cū al̓ nō teneat̉ eū admitte̓ vt hic. ¶ Scd̓o caſu puto ꝙ ep̄s poſſit taleꝫ examinare. qꝛ reſpcūcure aīaꝝ nō pōt dici idoneꝰ niſi pͥus ꝓbetur. etꝑiculoſum eſt cōmittere inexꝑtol curā aīaꝝ. vt īc. cum ſit. de eta. ⁊ qͣli. ꝓ hͦ facit qd̓ le. ⁊ noͣ. in. c. ſiforte. de elec. li. vi. Item cū ep̄s teneat̉ reddererōnem de cura vt h̓. gͦ ep̄s pōt eū exaīare. ⁊ hecꝑs tutior ē. ¶ Ultīo q̄ro ꝗ dicāt̉ noīatiꝫ excōicati vel int̓dicti. ⁊ facit iſta qō ad multa. nā ſepe īaliqͣ diſpoſitōe reꝗrit̉ vt aliꝗd fiat noīatiꝫ. Inno. dic̄ h̓ ꝙ ſi int̓dicit̉ ciuitas vel caſtrū oēs d̓ illoloco dicūt̉ noīatiꝫ excōicati vel int̓dicti. ar. c. cūin ꝑtibꝰ. de v̓. ſig. Idē ſi int̓dicūt̉ exp̄ſſis noībꝰꝓprijs. ſecus ſi excōicat̉ petrus cū fautoribꝰ ſuis. nā fautores nō dicūt̉ noīatim excōicati. ſꝫ oꝫꝙ pͥꝰ ſcā fide de fauore denūcient̉ excōicati. niſinotorie ꝯſtaret de fauore. Sꝫ ꝯͣ hͦ dcm̄ Inno.vide glo. noͣ. ⁊ Pau. ī cle. i. de vi. ⁊ hone. cle. ī v̓.noīatiꝫ. Pro pͥmo dcō vide glo. ī. c. cōſtitutus.de ſen. ex. li. vi. Pro cōcordātia dice̓ꝫ ꝙ vbi agitur de īcurrēdo penā ip̄o iure nō dr̄ ꝗd fieri nomīatim. niſi expͥmāt̉ noīa ꝓpͥa. qꝛ hͦ īportatⁱ ethimologia huiꝰ v̓bi noīatiꝫ. naꝫ in iſtis odioſis n̄eſt recurrendum a ꝓprio ſignificato v̓boꝝ. vt īc. ſtatutꝭ. de elec. li. vi. fac̄ qd̓ dixi ī. c. ex tue. d̓ cle.n̄ reſiden. niſi forte circūſtantie ſint ita ſtricte ꝙteneāt ex toto vicem noīs ꝓprij. ꝓ hͦ. l. ij. ff. d̓ li.⁊ poſt. ⁊ inſti. de exhr̄. lib. §. noīatim. ⁊. l. quotiēſ§. ſi ꝗs nomē. ff. de here. inſti. ⁊ facit. l. certum. ff.ſi cer. pe. Si v̓o nō agit̉ de īcurrēdo penā ipſoſcō ſufficit ꝙ aliꝗd noīet̉ ꝑ circūſtātias lꝫ nō itaſtrictas. ſic ītelligit Inn. hic dū ponit exempluꝫqn̄ int̓dicit̉ ciuitaſ. ⁊ ītellige qn̄ int̓dicit̉ ppl̓s alicuiꝰ ciuitatis. nā int̓dcā ciuitate nō ē īterdictusppl̓s. qꝛ ppl̓s poſſꝫ alibi audire diuina de quo īc. ſi ſnīa. de ſen. excō. li. vi.¶ Icet uobis oogle nſu-Abſēs ī thedio fructus bn̄ficioꝝ ſuoꝝ ꝑcipit ī abſētia ſꝫ qͦtidianas diſtributōes non. h. d. Uel ſicẜm aliū intellectuꝫ. Diſpenſatus ſuꝑ hn̄dis fructibus in abn̄tia quotidianas diſtributōnes nōꝑcipit. h. d. pͦ ponit pͥuilegij tenorem. 2º eius int̓p̄tatōnem. 2ª ibi nolumus. ¶ No pͦ ꝙ etiā hn̄sdignitatem vt archidiaconus pōt ſe tn̄ſferre adſtudia lr̄arum ⁊ deſerere ꝓpͥam dignitatē. dꝫ tn̄hr̄e licētiā ſuꝑioris quā tenet̉ ſibi īpende̓. vt le. ⁊noͣ. in. c. relatū. sͣ. de cle. nō reſi. ⁊ de abbatibꝰ vid̓ꝑ Io. an. in. c. iij. jͣ. ne cle. vel mo. vbi idē tꝫ ¶ Secūdo noͣ ꝙ pͥuilegiū ꝓ ꝑte fauorabl̓e ⁊ ꝓ ꝑte odioſū dꝫ reſtrīgi qͣtenus p̄iudicat alteri vel cultuidiuino. nā pͥuilegiū h̓ cōceſſū ſuꝑ fructibꝰ ītegreꝑcipiēdis nō extēdit̉ ad quotidianas diſtributōnes. cū hēat naͣm ſeparatā ab alijs fructibꝰ eocleſie. ⁊ fuerūt introducte in fauorē cultus diuini. vt canonici faciliꝰ ꝯuenirēt ad diuina. vt ī cle.ſi dn̄m. de reliqui. ⁊ vene. ſanc. iō nō debēt̉ niſi ītereſſētibꝰ diuinis. de quo plene dicēdū vt hēt̉. īc. vnico. decle. nō reſi. li. vi. ¶ Op. ꝯͣ tex. de. c. fi.de magi. vbi pꝫ ꝙ de iure cōi ꝗlibꝫ ſtudēs vl̓ do
