De cle. non refl. 5
cōtra. l. ij. ff. ſi quis cau. ſed pōt dici ꝙ imputabit̉iſti vt puniat̉. al̓r nō tn̄ vt pͥuat̉ eccl̓ia ex qͦ ꝓ eonūc nō deficit qͦ minus redeat. ⁊ dicūt doc. h̓ ꝓcedere etiā ſi īpedimētū accidit pꝰ citatōem. dꝫ tn̄iſte ſe excuſare. ar. eoꝝ q̄ noͣ. ī. c. q̄relā. de ꝓcu.In gl. i. ibi. ⁊ ſic nō ē ar. a ꝯͣrio. noͣ gl. ꝙ qͣꝫuis ſb̓ſit iuſta ⁊ neceſſaria cā recedēdi ad tēpus a locobn̄ficij. nihilominꝰ dꝫ peti licētia a p̄lato. dicit tn̄Goſti. ꝙ ꝓpt̓ neceſſitatē ſubito occurrēteꝫ pōt ſeabn̄tare ſine licētia p̄lati. qd̓ dixi ī. c. relatū. illuddic̄ vbi hͦ hꝫ ꝯſuetudo vt licētia nō exꝗreret̉. ⁊ hͦvltimū ponit Inno. ī. c. ſe. qd̓ ē valde noͣ. iure tn̄aꝑte nō ꝓbat̉. ſꝫ ego argumētarē ſic. valet ꝯſuetudo vt ꝗs nō teueat̉ face̓ reſidētiā iuxͣ noͣ. in. c. ꝯq̄rente. sͣ. eo. gͦ fortius pōt īduci ꝯſuetudo vt ad tēpus ⁊ ex cā poſſit ſe abn̄tare. ⁊ ſignanter dixi excā qm̄ nō valeret ꝯſuetudo vt poſſet vagari. vtdicit Inno. in. d. c. ex tue.Xtue delo cc̓ vbi ſittōis. Si neclericꝰ tribꝰ publicꝭ. edictꝭ. citabit̉ ī eccleſia ſua ⁊ ſi īfra ſex mēſes nō reuertit̉ pͥuabit̉ eccleſia ſua. hͦ dic̄ vſqꝫ ad v̓. ꝯͣ eos. ⁊ iſte v̓. nō ſūmatur ꝓpt̓ veritatē lectu. ⁊ qꝛ ẜᵐ vnū ītellectū n̄ fac̄ad ℟icā. duo ſunt dicta. 2ᵐ ibi ꝯͣ. ¶ Primo noͣibi ī eccl̓ijs eoꝝ ꝙ qn̄ clericꝰ abn̄s ē citādꝰ dꝫ citatio affigi valuis eccl̓ie ſue. de qͦ vide qd̓ le. ⁊ noͣ.in. c. cām. ⁊. c. fi. de dolo ⁊ ꝯtu. Secundo noͣ ibifraudulēter. ꝙ ꝯͣ abn̄tē fraudulenter pōt ꝓcedietiā ad ea q̄ ſunt grauis p̄iudicij ex ſola citatiōedomi facta. de qͦ ꝑ Inno. in. c. fi. de eo ꝗ mit. inpoſſ. ⁊ in. d. c. cām. Tertio noͣ ibi nec ad ip̄os valet citatio ⁊cͣ. ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ clericus ſit abn̄s iniuſteſi pōt ꝑſonaliter citari nō debet citari ꝑ edictū.Quarto noͣ ibi trine citatiōis. ꝙ abn̄s cuꝫ neſcit̉vbi eſt debet citari tribꝰ edictꝭ. ⁊ dicit hic Io. anꝙ nō ſuffice̓t vnū ꝑemptoriū. ⁊ illud tenet ī addiSpe. eo. ti. ſuꝑ ℟ica. ⁊ ſemꝑ allegatur hͦ dictumꝙ vbi ius requirit trinā citationē ꝑ edcm̄ cōtraabn̄tē nō ſufficit vna ꝑemptoria. nā faciliꝰ pōt