Dyalogus Secūdusaut deterior Dominicus. Feciſti ſatis queſtiūcule meeQuō per ſcd̓am operatōem ītellectus hō omnia affirmat vel negat que ſunt homini nccāriainquantum homo eſt.¶ Capl̓m vndecimumAymūdus. Diximus ſupra tres eſſe oꝑationes intelle-ctus. Prima eſt intelligere verba ſenſumqꝫ verboꝝ. perhanc hō multū differt a brutis vt iaꝫ patuit. Scd̓a oꝑatio eſtdiſcutere quid veꝝ quid falſum. qͥd bonū quid malum. ꝑ hancmulto amplius a beſtijs diſtat. Tertia oꝑatio eſt: qd̓ verū qd̓bonū eſt prudēter eligere. ⁊ aſꝑnari acriter quod malū eſt. Etꝑ hanc a brutis hō lōgiſſime ſeparatur vt in ſubditis patebit.Per ſcd̓am ergo oꝑationem intellectus diſcernit hō inter verū ⁊ falſum. ⁊ ꝑ tertiā operatōem eligit ex hijs qd̓ ſibi vtile iu-dicat: honeſtū ⁊ neceſſariū. Ad hoc em̄ ꝯtulit hoī intellectuꝫdeus optimus vt illo vtat̉ in bonum ſuū ⁊ applicet ad ſuā vtilitatē ⁊ ſalutarē neceſſitatē. Dominicus. Equidē aſſentiorego Debet em̄ hō imitari ceteras ſe inferiores creaturas: q̄ ſuicōditoris munera ſibijp̄is applicāt in ſui ꝯſeruatōem ⁊ in ſuānccītatem. Res em̄ primi gradus ad hoc laborant vt id ꝑmaneant qd̓ ſunt. Res ſcd̓i ⁊ tertij gradus vt ſꝑ viuant ⁊ ſentiāt.etſi nō in indiuiduo ſaltē in ſpecie. Debet ergo etiā hō ſuuꝫ ſicdirigere intellectū ⁊ volūtatem vt inde ꝯmodū: bonū: gaudiūſpem: ꝯſolatōem ⁊ pacē conſequat̉. Hec dico nondū tn̄ intel-ligens quorſum me ꝑtracturus ſis Raymundus. Ad ſtu-pendū prorſus ⁊ ſuauiſſimū lumē: qd̓ omēs animi tui medul-las vehemēter afficiat. Cū em̄ hō (vt aſſeris) tenet̉ de iure na-ture affirmare ⁊ credere ⁊ ꝓ ſe eā partē recipere que illū indu-cat ad maiorē perfectionē: dignitatē: ⁊ nccāriam ſalutē. et niſiid fecerit abutit̉ ſuo intellectu in ſuā ꝑniciem. in damnū et omꝘꝭ hō tenetur nimodā deſꝑationem ſuā. Cū igitur tu hō ſis ⁊ habeas intellevti ſuo intelle ctū quē iam edoctus es in tuā ꝑfectionem dirigere q̄ro nuncctu ad ſuā vtiabs te aliqͦs vere lucis articulos: tu q̄ſo caute ꝓſpexeris quolitatē ⁊ ſalutēmihi vere reſpōdeas. Quid dicis: credis ne deū eſſe Dominicus. Credo vtiqꝫ. tu em̄ docuiſti me id credere debere quodhoī maxime cōmodū ⁊ ſalutifeꝝ eſt. Dū ergo credo deū eē qui