de prebendis.
ar. ex tex. ꝙ hēns pr̄imoniū ſufficiēs pōt ꝓmoueri ad ſacros ordines lꝫ exp̄ſſe nō aſſignet̉ ſibi pr̄imoniū in titulū. ſatis eīꝫ ē eū hēre pr̄imoniuꝫ exquo cōgrue ſuſtētari pōt. ¶ Nō 3º ꝙ ꝗdaꝫ dicunt̉ ordines minores ⁊ ꝗdā ſuꝑiores etalibi .ſ. appellant̉ ſacri in. c. i. d̓ cle. cōiuga. qͣꝫqͣꝫ īv̓itate oēs ordines pn̄t dici ſacri. de qͦ vide bonaꝫ gl. xxxij. di. in ſūma ¶ In gl. i. ibi pr̄imoniuꝫꝓ titulo Hoſti. dicit hͦ ꝓcedere ſi hoc fuit actuꝫqͣſi velit dice̓ ꝙ ſi ſimpl̓r hēns pr̄imoniū fuit ordinatꝰ nō afficit̉ titulus ſeu pr̄imoniū non ſuccedit loco tituli. ⁊ credo ꝙ glo. hāc intētōem habuit vt in effectu ſit loco tituli. de qͦ vide bonamglo. ī. c. ſi ep̄s. jͣ. e. ti. li. vi ¶ In ea. gl. ibi iudiciumſibi manducāt. Io. an. dic̄ ꝙ nō ē malū ꝙ ep̄s talibus ꝓuideat de bn̄ficō eccl̓iaſtico nec ipſi peccāt petēdo bn̄ficiū. Et ad iura allegata in gl. dicit reſpōdēdū ꝓut dcm̄ fuit in ep̄o in. c. ep̄s. sͣ. e.⁊ noͣ bn̄ hoc dcm̄ Io. an. nā ampliat noͣ. ꝑ Inn.in. d. c. ep̄s. ſentit enim ꝙ non ſoluꝫ hēns pr̄imoniū licite pōt pete̓ bn̄ficiū ⁊ ex eo viuer̄. ſed etiāſi fuit ordinatus ad titulū pr̄imonij. ⁊ ītellige ꝙpōt pete̓ nō tn̄ faciēdo ſuꝑiorē cōpelli qꝛ ex quohꝫ pr̄imoniū ceſſat ꝓuiſio. c. cū ẜꝫ. ſꝫ poterit petere gratioſe. nec ob. ꝙ pr̄imoniū ſit loco titl̓i qꝛcū ẜuiat eccl̓ie nō tenet̉ viue̓ de pr̄imonio ꝑ rōꝫc. cū ẜꝫ. sͣ. e. In ea. gl. ibi ꝙ ep̄s debeat eis ꝓuidere. hͦ dcm̄ dic̄ Io. an̄. ꝓcede̓ ex obligatiōe generali qͣ tenet̉ ep̄s ꝓuide̓ oībus clericis indigētibus iuxͣ noͣ. in. d. c. cū ẜꝫ. qͣſi velit dice̓ ꝙ ex quofuit ſel̓ ordinatꝰ ad titl̓m pr̄imonij lꝫ pr̄imoniuꝫꝑierat caſmate nō pōt ep̄s cōpelli ad ꝓuidendūẜm ꝓuiſionē. c. cū ẜm. qꝛ illa ꝓuiſio ſuccedit cuꝫep̄ſ fuit in culpa ordinādo ſine aliquo titl̓o. Sꝫnoͣ ex alio dū dicit ꝙ tenet̉ ꝓuide̓ ex obligatiōegn̓ali qꝛ ep̄s peccat non ꝓuidēdo clericis n̄ hn̄tibus vnde viue̓. ex quo pōt cōgrue de bn̄ficijseccl̓iaſticis ꝓuidere lꝫ a pͥncipio nō fuit in culpain ordinādo. nā ep̄s dꝫ eē bonus pr̄familias etdiſpenſare bn̄ficia eccl̓iaſtica cuicūqꝫ ꝓut