ꝑuenire ad noticiā abn̄tis qn̄ edictuꝫ fuit triplicatū qͣꝫ qn̄ fuit vnū licet ꝑemptoriuꝫ qd̓ male ẜuat̉⁊ vide glo. noͣ. in cle. i. de vi. ⁊ ho. cle. in v̓. iij. q̄ ſingulariter vult ꝙ vbi ad penā īcurrēdā reꝗrit diſpoſitō trinā citatōeꝫ nō ſufficit vna ꝑēptoria licꝫꝑſonalis. qd̓ noͣ ꝓ limitatōe. l. cōtumacia. ff. de reiudi. ⁊. c. de illicita. xxiiij. q. iij. nā regularit̓ eꝗperātur tres diſtīcte citatiōes ⁊ vnica ꝑēptoria cūꝯpetentibꝰ interuallis. vt le. ⁊ noͣ. in. c. ꝯſtitutōemde ſen. ex. li. vi. ¶ Quinto noͣ ibi vltra ſex mēſestex. noͣ. ⁊ fere ſingularem in materia. ꝙ vbicūqꝫneſcit̉ vbi ſit abn̄s clericus. debet pꝰ citationemꝑ ſex mēſes expectari. p̄ſumptio enī iurꝭ. ē. vt. jͣ. hͦtempus citatio ꝓducat̉ ad noticiā ſuam. ¶ Sexto noͣ ibi ſpoliari ꝙ ꝯͣ abn̄tem nō reqͥrit̉ ſolēnisſnīa pͥuatiua. dixi latiꝰ. sͣ. e. c. exꝑte. ¶ Septimonoͣ. in v̓. ꝯͣ eos ⁊ tene mēti tex. ꝙ abn̄s pōt ꝯpelli ad redeūdū per excōicationem ⁊ ſuſpenſionēlicet enī pena ordinaria nō reſidentie ſit pͥuatiobn̄ficij. vt. sͣ. per totū ti. tn̄ prelatus poterit nō pri
uare incōtinēti ſꝫ incipere a ſuſpēſione vel excōicatione. ⁊ hͦ ꝓbo rōe. nā bn̄ficiatꝰ nō pōt ꝓ libitodimitte̓ bn̄ficiū exqͦ ſemel illi ſe obligauit ī. c. niſide renūcꝭ. ⁊. c. qd̓ ī dubiis. ⁊. c. admonet. vn̄ ſi iſtenon vellet reſidere in bn̄ficio nō haberet vbi abſentaret vt ſic eo p̓uet̉. ſi gͦ ſuperior ꝯtētat̉ de perſona ſua qꝛ ē vtilis eccl̓ie non pͥuabit eum ſed cōpellet eum ad reſidēdum. ⁊ vide tex. noͣ. xxi. q. ijplacuit. ꝗ dicit ꝙ poteſt ſuperior iſtius clerici petere ipſiꝰ reſtitutōem ab eo ep̄o cuiꝰ dioceſim ītrauit ⁊ eū habitū poterit punire de abn̄tia alit̓qͣꝫ pͥuare. ⁊ ſic tēpera oīa iura huiꝰ ti. ¶ Octauonoͣ ꝙ excōicatus remouet̉ poſtmodū ab adminiſtratōe ſpūaliū. ex qͦ infert̉ ꝙ excōicatus nō deſinit habe̓ adminiſtratōem eccl̓ie ſue. Cōtra qd̓op. de. c. veritatis. de do. ⁊ ꝯtu. ⁊. c. paſtoralis. deappel. vbi dr̄ ꝙ merito redditus eccl̓iaſtici illi ſb̓trahūtur cui eccl̓ie cōio denegat̉. Inno. ⁊ doct.varie hic loquūt̉. ſed vera ſo. quā etiā ip̄i ſentiū.