īdigētie ꝯpelli debēt parrochiani ad ſb̓ueniēdūp̄ſbytero ſeu ad offerēdū vt hēat vn̄ poſſit viue̓iuxͣ noͣta ī. c. vt dn̄icis. jͣ. de parrochijs. ⁊ ſuꝑ rubrica illiꝰ tituli. ⁊ vide glo. de ꝯſe. di. i. oīs xp̄ianꝰ. ſꝫ parrochianis nō ſuis licite locat oꝑas ſuas corporales exqͦ īdiget ſꝫ nō ſpūales lꝫ grat̉poſſit eis īpende̓ ſpūales ſꝫ caueat ꝙ iſti ꝯͣctꝰ nōmiſceant̉ nec qͦ ad ītētionem nec qͦ ad v̓ba. ⁊ ſicſenſit h̓ Inno. ⁊ ēt Hoſti. ꝙ n̄ ſit licitū ēt pauꝑipaciſci vt aliqd̓ tēporale recipiat ꝓ obſeꝗo ſpūali. ſꝫ mihi plus placet dc̄m iſtiꝰ glo. dūmō nō ītēdat vēde̓ ſpūale ſeu reciꝑe pecuniā ꝓ ſpūalibusſed potiꝰ ꝓ ẜuitio ⁊ recōpēſatiōe dānoꝝ que ſuſtinet trahēdi morā ibi. nā video ꝙ vicario ep̄iꝯſtituit̉ certa portio q̄ profecto nō ꝯſtituit̉ ꝓ ſeruitijs tēporalibꝰ. vt pꝫ ī. c. cū ex eo. de elec. li. vi.⁊ in. c. ꝑuēit. de appel. ⁊. c. penul. sͣ. ti. ꝓxi. Ideꝫvidemꝰ in manſionarijs qui ſolū habēt merā tēporalitatē ꝓ ẜuitio ſpūali dūtaxat. Idē videmꝰꝙ bn̄ficia dant̉ ꝓpter officia. vt dixit tex. ī. c. fi.de ℟ptꝭ. li. vi. ⁊ alibi dic̄ ꝙ bn̄ficiū eſt ſtipēdiumclerici in. c. epiſcopus. sͣ. eo. eodē mō poteſt clericus bn̄ficiatꝰ licite paciſci vt ꝓ obſequijs ſpiritualibꝰ debeat reciꝑe certā mercedē vt hēat vn̄viuat. ⁊ ꝓ hoc. i. q. ij. c. fi. vbi dr̄ ꝙ ſtipendiū eſtſatis laboribus debitū ⁊cͣ.E monachis ac maRepuIhꝰ. c. difficil̓ ꝓpt̓ iura vario. loquentiaſed. jͣ. deo ꝓpitio clare explicabit̉ ⁊ hoc dicit inſūma. Ad pn̄tationē religioſoꝝ in eoꝝ eccleſijsnullus dꝫ īſtitui per ep̄m niſi prius ei congruaportio reddituū aſſignet̉. ⁊ hodie hoc. c. extēditur ēt ad religioſos exēptos. vt ī. c. i. jͣ. eo. ti. li. vi⁊ adde nouā ꝓuiſionē q̄ circa hͦ hētur ī clemē. ide iurepatronatꝰ. ⁊ vide de eccl̓ijs iſtoꝝ regulariū tex. in cle. ꝗa regulares. de ſupple. neg. p̄la.¶ No primo ꝙ monachi poſſunt habe̓ licite eccieſias parrochiales ſibi ſb̓iectas quo ad tēporalia. ⁊ quo iure iſte eccl̓ie pn̄t eis cōpete̓ ſtatimdicā poſt glo. ¶ Nō 2º. ꝙ religioſi habētes eccleſias ſeculares ſb̓iectas qͦ ad tēporalia n̄ hēntꝑ hͦ ptātē īſtituēdi eos ſꝫ ſolū pn̄tationē. īſtitutōv̓o ꝑtinet ad ep̄m loci. ¶ Noͣ 3º. ꝙ habentes eccleſiā quo ad tēporalia nō pn̄t ſibi appropriareomnes redditus eccl̓ie ſed redditꝰ dūtaxat ſuꝑfluos detracta prius cōgrua portione ꝓ vicāioſeu rectore ibidē īſtituēdo ⁊ ꝓ iuribꝰ ep̄alibꝰ ꝑſoluēdis. Ex hͦ infert̉ ꝙ habēs eccl̓iam cōmendatā ſeu ſibi tͣditam vt ꝑcipiat tēporalia ad ſuſtētationē ſui nō pōt īmutare ſtatū eccl̓ie. vn̄ dꝫ facere deẜuiri ꝑ clericos ſeu numeꝝ clericoꝝ conſuetū ⁊ hoſpitalitatē more ſolito ibi tene̓ ⁊ cōſimilia onera explicare qd̓ clariꝰ tꝫ Inno. ī. c. ī lateranēſi. jͣ. e. ti. ⁊. c. paſtoral̓. jͣ. de p̓uile. ⁊ hͦ multum fac̄ ꝯͣ dn̄os cardīales ⁊ alios habētes eccleſias cōmēdatas. nā p̄ſuppoſito ꝙ eis cōmēdatefuerīt vt tēporalia recipiāt tenētur eccl̓ias conẜuare in ſtatu ſolito ⁊ tm̄ ꝑcipere ⁊ lucriface̓ red-

