dn̄i tꝑalis pͦ imponebat̉. facit ēt ꝙ res ꝑueniensad manꝰ exēpti dꝫ gaude̓ pͥuilegio exemptōnisvide ad hͦ tex. cū gl. noͣ. in. c. vnico. de iurepa. li.vi. vbi pꝫ ꝙ ſi pr̄onꝰ laicus dat ius ſuū pr̄onatꝰeccl̓ie. cenſenda ē illa eccl̓ia vt pr̄onꝰ eccleſiaſticus non vt ſecularis. ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ tex. opp. sͣ.de fo. cōpe. in. c. ex tn̄ſmiſſa. ⁊ in. c. v̓m. vbi pꝫ ꝙſi eccleſia hēat feudū a laicocēſet̉ vt laicus ⁊ nōvt eccl̓ia. vn̄ ſi cōtingit appellari ab aliquo vaſallo. dꝫ appellari ad dn̄ꝫ ſuꝑiorem ſecularē ⁊ nonad archiep̄m vl̓ ad papā. ad idē tex. in. c. ſolite. d̓maio. ⁊ obe. So. qn̄qꝫ res laici ex toto cōfert̉eccleſie ita ꝙ incorporat̉ ip̄i eccl̓ie. ⁊ tūc hꝫ locūqd̓ p̄dixi. fac̄. x. q. i. nouerint. qn̄qꝫ nō īcorporat̉ex toto eccl̓ie vt ī rebꝰ feudalibꝰ in ꝗbꝰ dn̄iū directū remanet apd̓ laicū infeudātē. ⁊ tc̄ hꝫ locūꝯͣriū. vn̄ dꝫ rōe feudi ille laicꝰ recognoſci ī dn̄m⁊ ita dꝫ intelligi tex. in. d. c. ſolite. ⁊ ſatis hāc diſtinctōeꝫ ī paucis v̓bis ſenſit ibi Inno. In gl.i. ibi nō poſſet cōpelli per papā. pōdera gl. vulteīꝫ ꝙ papa nō poſſit cōferre bn̄ficiū patronatꝰlaicoꝝ. ⁊ allegat. c. cū dilectꝰ. de iurepa. hͦ dc̄ꝫ ꝯītimpugnat̉ a doc. nā in ſpūalibꝰ vl̓ quaſi dꝫ ꝗſqꝫrecognoſcere papā ī ſuperiorē. xxij. di. in. c. i. etij. ⁊ ꝓ hͦ qꝛ laicus poſſidet iuſpa. ex ꝑmiſſiōe eccleſie. vt in. c. iij. de iurepa. ⁊ quo ad illud ſb̓ijcit̉eccl̓ie. vt in. c. qͣꝫto. de iudi. nec ob. c. cū dilectꝰ. loꝗt̉ .n. ī legato. ⁊ de hoc ibi pleniꝰ dicet̉. vide tn̄glo. noͣ. in cle. ij. de p̄ben. que dicit ꝙ lꝫ papa poſſit cōferre pr̄onatū laici. tn̄ ſi nō facit mentioneꝫꝙ iuſpatronatꝰ ꝑtinet ad laicū non valet ꝓuiſiotāqͣꝫ ſurreptitia. quia in dubio papa nō intenditvelle p̄iudicare iuripatronatꝰ laicoꝝ. ⁊ idē tenētdoc̄. ī. d. c. cū dilectꝰ. qd̓ noͣbis. ⁊ ī fi. glo. Contrahāc glo. ⁊ tex. facit. d. c. cū dilecti. inducēdo aliomō. nā ibi ſfit dr̄a vtꝝ iuſpatronatus ꝑtineat adclericū vt ad clericū .i. rōne eccl̓ie. an vt ad clericum tanqͣꝫ laicū rōe pr̄imonij ſui. nam qn̄ ꝑtinetad clericū vt ad laicū cenſendꝰ ē