De coha. clerico. ⁊ mulie. 2
fecerit ⁊ poſtmodū ꝯpetit eū ꝯfabulari cū vxore pōtillū īpune occide̓ ⁊ ſic ſuſpitio p̄cedēs cuꝫadmonitiōe ſpreta īducūt ꝓbatiōeꝫ delicti. ſꝫ vtdixi nō puto caſū illiꝰ aucͣ. extēdendū. nō enī potuit lex alit̓ ꝯpeſce̓ iuſtū doloreꝫ mariti. facit. c. ſiv̓o. jͣ. de ſen. excꝭ. vide ad p̄dicta Inno. in. c. qꝛ veriſil̓e. sͣ. de p̄ſump. vbi noͣ. dic̄ ꝙ vbi iudex procedit ex p̄ſūptiōe debet multū tēperare ſnīam ſuāvt modice vel raro penā inferat. ar. c. afferte. eo.ti. facit. l. ſciāt. C. de ꝓba. canonizata. ij. q. ix. ſciātqd̓ noͣ. nā poſſet tex. iſte adduci in ꝯͣriū ītelligendo etiā ꝙ iſta ſit pena delicti. ar. c. ſe. ſꝫ pͥᵐ dictuꝫmihi plꝰ placet. ¶ Ultīo noͣmulier delīquēs cūclerico ſb̓ijcit̉ foro eccl̓iaſtico. vn̄ pōt ꝑ iudicemeccl̓iaſticū puniri qꝛ cōmittit qͣſi ſacrilegiū. videbo. tex. cū glo. in. c. eos. xxxij. di. ⁊. c. virginibus.xxvij. q. i. ¶ In glo. i. ibi inferiores hͦ limita prout dixi in pͦ noͣ. ⁊ noͣ bn̄ fi. glo. ꝙ appellatiōe clericoꝝ ꝯp̄hendunt̉ ſuꝑiores .i. ꝯſtituti in ſacris ⁊ īdignitatibus. nā. c. de ꝑſona qd̓ alle. pōt adducimō p̄dicto ſꝫ vide ꝯͣriā glo. in. c. lr̄as. de fi. p̄ſby.q̄ noͣ. dic̄ ꝙ ſi papa diſpeſauit cū illegitīo vt poſſit effici clericꝰ debet intelligi vt poſſit ꝓmoueriad minores ordines nō ad maiores ꝓpter maͣmodioſaꝫ. ⁊ iō dic vt dixi. sͣ. ſuꝑ ℟ica de vi. ⁊ ho.cle. ꝙ ī maͣ larga appellatōe clericoꝝ veniūt omnes clerici in qͣcunqꝫ dignitate ⁊ ordīe ſint ꝯſtituti. ſecꝰ in maͣ ſtricta qd̓ noͣ. In glo. fi. in fi. ibi inẜuitute redigat̉ hͦ dictū nō ꝓcedit īdiſtincte ſꝫ h̓pena ẜuitutis imponit̉ cū femīa de facto fuit ducta a clerico in vxorē. nā qꝛ fuit maior p̄ſumptiomaior īponit̉ vindicta vn̄ tā ipſa quā filij ex talip̄ſūpto mr̄imonio geniti redigunt̉ in ẜuitutē eccleſie. ⁊ ſic cōit̓ intelligit̉. c. cū multe. xv. q. fi. liceteccl̓ia ꝑdiderit hͦ ius qꝛ nō fuit eo vſa vt dic̄ glo.in. d. c. cū multe. ſed tu potes dice̓ ꝙ cū nō ſit memoria ſaltē apud nos ꝙ ꝯſtitutꝰ in ſacris duxerit vxorē nō poſſumꝰ dice̓ ꝙ illud ius ſit