⁊ de hoc vide latiꝰ h̓ ꝑ Inn. Hoſti. autē hoc tractans in. c. ſuꝑ inordīata. jͣ. e. ⁊ in. c. lr̄as. de ꝯceſ.p̄ben. poſt ml̓ta cōcludit ꝙ de iure cōi quelibetp̄benda ſeu bn̄ficium reꝗͥrit ꝓprium miniſtrumvnde quēadmodū in pluribꝰ caſtris quoꝝ qd̓libet reꝗrit certos homīes ad ſui cuſtodiā nō poteſt quis obtine̓ locum pluriū. ita ⁊ in beneficijseccl̓iaſticꝭ. dic̄ tn̄ ne multe anīe illaq̄ent̉ ꝙ diſpēſare poterit ep̄s etiam ꝓpter p̄rogatiuaꝫ ꝑſonevt ꝗs habeat plures p̄bendas nō in titulum ſedin bn̄ficiuꝫ. ⁊ vt clare habeant̉ p̄dicta faciamusduo mēbra. Primum nūquid de iure quis poſſit habere plura ſimplicia. Secundū in caſu inquo de iure cōmuni nō eſt licita pluralitas. vtꝝep̄s poſſit diſpēſare. Circa primuꝫ cōcludo ſicꝙ aut beneficia requirūt reſidentiā ſiue īſpectoiure cōmuni ſiue ſpeciali ſtatuto. ⁊ indubie noneſt licituꝫ de iure plura retīere. ſūt .n. incōpatibilia ꝓpt̓ onꝰ reſidentie. ꝓ hoc. c. pēul. sͣ. de cleri.nō reſi. ⁊ hͦ eſt ẜm mentē iurꝭ. nam qd̓libet bn̄ficium creatur ꝓpter officiū. vt in. c. fi. de reſcrip. li.vi. Si v̓o nō reꝗrūt reſidentiā. puta qꝛ cōſuetudo eſt in oppoſitū que ſatꝭ valet in ſimplicibꝰ. vtin. c. cum oēs de cōſti. ⁊ tūc aūt vnū ſufficit ad cōgrue ſuſtentandū clericū. ⁊ nō licet tenere plurabn̄ficia propt̓ vtilitatē ꝓpriam. īmo eſt peccatuꝫmortale. cū ſit ibi viciū ambitōis ⁊ auaricie. ⁊ occupat ſtipendia alioꝝ pauperū. vt noͣ. glo. in. d. cdudum. ⁊ ſic etiā pōt intelligi. d. c. ſanctoruꝫ. vbidr̄ ꝙ quis nō pōt eē p̄bendariꝰ ⁊ canōicus in diuerẜ eccleſijs. aut vnū ꝑ ſe nō ſufficit. ⁊ licet tene̓plura vſqꝫ ad cōgruā ſuſtētationē. ⁊ ſic pn̄t intelligi. c. gratia. de reſcrip. li. vi. ⁊ cle. gratie. e. ti. ⁊. c.cuꝫ teneamur a cōtrario. sͣ. e. ⁊ hͦ quo ad primū.¶ Ad ſecundum nūquid poſſit ep̄s diſpēſarein caſu ꝓhibito aſſumēdo dicta Io. an̄. q̄ ſolentmultū allegari in. c. lr̄as p̄allegato. vbi dicit ꝙ indiuerẜ eccl̓ijs pōt ep̄s diſpēſare. in eadem veropōt circa difformia beneficia. ſed nō circa ꝯformia. vn̄ nō poſſet diſpēſare vt ꝗs in eadem eccleſia hēat duos canonicatꝰ lꝫ poſſit diſpēſare vtibi habeat dignitatē ⁊ canonicatū cum p̄benda.iuxͣ noͣ. ꝑ gl. ī. c. i. de cōſue. li. vi. Et ē rō diuerſitatꝭnam ꝑ diſpēſationē in diuerẜ ecccl̓ijs vel in ead̓circa difformia nō frangit̉ ibi numerꝰ nec tollit̉eccleſie ſuffragiū canōicoruꝫ. ſi enim in qͣlibet eccleſia eſt numerꝰ duodenariꝰ pōt iſte ꝯputari ⁊numerū ꝯplere in qͣlibet eccl̓ia ac ſuffragiū ſuūin ſingulis actibꝰ eccl̓iaꝝ preſtare. nam poteritvocari ad capitl̓ꝫ vtriuſqꝫ eccleſie ⁊ vtriqꝫ dareꝯſiliū ſuū. idem̄ erit ſi habet dignitatem ⁊ canōicatū in eadem eccleſia. nam poterit nūc p̄eſſe vthabēs dignitatem. ⁊ alias tāqͣꝫ canōicꝰ. Sed ſihaberet duos canōicatus frangeret̉ numerꝰ eocleſie. finge enim ꝙ in eccl̓ia debēt̉ eē duodecim⁊ ex diſpēſatōe ſex obtinent diſpēſatiue oēs canōicatꝰ. qꝛ ꝗlibet habꝫ duos. h̓ enī nūqͣꝫ poterisnumerare. xij. canōicos nec habēt cōſiliū niſi vtſex eccleſia multū lederet̉. ¶ Sed aduerte qꝛqͣtenꝰ ſimpl̓r dicit̉ ꝙ in diuerẜ eccleſijs pōt diſpē

