De arbitris.

confeſſio facta corā arbitro. qd̓ etiā firmauit Bal. ind. l. pe. ¶ Tercia lec. glo. eſt ꝙ fuit data ptās vni quinō poterat in ſeip̄o diſcordare. ſꝫ in. c. p̄cedēti fuit data poteſtas pluribus. hanc lec. ſecutus eſt goſ. ſꝫ hoſtnō placuit qꝛ poſſet pars p̄tendere leſionē ſeu iniquitate ratione arbitramēti. ſꝫ tu dic plenius circa hāc lecvt dixi in. c. p̄cedenti. ¶ Quartā lec. exͣ gl. poſuit Inno. sͣ. c. ꝓxi. vbi dicit ꝙ iſti mediatores nō erāt arbitriſꝫ iudices delegati dati a legato. pro hoc ẜm euꝫ qꝛ papa cōfirmauit h̓ hoc factū iſtoꝝ mediatoꝝ. naꝫ ſi fuiſſent arbitri papa nō ꝯfirmaſſet ip̄oꝝ ſententiā. qꝛ ſnīaarbitroꝝ nō confirmat̉ qꝛ nō habet executioneꝫ ꝑatāſꝫ ei ſtatur metu pene. vt in. l. j. C. de edē. ⁊ in. l. ij. C. eo.Nec ob. ẜm eū ſi dicat̉ ꝙ hic interuenit ꝑl. qꝛ declarat iſtos fuiſſe arbitros ⁊ non iudices. dicit̉ enim ip̄e ꝙhec cōſideratio nō procedit qn̄ fuit cōpromiſſū in iudicē ordinariū vel delegatū. qꝛ ꝓpt̓ cōpromiſſū nō deſinit eſſe iudex delegatus vel ordinarius. vt in. c. niſi d̓vn̄ lꝫ legatꝰ fuiſſet arbiter h̓tin. c. ex parte. sͣ.narius. ⁊ tanqͣꝫ ordinariꝰnihilominus remāſituit dare iſtos delegatos. hec lec. nō placet h̓ hoſtmo qꝛ ẜm ip̄am hec decreta. nō faceret ad titulū. Itemex. hic in ſecūda ꝑte nō appellat ip̄os iudices ſꝫ apat ip̄os mediatores. Itē dr̄ ꝙ tulerūt ſnīaꝫ ⁊ ꝙ fecerūt ordinationē quādā. q̄ verba innuūt ꝙ iſti erat arbitri vel arbitratores. ¶ Quīta lectu. ꝙ laudū iſtorūnō tenebat de iure ꝑ. c. s. ꝓxi. id̓o fuit opus ꝙ papa cōfirmaret. valuit ergo arbitriū virtute cōfirmatiōis papalis ⁊ nō ex validitate cōpromiſſi. ſꝫ iſte intellectꝰ noneſt bonus qꝛ nō apparet h̓ ꝙ papa ex plenitudine poteſtatis voluerit dare robur huic laudo. ¶ Sexta lecponit hoſti. ꝙ ordinario pōt dari ptās eligendi terciūarbitrū. nam legatꝰ habet ordinariā vt. sͣ. dixi. ſed arbitris vel delegatis non pōt hec ptās dari. ⁊ ita loquit̉c. p̄cedēs. Diuerſitatis rō eſt ẜm eū. qꝛ ordinara iure hāc ptātē ſed delegatꝰ nō. Item ptās oroeſt fauorabilis non ſic ptās delegata vl̓ cōpromiſſariatu vide circa hāc lec. qd̓ dixi ī. c. p̄cedēti mihi p̄ ceterꝭplacet ſecūda lec. ⁊ expedias materiā huiꝰ. c. ꝓut plenius dixi in. c. p̄cedenti.Breue eſt et ꝑOmpromiſſū. alia ꝟba p̄tiſnmari. Cōpromiſſū ante ſnīaꝫ latū finit̉ mopromittentiū niſi de eis ſit cautū in mn heredes cōte alteriꝰ cōpromittētiū. vnde nō tla omiſſo h. o cōhendēdo mentē. c. ¶ No. pͥmo vnū caſū in qͦ obligao ꝯͣcta cū defuncto nō trāſit ī heredē. regularit̓ autēcōtra. nā oīs obligatio tranſit in heredem lꝫ de heredefuerit facta mentio in cōtractu. vt in. l. veteribꝰ. C.