vt laicus. So.in caſu nr̄o donatio fuit fcā decano rōe eccleſie⁊ ſic ꝑtinebat ad eū vt ad clericū. Et rō diuerſitatis eſt. qꝛ qn̄ ꝑtinet ad clericū vt ad laicū nonmutauit ex toto naͣꝫ ſuā. cū poſſit adhuc redirerōe ſucceſſionis ad laicos. ſꝫ qn̄ collatō ē ſcā eccleſie. tūc ex toto mutauit naͣm ſuā. vt hic ⁊ ī. d.c. vnico. de iurepa. Sꝫ diceres qūo potuit ꝑtinere collatō ad regē ꝯͣ. c. maſſana. ⁊. c. ſacroſan.de elec. nā lꝫ pn̄tatō poſſit ꝑtinere ad laicū nō tn̄collatio. quia ꝑ collatōeꝫ tn̄ſfert̉ ius ſpūale ⁊ ēquid mere ſpūale. vt in. c. ij. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de p̄ben.li. vi. So. duplex. pͥma vt intelligat̉ lr̄a īpropriecapiēdo collatōem ꝓ pn̄tatōne. ⁊ ſic vr̄ glo ītellexiſſe. 2º. pōt intelligi ꝓprie. ⁊ tunc ſtat ꝯͣriū. ſedtunc intellige ꝙ ex pͥuilegio rex hēbat collatōeꝫvel ex p̄ſcriptōne tāti tꝑis. de cuius initō nō eſtmemoria. nā voluerūt ꝗdā ꝙ rex tali mō ml̓tasacquiſiuerit collatōes. ſꝫ tu vide plene ī. d. c. ij. innouella ꝑ Io. an̄. vbi diſputat an ex p̄ſcriptionetāti tꝑis poſſit hͦ ius cōpete̓ laico. ſꝫ certe de rigore dicēdum ē ꝙ nō. qꝛ ſine poſſeſſiōe non ꝓce

dit p̄ſcriptio. ⁊ laicus ē īcapax poſſeſſione iuriſſpūalis ī. c. cām. de p̄ſcrip. ⁊ ibi vide pleniꝰ. Ingl. fi. ī fi. Goffre. tꝫ ꝙ ſi appellatō ꝓceſſit ꝓuidēdū ē de p̄bēdis pͥus uacantibꝰ. ſecꝰ ſi collatō fuit fcā appellatōne nō p̄cedēti. Io. an. dicit recurrendū ad. c. ſi capitulo. ⁊. c. ſi ſoli. de cōceſ. p̄ben.li. vi. vbi hētur ꝙ ſi ſcribit̉ executori ad expellendū. ⁊ ille interdixit ordinario collatori ne cōferret. nō ꝑ hͦ adeo afficit̉ p̄bēda. vt non teneat collatio alteri ſcā vt in iuribꝰ p̄alle. Et in iſtis caſibus tenēda ē pͥma opi. glo. vt de p̄bēdis antiꝗsꝓuideat̉. his .n. ceſſātibꝰ puto ꝙ ſola appellatōnō īpedit vires collatōis. qꝛ a pͥncipio nō īpeditptāteꝫ cōpetentē ꝑti. lꝫ ſuſpēdat iuriſdictōem iudicis. de quo ꝑ Inno. ī. c. qꝛ ꝓpter. ⁊ in. c. cū int̓de elec. ⁊ in. c. ad diſſoluēdū. de d̓ſpon. impube.