſꝫ ſtatutum non valet. vt in. c.ꝙ ſuꝑ his. de maio. ⁊ obe. Noͣ. Io. an. in. c. fi. deoffi. archi. rōem diuerſitatis dixi ī. d. c. fi. d̓ ꝯſue.¶ Noͣ ꝙ duplex eſt nobilitas quedā generis. ⁊in hac ſunt laudandi parentes. vnde alibi. ſi nobilis es lauda parentes. ad hoc. c. nūqͣꝫ. lvi. di.Alia eſt nobilitas v̓tutum. ⁊ iſta eſt nobilitas aīmi ⁊ p̄ponēda nobilitati generiſ. vnde pulchre īquit Cicero ī īuectiua ꝯͣ. Saluſtium. ſanctiꝰ eſtme meis fulgere moribus qͣꝫ maiorum opiniōeniti. vt ſim poſteris meis nobilitatis initiū ⁊ virtutis exemplū. ⁊ ꝯͣ eundē dixit. qd̓ deficit in te incipit in me. quaſi volebat inferte ꝙ Saluſtiꝰ degenerabat genus ſuum. ſed ipſe proprijs v̓tutibuſ p̄ſtabat ſuis initiū nobilitatis. Sꝫ tn̄ vbi cōcurrunt duo vincula. quia ꝗs ē nobilis ex v̓tutibus parentum ⁊ virtutibus ꝓprijs tunc ꝓfectoeſt magis honorandus. quia duplex decor fulget in eo ⁊ parentum ⁊ propriuſ licet ſit magiscōmendandus is qui ex pauperibus parentibꝰortus virtutibꝰ ſe dedicauit qͣꝫ is qui ex nobiliprogenie oriundus fuit. Ratō quia nobilis habuit exemplar nobile ſuorum ⁊ occaſionē maximam vt eſſet virtuoſus. Sed ex pauperibꝰ natus eſt ſolius dei virtute mirabilis. ita aperte videtur velle tex. ī. d. c. nunqͣꝫ. lvi. di. ¶ Nōꝙͣ nōbiles ⁊ potentes non ſunt reſpuendi ī eccl̓ia deicū ipſe xp̄s qui eſt caput eccl̓ie quoſdā nobiles⁊ potentes ad ipſius regimen elegit vt Bartholomeum ⁊ Paulū. potentia gͦ ⁊ nobilitas nō degenerant in dignitatibus eccl̓iaſticis. nec ꝯͣriumꝓbat hec lr̄a. ſꝫ ſolū vult ꝙ defectus nobilitatisvel potentie non repellat. No ibi vix ad culmīadignitatum ꝙ reperitur culmē dignitatis. ⁊ ſicvidet̉ ꝙ appellatōe dignitatis n̄ veniūt iſta queſunt dignitatum culmīa. vn̄ in ſtatuto odioſo faciente mētōem de dignitate nō veniūt ep̄atꝰ. ꝗaſunt dignitatum culmen. ita dicit glo. ſin. in. c. ij.jͣ. e. ti. li. vi. ⁊ ſatis ꝓbat̉ hͦ. dū nō appellat dignitatem ſed dignitatū culmē. Et noͣ ex illa dictōe vixꝙ reperiunt̉ hoīes eminētis ſcīe lꝫ cū difficultate. nā lꝫ qd̓ vix fit tn̄ fit ſꝫ cū difficultate. vt in. c.ꝑ catheciſmū. de cogna. ſpi. li. vi. In gl. i. ibi qͣntūcūqꝫ ſit obtenta ⁊ ātiqua. noͣ bn̄ glo. ꝙ cōſuetudo de qua in tex. eſt ip̄ſcriptibilis. ⁊ intelligereſpectu defectus nobilitatis eminentis ſcientie⁊ hoc iō. quia hͦ eſt ꝯͣ honeſtatem eccleſie apudquam pͥncipaliter debꝫ cōſiderari vite honeſtasfacit. c. cū decorē. sͣ. de vi. ⁊ honeſta. cle. In gl.in v̓bo liberū ibi. ſꝫ h̓ non aſſumit libeꝝ ſed pōtdici ꝙ ēt ſi aſſumebāt libeꝝ ꝓpͥe ꝓ eo qui carꝫ libertate nulla orit̉ abſurditas. quia papa h̓ nonrepulit iſtā exceptōem nec illā ex defectu honeſtatis. tn̄ intellectus glo. ē bonꝰ. ꝗa n̄ all̓aſſēt adhoc cōſuetudinē. qꝛ de iure cōi nō ē ordinādusvt. sͣ. de ẜuis nō ordi. ꝑ totū. vn̄ dicūt doc. loquebant̉ iſti ẜm vulgare theotonicoꝝ ꝗ in quibuſdā locis appellāt liberos eos ꝗ nō ſt̓ alicui dn̄oobnoxij ad aliqd̓ ẜuitiū ſeu debitū exhibēdū facit. sͣ. de obl̓. ad rōci. c. uno. In gl. ī v̓. n̄ ml̓tos.