Dyalogus Quartuslum inerme funeſtū ⁊ ingloriū. de quo nullā ip̄e victoriā reportabit. ſed ſtragē. confuſionē. ignominiā Raymūdus Nihilverius. Sed vt aꝑtius agnoſcas qͣꝫ inexpiabile malū ſit hominē ſuum q̄rere honorē audi paucis que dico Dominicus.Audio Raymūdus Hō certe dū om̄ia agit ꝓpter ſuā famāet gloriā occupat cor ſuū principalit̓ circa ꝓpriū honorē quemcogitat. quem queritat. quem ſꝑ deſiderat. Et ita ſeip̄m in ſuocorde deū ſtatuens ſeſe honorat. ſe laudat. ſe diligit. ſe ample-xatur. Qui igit̉ merito deberet cor ſuū occupare circa honorēdei ⁊ deū in ſuo corde reciꝑe: ecōtrario cor ſuū occupat ad laudem ꝓpriā ⁊ illic ſeip̄m collocat ⁊ vt deū adorat. Domini/cus. O iniuriā maximā Raymundus Eſt ⁊ alia iniuria maior. Nō em̄ ſufficit ei occupare cor ſuū circa ꝓpriū honorem.ſed vult ꝙ corda alioꝝ hoīm (que vaſa ſunt honoris dei) occupent̉ ⁊ impleantur de ſuo honore: de ſua fama ⁊ gloria. Cupitem̄ hic talis ſuꝑbiſſimus vt oēs hoīes contēpto deo ſuuꝫ ho-norē: ſuam eſtimatiōem: ſuā laudem ament. p̄dicent. magnifi-cent. Uult em̄ ſꝑ creſcere ⁊ multiplicari. ⁊ imaginē glorie et ſapiētie ⁊ pulcritudinis ſue (licet ſit corruptibilis ⁊ fictilis) impͥ-mi ⁊ dilatari ꝑ corda hoīm: vt ſemꝑ de illo cogitent. illū amētillū loquant̉ ⁊ predicēt Uult igit̉ totū mundū quantū ad ſe attinet circa ſuū honorē continue occupari. Itaqꝫ vult deū ex-pellere de regno ſuo: de domo ⁊ habitaculo ſuo. Domini-cus Hinc merito efficit̉ hō dei hoſtis: dei maximus inimicusRaymūdus. Preter hec mala ſunt ⁊ alia nō minus execrāDe multiplicimalo quod ori da. Primū eſt: qui querit ꝓpriū honorē totū mundū cupit retur ex honoreducere ad ſeip̄m. ⁊ ſic ꝑuertit ordinē vniuerſi. qꝛ creaturas inpropriotorquet ad aliū finē qͣꝫ eas ordinauerat deus. Uult em̄ ip̄e vtdeus a creaturꝭ honorē recipere ⁊ ſe ab oībus venerari. Et ſichō hmōi eſt totus ꝑuerſus in ſemetip̄o: deū oīaqꝫ cōturbansDecundū malū. qꝛ hō qui q̄rit ꝓpriū honorē facit ſibijp̄i ma-ximū damnū ⁊ detrimentū ⁊ incōmodū. Sicut em̄ duꝫ honoratur deus tūc creſcit tūc ꝓficit hō: ita dū honorē ſibi attribuit in ſumma egeſtate remaneat ncc̄ē eſt Tertiū. hō qui ſuū querit honorē deſtruit quantū in ſe eſt deū factorē ſuū. ⁊ ex ꝯſequēti elongat ſe in infinitū a deo. tantūqꝫ diſtat a deo qͣntū diſtat