Capitulumxxviijpoſtea incipiat primū odiſſe ſeip̄am: et deinceps oīa alia odiohabeat ꝓpter ſe Ut ſicut pͥus nō gaudebat niſi de ſe ⁊ ꝓpter ſeita poſtmodū nō triſtet̉ niſi de ſe ⁊ ꝓpter ſe. Et ſicut pͥus om̄iaſibi ꝓpter ſe placuerūt: ita om̄ia poſtmodū ſibi ꝓpter ſe diſpli-ceāt. Et que an̄ ſe fecerat vt deū: ſe primū amando. ſibi ⁊ honorem ⁊ gloriā tribuēdo: ita tandē ſit ſub ſe viliſſime deiecta. contēptibilis. ignominioſa. ingloria. Sed ne te impediā qd̓ cepi-ſti ꝓſequere Raymundus. Anima hinc trāſiens ad infernūſecū defert ſimilitudines ⁊ imagines opeꝝ ſuorū. que qꝛ fuerūtcōtra deū. ꝯtra iuſticiā. ꝯtra veritatē. atqꝫ ideo erāt deformiaſordida. falſa. abhominata Cū igitur hec oꝑa ſua ꝯtinuo anteoculos ſuos habeat ⁊ ꝑpetuo habeat. ideo erit in ꝯtinua ꝑpetuaqꝫ meſticia. ⁊ oīs eius recordatio. oīs viſio. om̄e ſuū nolleet ſuū velle. ⁊ quicqͥd in ip̄a eſt erit illi ſumme acerbuꝫ. ſummeamaꝝ. infinite cauſa meſticie ⁊ anguſtie Dominicus Hincmanifeſte colligimus ꝙ aīa humana hic viues ꝯtra deū ⁊ male operās thezauriſat ſibi irā in die ire ⁊ aggregat ſibi eternammiſeriā. anguſtiā. triſticiā ⁊ condit cōſtituitqꝫ ſibijp̄i ſuā penaꝫſuā gehennā. ſuā flammā Raymūdus. Optīe colligis. veꝝvt huius meroris ac meſtitudinis poſſis efficacius magnitu-dinē agnoſcere duo tibi exēpla ſubijciā. Primuꝫ eſt. omīs hōquantūlibet malus abhorret oēm turpitudinē in rebꝰ ſuis. etquāto res illa ſibi fuerit ꝓpinquior tāto magis odit illic ineſſeturpitudinē. Odit em̄ turpitudinē ſue domus. ſue ꝯiugis. ſueſobolis. maxime aūt ſui corꝑis. Ita ⁊ aīa poſt hanc vitā: ſuamturpitudinē aſpiciens vehemēter aſꝑnabitur. nec vlla rōe poterit ſuſtinere Uidebit em̄ tanqͣꝫ in libro oīa ſua mala ꝯſcriptaque ꝯtra iuſticiā geſſit ⁊ pietatē: ⁊ ei ſine termino diſplicebuntNō tamē ideo quia deū offenderit. ſed quia de ſua natura de-formia ſunt ⁊ omni odio digniſſima. Scd̓m exemplū. aīa ſen-tit corꝑis dolores. paſſiones. infirmitates. ⁊ de his plurimuꝫꝯtriſtatur. Ergo multo āplius in inferno ſuā ipſius ſentiet in-firmitatē. ſuā feditatē. corruptiōem. ꝑuerſitatem. malignitatē.et īpietatē. ⁊ immēſo merore atqꝫ ꝑturbatōe ꝑcuſſa caſſos erūpet in gemitus ⁊ ſuas clades q̄rulabit̉ Dominicus O oīminfeliciſſimā aīam que ꝓpter momentaneū neſcio qͥd gaudij iniiij
Nota exēplaAllud exeplūſ.