ſare circa duas p̄bendas nō vr̄ ſimpl̓r ꝓcedereimmo tex. aꝑtiſſime eſt in ꝯtrariū in. d. c. ſanctorum. vbi dr̄ ꝙ licet ex diſpēſatōe ep̄i poſſit ꝗs p̄eē duabꝰ ecl̓ijs nō tamē pōt ex eiꝰ diſpēſationeeſſe canōicus ⁊ p̄bendarius in diuerẜ eccleſijs.Et vr̄ pͥma fronte mirabile. vt indigeat diſpenſatione ep̄i in diuerẜ eccleſijs ⁊ nō in diuerẜ p̄bendis. ſed nō mirerꝭ. nam intellige illum tex. ꝙ diſpēſatio reſpectu eccleſiaꝝ fit ꝓpt̓ vtilitatē publicā. ſed reſpectu diuerſarū p̄bēdaꝝ fit ꝓpt̓ vtilitatem priuotā. nam p̄benda dat̉ canonico vt indeviuat. nō ſic preciſe datur eccl̓ie curate ſed pͥncipalit̓ vt populū regat. iō exquo ꝗs habet vnamp̄bendaꝫ nō eſt licitū vt habeat ſcd̓aꝫ. intellige ſiprima ſuffic̄ nō ſic eſt in eccleſia. quia vt dixi ibinoͣ. vtilitas publica. iō limitareꝫ dictū Io. an. vtpoſſit diſpēſare in duabꝰ p̄bendis qn̄ vna nō ſufficit. al̓s ꝓcedat illd̓. c. ſanctorū. qd̓ ſic intellige lꝫibi glo. diuinando alit̓ dicat. Et plene circa hancmateriā vide qd̓ dixi in repeti. §. ꝗ vero in. c. extirpāde. jͣ. eo. ti. Et ꝙ poſſit ep̄s in caſibꝰ p̄dictisdiſpēſare licet bn̄ficia reꝗrant reſidentiam ꝓbat̉aꝑtiſſime iure antiquo ⁊ nouo. pͦ in. d. c. ſanctorum. 2º in. d. c. de multa. jͣ. e. nam. c. ſanctorū ꝯcederet ep̄o gn̓alit̓ diſpēſationē. c. de multa ſolumademit reſpectu eccleſiarum curatarū ⁊ dignitatum ſeu ꝑſonatuū. ⁊ ſic in alijs ſimplicibꝰ r̄manꝫius antiquū. l. p̄cipimꝰ in fi. C. de ap. ⁊ de p̄ſūp.nonne. Et nūꝗd ſimpl̓r ſit adēpta diſpenſatio iniſtis dicet̉ in. d. c. de multa. ¶ In glo. pēul. in fi.⁊ circa hͦ vide qd̓ dixt in. c. cum nō ignores. sͣ. e.¶ In glo. fi. in fi. Hoſtiē. adducit in cōtrariumillā. l. i. in. §. ſcientiaꝫ. ⁊. l. ij. ⁊. l. ſed ⁊ ſi pupillꝰ. ff.de inſti. debet .n. ſuꝑior ꝓteſtari ⁊ ꝯͣdicere ſi nōvult cōſentire. Soluit ip̄e ꝙ reſpectu p̄teritorū⁊ quo ad tāgentia aīas ſubditoꝝ tolerantia pape oꝑat̉ ꝑmiſſionē ne anime illaq̄ent̉. ſꝫ quo adillegitime ꝓmotū nō īducit ꝑmiſſionēⁱ ſeu diſpēſationē. qͣſi velit dicere ꝙ exquo papa nō ꝯͣdicitabſolute ſūt aīe ſubditorum iſtius ꝓpter fidemquam habebat. de quo vide opi. Guil. in dicto.c. dudum. ſed reſpectu illiꝰ ꝗ īdigne tenet plurabn̄ficia nil oꝑatur tolerātia pape ꝓpter malamfidem quam habet. Sed aduerte quia ẜm hocnūqͣꝫ tollet̉ ius ꝑ ꝯtrariū vſuꝫ etiā papa tolerante. quia videt̉ ẜm hoc tolerare ꝑ patientiā. nonautē ꝙ velit ius relaxare. cōtrariū eſt difficile. ſꝫpōt dici ꝙ vbi lex ſuꝑioris habet ꝯſuetudinē incōtrariū a pͥncipio vel ex poſtfacto tollit̉ lege ſuꝑioris. maxime ſuꝑiore ſciēte ⁊ nō ꝯͣdicēte. qd̓ ītellige ſi cōſuetudo eſt al̓s rōnabilis. vt ī. c. fi. decōſue. ⁊ vide. iiij. diſ. in. §. leges ⁊ quod ibi noͣ. ſꝫvbi ꝯſuetudo nō eſſet rōnabil̓ vel nō eſt cōmūisquia aliꝗ ſeruāt ⁊ aliqui nō. Et tūc reſpectu nōſeruantiuꝫ poteſt ꝓcedere iſte tex. quando plures ſunt ſeruātes qͣꝫ nō ſeruātes. tūc eniꝫ propͥeeſt patiētia ſuꝑioris ſcilicꝫ in nō puniendo tranſgrediētes. nō autē cauſat̉ diſpēſatio vl̓ ꝑmiſſio.¶ Ilectus filius