¶ Dyalogus Tertiusprima vita. ⁊ oīm bonoꝝ operum ⁊ cogitationum pͥncipium.Ita amor ſuijp̄ius eſt primū malū: a quo oritur in hoīe omnemalum. pͥma cecitas: pͥme tenebre. pͥma obliqͥtas. pͥma iniuſticia. pͥma diſcordia. pͥma imbecillitas. pͥma turbatio. pͥma de-ſolatio. pͥma triſticia. pͥma rixa. pͥma nequicia. pͥma falſitas. pͥma mortalitas. ⁊ oīm maloꝝ operū ⁊ affectionū infauſtū principiū. Amor dei facit volūtatem hoīs iuſtā. ſanctā. humilē. benignā. ſed amor ſui facit eā iniuſtā: irreligioſam: ſuꝑbam: tur-gidā: proteruā. Amor dei facit voluntatē quietā. dulcē. amicabilem. ſed amor ſui reddit eā turbidā: amarā: litigioſam: odibilem. Amor dei facit voluntatē largiſſimā: ampliſſimam: capaciſſimā. ſed amor ſui facit eā anguſtā coartatā ꝯſtrictā. Amordei reddit voluntatē ſumme liberā nulli creature ſubiectā. ſedamor ſui ſubijcit voluntatē om̄i creature ⁊ famulā ꝯſtituit: ſeruam atqꝫ captiuā. Amor dei facit eā immobilē: ſtabilē: firmaꝫet ꝑpetua virtute vigentē. ſed amor ſui (cū circa creaturā verſatur que vana eſt: fluida: mobilis ⁊ caduca) reddit voluntatē inſtabilem: fluctuantē. ⁊ om̄i vanitate ſubiectā. Amor dei facitvoluntatē vnitiſſimā atqꝫ ideo fortiſſimā. ſed amor ſui facit eādiuiſibilē. fragilem. Amor dei facit voluntatē diuitem: opulētam: optimis refectā dapibus. ſed amor ſui eā vacuā dimittiteſurientē. inanē. ⁊ oībus egentē bonis. Amor dei facit voluntateꝫ habitare in ſua patria. in ſuo regno: in ſua domo. ſꝫ amorſui facit eā exulē: aduenā: peregrinā ⁊ ꝓfugam ſuꝑ terrā Amordei facit volūtatem pulcerrima ⁊ miro decore formoſaꝫ. amorſui facit eam horridā: tetrā: ſqualidā: ⁊ turpiſſima cōtagione fedatā. Poſtremo amor dei clariſſimo lumine irradiat volūtatēet hoīs intellectū vt nouerit hō ſeip̄m ⁊ deū ⁊ om̄ia bona. ſedamor ſui (quia tenebroſus eſt) denſiſſima caligine cor hoīs obnubilat. vt nec deū nec ſe nec oīa ſciat ¶ Dominicus. Reue-ra preſtātiſſimus ſermo tuus: ⁊ imis precordijs reponendus.Utinā mortalis homo hec animaduerteret: deſinatqꝫ in iniu¶ Q amor dei riam ſummi dei ſe tam nequiter adamare. ¶ Raymundus.facit verā inter Unū adhuc reſtat quo dei amor maxime cōmēdatur: ⁊ amorhoīes amicici-ſui merito condemnat̉. Amor em̄ dei cum ſit vniuerſalis po-⁊ amor ſui mateſt eſſe vnus atqꝫ conſimilis in multis: imo in infinitis homixima rixam
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten