De arbitris. 213
acta litꝭ dicūt̉ q̄ nō ꝯcernūt inſtructōꝫ cāe ſꝫ ordināt iudiciū vt citatō litꝭ ꝯteſtatio ſatiſdatio ⁊ ſil̓ia. iſta .n. pereūt expirāte ꝯpromiſſo ſic̄ qn̄ perit inſtātia iudicij. deInno. ī. c. cāꝫ q̄ de teſti. Itē diqͦ vide qd̓ pl̓romiſſū tn̄ effectus iā ꝓductꝰ d̓ p̄tecas ꝙ lꝫ pererito n̄ extīguit̉ vn̄ ſi fuerit corā arbitrꝭ int̓rupta p̄ſcritio ꝑ ꝯteſtatōꝫ litꝭ vl̓ alio mō ltīmo n̄ expirat ille effetꝰ lꝫ extīguat̉ ꝯpromiſſū ¶Ihēat locū ī arbitratorie ⁊ amiviret tale cōpromiſſū ꝑ mortē alteriꝰ cōpromittētiume. ſormauit hāc qōnē. e. ti. ī. §. finit̉. ꝟ. qͥd ſi arbitͣtꝰꝯcludit ꝙ n̄ qꝛ ſi ꝯpromittit̉ vt ī arbitratorē iſt d̓nō eſt veꝝ cōpromiſſū ſꝫ ē q̄dā trāſactio ſiue cōpoſitōo. ī. c. qͥntauad̓ iureiū. ⁊ in auc̄. ſi ꝟo ꝯtigerit. C.li. Cōpoſitō āt ſiue pactū trāſit ī he̓dē. vt ī. l. ſi pactū. ff. d̓ ꝓba. ⁊ cū hͦ dicto ſpe. ad qd̓ ēt ſe r̄miſit Io. an.trāſit h̓ do. An. Sꝫ adu̓t.nē quā sͣ diti. vn puto ꝙ ſqnꝰ ᵐntº ᵍ dem vexdꝫ hͦ caſu expirarpromiſſū qͣꝫ qn̄ fuit cōpromiſſū tāqͣꝫ ī arbitros qꝛ arbiratores eligūt̉ magꝭ p̄textu amicitie ⁊ cōfidētie qͣꝫ arē ptātē arbitri ⁊ hn̄t maratores qͣꝫ arbitri qꝛ arbiē d̓ iure.ꝑtis alt̓i moderate tn̄ ꝓꝯcordie. vt no. ī. c. niſi d̓ ꝑbē. ⁊ no. ī. l. ſi d̓ meis. §.recepiſſe. ff. d̓ arbi. gͦ dꝫ expirare illud cōpromiſſū ſic̄ inidū ē d̓ dicto ſpe. nā. iſtd̓. c. ſoalio caſu. Pretereanmiſſo nec iure ꝓbat̉ ꝙ nō apꝯpromiſſū iſtd̓ qd̓ fit tāqͣꝫ ī arbitratores. ¶ Preterea ⁊ t̓cio arbitratores dicunt̉ arbitri. vn̄ nō differniſi ī caſibꝰ iure exp̄ſſis. vt. l. ſi ſocietatē. ī. §. arbitrorqd̓ ibi no. ff. ꝓ ſocio. Nec ob. motiuū ſpe. ꝙ iſtud ſitdā trāſactio qꝛ fateor ſi effectꝰ fuiſſꝫ ſecutꝰ an̄ mortealteriꝰ. ſꝫ exqͦ an̄ deciſionē ſeu ꝓnūciationē alt̓a ꝑs cōpromittētiū di ꝙ trāſactio ſit ꝑfectaItē q̄ro pone.d. §. pꝰ pͥn. ꝯcludit ꝙ trāſit ī oēs hēōe he̓dis veniūt oēs. nā heredis.iō regul̓r appellatiōe heredisēs in infinitū. vt. l. ī annalibꝰ. C. de lega. ⁊ ī. l. fi.d̓ her̄. inſti. nō ob. l. antiqͥtas. C. d̓ vſufr. vbi ſolū vet vnꝰ hēres qꝛ illd̓ ē ſpāle qn̄ vni et ſuo hē̓di relinqͥt̉
vſufructꝰ alicuiꝰ rei alt̓i ꝟo relinqͥt̉ ꝓpͥetas. nā tūc nefruſtra ꝓpͥietas ſit ſine vſufructu reſtrigit̉ ibi nom̄ hodis. ¶ Ultīo q̄ro d̓ qͦtidiana qōne nūqͥd pꝰ mortē p̄lati cōpromittētꝭ ſuꝑ iuribꝰ eccl̓ie expiret cōpromSpe. i. d. §. ſi finit̉. ꝟ. qͥd ſi p̄latꝰ format qōnē ⁊quātulū vacillare. nā ꝙ expiret fac̄ qꝛ ſic̄ expirat ꝓ aliꝑte ita dꝫ expirar̄ ꝓ ꝑte p̄lati. vt eqͣlitas ẜuet̉ int̓vꝑtē. ar. l. ſꝫ int̓pellat̉. h̓ all̓. ī glo. Itē p̄latꝰ nō potromitte̓ ī ꝑpetuū p̄iudiciū eccl̓ie ſue. vt ī. c. ꝑueīt. ⁊c. cū tꝑe. sͣ. e. tādē vr̄ ſetire ſpe. ꝙ ſi ē ꝯpromiſſū factū ꝓvtilitate eccl̓ie ſucceſſor hēbit illd̓ ratū. al̓s nō. ar. in. c.⁊c. ſētit h̓ ſingl̓r ꝑtē affirmatiuā ꝙ expiꝑ mortē p̄lati. ſꝫ hͦ dictū nō tenerē ſic indiſtīcte. qꝛ ꝯpromiſſū fit noīe eccl̓ie ⁊ eccl̓ia nō morit̉.vt in. c. libertati. xij. q. ij. ⁊ ī. c. ſi gratioſe de reſcpͥ. li. vierē ſic ꝙ autuit ſcm̄ int̓uenir̄ſuꝑ his ſd̓bita vl̓ fuit faēbat ptātē cōpi. ⁊ tūc nōꝑ mortē p̄lati qꝛ p̄latus eſt nudus miniſter ⁊ eccl̓ia dr̄cōpromiſiſſe miniſterio p̄lati. fatendū tn̄ eſt ꝙ ſi eccl̓ifuit leſa pōt petere reſtitutōꝫ in integꝝ. vt ī. c. j. d̓ intereſti. ſed ſi p̄latꝰ ꝯpromiſit ſuꝑ iuribꝰ q̄ nō poterat inmortē p̄lati. vt ī. c. veniēs. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de tranſaꝯpromiſſū dꝫ expirare ꝑ mortē p̄lati. Ultīo ſividere multos alios caſus ī qͥbus expirat cōpromiſſuvide in ſpecu. in. d. §. ſi finit̉. Et anint̓ cōpromittētesoſſit eſſe aliqua diuerſitas in obligatiōe vt magis obligetur vna ꝑs ad obſeruātiam ꝯpromiſſi qͣꝫ altera. vide ſpe. e. ti. §. fi. ꝟ. hoc quoqꝫ p̄termittendū non eſt. cūtribꝰ ſequentibus.¶ Exactū opus hoc videlicet ſecūda ꝑs decretamini Nicolai ſiculi inclytis inſtrumentis famoſiſerarū characteribꝰ. Caſtigatū ꝟo hēs adeo (quahumāe fragilitati poſſibile eſt) vt nihil ſit ex omraddēdū. Idqꝫ imp̄ſſoria arte in Nurembergk ciuitaimꝑiali (multū famoſa) impreſſū. Impēſis Antonij koberger inibi ciuē. Anno a natali xp̄iano. M.cccclxxxv.die Decembris ſecundo. ¶ Laus de
Regiſtri quaternorum ordo huius partis.
rimū vacatFregorius ep̄shoīem eſſetatem reiCōtrariūquod dicihec ꝯſuetudovniuerſitatē di.Lex ciuilisfuit impoſitaet tunc ſiDe ꝯceſ. p̄bercauſaꝝ ⁊ idempetratiōe lr̄aruꝫno. Seddilectus ⁊velit accipereCōtra iniuriātēme videasbellū vel
Ꝙ aduerſariusbus dietisff. mandatiIn. q. facticlericum ſpontep̄ſcripſiſſetvt in. dne vocabuliSine p̄ivt habetctum ꝑſonarumNatalium nonet quali.ligendo ꝙPapa autIaſſvt no. glo.vt in. c.magnum feſtum
culari velNo. ſextoo. ti. et li.mine oīmSi nō fecerintcitis ⁊ honeſtisvocari ſiCōſenſum autēſupra eo. vbiin alijs negocijsCade̓ a credito.camus ꝑꝓbareqpartiū ſatis.ſio vt intellectus pluset ho. cle.De officio ⁊ſilium videaturſionis vt
gate hancſcribi ꝑ īferiorētem. §. ſi.In glo. ⁊let fieriet dic̄ vtScd̓s etiamtex. debettabat de reTrahere ajͣ. de appelcui ꝯdemnatioSic ar eiꝰſubueniētibꝰ adquitur tex.Poterat ireiuriſditio queep̄s beneHic dicebatiuriſditionis ⁊uina debet
itulū vt int Inno.concludit ꝙCōtrariuꝫ tenrāt incognitehis queuerſitatꝭ reqͥrūt̉in glo. in verboibi nos ꝟode iure nonHoc fecit ſeruꝰiudex patiſecus vbiOīa que qtene mentique vocabulaFuerat grauataNo. terciodiciū et ſic
pellis quetigatorumCal. ꝙ adne romani