ſb̓latūcū caſus nō acciderit. ꝓ hͦ qd̓ noͣ. Cy. in. l. ij. C. q̄ſit lon. ꝯſue. ⁊ Io. an. in. c. Iohānes. jͣ. ti. ꝓxi. ſꝫ ſiin aliqͦ loco accidiſſet iſte caſꝰ ⁊ eccl̓ia nō curaſſꝫillos in ẜuituteꝫ redige̓ poſſet ꝓcede̓ dictū illiusglo. nec extēderē ꝯſuetudinē ſeu p̄ſcriptiōeꝫ deloco ad locū ꝓ hͦ qd̓ noͣ. Inno. c. fi. de offi. archi.Iſta gͦ mulier de qͣ in tex. coget̓ agere pnīaꝫ ẜⁿInno. ⁊ pōt ꝯcludi ẜᵐ Hoſti. ꝙ cū iura varie inhͦ loquunt̉ erit ī arbitrio iudicꝭ. quā penā debeat īponere. ⁊ noͣ bn̄ hͦ dictū Hoſti. qꝛ qn̄cunqꝫ iura varias penas īponūt optio dat̉ iudici. ¶ Itēnoͣ glo. xxi. q. ij. in ſūma. xxxiiij. di. fr̄nitatꝭ. quasnoͣ. īpoſita tn̄ vna pena nō pōt iudex ad aliā tnͣſire. l. p̄tor edixit. ⁊ quod ibi noͣ. ff. de iniurꝭ. ſacitqd̓ noͣ. Bar. in. l. i. ff. vi. bo. rap.Nō debet p̄laLericos nodencū coge̓ ad ꝯcūbinā abiurādā ſꝫ eā nolentēdimittere pōt excōicare. h. d. hꝫ tria dicta. 2ᵐ ibiveꝝ. 3ᵐ ibi ⁊ ſi ꝗ. ¶ Noͣ pͦ modū ꝓcedēdi ꝯͣ clericos publice ꝯcūbinarios. non enī debēt ꝯpelliad abiurandū ꝯcūbinas hͦ ē ad renūciādū cū iu
ramēto de nō redeūdo qꝛ de facili poſſꝫ ſeꝗ ꝑiuriū cū duꝝ ſit aſſueta relinq̄re. xxxiiij. di. qͦrūdā.xxiij. q. vi. §. fi. ¶ Et ex h̓ ⁊ ex tex. noͣ nunqͣꝫ iuramētū deferendū illi ꝯͣ quē vehemēter p̄ſumit̉de trāſgreſſiōe īmo deferēs peccat qꝛ ē cā interitus aīe illiꝰ. vide pulchꝝ tex. cū glo. xxij. q. v. illeqd̓ eſt ꝯͣ eos ꝗ in iudicio dicūt iuret aduerſariꝰ⁊ bibat ſibi hͦ iuramētū ⁊ vehemēter p̄ſumit̉ detrāſgreſſiōe. Itē ex hͦ eēt ꝓuidēdū vt pluries dixi ꝙ ſcholares nō iurarēt obedire rectori qꝛ defacili trāſgrediunt̉ iuramētū ⁊ īcurrūt ꝑiuriū ſꝫetiā ꝓuidēdū de pēa ꝯͣ īobediētes. ſic̄ fac̄ h̓ papa2º. nō iudicē debe̓ inciꝑe a ſuſpēſiōe ⁊ int̓dicto ⁊demū venire ad excōicatōeꝫ. qd̓ eſt ꝯͣ p̄latos noſtri tēporis ꝗ īmediate ꝓ qͣlibet cā ſulminant excōicatiōeꝫ ⁊ ex frequētia ducit̉ in ꝯtemptū. nā īeccl̓iā nulla ē pena excōicatione maior. xxiiij. q..iij. corripiant̉. ¶ 3º. nōͣ ibi in aliquos eoꝝ. ꝙ vbimulti ſūt ꝯcubinarij nō debet iudex oēs ſuſpende̓ ſeu excōicare