Decimuloctauus.
um ꝯuictus illius. ſed leticiā ⁊ gaudium et in amicicia illius delectatio bona Psͣ. qͣꝫ magna multitudodulcedinis tue dn̄e quā abſcondiſtitimentibꝰ te. Idē. Guſtate ⁊ videteqm̄ ſuauis eſt dn̄s. Cantꝭ. iiij. Melet lac ſub lingua tua .i. dulcedo ſpiritualis in meditatiōe cordis. Hecdulcedo quedaꝫ eſt p̄guſtatio regniceleſtis valens chriſtiano ꝯtra triamala q̄ ſunt in mūdo. Ibi em̄ falſadulcedo in delectabilibꝰ vtēdis. grādis amaritudo in aduerſis ſuſtinēdis. triſtis imago in bonis faciēdisDe pͥmo Prouer. ix. Aque fortiuedulciores ſunt. ⁊ panis abſcōditusſuauior. ſed hec falſa eſt dulcedo. qꝛaīe ꝑditio. Iob. xxiiij. Dulcēdo illius vermes. Eccs. ix. Sicut piſceshamo capiunt̉. ita hoīes tꝑe malo.eſca foris delectat. ſed aculeus ītusꝑforat. Iob. xxi. Ducūt in bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt. De ſcd̓o. Psͣ. Hoc maremagnū ⁊ ſpacioſuꝫ manibꝰ. qꝛ ſcꝫ inhoc mūdo magna eſt ⁊ multa amaritudo Hiere. ix. Cibabo ppl̓m iſtūabſinthio ⁊ potū dabo eis aquā fellis. Iob. xiij. Hō natus de mulierebreui viuens tꝑe replet̉ multis miſerijs Psͣ. Multe tribulatōes iuſtorū. De tertio Math̓. xix. Dixit dominus cuidā diuiti. vade ⁊ q̄cunqꝫhabes vēde ⁊ da pauꝑibus. ⁊ habebis theuzauros in celo ⁊ veni ſeq̄reme. qͥ contriſtatus in ꝟbo abijt merens. pͥ. Reg. xxv. Dixerūt pueri dauid ad nabal. qd̓cunqꝫ īuenerit manꝰ tua da ſeruis tuis ⁊ filio tuo dauid. Qui reſpōdit. tollā panes meos ⁊ aquas ⁊ carnes et dabo virisquos neſcio vn̄ ſint Gen̄. iiij. Factūeſt poſt multos dies vt offerret cayn de fructibꝰ terre munera dn̄o. etnō reſpexit dn̄s ad eum nec ad munera eius Huius cauſa fuit ꝙ male
obtulit .ſ. de triſti corde ⁊ facie. Cōtra hec valet ſpūalis dulcedo. qꝛ falſam mūdi dulcedinē facit inſipidaꝫgrandē amaritudinē facit dulcē. triſtem imaginē reddit iocundā. Depͥmo Prouerb̓. xxvij. Aīa ſaturatacalcabit fauū. Grego. Guſtato ſpūdeſipit oīs caro. Phil̓. iij. Que mihi fuerūt lucra arbitratus ſum ꝓpter xp̄m detrimēta ꝓpter quē omīaarbitror vt ſtercora. De Auguſtinod̓r. diſplicebat ei qͥcquid agebat inſecl̓o pre dulcedine dei. De ſecūdoDeūt̓. xxxiij. Inundatōem maris qͣſi lac ſugent .i. boni repleti dulcedine ſpūali vincūt amaritudinē mundi. iiij. Reg. ij. Helizeus miſit ſal inaquas amaras q̄ in dulces verſe ſtꝭ.Sic xp̄s ſapore ſpūali ſanat amaritudine mundi. Hinc ſtephano lapides torrentes dulces fuere. ⁊ multꝭſanctis ardētes prune. candentes teſte viſe ſunt ſuaues tāqͣꝫ rōſe. Hincmulti boni gaudent in tribulatiōe.De tertio Dan̄. j. Poſt dies deceꝫapparuer̄t vultus eoꝝ meliores preoībus pueris qͥ veſcebant̉ cibo regio. vultus eoꝝ qͦs panis ſatiauit qͥde celo deſcēdit dicit gloſa: apparuerūt meliores decore ſcꝫ ⁊ hilaritatead bn̄faciendū Prouer. xv. Cor gaudens exhilarat faciē. ij. Chor̄. ix. Hilarē datorē diligit deus. ¶ Tertiūcirca ſpūalem manducatiōem notādum eſt effectus huiꝰ manducatōisEt hic eſt triplex .ſ. peccatorum remiſſio. ab eterna morte ſaluatio. vera corꝑis xp̄i ad ſalutē eternā participatio. etiaꝫ ſi caſu decedat̉ ſine ſacramēto. De pͥmo. Panē nr̄m qͦtidianū .i. cibū ſpūalem da nobis hodie. ⁊ dimitte nob̓ debita nr̄a. Ambro. Qui manducāt ſpūaliter ꝟtutē carnis ⁊ ſanguinis xp̄i dicūtur ſumere ⁊ vere māducare. qꝛ ip̄am corꝑis xp̄i efficiētiā qͦtidie ſumūt .i. re-