Capitulum lv.arbitrij. in quo ꝓpter corruptaꝫ carnē (cui iungit̉) iā eſt immūda. turpis. ⁊ deo odibilis: licꝫ nihil ſua ſpōte peccauerit. cui tamē hec immūdicia imputatur ꝓpter carnē primi patris corru-ptam cui inheret. Aliū ſtatū habet anima poſt vſum liberi ar-bitrij. qd̓ quia prius a carne viciatū eſt. ideo ip̄a aīa ꝓpria vo-lūtate actualiter malū agit ⁊ nō p̄t niſi malū agere ⁊ deo rebeſlare. Et ideo efficit̉ multo deterior et turpior qͣꝫ fuerat an̄. Sieam potuit inquinare ⁊ reā facere crimen originale ⁊ inuoluntariū: multo magis rea erit ꝓpter actuale malū qd̓ voluntariecōmiſit. Sed dic̄ mihi obſecro: quare deus (qui iuſtiſſimus ⁊clemētiſſimus eſt) aīam ream tenet ꝓpter originale crimen qd̓volūtarie nō ꝯtraxit Raymūdus. Ream quidē tenet: inuolūtario tn̄ malo nō punit. qꝛ nemo debet pena inuolūtaria pu Nota qūo oriniri niſi volūtaria culpa deliqͥt. Seꝑatur tn̄ talis aīa eternali gͦinale peccatūhoīem reū fcītter a ꝯſortio dei ꝓpter originalē maculā ⁊ mortiferā quam abade carne contraxit. Et in hoc vide diſtrictiſſimā iuſticiaꝫ dei.que aīe ignorāti malū imputat qd̓ ſponte nō fecit. Dominicus. Sed qͣre deus aīam mundiſſimā corꝑi infundit quā no-uit ſordidandā eſſe atqꝫ corrūpendā. Raymundus. Ꝙ aīacorrūpitur atqꝫ etiā poſt corruptiōeꝫ a dei ꝯſortio ſeparat̉ nullatenus ē bono deo imputandū: nec eſt ꝯtra dei iuſticiā ſi ma-lū culpe trāſmittat̉ ad poſteros Hec eſt em̄ inter deū ⁊ hoīemfacta ꝯſtitutio vt hō per coitū carnē gignat: ⁊ deus genite carni aīam infundat. Sꝫ poſtqͣꝫ primus hō ſuū corpus inobediēdo corrupit. ⁊ ꝑ tale corpus corruptū ſit aliorū corpoꝝ ꝓpagatio. Et ſicut corꝑa ita ⁊ corpoꝝ vicia trāſmittunt̉ Licꝫ igit̉ hōſuū opus corruperit: deus tn̄ ꝓpoſitū ordinis ſui mutare nōdebuit. qͣꝫuis em̄ caro ſit dei iuſto iudicio punita: hoc eſt caduca ⁊ corruptibilis facta. ꝓpter hoc tn̄ primā ꝯſtitutionē deusviolare noluit quin ſꝑ ꝓpagatis corporibus licet viciatis animas mūdas infundat. quibꝰ dū ſociate fuerint maculas cōtrahunt ⁊ ruinas. Iſta igit̉ ruina nō deo imputanda eſt. ſed infe-cto ⁊ peſtifero corꝑi. qd̓ a ruinoſa ⁊ corrupta carne pͥmi parentis deſcēdit. de cuius peccato quicqͥd maliuolū vel miſeruꝫ inaīa ⁊ carne poſteritas patit̉ originē duxit Dominicus. Sꝫnunqͥd ip̄a ꝓpagatio ſeu generatio de ſe trāſmittit in poſterosR iiij.