ē ꝙ ꝑ ſuſpēſionē ſeu excōicatōem non eſt ex toto pͥuatus ſed potiꝰ ē ſuſpēſus ad tempus. ſed ſidurat ꝑtinacia ſua debet remoueri ab admīſtratiōe bn̄ficij ⁊ in totū excludi ⁊ p̓uari. ⁊ noͣ bn̄ ꝗaInno. ⁊ doc. hic ſentiūt aꝑte ꝙ excōicatꝰ ip̄o facto lꝫ nihil dicat̉ in ſnīa ſit ſuſpēſus ab admīſtratiōe bn̄ficij ſui. ⁊ facit ꝓ his que late dixi in. d. c.paſtoralis. ⁊ dic vt ibi. ¶ Secūdo op. ꝯͣ lr̄am deꝯͣrietate. nā in pͥncipio dicit ꝙ ſi expectati ꝑ ſexmēſes volūt redire ſpoliādi ſunt eccl̓ijs ſuis. ⁊ īv̓. contra ſentit oppoſitum. So. ille. v̓. ꝯͣ habet varios intellectus. nam pͥmo ẜm gl. in v̓. ſpoliari debet tex. intelligi vt ponat vnū caſum ⁊ p̓ncipiumintelligatur ꝙ dꝫ ſpoliari .i. ſuſpēdi ab admīſtratione tēporaliū. v̓. ꝯͣ. de eodem facto loquens aggaruat penā data ꝯtumacia in nō redeundo. vtexcōicet̉ ſeu ſuſpēdatur ⁊ demum p̓uetur. ⁊ loꝗtur iſte tex. ẜm glo. in p̄lato. Iſte intellectꝰ glo.cōiter nō recipit̉ qꝛ īpropͥat lr̄am. vn̄ dat̉ ſecūdꝰītellectꝰ ẜᵐ Inno. ⁊ alios vt v̓. ꝯͣ. ponat caſum ſeparatuꝫ a pͥmo ⁊ loquat̉ de p̄latis .ſ. ep̄is. vn̄ alialr̄a hꝫ ꝯͣ alios ⁊cͣ. ⁊ ibi dr̄ a ſpūaliū adminiſtratione ⁊cͣ. in regiſtro erat ab ep̄atus adminiſtrationevt dicit Inno. sͣ. ī ꝓhemio. vn̄ aduertēduꝫ ꝙ iſtadecretalis dirigit̉ archiep̄o Pariſiēſi ⁊ videturvelle vt ꝯͣ ſb̓ditos īferiores poſſit archiep̄s ꝓcedere ꝓut dr̄ ī pͥn. vſqꝫ ad v̓. ꝯͣ. ibi vero loquēs decp̄is ſuffraganeis iſtiꝰ archiep̄i dat aliū modū ꝓcedēdi ⁊ merito qꝛ archiep̄s lꝫ poſſit ſuſpēdere⁊ excōicare ep̄os ſibi ſuffraganeos. vt ī. c. ſacro.de ſen. ex. ⁊ noͣ. ī. c. vt litigātes. de offi. or. li. vi. nōtn̄ pōt eos depone̓ ſeu ep̄atibꝰ pͥuare. vt ī. c. ītercorporalia. de trāſla. p̄la. ⁊. iij. q. vi. accuſatꝰ. ⁊. c.qͣꝫuis. ⁊ iō ſaluādo hūc ītellectū aduerte qꝛ qͣtenus tex. fac̄ mētōeꝫ de ferēda ſuſpēſiōis ⁊ excōicatōis ſnīa dirigit v̓ba ſua ad archiep̄m. ſꝫ qͣtenꝰmandat pͥuationem fieri dirigit v̓ba ſua ad legatum. ⁊ intelligo ꝙ legatus hoc faciet ex ſpecialimandato pape. quia nullus citra papam poteſtpriuare ep̄m nec ip̄m traniferre. vt in. c. ꝙ trāſlationem. de offi. lega. ⁊ in dicto. c. inter corporalia