Decimuſquartus.

mus nō inueniamus. qn̄ em̄ māducatur vita manducat̉: nec occiditurqn̄ manducat̉. ſed mortuos viuificat. manducatus reficit ſed nō deficit. viuit manducatus qꝛ ſurrexit occiſus. Hinc etiā lapidi p̄cioſo ꝯparatur de quo ꝟtus exit: vt fantaſmata fugandi: vel inflatiōes ſedādi. vl̓alia ſine diminutōe ſui. Deūt̓. xxxij.Conſtituit hoīem vt ſugat mel depetra. oleūqꝫ de ſaxo duriſſimo Petra aūt erat chriſtus .j. Choꝝ. x. Sicut ergo gēma virtutē ſuam effundendo nō minuit̉. ſic corpus domini nos paſcēdo non minorat̉. Tertia rō ad idem eſt cauſa paſcēdi. qͦtquot em̄ ad ip̄m accedere pn̄t paſtūſufficiētem in ip̄o inueniunt. Hincdn̄s fons viuus ⁊ lux vera vere dicit̉. De pͥmo Gen̄. ij. Fons aſcēdebate terra .i. chriſtus dicit glo. irrigans vniuerſam ſuꝑficiem terre. ideſt inſpirans cordi vtilia ⁊ honeſta.Hiere. ij. De reliquerūt me fontemaque viue. Secundo. Ioh̓. i. Eratlux vera que illuminat oēm hoīemveniētem in hunc mundū Sicut ergo fons terram irrigat ⁊ ſine ſui diminutiōe herbas ⁊ arbores nutritSic chriſtus eccl̓iam paſcit. Iteꝫ ſicut ſol nō deficit toti mūdo lumenſuū cōmunicādo. ſic nec xp̄s eccl̓iaꝫtotā paſcendo. Hinc euidens exemplū eſt in candela: de quā milleſiestantus ſumi p̄t ignis quātus in eaeſt. nec ꝓpter hoc minuit̉ lumē eius.Igit̉ multo potius dn̄s nos ſeip̄opaſcit nec tn̄ deficit Psͣ. Oculi omniū in te ſperant dn̄e. ⁊ tu das eſcaꝫilloꝝ in om̄i tꝑe. tū aūt idē ip̄e es etanni tui nō deficient. ¶ Scd̓m mirabile ſignū in ꝑceptōe corporis domini eſt ꝙ ſi nō manducat̉ quodammō minuit̉. Ad intelligentiā tā mire rei ſciendū ꝙ duo ſunt corꝑa miſtica in hoc mundo. ſcꝫ corpus miſti

cum chriſti. ⁊ corpꝰ diaboli ſiue antichriſti. Ad quoꝝ alterum ꝑtinentoēs homines mundi. Corpus chriſti ſancta eſt eccl̓ia tanqͣꝫ ip̄ius mūda ⁊ fidelis ſponſa: cuius ip̄e caputeſt ⁊ ſingule perſone fideliū ſine culpa criminali ſunt ip̄ius membra. ⁊oēs qui corpus eius digne ſumuntmēbra ip̄ius fiūt. jͣ. Choꝝ. xij. Uoseſtis corpus xp̄i ⁊ mēbra de mēbro.Sicut em̄ corpus vnū eſt et mēbrahꝫ multa. ita ⁊ xp̄s. Itē. x. Unumcorpus multi ſumus qͥ de vno paneꝑticipamus. Ecōtra corpus diaboli vniuerſitas eſt iniquoꝝ tanqͣꝫ illius meretrix ⁊ adultera. cuiꝰ ip̄e caput eſt. ⁊ ſingule ꝑſone maloꝝ ſuntmēbra. Iob. xli. Corpus eius quaſiſcuta fuſilia ꝯpactū ſquamis ſe prementibꝰ Gre. Corpꝰ diaboli ſtꝭ oēsiniqui. qͥ qꝛ ꝑ obſtinatōeꝫ duri ſuntet ꝑ vitā fragiles ſcutis fuſilibꝰ ꝯparant̉. hoc corpus diaboli recte ꝯpactū ſquamis ſe p̄mentibꝰ d̓r. qꝛ cumde iniqͥtate ſua corripit̉ quibꝰ valettergiuerſionibꝰ ſe excuſare conaturet qͣſi quaſdā ſquamas defenſionisobijcit. ne trāſfigi ſagitta veritatispoſſit. Apoc̄. xvij. dicit glo. ſuꝑ illd̓Ueni oſtendā tibi damnatōeꝫ meretricis magne. Meretrix iſta magna eſt antixp̄s ⁊ oēs mali qui tꝑeeius erūt. qui ſedet ſuꝑ aquas multas .i. iā regnat ſuꝑ malos pn̄tes: qͦrum oīm eſt ip̄e caput. Un̄ ſciēdūꝙ ſicut xp̄s ꝑ ſe ⁊ per ſuos ſꝑ ſtudetmēbra diaboli p̄cidere ⁊ mebris ſuis incorꝑare. ẜm illud Actꝭ. x. Surge petre occide ⁊ manduca. Sic diabolꝰ ꝑ ſe ⁊ ꝑ ſuos conat̉ membraxp̄i tollere ⁊ meretricis ſue mēbrisvilibus vnire. pͥ. Pe. v. Sobrij eſtote ⁊ vigilate quia aduerſariꝰ veſterdiabolus tanqͣꝫ leo rugiēs circuit q̄rens quem deuoret. Deūt̉. xxxi. Populus iſte fornicabit̉ poſt deos alie