Dyalogus Tertiusita amor ſui qui dei amori cōtrarins eſt gignit poſt mortē eternam infinitāqꝫ triſticiā. Carētia em̄ immēſi gaudij immenſammeſtitudinē coarguit ⁊ om̄is mali p̄ſentiā. Duobꝰ em̄ modiscōtingit aliquē vehementer triſtari. Primo qn̄ ea re carere cōDuplexpellit̉ qua maxīe delectat̉ ⁊ que ſibi eſt plurimū neceſſaria Setriſticiacūdo quādo id ſꝑ cogitur poſſidere qd̓ ſumme odit ⁊ aſꝑnaturet qd̓ ſue nature vehemētiſſime ꝯtrariatur. Et tūc excedit omnē menſurā miſerie quando hoc malū quod hō cogit̉ retinereſue eſt inſitū volūtati. Nunc pauca de pͥmo. Poſt hanc vitaꝫDe primaanima nihil habebit eoꝝ que hic vicioſe dilexit. non laudē nōtriſticia.gloriā. non voluptatē. non aurū. non argentū. nō famam. nōſcientiā Et quia aīa erit exuta carne tenebroſa. ideo clariſſimeſeip̄am cogitabit. ſe ſentiet. ſe cognoſcet. ⁊ intelliget ad qͥd creata fuerat. ⁊ quantū erat bonū habitura qd̓ ⁊ ꝑdidit. ⁊ quare ꝑ-didit. Cognoſcetqꝫ ꝙ ip̄a ſuo vicio infinitū bonū perdidit qd̓in eternū recuperare nō poterit. Et licꝫ immēſo deſiderio eſtuet hoc bonū accipere (cū illo carere nequeat) intelliget tamenſe id nunqͣꝫ accipere poſſe. ⁊ ideo ſupra qͣꝫ credi poteſt dolebitanxiabit̉. contriſtabitur. Dominicus. Reuera incomꝑabilis miſeria: ⁊ triſticia ineſtimabilis ſummo bono vehementeregere: illud votis om̄ibus expoſcere. deſiderare. nec tamē ali-Scd̓a triſticia quādo acquirere poſſe Raymundus. Secūda triſticia eſt.quādo anima id ſꝑ cogitur retinere quod omniū maxime oditatqꝫ aſꝑnatur. Poſt hanc vitā (vt dixi) aīa pleniſſime ſe cognoſcet. ⁊ ideo videbit ſe ſuāqꝫ voluntatē deo inimicā. tortuoſamſibijp̄i contrariā. inordinatiſſimā. turpiſſimā. peruerſiſſimam.Hec itaqꝫ in ſe conſiderās ſe vehemēter odibit. aſꝑnabitur. etexecrabitur. Hunc em̄ maloꝝ ſuoꝝ fetorē turpiſſimū continuum geret in naribus ſuis nec a ſe poterit expellere in eternumIn tantū em̄ ſeip̄am ⁊ ſuā deformitatē odio habebit vt cupiatpenitus nō eſſe: nō natā fuiſſe. deū vindicē funditus interire:angelos om̄es ⁊ beatos ſecū in tartara demergi: ⁊ omuē creaturā in nihilū redigi. Ueꝝ quia hec fieri nō poterūt. ideo intolerabili merore ꝑfuſa amariſſima cōfuſione tabeſcet frendensindignās ⁊ blaſphemans Dominicus. Merito hec illi miſere ꝯtingunt: vt qꝛ prius amauit ſeip̄am ⁊ oīa alia ꝓpter ſe. ita