ꝯtra. ⁊ cōmit. ſti. Fallit tn̄ in quibuſdā caſibꝰ de qubus dicendū le. ⁊ no. in. l. qui futurū. §. j. ⁊ in. l. iuriſgēj. §. pactoꝝ. ff. de pac. ⁊ inter ceteros caſus excipitiin factū cū defuiꝰ caſus ſatis generalis .ſ. qn̄natura ip̄ius actcto coheret ꝑſone defuncti itaon poteſt obligatio cōcernere heredem. de quo pleē per Bar. in. l. eo. ff. de ꝟ. ob. et in. l. ſi deceſſerit. ff.ſatiſda. co. ⁊ in. l. poſtulāte. ff. ad trebel. ⁊ per hec decon ꝙ aliquis obligauit ſe in cōtractu vtdit̉ queſtipoſſet capi ꝑſonaliter ꝓ obſeruantia cōtractus poſito ꝙ tale pactū valet q̄rit̉ nūquid h̓ trāſeat ī heredeꝫvt heres poſſit capi. determīat Bar. ꝑ p̄dicta in. d. ldeceſſerit. ꝙ nō. ſecꝰ tn̄ ip̄e ſenſit in ſtatuto vt ſi caueſtatuto ꝙ debitor poſſit capi ꝑſonalit̓. tūc em̄ tenet ꝙeius heres poterit capi. qꝛ p̄t cōpelli ad obſeruātiā cōtractꝰ ſic̄ defunctꝰ. ⁊ hͦ poſuit ī. d. l. poſtulāte. ⁊ de maͣdicēdū pleniꝰ vt no. ī locis p̄al. ¶ Scd̓o noͣ. ꝙ cōpromiſſū trāſit ī heredē ſi hͦ dictū fuerit ī ꝯpromiſſo. ⁊ diHoſt. ꝙ naͣ ꝯpromiſſi tenet mediū int̓ naͣm ſocietatis⁊ iudicij. nā ſociētas nūqͣꝫ trāſit īheredē etiā ſi fuit dictū ꝙ trāſiret lꝫ heres teneat̉ ad reddendā rōneꝫ ⁊ ad

alia acceſſoria ad ſocietatē. vt ī. l. nemo p̄t ⁊ ī. l. cū duobus in. §. idē rn̄dit. ff. ꝓ ſocio. ⁊ ibi no. vera rō huiꝰ dicti. ⁊ vide qd̓ dixi poſt glo. in. c. inter dilectos ī fi. de fi.inſtru. Iudiciū aūt trāſit ī heredē lꝫ nō ſit dictū ꝙ trāſierit vt patꝫ in. c. pn̄tata. jͣ. de teſti. ⁊ in. l. or̄one. ff. de ferijs. ⁊ in. l. vnica. C. ne ex delic. defun. cōpromiſſum ꝟonō tranſit in heredē niſi ſit dictū. ⁊ ꝓ hoc qꝛ ꝯpromiſſum eſt ſtricti iuris. vt dr̄ in glo. Et credo ꝙ pōt aſſignari alia rō magis ſpecialis. qꝛ iura nō aſſignat in hox. ⁊ in. l. diē ꝓferre. §. j. ⁊ in. l. ſꝫ interrationē. nā iſtepellat̉. ff. eo. ti. ſimpliciter dicūt ꝙ ꝯpromiſſū nō trāſitin heredeꝫ. ſꝫ nō aſſignat aliquā rōneꝫ. vn̄ puto ꝙ iſtapotuit eſſe ratio. nā arbitri cōiter eligūtur amici. vnd̓cōpromittētes receſſerūt a iudice ordinario ꝓpt̓ cōfidentiā ſpecialē quā habebāt in arbitris in quos ꝯpromiſerūt. que ratio nō vendicat ſibi locū ī herede. nā hetetunctus. xencllaªᵐcuˢ ᵐˡnoris arbitro ſicut eratres qn̄qꝫ nōarbitri fuerant aſſumpti ſub ſpecieamicitie ⁊ cōfidentie ꝑſonalis non debet cōpromiſſumtranſire ad heredem. quia iſta confidentia eſt qͥd perſonale inherens ꝑſone defuncti merito nō debet trāſire in heredē per p̄dicta ar. optimū in. l. non diſtinguemus. §. queſituꝫ. ff. eo. vbi dr̄ ꝙ arbitri nō pn̄t alijs vices ſuas delegare niſi ꝑtes cōſenſerīt quia ꝑtes habuerūt cōfidentiā de eis ⁊ non de alijs. ⁊ ſi diceremus contrariū ſequeret̉ ꝙ quis poſſet habere qn̄qꝫ arbitꝝ ſibiſuſpectū cuiꝰ ſuſpitione forte probare nō poſſet. vt ind. §. queſitū. Itē ſi a ꝑſona arbitri nō recedit̉ ita ꝙ cōpromiſſum eſt oīno ꝑſonale quo ad arbitros. vt in. l. ſiqͥs arbitratu. ff. de ꝟ. obli. ⁊ in. d. §. queſitū. ⁊ in. c. vnodelegatoꝝ. sͣ. de offi. dele. ita debet eſſe cōpromiſſuꝫ ꝑſonale quo ad ipſos cōpromittētes. vide aliud bonuꝫſimile in executoribus teſtamētorū. nam illud officiumni iniunctū non tranſit in ſuū heredeꝫ. qꝛ hoc officiūlet iniungi p̄textu amicitie et confidētie. maxime idqd̓ ita nō defacili cōtingit in perſonā heredis vt dixiglo. ⁊ bene in. c. fi. de teſta. li. vj. ſed iudiciū tranſit ī heredem quia iudex ordinarius aditur ex neceſſitate etpreſumitur ꝙ incedat per ſemitaꝫ iuſticie quo ad oēsvnde non aditur pretextu amicitie merito cōpromiſſum differt hͦ caſu a iudicio. vnde licꝫ arbitria ſint redacta ad inſtar iudiciorum. vt in. l. j. ff. d̓ arbi. iſtud eſverum regulariter ſed fallit ⁊ poteſt inter ea notari diuerſitas. ⁊ multas differentias inter arbitriū et iudiciūdixi poſt glo. in. c. cum delictus. sͣ. eo. ¶ In glo. ibi pemortē alterius cōpromittentiū. intellige h̓ ⁊ tex. de cōpromiſſo anteqͣꝫ ſit lata ſnīa vel laudū. nā ſi ſentētia vllaudū eſſet latū ante mortē licꝫ nō ſit mandatū executioni nihilominus trāſit in heredē. vt in. l. diem ꝓferre. §. j. ff. eo. dixi in. c. ex parte. s. eo. nam exquo fuit laſentētia ante mortē ceſſat ratio quā p̄miſi quare cōlomiſſum nō tranſit in heredē. ſed ſi ſentētia nōdumeſt lata vel laudū vel arbitriuꝫ tūc expirat per morteꝫalterius cōpromittentiū etiā ſi ante mortē fuiſſet in cacōcluſum ⁊ dies eſſet prefixus ad ſententiā ferendā. vtſing. probat̉. sͣ. eo. c. ex parte vbi dixi. ¶ Sed circa hͦquero nūquid expirent acta geſta corā arbitro ꝑ mortem partis ſicut expirat cōpromiſſum. Pe. et. Ab. dicunt h̓ ꝙ non per. c. p̄ſentata. jͣ. de teſti. ⁊. l. pe. C. de arbi. vnde expirat cōpromiſſum .ſ. vt in eo non ꝓcedat̉contra heredes per arbitros ſed acta geſta corā arbitris nō expirant ſed faciunt fidem coram iudice̓. ⁊ ideꝫtenet ſpe. e. ti. §. differt poſt prin. ⁊ hͦ teneas nō ſolū qn̄expirat cōpromiſſuꝫ per mortē ſed etiam qualitercūcōpromiſſum finiatur. ſemper em̄ acta cauſe non dicites ꝑſeuerant in ſua validitate ita ꝙ faciēt fidē corāiudice̓. vt probat̉ in. d. l. pe. ⁊ ibi hͦ firmāt doc. maximebal. ⁊ acta cauſe dicūtur atteſtatiōes teſtiū confeſſiōisꝑtiū ⁊ ſil̓ia q̄ habēt inſtruere cāꝫ. ⁊ reſpectu atteſtatōnū diſtīgue. ꝓut hr̄ in. d. c. p̄ſentata. ⁊ ī. l. fi. C. de teſti.