cens in theologia ꝑcipit fructus in abn̄tia. gͦ nōfuit neceſſe impetrare hͦ pͥuilegiū. So. pōt intelligi hͦ. c. duplicit̓. pͥmo ꝙ iſtd̓ mādatuꝫ cōtinebatp̓ui legiū. ⁊ ſic ad ꝯͣria dic ꝙ nōduꝫ emanaueratiſtud. c. 2º pōt intelligi ꝙ iſtud mādatū pape cōtinebat ius cōe. forte eīm canonici de facto nolebāt ſibi rn̄de̓. vel impetrauit iſte ad cautelam.qꝛ ſolet plus timeri qd̓ ſpāliter iniūgit̉. jͣ. de hr̄.aduerſus. ¶ An aūt ſtudēs in iure habeat hͦ pͥuilegiū. dic vt dixi in. d. c. tue. sͣ. decle. nō reſidē.⁊ tex. in. c. cū ex eo. de elec. li. vi. facit ꝙ ſic. nā ſcientia iuris ē necͣria ad regimen eccl̓ie ⁊ totiꝰ orbis. vn̄ aſſiſtens in iure addiſēdo vl̓ docēdo nōſolum ꝓmouet vtilitatē ꝓpriā ſꝫ ēt ꝓficit eccleſie vl̓i. ⁊ vt dicit tex. in aucͣ. hīta. C. ne filius ꝓ patre. loquēdo de ſcīa iuris. ꝙ per ſcīam iuris illuminat̉ mundus ⁊ ad obedienduꝫ deo ⁊ mīſtrisvita ſb̓iectoꝝ informat̉. facit. d. c. cū ex eo. ⁊. cͣ.ſuꝑ ſpecula. jͣ. de magiſ. qd̓ noͣ. in. c. i. d̓ conſāg. etaffi. vbi dr̄ ꝙ canoniſta ē p̄ferendꝰ theologo inp̄latura in ꝑtibus in ꝗbus non vigēt hereſes. inillis v̓o locis theologus p̄fert̉ canoniſte. nā adregimē eccleſie ſcīa iuris eſt magis necͣria. Inglo. ibi reſpicit cōſuetudinē eccleſie. hodie hͦ cōſuetudo ē redacta ad ius cōe. qꝛ de iure cōi diſtributōnes non debent̉ niſi int̓eſſētibꝰ diuinisofficijs. vt. d. c. vnico. de cle. nō reſi. li. vi. ¶ Sꝫnoͣ ex glo. iuncto tex. ⁊ dictis doc. hic ꝙ p̓uilegium nō p̄iudicat cōſuetudini loci. niſi de cōſuetudine ī eo fiat mētio qꝛ ī dubio nō vr̄ pͥnceps velle tollere cōſuetudinē loci ſicut h̓ colligit̉ ī iſtisdiſtributōibꝰ quotidianis. q̄ oliꝫ ex cōſuetudīedebebāt̉ ſolū int̓eēntibꝰ dīnis. ⁊ fac̄. l. ij. §. ſi ꝗs acipe. ff. ne ꝗd ī loco pub. ⁊ ī. c. i. de cōſti. lib. vi.¶ In ea. glo. ibi hīta rōne victus quotidiani.glo. obſcure loꝗt̉. ſꝫ hūit reſpectū ad cōſuetudinē quarūdā eccleſiaꝝ collegiataꝝ in ꝗbꝰ bōa ſt̓in cōi. ⁊ viuūt cōit̓. ita ꝙ mēſe cōi deputāt̉ certiredditus. reliqui v̓o diuidunt̉ inter canonicosſtudēs gͦ deīͣcto eo qd̓ debet̉ cōi mēſe hēbit portōem ſuā ac ſi eēt pn̄s. īmo vt ſentiūt hic doc. etdixi in. d. c. tue. ꝙ ſi vltra p̄bēdas diſtīctas capitulū hꝫ aliqͣ bona quoꝝ fructꝰ ī fine āni diuidūtīter ꝑentes. dꝫ ſtudēs hr̄e ꝑtē ſuā. qꝛ hēt̉ ꝓ pn̄te in fauorē ſtudij. iſti .n. redditꝰ nō ſunt cōditōnati ſic̄ diſtributōes qͦtidiane. qꝛ iſte diſtributiones debēt̉ nō ſolū pn̄tibꝰ ſꝫ int̓eēntibꝰ diuinis. ⁊puto ꝙ abn̄s cā ſtudij nō teneat̉ dimitte̓ vicarium loco ſui. cū iſte tex. ⁊. c. ſuꝑ ſpecu. loquūt̉ indiſtīcte. ⁊ qꝛ ſepe cōtinge̓t ꝙ detracta portionevicarij nihil ſibi remaneret. ſꝫ in bn̄ficijs curatiſtenet̉ dimitte̓ vicariuꝫ. cū necͣrio ſit ibi exercēdacura. vt in. c. cū ex eo. p̄alle. ſꝫ in bn̄ficijs ſimplicibus poſſet ꝓbabiliter dubitari. ſed in collegiatꝭſimpliciter puto primū dictum verum. qꝛ defectus abn̄tis poteſt ſuppleri per alioſ de collegionec minus ſeruit ille eccleſie ſtudendo qͣꝫ illi officiando. ſed in beneficijs diſtinctis vt in capellis ⁊ ſil̓ibus ꝓcedit dubiū. cum ibi non ſit ꝗ ſuꝑpleat defectum abſentis. ⁊ ī hͦ eſſꝫ cogitādū. ſꝫ ꝓ