Sermo
rit ſapientia tua in nihilum computabit̉. quaſi qui ſpūali cibo qui eſtdei ſapiētia caruerit a vita ſpirituali deficiet. Ecc̄i. xv. Cibauit euꝫ pane vite ⁊ intellectus ⁊ aqua ſapiētieſalutaris potauit eū. De ſecundoij. Regū. xij. Pauꝑ quidā habebatouiculam de pane illius comedēs.Ecc̄i. xxxix. Initiū nccē rei vite hominū lac ⁊ panis mel ⁊ ouēs ⁊ oleūhec oīa ſanctis in bona ⁊ impijs inmala ꝯuertentur. De vtroqꝫ Deutron̄. viij. Math̓. iiij. Nō in ſolo pane viuit hō ſed in oī verbo qd̓ procedit de ore dei. Augꝰ. Sicut aīa vita eſt corꝑis. ſed nō viuificat illud ſine cibo corꝑali .i. ſine ꝟbo dei. et ſichec ⁊ illa natura hoīs vt ſibi diſſimiles diſſimilē cibum habuerūt ⁊alieno modo ⁊ longe ab inuicē comederūt. nec cibus ſpūs ꝯgruebatcorpori. nec cibus corporis ſpirituiTertio vero mō ꝯſiderata rōnaliscreatura ſcꝫ ẜm ꝙ ille nature .i. corpus ⁊ anima ſunt in ſingulis perſonis hominū familiari ſocietate miro amore ꝯiuncte: tunc exigit̉ ad et̓nam ſaluatiōem vtriuſqꝫ vnus cibꝰtoti homini. id eſt vtriqꝫ nature cōueniēs ſpūalis ſimul ⁊ corꝑalis. ſcꝫverbū caro factū quem ſimul ſocialiter ſub qͦdam ſacramēto comedātcuius virtute aīa de p̄ſenti miſeriaad vitā beatitudinis eterne ꝑueniat ⁊ corpus ad modicū tempus ſeruetur in terra. tādem glorioſe reſurgat. De hoc cibo Io. vi. Caro meavere eſt cib. id eſt caro dei caro humana vnita dei verbo vere eſt cibꝰ.ſcꝫ totius hoīs valens aīe ⁊ corporiEcc̄i. i. Unus eſt altiſſimꝰ creatoroīm ipſe creauit ſapientiam ſpirituſancto. ⁊ ẜm datum ſuum p̄bet illādiligentibꝰ ſe. Creauit ſapientiamſpirituſancto. id eſt virtute ſpūſſancti creaturā carnis d̓ ꝟgine ſumpſit
et ſapientie ſue vniuit. ⁊ ẜm datumſuum .i. liberalitatem p̄bet illam .ſ.in cibū diligētibꝰ ſe. ſcꝫ fidelibꝰ vt ꝓſit ſicut dictum eſt corpori ⁊ anime.De hoc cōuiuio corꝑis ⁊ ſpiritus.Eſa. xi. Uitulus ⁊ vrſus paſcenturſiml̓. Uitulus ſignificat corpus qd̓in ſacrificiū dn̄o eſt mactādum. vrſus ſpiritū. qui ſicut vrſus beſtijs ſicterribilis eſſe debet beſtialibꝰ motibus ⁊ moribꝰ. Hi paſcentur ſimulſcꝫ vero cibo .i. carne chriſti vt ꝓſitaīe ⁊ corꝑi. De pͥmo Ioh̓. vi. Quimanducat carne meā ⁊ bibit meuꝫſanguinē habet vitā eternam .ſ. quoad aīam que poſt hanc miſeriā virtute huius ſacramenti ꝑducetur advitā eternā. De ſcd̓o ſeqͥtur. ⁊ egoreſuſcitabo euꝫ in nouiſſimo die. qꝛdn̄s eiuſdē ſacramēti virtute reformabit corpus de puluere cōfiguratum corꝑi claritatis ſue. AmenDe forma donationisqua corpus datur velatum Thema propriumSermo ſeptimusEnite comedite panē meum. vt in primo ſermone.Quomodo p̄t nobis dare carnem ſua ad manducandū. Ioh̓. vi. Sacramentū regisabſcōdere bonū eſt. Thob̓. xij. Secundū principaliter circa ſacramentum dominici corꝑis notandū cumforma donatōis Et circa hanc triaſunt cōſiderāda. Primuꝫ eſt ꝙ dn̄sdat corpus ſuum velatū. Scd̓m ꝙdat velatum ſub ſpecie panis. Tertiuꝫ ꝙ dat ſub ſpecie triticei. ¶ Primū circa formā donatiōis dn̄ici corporis ꝯſiderandū eſt ꝙ dat̉ velatuꝫnon nudum. ẜm illud Apoc̄. ij. Dabo manna abſconditū quaſi cibum