Quintus.

Filius hoīs non venit miniſtrari ſꝫminiſtrare. Lu. xxij. Ego in medioveſtrum ſum ſicut qui miniſtrat.Quintus gradus eſt ꝙ dedit ſe inpręciū noſtre redemptiōis. Eph̓. v.Chriſtus dilexit nos ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis hoſtiā ⁊ oblatōeꝫdeo in odorē ſuauitatis. Math̓. xx.Filius hoīs venit aīam ſuam dareredemptionem ꝓ multis. Sextusgradus ⁊ ſummus liberalitatis domini eſt ꝙ dat homini corpus ſuuꝫin cibū. Oſee. xi. Ego qͣſi nutrituseffraym ⁊ declinaui ad eū vt veſceret̉. Ioh̓. vi. Panis queꝫ ego dabocaro mea eſt ꝓ mūdi vitā. Gregori.us. Bonus paſtor dn̄s aīam ſuamꝓ ouibus poſuit: vt in ſacramēto noſtro corpus ſuū ⁊ ſanguinē verteretet oues quas redemerat carnis ſuealimēto ſatiaret. ⁊ in hoc eſt exp̄ſſioſumme largitatis ⁊ p̄cipui amoris.Magnū em̄ eſt dare ſe in ſociū peregrinatōis ⁊ in ſeruū neceſſitatis.et maius in p̄ciuꝫ redemptōis. Tale tn̄ donū adhuc eſt in ſeꝑatione etremotiōe ab eo cui dat̉. ſed qd̓ daiincibū datur nō ad ſeꝑationem aliquā. ſed ad oīmodā vnionē. vniunt̉em̄ in vnitate corꝑis cibus ⁊ ſumēscibū Ioh̓. vi. Qui māducat meamcarne ⁊ bibit meuꝫ ſanguinē in memanet ⁊ ego in eo. Et ſic apparet intali dono ſuꝑeffluētiſſima largitasdiuine bonitatis Scd̓o ꝓbatur inhoc facto maxīa liberalitas dei qͣntum ad nobilitatē dantis q̄ tam excellens eſt in hoc ſacramento vt corpus ſuū largiat̉ diffuſe ⁊ late. qꝛ nōſolū dat illud dignis ⁊ amicis. verū nō ſubtrahit indignis maligniset inimicis. Psͣ. Appropiāt ſuꝑ mepctōres vt edant carnes meas Quiem̄ ꝑmiſit ſe malignoꝝ manibus ſemel crucifigi ꝑmittit ſe quotidie ſceleratoꝝ manibꝰ tractari ⁊ immūdo

rum ac inimicoꝝ dentibus in ſacramēto lacerari. Hinc hoſti ſuo ⁊ traditori iude dicit̉ in cena cū alijs diſcipulis ſuis corpus ſuū dediſſe: veritatē em̄ ſue p̄ſentie ad inſtar ſolisoriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos exhibēs ſe in hoc mūdo dignis ⁊ indignis. licet nō ab oībus effectus ſuſcipiatur equalis Nā dignus effectuꝫſuſcipit bonitatis dei. indignus ſeueritatis. ſicut oculus eger poſitusin ſolē lucem ſuſcipit nō ad delectatōem ſed ad turbatōem. ſic pctōr etinimicus ſuſcipit qͥdem verū corpꝰdn̄i nō ad ſalutē ſed ad damnatōeꝫUerūtamē in hoc apparet ſummꝰgradus liberalitatis dei qͣntum adnobilitatē dātis. magnū em̄ eſt dare magna dona proximis ⁊ amicismagnū ſeruis ⁊ ancillis. maius aūtignotis ⁊ peregrinis. ſed maximuꝫinimicis. Hinc arguunt̉ magne ingratitudinis Iob. xix. Quare me ꝑſequimini ſicut deus ⁊ carnibꝰ meis ſaturamini. Rho. ij. An diuitiasbonitatis dei ⁊ patiētie et longanimitatis ꝯtemnis. Ignoras quoniābenignitas dei ad penitentiā te adducit. copioſa bonitas ⁊ benignitasdei eſt liberalitas nobilitatꝭ eius qͥinimicis ⁊ ꝯtra euꝫ peccantibꝰ multa bona facit. maxime cū tales corpus ſuum ſumere ꝑmittit vt tāta liberalitate eos ꝯuertat. Tertio ꝓbatur in hoc facto maxima liberaltas dei quantū ad vtilitatē accipietis. quia in hoc ſacramēto degne ſuſcipiens efficit̉ deiformis .i. ꝑ grāmbonitatis ſiue ꝑ imagine imitatōisdeo quodāmodo ſimilis. Ioh̓is. j.Quotquot aūt receperunt eum dedit eis poteſtatē filios dei fieri .i. ꝑgratiam bonitatis deo ſil̓es. Amb̓.Quia dn̄s ieſus cōſors eſt diuinitatis ⁊ corꝑis. ⁊ tu qui accipis carneꝫeius diuine ſubſtātie in illo partici

b j.