Druckschrift 
Viola animae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dyalogus Secūdusri imp̄cari: alteri ſi poteſt etiā cōferre. Debet igit̉ eſſe inter omnes hoīes vna eterni federis ꝯpaginatio. vna pax. vna cōcordia. vnū velle. vnū nolle. ¶Raymūdus. Iuſtiſſimū eſt quod Dꝭ a creatoretu loqueris. Exquo em̄ hec obligatio qua tenet̉ amare hoet a creaturisminē: originē ducit ex obligatiōe qua aſtringit̉ diligere cre diſcit ſuumdiligere ꝓximū atorē. ideo ſicut iſta eſt rectiſſima in iure nature fundata: ēprima iuſticia: ita altera eſt ſcd̓a iuſticia: recta: ſancta: in iu-re nature radicata. Accipe nūc formā huiꝰ obligatiōis a creatore a creaturis. Primū creator oībus hoībus indifferēterſuā partitus eſt imaginē ſuā ſimilitudinē. tu qͦꝫ oībus cōica-bilē te prebe liberalē. Creator ſine acceptiōe ꝑſonaꝝ oēs homines inquantū ſunt ſue imagines cōi diligit amore. ita et tuquoqꝫ oēm hoīem dilige. Creator equali pietate om̄i hoī ſuabn̄ficia indulget: ſolem ſuū oriri iubet ſuꝑ bonos malos.pluit ſuꝑ iuſtos reprobos. tu quoqꝫ om̄ī petēti te tribue. etqͥcquid habes libēter imꝑtiri ſtude. Secūdo accipe hanc for a creaturis. creature que hoī iuſſu creatoris inſeruiūtmagis vni obſequūtur hoī qͣꝫ alteri. plus vno laborāt qͣꝫ altero. neqꝫ amplius maiorē reſpiciūt qͣꝫ minorē. nec nobilēqͣꝫ ruralem. Elemēta. plante. arbores. aīalia plus ſeruiuntregi qͣꝫ militi. nec plus ſeruo qͣꝫ dn̄o. Sicut ergo creature hoīobſequūtur inquantū dei imago eſt equales inter ſe reputātoēs hoīes. ita tu quoqꝫ eqͣliter dei imaginē in quolibet hoīevenerare: nec eſtimes naturali ꝯditione alteꝝ alteri p̄ferendū Dominicus ſolū ex his dicis colligo formā amorisāte dignitatis ſit ima / veꝝ etiā quāte ſit maieſtatis. dignitatis. gl̓ie excellētie imagodei luceclarius intueor. cui ſuus creator tantā impēdit ſollici-go dei.tudinē: quā honorat. diligit. venerat̉. cui etiā creature multe:nobiles ſublimes inuigilāt. ſeruiūt. obſequunt̉. Satis hincpatet quantū debꝫ honorare hoīem: qn̄ illum deus maximus vniuerſus orbis venerat̉ Raymūdus. Nolo etiā te amor quo lateat hec obligatio amoris redūdat reuertit̉ in ſolā hoīs diligit ꝓxi-vtilitatē in ſuū commodū meritū. Licet em̄ amor tuus quo in hoīs verpximū diligis plerūqꝫ illi aut vtilis eſt aut iocūdus: tibi tamētit̉ vtilitatem.ſꝑ eſt meritorius. em̄ primo deū diligit. ac tum ꝓximūimaginē dei: inde ſibi colligit bonū ſuū. om̄e meritū. omne