ditus ſuꝑfluos. ⁊ ſic debet ītelligi ꝯceſſio ex fc̄o⁊ hͦ ꝓbatur aꝑtiſſime per locum a maiori. naꝫ ſiiſti religioſi ꝗbus ꝯcedunt̉ eccl̓ie exp̄ſſe vt redditus ꝯuertant in ꝓpͥos vſus non poſſunt ſb̓uertere nec mutare ſtatum antiquū eccleſie. multofortiꝰ iſti ꝗbus eccleſie cōmendant̉ cū dubiū ſitin iure vtrū cōmendatarij eccl̓iaꝝ faciāt fructꝰſuos ēt ſuꝑfluos. ¶ Nō ibi ꝯgruā ſuſtētatiōeꝫ.⁊cͣ. ꝙ rector ſeu vicariꝰ eccl̓ie licite capit ex facultatibꝰ eccl̓ie ꝯgruā ſuſtētationē. nec diſtīguiturh̓ an̄ hēat pr̄imoniū vl̓ non. nā exquo ẜuit altari licite capit ſuſtētationē ex altari. jͣ. eo. cū ſecūdum apl̓m. ⁊ facit ad id quod dixi in. c. epiſcopus. sͣ. e. in glo. i. in fi. noͣ. ex gl. iuncto tex. ꝙ ētclerici ſeculares tenētur ad hoſpitalitatē. ⁊ intellige ẜm Inno. ad ſolitā ⁊ iuxta vires facultatuꝫnō enim tenentur omnes recipe ⁊ poſtea mēdicare ſed primo ſubueniendū eſt ſeruitoribus inc. de his. de eccl̓ijs edifi. Item reparāda eſt prius eccleſia. vt in. c. paſtoralis. de his q̄ fiunt a p̄la. vbi bonus tex. in pͥn. ⁊ ex alijs redditibꝰ poterit teneri hoſpitalitas. ⁊ ītellige niſi tāta ſit neceſſitas ꝓximi ꝙ fame more̓tur tunc eidē ē ſubueniēdum. nā tunc eccl̓ia tenetur etiā vende̓ bona mobilia vel īmobilia ⁊ ēt vaſa eccl̓ie. xij. q. ijaurū hꝫ eccl̓ia. ⁊ hͦ cāu ēt quo ad laycos elemoſyna eſt in p̄cepto. lxxxvi. di. paſche. ⁊ ī. c. ſic̄. xlvij. di. Sed diceres tu in aſſignāda portiōe huic rectori ſeu vicario de quo in tex. qūo ꝯſiderabit̉ hoſpitalitas tenēda. dic ꝙ habebit̉ reſpectꝰad ſitū eccl̓ie. nā magis īdigꝫ qn̄ ē exͣ vias cōesItē ꝯſiderabit̉ ꝯſuetudo loci ⁊ vbi religioſi oīaonera ſubirent ceſſaret hec prouiſio in eccleſijsinferioribꝰ. de quo dic vt latius habetur ī. d. clei. de iurepatro. in glo. in v̓bo de proueniētibꝰ eccleſie. Nota hāc glo. ad quā quotidie fit remiſlio cū q̄rit̉ de iure cōpetenti religioſis quo ad eccleſias eis ſubiectas. ⁊ vide glo. quaſi ꝯſil̓eꝫ. xijq. ij. in ſumma. ⁊ vt clarius habeat̉ hec maͣ primo eſt aduertēdū ꝙ ꝗnqꝫ modis pn̄t eccleſie ſeculares ſpectare ad religioſos. Primo quo adiuſpatronatꝰ dūtaxat. 2º. quo ad collationē ſeuquo ad īſtitutionē tituli collatiuā. tertio quo adinſtitutionē auctorizabilem .ſ. vt poſſint inſtituere preſbyterū ēt quo ad curam populi. quartoquo ad tēporalia tātum. quinto quo ad tēporalia ⁊ ſpiritualia. pͥmo caſu qn̄ habēt iuſpatronatus tm̄ nō pn̄t capere aliꝗd de redditibꝰ ſed tm̄ꝯſequūtur id quod ꝯſeꝗtur quilibet laycus ration iuriſpatronatus. vt in. c. cum ſeculum. jͣ. deiurepatro. nā ⁊ epiſcopus habens iuſpatronatꝰin dioceſi alteriꝰ aliquid vltra non cōſeꝗtur. vtxvi. q. v. c. i. habēt tamē religioſi vnā p̄rogatiuāp̄ laycis. ꝗa pn̄t exigere rationem de tēporalibꝰeccl̓ie. vt in. c. cum ⁊ plantare. §. in eccleſijs. jͣ. d̓pͥuile. ⁊ habēt cuſtodiā eccleſie vacātis. vt in. c.bone. sͣ. de appel. ⁊ ibi plene dixi. ⁊ iſto caſu nōhꝫ locū qd̓ dicit̉ in iſto. c. quia nō poſſunt aliꝗdcapere de redditibus eccleſie. ad hoc clemē. ꝗa