¶ Ultīo op. ꝯͣ tex. vr̄ .n̄. ꝙ iſte appellāſ nō d̓buitremitti ad iſtos iudices ꝗ ꝑ pͥꝰ ꝓceſſerūt. vt. ī. c.accepta. de appel. hͦ fuit de cōſēſu ipſiꝰ appellatoris. Sꝫ doc. hͦ reuocāt in dubiū vtꝝ petēs ſe remitti ad iudicem a quo d̓bebat ꝯdēnari ī expēẜ⁊ vr̄ pͥmo ꝙ ſic ꝑ. c. interpoſita. de appel. Cōtrariū tenent hic doc. dantes bonam limitatōeꝫ adc. interpoſita. de app. ⁊ nō ꝓcedat cū iuſte appellās petit reuocari grauamē ſeu remitti petit adiudicē a qͦ vt h̓ accidit. In ꝯͣrio .n. fuit appellatūfriuole. ⁊ an̄qͣꝫ de iuribꝰ appellatōis cōſtaret petijt ſe ad pͥorē iudicē remitti. qd̓ noͣ.MIIper iordinata. Pueri ⁊ al̓ bn̄ficiati n̄ ſūt idoneiad bn̄ficia cōſequēda. hͦ d. īherēdo v̓bis lr̄e. Etī pͥma pōit̉ deciſa ꝯſultatō. In 2ª rōis rō. In 3ºrn̄ſio. 2ª ibi cū aūt. 3ª ibi cōſultatōi. ¶ Nō prīoex rōne rōnis vnā regulā generalē ꝙ is dr̄ idoneus ad bn̄ficiū ꝗ p̄t ⁊ vult ī eo d̓ſeruire. ⁊ ſic reꝗrūt̉ ptās ⁊ volūtas. ⁊ ex hͦ ⁊ ex d̓ciſa īfert̉ ꝙ p̄bēda de iure cōi reꝗͥrit reſidētiā. ⁊ ꝓ hͦ. c. extirpāde. ī. §. ꝗ v̓o. sͣ. e. vbi noͣnt̉ colligit̉ ꝙ reſidentia debita p̄bēde p̄iudicat reſidentie parrochial̓eccl̓ie. ⁊ maxīe colligit̉ hͦ ex v̓. oporteat. qd̓ ē v̓bū necͣitatꝭ. ¶ Noͣ 2º ꝙ bn̄ficiatꝰ nō ē idoneꝰ adbn̄ficia cōſequēda. ⁊ cū h̓ tex. īdiſtīcte loqͣt̉ d̓ bn̄ficio. ītelligi dꝫ de quolibꝫ bn̄ficō. ⁊ intellige qn̄tale ē bn̄ficiū ex quo p̄t ſuſtētari. al̓ āt ſi bn̄ficiuꝫnō r̄ꝗre̓t r̄ſidētiā bn̄ puto eū idoneū ad alid̓ obtinēdū. ꝓ qͦ vide bonā gl. ī. c. dudū. ij. d̓ elec. ſecꝰſi reꝗrit reſidētiā. qꝛ tc̄ ē ꝗd ſibi īputet̉. qͣre illudacceptauit. dꝫ .n. eē cōtētꝰ ea vocatōe qͣ vocatꝰ ē⁊ q̄re̓ ſibi victum ex īduſtria. xxi. q. i. ī. c. i. ⁊. xci.di. ī. c. clericꝰ victū. ⁊ ad p̄dcā vide bonuꝫ tex. inc. is cui. e. ti. li. vi. Itē noͣ ex tex. bonū ar. ⁊ quaſiexp̄ſſū ꝙ an̄. xiiij. ānū nō p̄t ꝗs īſtitui canōicus īeccl̓ia cathedrali. nā puer ꝓpͥe ꝗs dr̄ a. vij. ānovſqꝫ ad xiiij. tunc incipit adoleſcētia. de quo vide plene ꝑ glo. in proemio ſexti. vbi diſtinguūt̉homīs etates. ⁊ de hoc. jͣ. plenius dicetur.¶ Nō ibi deſeruire beneficijs ⁊c̄. tex. apertum ꝙquis tenetur deſeruire ꝑ ſe ēt ī beneficio ſimplici. nam nulli dubium eſt ꝙ puer vel beneficiatꝰ