opuseſt. ⁊ ꝑ hͦ intellige bonā limitatōeꝫ ad noͣ. in. c. relatuꝫ. sͣ. e. vbi noͣ. ꝙ ep̄s hꝫ liberā volūtatē ī electōe ꝑſōaꝝ. nā ꝓcedit illud data ꝑitate ꝑſonarūvel quo ad hoc vt in īferiori nō cōpetat actio ꝯͣep̄ꝫ ſꝫ ip̄e tenet̉ ꝓuidere ſi vult ſatꝭ face̓ ꝯſcīe ſueꝓut ꝗſqꝫ īdigēs ē. ¶ In gl. ij. ibi lꝫ ſit ordinatꝰad pr̄imoniū ⁊cͣ. noͣ bn̄ hāc gl. ex ea īfert̉ ꝙ n̄ ſolū tenet̉ clericꝰ ſolue̓ decīas de pr̄imoīo ſuo qn̄ſipl̓r obueīt ſibi ſꝫ ēt ſi fuit ordīatꝰ ī titl̓ꝫ illiꝰ pr̄imonij. ⁊ ſatꝭ plꝫ mihi hͨ cōcl̓o glo. qꝛ pr̄imoniuꝫiſtud nō fuit bn̄ficiū ſpūale vt ſtatiꝫ dicā. nec dꝫiſte ordīari cū p̄iudicio eccl̓ie ꝑrochialis. ar. ī. c.eccleſie. xvi. q. i. ⁊ gn̓alit̓ an̄ ⁊ qn̄ cl̓icꝰ teneat̉ ſoluere decīas dicet̉ ī. c. nouū genꝰ. de deci. In ea.gl. ibi ⁊ dicas ꝙ nō. vult gͦ h̓ gl. ꝙ ordīatꝰ ad titl̓ꝫpr̄imonij nō p̄t deſere̓ dioceſiꝫ pr̄imonij qͣſi ſitilli alligatꝰ rōe titl̓i pr̄imōial̓ quēadmōꝫ ſi hēretv̓ꝫ bn̄ficiū. ſꝫ cōſide̓a ꝙ. c. pͥmatꝰ. all̓. in gl. n̄ loꝗt̉de ſol̓ cl̓icꝭ. ſꝫ ēt d̓ laicꝭ nec hꝫ reſpcm̄ ad bn̄ficiūēt ſpūale. vn̄ credo dicēdū ꝓut dixi ī. c. fr̄nitati.
sͣ. de cle. nō reſi. ⁊ ī. c. cū iā dudū. sͣ. e. vt ſi clericꝰiſte ſit notꝰ licite poſſit recipi in alia dioceſi. naꝫpr̄imōium nō ligat eū cū reſpcū illius nō ſit obligatꝰ officiare ctā eccl̓iaꝫ ſꝫ tm̄ tenet̉ dice̓ officiūnō reſpcū pr̄imōij. ſꝫ reſpcū ſacri ordi. quē recepit. vide gl. xcij. di. c. fi. ⁊ qd̓ noͣ. ī. c. i. de cele. miſ.⁊ ī fi. gl. noͣ hāc vltimā qōeꝫ qꝛ ſatꝭ quotidiana ēcū hodie clerici ꝓ maiori ꝑte ordināt̉ ad titulūpr̄imonij. ⁊ dubitari pōt vtꝝ in alienatōe hꝰ pr̄imonij debeat int̓ueīre ſolēnitas q̄ obẜuēda ē īaliēatōe reꝝ eccl̓iaꝝ. d̓ qͣ. xij. q. ij. ſn̄ excep. Io. ⁊Goſ. tenēt opi. Uin. poſitā ī gl. vt n̄ poſſit aliēari ſic̄ alia bōa bn̄ficij ſpūalis. fatēt̉ tn̄ ꝙ illi pr̄imōio n̄ īhe̓t ius ſpūale qd̓ ad he̓deſ n̄ ſit tn̄ſmiſſibile. vn̄ voluit ꝙ mortuo clerico extīguat̉ cā pͥuilegij quēadmōꝫ dicīꝰ ī fūdo dotali ꝙ lꝫ mr̄ionio ſtāte alienare nō poſſit. ff. de fūdo dotali. ꝑtoᵐ. tn̄ ſo. ma. tnͣſit ad hr̄deſ. Hoſt. diſtīguit vtꝝpr̄imoᵐ fuit ꝓ titulo aſſignatū vel nō vt pͦ cāu ꝓcedat opi. Uin. ⁊ p̄dcōꝝ. nec ob. rō Goſ. qꝛ facilius cōſumit̉ p̄cium qͣꝫ res. ⁊ ſic tranſeūt doc. h̓.