ſꝫ inciꝑe a pͥncipalioribꝰ vt alijeoꝝ exēplo ꝑterriti arceāt̉. ꝓ hͦ. jͣ. de cle. ex. mi. ī.c. latores. quē tex. vide. ¶ Ultio noͣ ibi ſnīaꝫ ꝑpetuā ⁊cͣ. ꝙ excōicatio pōt eſſe ꝑpetua. exqͦ infero ꝙ licet excōicatꝰ nō corrigat ſe nō tn̄ tenet̉ iudex illū abſolue̓ ſꝫ ſi efficeret̉ deterior nec poſſꝫalit̓ corrigi tūc debet eū abſoluere. vt noͣ. Io. an.poſt. bea. Tho. in. c. i. de ſen. excꝭ. li. vi. ⁊ hoc noͣ.Additio. ⁊ de hͦ dic vt habet̉ pl̓e ꝑ ipſūmet in. c.ab excōicato. de ℟p. in fi. ⁊ in. c. veniēs. el. ij. deteſti. in fi. ¶ In glo. in v̓. ꝑpetuā. ibi donec reſipiſcāt. noͣ glo. ⁊ ẜᵐ eā intellige oīa iura loquētiade ꝑpetua excōicatiōe. nā excōicatio debet eſſemedicīa ⁊ nō debet inferre mortē ꝑpetuā. ij. q. i.multi. ⁊. c. cū medicinalis. de ſen. excꝭ. li. vi. ⁊ facit.c. ex lr̄is. de ꝯſti. ⁊ glo. in. c. ad repͥmēdā. de off.or. ⁊ dr̄ h̓ ꝑpetua ẜᵐ Inn. qꝛ ꝓfert̉ ſine p̄finitiōetēporꝭ. vn̄ dr̄ ꝑpetua aptitudīe qꝛ poterit eē ꝑpetua dū vixerit ſi ſe nō correxit. vel pōt expōi ẜᵐeū ꝙ debꝫ iſte depōi ab officio ſeu p̓uari bn̄ficio⁊ ſic ꝑpetuo ponit̉ exͣ cōionē clericoꝝ ſeu bn̄ficijnā excōicatio ſonat in ſeꝑatiōeꝫ. pͥª tn̄ expoſitioē magis ꝯſona lr̄e.Icut ad extiſpaaaSi clerici moniti ꝯcubinas non dimittūt ſuſpēdunt̉ a bn̄ficijs ⁊ ſi ſe nō corrigūt deponunt̉. h. d. hꝫ tria dicta q̄ patēt in tex. ibi ſi v̓o.Noͣ pͦ ar. ꝙ clerici ī minoribꝰ nō cogunt̉ ꝑ eccleſiā ad ꝯcūbinas dimittēdas ſꝫ hͦ ar. nō ꝓcedit ⁊ē tex. ꝯͣ in. c. ſi autē. jͣ. eo. ⁊ in. c. vt clericoꝝ sͣ. ti. i.ſꝫ iō dixit h̓ de ꝯſtitutꝭ in ſacris qꝛ alij nō ita aſpere corrigunt̉. ¶ 2º. nō ꝙ clericꝰ ex ꝯcubinatu nōpͥuat̉ bn̄ficio incōtinēti ſꝫ pͥus dꝫ moneri. 2º. ſuſpēdi. 3º. pͥuari. Sꝫ ꝯͣrium tenuit tex. in. c. ex ꝑteade. de teſti. vbi ſine aliqͣ monitiōe clericꝰ publicus ꝯcubinariꝰ pͥuat̉ bn̄ficio. ad idē. c. ſi auteꝫ. jͣ.eo. vbi nō ſit iſta ſuſpēſio ſꝫ vide ibi glo. qͣre puto ꝙ iſtud ſit arbitͣriū. vtꝝ iudex velit a pͥncipioipſū p̓uare bn̄ficio vel pͥus admone̓ vel etiā ſuſpēdere qꝛ cū iura in hͦ varie loquant̉ vt patet ꝑ
b 4