Dyalogus Tertiusindignum atqꝫ iniuſtum ſit ꝙ res equalis dominetur equali.et quia om̄is voluntas creata inquantū creata eſt alteri equalis. ideo nulla creata volūtas eſt digna noſtro amore. nec de-bet noſtre dominari volūtati Solus igitur deus dignus eſtqui a nobis ametur: qui nos poſſideat: qui nos in ſe cōuertat.Nona conditio ꝙ amor hoc habet a natura ꝙ ſemꝑ capit etrequirit amorē. ideo nulla res debet amari niſi que poſſit amorem refundere ⁊ vberius qͣꝫ acceperit Nulla igit̉ res que eſt noſtra volūtate inferior debet pͥncipaliter amari. nō elemēta. nōanimātia. nō aliqua corꝑalia: quia amorē reddere nō poſſuntDominicus. Nihil verius. nam amor qui rebus inferiori-bus ⁊ ratione carentibꝰ attribuit̉ maxima damna ꝯſequitur.Fit em̄ degener. fragilis corꝑalis. Aut ſi verſatur circa res humanas fit humanus nec fit ſe melior nec ꝑfectior Deus igiturqui amorem refundere poteſt ⁊ multo qͣꝫ noſter eſt preſtantiorem pͥmo a nobis amari debꝫ cuius eſt amor infinitus. increatus. eternus.Ꝙ amor tantum ſe dilatat velamplificat quantum ſe amplificat res primo amata.¶ Capitulum. xxiij.☞Aymūdus. Dixi ſupra ꝙ amor mutat voluntatē in rempͥncipaliter ⁊ pͥmo amatam Tranſit em̄ totaliter in eiusdominiū: ⁊ cum ea vnitur ⁊ complicatur. et idcirco nō poteſtaſcendere ſupra eam. ſed ad quecūqꝫ ſe extendit res pͥmo amata: ad hec omīa ſe amor extendit. Hinc ſequitur ꝙ res primoamata quanto fuerit cōmunis ⁊ vniuerſalis: tanto ⁊ ip̄e amorvniuerſalis fiet atqꝫ cōmunis. Si res amata fuerit aūt ꝑticularis aut priuata: amor erit ⁊ particularis ⁊ ſingularis. Seqͥ-tur quoqꝫ res primo amata ſicut eſt vna: ita generatur ⁊ vnusamor in volūtate qui eſt eiuſdem cum ip̄a nature. Et ſicut nōpoſſunt eſſe plures res primo amate: ita non poteſt niſi vnuseſſe amor in voluntate. Dominicus. Hinc ego colligo ꝙres que primo diligitur fundat. edificat. ⁊ confirmat primumamorem in voluntate qui caput fit et origo omnium aliarumaffectionum que pullulant a voluntate. Raymūdus. Pru