Capitulū Decimumloco ꝯtineri nec tꝑe. hoc em̄ eſt p̄ſtantiſſimū. in nullo ergo lo-co vel tꝑe coartat̉ deus. ſed eſt ſil̓ ⁊ ſemel in om̄i loco ⁊ tꝑe: necincluſus nec excluſus. Hō p̄t cogitare deū poſſe plura in infinitū ⁊ facere ⁊ cognoſcere qͣꝫ poſſit mens creata ꝯcipere. ergoſic eſt vt hō cogitauit. alioqͥn deus nō eſſet id maximuꝫ qd̓ hōcogitare p̄t. Dominicus. Cū maxima te audio voluptate.Hinc luceclarius intueor ꝑ humanā cogitationem infinitaspoſſe deo tribui digniſſimas ꝓprietates. Ꝙ videlicet deus eſtin infinitū bonus: pius: benignus: fortis: iocūdus: beatus beneficus: honorabilis. glorioſus Et ꝙ hec oīa in tanta habeatꝑfectiōe qua nō poteſt altera p̄ſtantior eſtimari. Et qꝛ hō co-gitat deū iuſtū ⁊ bonū: iō tribuit illi odiū oīs peccati oīs malicie ⁊ neqͥcie. Hinc ſeqͥtur ꝙ deus odit in infinitū oē viciū ſuꝑbie. luxurie. oēm dolū. fraudē. ſimulatōem. Ecōtra. qꝛ ſummebonus eſt. iō hō eſtimat deū in immēſum diligere oēm v̓tutēcharitatē. mūdiciā. humilitatē. timorē. obedientiā. verecūdiāUeꝝ tu q̄ſo vltra ꝓgredere. Raymūdus. Hō p̄terea p̄t cogitare in deo eē infinitā ꝓductōem. nec debere eſſe ſterilē eū qͥtantā rebꝰ creatis attulit fecūditatē. Habet gͦ deus filiū quemnatural̓r ꝓducit ꝑ intellectū. hꝫ ⁊ ſpiritūſcm̄ quē libere a ſe ꝓ-cedere facit ꝑ arbitriū. Certe nūc vidiſti qͣꝫ ſublimia ⁊ ſummedigniſſima de ſuo factore hūana cogitatio ꝯcludere p̄t et ſibiin veritate tribuere. Qd̓ niſi fecerit: ꝑuerſus eſt hō. impius. ſuꝑbus. ⁊ ſui ꝯditoris acerrimus inimicus Dominicus. Uerū dicis. ſed rogo te: nunqͥd iō iſtas dignitates deus hꝫ qꝛ humana cogitatio eas eſtimat deū hr̄e Nunqͥd mea cogitatio diuitē deū facit vt inops atqꝫ egenus ſit cū eas illi nolī tribuereRaymundus Impiū eſt ita credere. Deus em̄ qͥ ab eternooīm bonoꝝ pulcrorūqꝫ ditiſſimus poſſeſſor fuit: nihil a ſua p̄treciꝑe creatura. Sꝫ nos qͥ ceci ⁊ ignorātes ſumus nō poſſu-mus pͥma fronte mētis obtutū in dei lumē infigere. ſed a nr̄oqd̓ in nobis ē lumine illud nitimur eſtimare. Nam qꝛ hō cū ſitimago dei p̄t in infinitū aſcēdere cogitādo: optando: volēdo:iō oīno digniſſimū arbitramur vt hoīs creator vnū gradū ſupra hominē aſcendat: habeatqꝫ veraciter exiſtēdo quicqͥd illihō tribuit cogitādo. ne ſit deijs humana cogitatōe aūt minorC ij.