Ve-Incipit cōfeſſionale. pͥmo ꝑ qͣſtiūculas.Decudo de modo ꝯfitēdi. multū vtile.Eniteas cito. peccator cum ſitmiſerator. Iudex. Et ſunthec quinqꝫ tenenda tibiSpes venie. cor contritum. cōfeſſio culpe.Pena ſatiſfaciens et fuga nequicie.Sentencia hoꝝ verſnū ē O pctōr cito ⁊ ſine craſtinatiōedebes penitere .i. agere pnīam/ et cā eſt qꝛ iudex .i. deꝰ nr̄ ēmultū miſericors. magis ꝑatꝰ ad miſerendū qͣꝫtū ad petē-dū. Tūc ſubdit ea qͥ requirūtur ad verā pnīām dicēs. ꝙquinqꝫ ſūt tenēda in ꝑfecta pnīa / pͥᵐ Spes venie / hoepōgenade te crighē. ⁊ᵐ Cōtricio cordis berouye des hertenomi die ſonde 3ᵐ Cōfeſſio culpe. biecht vanden ſondē. 2ᵐSatiſfactio/ beteringhe voer die ſōden. ᵐ Fuga pctōrumſcuvvinghe der ſōden/ hoc ē ꝓpōſitū nūqͣꝫ peccandi.¶ Dubitat̉ primo. Quare d̓r in textu cito peniteasDico ꝙ pnīa dꝫ fieri cito ꝓpter multas cauſas. Prima qͥadiu exſpectauimꝰ. ⁊ª qꝛ ad magna vocamur .ſ. ad eternaꝫgl̓iam. 3ª ne ab eterna gl̓ia excludamur ſicut qͥnqꝫ v̓ginesfatue. 2ª ne morte p̄ueniamur/ quinta ne conſuetudine teneamur qꝛ maxīe cauēda ē cōſuetudo pctī qͥ eſt altā natuā¶ Dubitat̉ 2º In quo appareat ꝙ deꝰ ſit miſericorsDicit ſcūs thomas ꝙ in multis hoc apparetꝭ Nam deusOffenſam dimittit pctīPctōres paciēter exſpectatpꝰ remiſſiōeꝫ non meminitBenigne eos recipitErrātes a ſe/ reducitUlciſci pccā diſſimulat.Eūtes ad ſe/ conducitA ꝑiculis nos liberatCadentes erigitGraciam nobis donatStantes tenere non deſinitDatam multiplicatfinaliter ꝑſeuerātes ad glāmMultiplicatā conſeruatꝑducitCōẜuatā in celo munerat.¶ Dubitat̉ 3º Quid ē ſpes Dico ꝙ ſpeo ē certa exſpectacio future beatitudinio/ ex dei grā ⁊ meritio ꝓprijs ꝓue-LIIDES.1 SM⁊F1RL IGτ1: LXDUSSELDCRT
8 6