nol bn̄ficij. vtputa ep̄s habebat nepotē ī mīorietate cui nō poterat ꝓuide̓ de eccl̓ia curata ip̄aꝫꝯtulit alteri ſacerdoti ⁊ fere oēs fructꝰ eccl̓ie decreuit aſſignandoſ nepoti noīe bn̄ficij ſimplicishͦ enī fieri nō pōt. ⁊ ita loꝗt̉. d. c. extripādū. ſꝫ vbiex cā licita ⁊ honeſta ꝯſtituit̉ bn̄ficiū ex redditibꝰ eccl̓ie tūc vꝫ talis ꝯſtō. vt habes h̓ tex. aꝑtum⁊ vide tex. cū glo. ī. c. ad audiētiā. ij. de ℟p. ⁊ fac̓c. qͣꝫuis. de p̄ben. li. vi. Et intelligo ꝙ remaneattm̄ p̄ſbytero vn̄ poſſit honeſte viue̓. al̓s ſecꝰ. ar. cvacāte. jͣ. de p̄ben. ⁊. c. cū cāꝫ. eo. ti. Et ex hͦ habesvnū noͣbilē modū ꝓcedēdi vt vnuſꝗſqꝫ curatusp̄tbyter hēat clericū in eccl̓ia ſua iuxͣ noͣ. in. c. vtꝗſqꝫ. de vi. ⁊ ho. cle. ¶ Secūdꝰ ītellectus pōt eēꝙ iſte clericꝰ fuit ordinatꝰ ad titulū huius eccl̓iead pn̄tatōem rectoris qͦ caſu dꝫ viue̓ ſi nō hꝫ aliunde ex redditibꝰ illiꝰ eccl̓ie. vt in. c. ꝑ tuas. iij. jͣ.de ſimo. dꝫ tn̄ iſte deſeruire eccl̓ie vt hic. an̄ autēp̄iudicet ſucceſſori rectoris pn̄tatoris. dic vt noͣ.Io. an. in. d. c. ꝑ tuas. ⁊ ex his habes claꝝ intellectū huiꝰ. ¶ Sꝫ q̄ro qͣre papa nō habuit ꝯſideratōeꝫ ad pᵐ exceptōeꝫ expoſitā ꝑ iſtū p̄ſbytęrū dū dicebat ꝙ vix vite neceſſaria poterat ꝑcipere ab eccl̓ia. ſo. dicūt doc. ꝙ hec exceptō n̄ eratlegitima ad excludēdū aliū iure ſuo. nā īputādūē ſibi ſi acceptauit bn̄ficiū tenue. q̄rat gͦ ſibi victūaliqͣ induſtria. lxxxxi. di. clericus victū. Et noͣ hͦad limitatōem lecturaꝝ p̄dictarum vt ꝯſecutusbn̄ficiū ex redditibꝰ vniꝰ eccleſie nō debeat eopͥuari. lꝫ eccl̓ia deuenerit ad eum ſtatum in quovix pōt ꝓcurare ꝓpͥū rectorē. credo tn̄ ꝙ iſto remoto ex aliqͣ cā illud bn̄ficium debeat extīgui ⁊eccl̓ia remane̓ ī ſua pͥſtina integritate. ar. h̓ in fi.lr̄e. vbi illo p̓uato papa mādat illud bn̄ficiū conferre alteri. ſꝫ rector mittit̉ in ſuo ſtatu pͥori.In gl. in v̓. ſufficiētia. no bene iſtā gl. ⁊ vide glo.xxi. q. i. in. c. i. ¶ In gl. ij. ibi niſi ꝯſuetudo ⁊cͣ. ītelligit tamen Hoſti. ⁊ cōit̓ doc. h̓ ꝙ tūc deſeruiāt ꝑvicariū. hͦ tamē dcm̄ iure nō ꝓbat̉. pōt tamē ꝓcedere vbi eccl̓ia pate̓t̉ graue diſpendiū ex abn̄tiaminiſtroꝝ. qꝛ tūc ſuccede̓t. c. i. de ꝯſue. al̓ aūt ſecꝰdūmō clericꝰ honeſte viuat. nā licꝫ nō deſeruiatilli eccl̓ie ſpāli deſeruit eccleſie vniuerſali. pro hͦqd̓ noͣ. Inno. ī. d. c. cū iā dudū. dico plene ī. c. cuꝫoēs. de ꝯſti. ⁊ limita hanc glo. ꝓut dixi in. c. quianōnulli. sͣ. eo. ⁊ in. c. fi. de ℟p. li. vi. per doc.Qui ē in ẜuitioE cetero epiocipit fruciꝰbn̄ficij tāqͣꝫ reſidēs p̄ter diſtributiōesquotidianas. vel ſic. Qui ē ī ẜuitō p̄lati fingiturreſide̓. h. d. Ponit dcm̄ a qͦ excipit ibi niſi.Primo noͣ ꝙ ep̄s licite vtit̉ ẜuitio aliqͦrū canonicoꝝ ſuoꝝ etiam ſb̓trahendo eos ab officio diuino quotidiano ⁊ reputāt̉ iſti p̄ſentes reſpectuꝯmoditatis ꝑcipiēde. Sed q̄rit̉ nūꝗd diſpoſitiohuiꝰ. c. hēat locum in īferioribꝰ p̄latis citra ep̄mdoc. h̓ cōiter tenēt. ꝙ ſic. qꝛ iſta lr̄a loꝗtur gnͣalit̓nec aꝑꝑet cui loquat̉. ⁊ eadē rō vr̄ ī oībꝰ p̄latisreſpectu ſb̓ditoꝝ. dixit tn̄ Ho. noͣbile v̓bū. ꝙ ep̄spōt ad ẜuitiū ſuū hr̄e duos canonicos licꝫ nō ꝓ
bet vtilitatē eccl̓ie. ſꝫ vltra duos hr̄e nō pōt niſiꝓbet̉ volūtas capl̓i vel neceſſitas vel vtilitas eccleſie. ar. c. ad audiētiā. jͣ. eo. ti. quod ē noͣ. qꝛ aꝑteiure nō ꝓbat̉. ſed optīe faciūt in ar. illa lr̄a ⁊ iſtaꝗd aūt de alijs clericis. vide qd̓ dicā ī. d. c. ad audiētiā. ⁊ vide glo. in. c. qꝛ frater. vij. q. i. ⁊. c. quid gͦxi. q. iij. ⁊. c. nos. ⁊. xvi. q. i. vbi glo. dicūt ep̄m poſſe mittere vnū clericū ad certā legatiā. ⁊ idē alibi dixit glo. de moͣchis vt poſſint mitti ad certaꝫlegationē ꝑ ep̄m. xi. q. i. quidam monachi. ¶ 2º.q̄rit̉ ꝗd intendit illa lr̄a ibi de cōitatꝭ ſibi bn̄ficio⁊cͣ. ⁊ in fi. ipſius. So. ꝯſidera ꝙ in aliꝗbus eccl̓iiscollegiatꝭ. ſunt p̄bende canonicoꝝ diſtincte. ⁊ vltra p̄bendas fiunt q̄dā diſtributiones q̄ danturquotidie ītereſſentibus diuinis. qn̄qꝫ conſiſtuntin pecuniis. quādoqꝫ in victualibꝰ. In aliquibꝰvero eccl̓iis vltra alias p̄bendas ⁊ diſtributōesquotidianas ſunt ꝗdā redditus cōes qui in fineanni diuidunt̉ īter canonicos. ⁊ in quibuſdā locis appellat̉ mēſa groſſa. in aliquibꝰ v̓o nō ſuntp̄bēde diſtincte. ſꝫ oēs redditꝰ capiūt̉ ꝑ miniſtꝝcapl̓i. ⁊ in fine anni dātur in portiōes ẜᵐ numeꝝcanonicoꝝ. fiūt etiā q̄dā diſtributiōes quotidiane q̄ ſolū dātur ītereſſentibꝰ diuinis. Intelligeiſtū tex. gͦ ꝙ p̄ter diſtributōnes quotidianas alijredditꝰ debēt aſſignari iſtis qui ſunt in ſeruitioep̄i ac ſi reſiderēt. ⁊ iō dixit d̓ cōitatꝭ. bn̄ficio ⁊cͣ.⁊ quatenꝰ dixit de victualibꝰ habuit reſpectu addiſtributōes quotidianas. ꝑ hoc relatm̄ q̄ qd̓ reſtringit p̄cedētia. vt noͣ. in. l. cūctos populos. C.de ſum. tri. ⁊. l. oēs populi. ff. de iuſti. ⁊ iu. ꝑ Cal. īc. fi. jͣ. eo. ⁊ hodie hec dicta videntur approbari ꝑtex. ⁊ glo. in. c. vnico. eo. ti. li. vi.X parte Priiēdꝰ ē platvel clericꝰ nō reſi¶ dens ꝗ citatꝰ n̄ reuertit̉ in t̓mino ſibi p̄fixo niſi hēat iuſtū īpedimētū. h. d. cū duobꝰ ſe.cōis diuiſio. 2ª ibi. qꝛ igit̉. ¶ Noͣ pͦ ꝙ abſentāsſe a bn̄ficio ſuo etiā ꝑ decēniū nō ē p̓uatꝰ ip̄o fcōuec vr̄ bn̄ficium hr̄i ꝓ derelicto qd̓ bn̄ noͣ. ¶ 2º.noͣ ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ iſta mora decēnalis nō eſtſufficiēs ad pͥuādū quē bn̄ficio ſuo. ſꝫ oportet ꝙpͦ moneat̉ vt redeat. pōt tn̄ aliter puniri de culpaꝯmiſſa. ad hͦ. vij. q. i. ſi ꝗs ī clerico. ⁊. c. ſiꝗs p̄ſbyt̓¶ 3ͣº. noͣ ꝙ ad ꝓcedēdū ꝯͣ bn̄ficiatū rōe n̄ reſidētie nō ē neceſſaria ſolēnis citatō nec ſolēnis p̓uatio ſꝫ ſuffic̄ reꝗſitō ſeu reuocatō ⁊ ſpoliatō de facto. ⁊ ī hͦ ē iſte tex. optimꝰ. ⁊ fac̄. c. ſe. ⁊. c. ex tue. jͣ.e. vbi mādat illos ſpoliari ⁊ nō pͥuari. ſonat enīibi ſpoliatio ī factū ⁊ ī quādā iurꝭ executōeꝫ. ꝓ qͦfac̄ qꝛ cū nō reſidētia ſit notoria n̄ ē ordo iudiciariꝰ ī notorio ẜuādꝰ nec dꝫ cā ad iudiciū deducivt dicit tex. noͣ. ī. c. qm̄. de fi. p̄ſ. ⁊ ita ſentiūt doc. īc. ex tue. jͣ. e. ⁊ clare tenuit Old. ꝯſi. ccxxx. ⁊ Gaſ.de cal. h̓ ꝗ dic̄ al̓s ſic fuiſſe ī curia determinatumſꝫ all̓. dc̄a Ol. lꝫ d̓ eo n̄ faciat mētōeꝫ. ſꝫ credo ꝙloqͣt̉ de illa det̓minatꝭ. 4º. noͣ ꝙ p̄latꝰ dꝫ eccl̓ie p̄eē ⁊ ꝓdeſſe. dꝫ .n. p̄eē in iudicādo. c. irrefragabilide offi. or. dꝫ ꝓdeſſe ī p̄dicādo bn̄ diſponēdo ſb̓ditos. ⁊ bona ſibi credita. c. qualiter. ij. de accu.