Dicelimullecundus.

dn̄ice Hec debꝫ ſuꝑ altare adoleri.id eſt accēdi. qꝛ in corde fideli cū feruore deſiderij ⁊ deuotionis ſuſcipi.hic odor ſuauitatis eſt domīo .i. tāgrata deo vt ob eius gratiam iramſuā remittat. ⁊ nos ſibi recōſiliet etad eternā pacem ꝑducat AmenDe quattuor fructibꝰſecūdis Themia proprium Sermo xxij.Enite comedite panē meum ⁊c̄. vt ſupra. ¶ Scd̓aquattuor mala noſtra ſiue languores ſunt qͣſi defectus gratie qͥbus multe laborāt aīeſcꝫ defectus in cognitōe noſtri. in dilectōe ꝓximi. in ſapore ſpūali. in cōuerſionē boni Contra hec valet fructus virginis corpꝰ ſaluatoris. Depͥmo languore Gen̄. i. Tenebre erātſuꝑ faciē abyſſi. Quaſi ab antiquocor hoīs obuolutū fuit ignorantiaſui. Hiere. xiiij. Prauū ē cor hoīs ⁊inſcrutabile qͥs cognoſcet illud. psͣDelicta qͥs intelligit ab occultꝭ meis mūda me dn̄e ⁊ ab alienis parceſeruo tuo. Et ab alienis qͥbus alios peccare feci vel alioꝝ peccatꝭ cōſenſi. Math̓. vij. Quid vides feſtucā in oculo fratris tui. ⁊ trabem inoculo tuo nō vides. De ſcd̓o Matth̓. liiij. Qm̄ ſuꝑabundauit iniqͥtasrefriguit charitas multorū. Eccl̓i.xliij. Frigidus vētus aquilo flauitet gelauit criſtallos ex aqua. Defectus amoris ꝓbatur ab exterioribꝰſignis. pͥ. Ioh̓. iij. Qui habuerit ſubſtantiā huius mūdi ⁊ viderit fratrēſuū neceſſitatē patientē et cla. vi. ſu.ab eo qūo charitas dei manet in eoHiere. ix Unuſquiſqꝫ a ꝓximo ſuoſe cuſtodiat. ⁊ in om̄i fratre ſuo nonhabeat fiduciā. qꝛ om̄is frater ſup-

plantās ſupplantabit. ⁊ oīs amicusfraudulēter incedet. ⁊ vir fratrē ſuūderidebit ⁊ veritatem nō loqueturProuer. xx. Pondus ⁊ pōdus mēſura et mēſura vtrūqꝫ abhominabile eſt apud deū. Glo. Diuerſum pōdus ⁊ diuerſam menſurā habet indomo ſua vt aliter ſibi: aliter proximo noceat̉ qui in ſuis ſꝑ actibꝰ quelaudent̉ in ꝓximis q̄ vituperētur q̄rit. ſed ⁊ qui in tꝑalibus ſibi maiorem ꝓximo minorē menſuraꝫ dareſtudet. qꝛ defectū dilectiōis hꝫ deodiſplicet. Sil̓r eſt de eo qui malo ꝟbo vel facto ꝓximū contriſtat. leditvel damnificat. De tertio Hiere.xxxi. Om̄is qͥ comederit vuā acerbā obſtupeſcent dētes eius. GregꝰQuid eſt vua acerba niſi pctm̄. vuaquippe acerba eſt fructus an̄ tēpusquiſqꝫ ergo pn̄tis vite delectatōibꝰſaciari deſiderat quaſi fructus antetp̄s comedere feſtinat. ſed qͥ vuamacerbā comedit dentes eius obſtupeſcent. qꝛ qui pn̄tis mundi delectatōibus paſcit̉ interni ſenſus eius ligant̉: vt iam ſpūalia ſapere neq̄antHoc figuratū eſt Nume. xi. in ppl̓oiſrael qui in egipto carnibꝰ cū allioet cepis ſatiatus fuerat et poſtea indeſerto talia ꝯcupiſcens: panē celeſtem ſcꝫ manna dulciſſimū cū nauſea reſpuebat. j. Choꝝ. ij. Aīalis hōnon ꝑcipit ea q̄ ſunt ſpūs dei. AugAnimalis d̓r carnalis homo qͥ fertdiſſoluta laſciuia aīe ſue. qm̄ intranaturalis ordinis metas ſpūs rector nō continet. eo ꝙ ipſe deo regendum ſe nō ſubijcit. talis ſpiritualeꝫdulcedinē non ſapit De qͣrto Gal̓.iij. Sic ſtulti eſtis vt cū ſpiritu ceperitis nūc carne ꝯſummamini. Prouerb̓. ij. Relinquūt iter rectū ⁊ ambulant ꝑ vias tenebroſas. Lu. viij.Qui ſupra petrā hij ſunt qͥ cū audiunt verbū cū gaudio ſuſcipiūt. ſꝫ ra