De his que vi me.

mittant̉. vt. sͣ. dixi. ¶ Itē iſtud. c. poſitū ſub hͦ tituloſimplicit̓ loquit̉. ⁊ ſi diceremꝰ oppoſitū euacuaret̉ efcatōnis. no. tn̄ cōeꝫ opinionē. ¶ Abbas.Metū paſſo nō ſubUm dileouenit̉ ſi nō fuit tāͥ debuerit cadere ī cōſtātē viꝝ. pͦ p̄mittit d̓finitōis cāꝫ. ſcd̓o ſoluit obſtaculū ibi nō obſtante. t̓ciodiffinit ibi ſuꝑ. ¶ No. pͦ ꝙ cl̓ici alicuiꝰ eccīe pn̄t ꝑ iuamētū ⁊ votū ſe aſtrīgere ad artiorē vitā ⁊ auſterioē ducēdā. ¶ Scd̓o no. ꝙ pōt qͥs ex voto ſe aſtringeigioſoꝝ lꝫ ſe nō trāſferatre ad ſeruādā certā reguliad illos r̄ligioſos. ¶ Tercio no. ꝙ mētꝰ ꝯtinēs moriꝑiculū vel corꝑis cruciatū dr̄ cadere in cōſtātē viꝝ. eciara ceqͦd fecit ꝓpt̓ mētū mortis vel corcara sntelligo qn̄ fecit id qd̓ in ſe nō erat peccatum.al̓s aūt ꝓrſus nō excuſaret̉. vt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ qd̓ ibi dixi.Quarto no. ibi ī ꝯſtātē. ꝙ metꝰ excuſat ſi eſt tal̓vir fuiſſet inpoterat cadere ī ꝯſtātē viꝝvir cōſtās adtus ꝓpt̓ metū illd̓ ſufficit. vn̄.metū. ff.idē. c. veniēs. ⁊. c. ꝯſultatōi. jͣ. de ſpō. tex. tn̄ inre ī ꝯſtātiſſimū ſꝫ pͥmū cōItē no. ⁊eo. dic̄ ꝙ ⁊ū nō excuſat metꝰ niſi ſit tal̓ qͥtene mēti ꝙ q̄tx xixit⁊ pec dolꝰ. nō gͦ ſbuenit̉potueritātē ⁊ ꝑitū decepidolū paſſo niſi fue¶ Et no. ibi ad fatuitate. ꝙ nimia ſimplicitas appetur fatuitas. fac̄ qd̓ no. gl. xxij. q. iiij. īnocēs. forte eī iſticiſtercien̄. ꝓmittebāt aliqͣ ꝯtra ius vt ſi obſeruarēt eorū regl̓aꝫ nō paterent̉ aculeos carnis. vel ꝓmittebātaliqͣ ꝯtra ius poſitiuū vl̓ regl̓am is em̄ qͥ iſta credit ſimplicit̓ ⁊ fatue credit. iō nō p̄t poſtea allegare dolum.Iltīo no. ibi ſuꝑ reſtitutōe petita. ar. op. ꝙ etiā inꝑ mētū tꝫ lꝫ veīat reſcīdēdū reſtitutiōelibꝰ qd̓ fiiuſtū mētū. qd̓ ē ꝯͣ opi. do. an̄. quā tetigipetita ꝓbādoin. c. ij. sͣ. eo. Et no. practica in mō intētādi actōneꝫ qd̓me. ca. nā dꝫ qͥs petere ſe reſtitui ad ſtatū in qͦ ēteqͣꝫ pateret̉ mētū. ¶ In gl. j. ibi ſꝫ ſeip̄os ꝑſonbn̄ gl. ꝙ cl̓ici certe eccīe pn̄t ſe ꝑſonalit̓ligauerūobligareobſeruādā regl̓aꝫ alicuiꝰ religiōis. hͦ etiāē h̓ Inn. dicēs ꝙ iſti poterāt ꝓfiteri r̄videt̉ ſēGꝫ hoſti. al̓r ſētit. dic̄ exartiorē.ī. c. lꝫ. jͣ. dealiā religionē artiorē ⁊ p̄n̄taut ſingl̓i volūt trād. c. lꝫ. aut remanētes in eccl̓ia volūt ꝓfiteri reliriorē ⁊ nſine aucͣte ep̄i. ar. in. c. ad auc. edi. Idē ſentit goſ. dicēs ſe putare ꝙdiuinat ad iſtū īſus ep̄i. ſꝫ hͦ dItē ſi int̓ueniſſet aucͣtas ep̄i n̄ fuiſſet h̓ allegatꝰ mqꝛ in pn̄tia ep̄i ceſſat veriſil̓r oīs metꝰ. vt in. l. nō ēſactōe. C. de trāſac. Itē papa h̓ ſe fūſil̓e. ff. e. ⁊ in. ldat dūtaxat ſuꝑ voto ⁊ iuramēto iſtoꝝ. Si at̄ int̓ueīſſet aucͣtas ep̄i fūdaſſet ſe ſuꝑ ordīatōe ep̄i. vt h̓vrecte intellectꝰ ꝯͣ opi. hoſt. ⁊ ꝓ op. quā ſētit gl. ſꝫ ſdo vtrāqꝫ opi. diſtīguo ſic ꝙ aut cl̓ici eccīe volūt ꝓfiteri religionē artiore mutādo prīaꝫ r̄gl̓aꝫ ſeu antiquūccīe ⁊ dādo in futuꝝ nouā formā viuēdi etiān̄t. Et hͦ caſu ꝓcedat op. hoſt. aut ſerplūt ſe ꝑſonal̓r obligare ad artiorē viuata ātiqͣ r̄gl̓atā. ⁊ hͦ p̄n̄t qꝛ pn̄t plꝰ mereri nec ex hͦ alterat̉ ſtatꝰ eccīeexqͦ n̄ mutāt hītū nec deſerūt prīaꝫ regl̓am ⁊ hͦ caſu ꝓcedit iſte tex. ⁊ ī hͦ fiēdo reqͥrit̉ ꝯſēſus oīm vt no. ī r̄gl̓aqd̓ oēs. de re. iur. li. vj. ⁊ ī. c. ſuꝑ eo. de reg. ⁊ ī. c. qꝛ ꝓpt̓.