Capitulūxxxviij.ſua intētio ab intentiōe dei. Et qꝛ totum bonuꝫ hoīs deus eſtideo quantū magis lōginquat a deo tantū magis recedit a bono ſuo. Quartū. dum hō elongat̉ in infinitū a bono ſuo: nccēeſt vt ꝓpinquet maxīo malo ſuo cadatqꝫ in tam ꝓfundū malūquantū deus eſt altū bonū. Cadit ergo in īmane p̄cipitiū oīmcalamitatū ⁊ in abyſſum maloꝝ omniū. Quintū. hō querēdoſuum honorē facit deo infinitā iniuriā ⁊ offenſam. ideo ꝓmeretur penā perpetuā ⁊ infinitā. Sextū malū. homo qͥ querit ſu-um honorē excecat ſemetipſum. Honor em̄ iniuſtus tenebreſunt: que cordis oculos adeo obnubilant ⁊ obſcurāt ⁊ ab omni vera luce alienos reddūt: vt homo nec deum nec ſeip̄m nectotū vniuerſum poſſit agnoſcere. Poſitus em̄ extra deum: ex-tra luceꝫ: extra veritatē nullum bonū nullū malū poteſt diſcernere. nec inter veꝝ ⁊ falſum: nec inter dulce ⁊ amarum ponererōnem. Septimū. homo qͥ querit ſuū honorē totū fundamētum ſuū collocat in mendacio. in errore. in vanitate. in decep-tione. in malo: ⁊ in nihilo. Honor em̄ ꝓprius mendaciū ⁊ er-ror ⁊ nihil eſt. Querēs igit̉ propriū honorē ſeruū ſe facit vani-tatis mendacij ⁊ nihili. ⁊ ſeip̄m qui inter creaturas omniū eſtnobiliſſimus expēdit ad errorē atqꝫ ſtulticiā ⁊ amentiā. Octauū malum. cū om̄is honor ſit extra eum qui honorat̉. hinc ſe-quit̉ ꝙ homo ad ſuū honorem operās ⁊ illum multiplicare geſtiens edificat extra ſe rem vaniſſimam que ſtare nō poteſt. etita introrſum vacuus remanet ⁊ omni ſolido bono priuatus.Nono. homo ſuū ambiens honoreꝫ perdit tēpus ſuum. ꝑditlaborem: ſtudiū ⁊ conatum ſuū. tenditqꝫ ad impoſſibile. qꝛ ſu-us honor nunqͣꝫ poterit ꝑfici nunqͣꝫ impleri. Sꝫ ſolus dei honor (cui reſiſtere nemo poteſt cuꝫ ſit omnipotēs) hic ꝑficietur.hic ꝯſummabit̉. hic manu tenebit̉ in ſecula ſeculoꝝ Domi-nicus Hoc poſtremū maxime deberet hoīem auertere ab ambitōe ꝓprij honoris qn̄ nec illū quantū volet poterit acqͥrere.nec vtcūqꝫ adeptū poterit retinere Raymūdus. Decimū ⁊maximū malum eſt. ꝙ ſicut honor verus ⁊ ꝯfuſio opponūturita laus ⁊ vituperiū. gl̓ia ⁊ opprobriū. Et ſicut honor nō pōtmutari niſi in ꝯfuſionē. ita laus ⁊ gloria nō niſi in vituperiuꝫ ⁊opprobriū. Et qꝛ nullꝰ honor verus eſt niſi honor dei cui etiāH ij