⁊ noͣ ex hac opi. Hoſti. ꝙ ſimplicit̓ ordinatꝰ pōtdiſpone̓ de pr̄imonio ꝓut vult. ſecꝰ ſi fuit exp̄ſſeordīatꝰ ad ti. pr̄imōij. ¶ Aduerte pͦ excludēdūvnū caſū ꝙ ſi iſte ordīat ad ti. pr̄imōij cōſequer̄tur bn̄ficiū ſpūale licite poterit diſpone̓ de pr̄imōio ꝓut vult qꝛ hͦ cāu ceſſat rō p̄cedēſ cū poſſitviue̓ ex bn̄ficō. ſꝫ vbi n̄ hꝫ niſi pr̄imoniū aſſignatū ī titulū tūc eſt maior dubitatō. ⁊ iudicio meoInn. ī. c. cū ep̄s. sͣ. e. ſētit opi. ꝯͣriā ꝙ ī alienatōneilliꝰ pr̄imonij nō reꝗͥrat̉ cōſēſus ep̄i. ⁊ hͨ opi. vr̄mihi v̓ior d̓ rigore iurꝭ lꝫ alia ſit benignior ⁊ eꝗor ne mēdicet ī opbrobriū cleri. ⁊ ſi dice̓s ꝙ oꝑabit̉ ordīatō ad titulū pr̄imōij ſi illū pōt ad libitūalienari. ℟º ꝑ hͦ ſatꝭ ſit iuri vt nō videat̉ ille promotꝰ ſn̄ aliqua ſuſtētatōe. vn̄ ſatꝭ ē vt hūit vn̄ viuere poſſꝫ. nā pauꝑtas volūtaria nō reprobat̉ īclericis ſꝫ necͣria ſic quēadmōꝫ legit̉ de ip̄is apoſtolis actuū priº ⁊ ſecūdo. c.Abſēs p̄t inCCeUENS neſtirio bn̄ſipalio mediāte. Ul̓ ſic p̄t ꝗſ īueſtiri d̓ bn̄ficō ꝓ abn̄te vel ꝯiūgēª vtrūqꝫ ītellcm̄ dic abn̄tipōt ꝯferri bn̄ficiū alio mediāte. nec r̄fert vtꝝ abſēs inueſtiat̉ ꝑ ꝑſonā mediā vel ꝑſōa media īueſtiat̉ ꝓ abn̄te ⁊ ē caſus noͣ. ⁊ qͦtidie pͣcticat̉ ⁊ ꝯīsdiuiſio. 4ª ibi inquiſitōni ¶ Noͣ ꝙ bn̄ficiū acꝗritur abn̄ti ſiue īueſtiat̉ abn̄s ꝑ aliū .ſ. ꝑ ꝓcuratorē ſiue inueſtiat̉ alius .ſ. ꝓcu. ſuus ꝓ dn̄o. ⁊ ex hͦhēs duplicē pͣcticam cōferēdi bn̄ficiū abn̄ti. ⁊ vtclariꝰ hēat̉ pͥma eſt iſta vt dicat ſuꝑior ꝯferimꝰſiue īueſtimꝰ talē abn̄tē de tali bn̄fiᶻ ꝑ te. Fp̄ctica vt īueſtiat̉ aliꝰ ꝓ abn̄te hͦ mō īueſtimꝰ te d̓ tali bn̄ficō noīe talis abn̄tis. ⁊ hͨ practica vr̄ magiſplacere pape hic vt colligitur ex illo verbo magis. ⁊ hunc tex. pōt adducere cum queritur practica vt dn̄iū alicꝰ rei acꝗ̄rat̉ abſēti ſn̄ ceſſiōe fiēda ꝑ ꝓcuratorem. nā pōt dari abn̄ti ꝑ procuratorem vel procuratori nomine abſentis. ⁊ pro ſꝫ.bo. tex. ī. l. ꝗ mihi dōatū. ff. de dōa. ad hāc maͣm