⁊ in. c. ſcpͥtū. sͣ. de ele. ¶ Ad p̄dicta bn̄ facit. jͣ. de ap. adnr̄aꝫ. vbi religioſi tenent̓ ad obſeruātiā religiōis ⁊ ordinis. ⁊ ꝟbū ordinis cōp̄hēdit ſtatuta facta ꝑ ordineꝫvltra regl̓aꝫ vt ibi dixi. ⁊ hͦ idem ē videre in iſtꝭ fr̄ibꝰp̄dicatoribꝰ qͥ hn̄t regl̓am auguſtini ⁊ ꝑ ſtatuta edit.pordinē reſtrinxerūt ſe ml̓tū vltra regl̓am. Sꝫ an ſucrē poſſint obligare dubito vbi n̄ int̓uenit aucͣtasris. vn̄ pōdera hāc gl. q̄ dicit ꝙ iſti ꝑſonal̓r ſe obligauerūt. ¶ In glo. in ꝟbo violētia. no. fi. glo. ſingl̓ariter. ex qͣ hēs ꝙ timor excōicatōnis nō cauſat iuſtum

metū ita vt factū ip̄iꝰ timore veniat reſtringēdū p̄ſertꝭꝑ actōneꝫ qḋ metꝰ cā. ⁊ facit hͨ glo. Io. quā ad lr̄aꝫſuerūt Tan. Uin. ⁊ Phil. Idē tenuit Gof. diceraut excōicatio ē iuſta. ⁊ imputādū ē iſti qͥ talē ſe reddidit vt poſſit excōicari. ar. optimū in. l. ſi ml̓ier. ff. qd̓ metus cā. vbi ptꝫ ꝙ nō excuſat metus qn̄ quis fuit cā illius metus. aut excōicatio ē iniuſta ⁊ nō timēda qꝛ nō liat ſ. apud deū. vt in. c. cū eterni. de re iudi. li. vj. ſꝫla tꝫ ꝯtrariū in. c. cū olim. el. iij. de reſti. ſpōhoſti. qꝛ excōicatio infert detrimētū nonanime. vt in. c. audi deniqꝫ. xj. q. iij. nec obſolū corꝑiꝙ eſt medicina qꝛ illud ꝓcedit vbi ſubẜm eū ſi dieſt iuſta cā vel ꝓpter bonū obedientie. al̓s aūt plus aud̓ em̄ ſi ep̄s minet̉ excōicatōem pꝫſpes erat nōne p̄ſbyteimpediret̉ ſua ꝓmott mētū ſitoſti. vt dictū ſuū ꝓcedat in excōs videt̉ ſento. an. ⁊ cōiter moderni diſtīguūtlicatōe inta ⁊ non excuſat rōne p̄dicta. autexcōicaſa ⁊ excuſat.maxima pena ē vt dicit tex. in. c.i dr̄ ꝙ in eccl̓ia dei nō reperit̉ ꝑſen. ex. ⁊orripiant̉. ⁊ alibi dicit tex. ꝙ n̄pena int̓ hoīes eſſeopīm carere cōmeratꝭ. Ego acqͥ eſcerēꝫ ꝙ iudex dꝫ cā cognita diſcuro ſꝫ in ſcd̓tere an ille metus debuiſſet cadere in cōſtanteꝫ viꝝ. qͥdem̄ ſi nulla erat ſpes ꝓmotōnis nec timebat de pn̄ti aliqd̓ dānū ⁊ habebat ſuꝑiorē excōicatoris in promptuapud quē poterat iuſticiā ſuā ꝓſequi. certe hͦ caſu cōſtans vir nō debuiſſet tīere. ⁊ hͦ puto ꝓcedere qͦ ad inlū actiōeꝫ qd̓ metus cā. vt no. in glo. ſe. ſꝫ q̇ ad imindū iudicis officiū ꝓcedat indiſtīcte opi. Io. an.qꝛ minor metus ſufficit. vt no. in glo. ſe. ⁊ in. l. int̓ poſitas. C. de tranſact. Et ē glo. ſin. in. l. j. §. que honorādeff. quaꝝ reꝝ actio nō dat̉. vbi dicit̉ ꝙ reuerētia ep̄i excuſat. vn̄ ſi ꝓpter reuerētiā ep̄i renūciauit qͥs p̄bendeſue poteſt poſtmodū illā repetere qꝛ nō ſpōte fecit. qd̓intelligit ibi bar. ⁊ bn̄ qn̄ int̓uenerunt alique mine velitas nō excuſat. vt ī. l. ad inuidiā. ⁊ꝟbera. qꝛ ſola diooluit tex. in. d. l. j. §. q̄ honorāde.ibi ꝑ bar. C. eo. ⁊yſi libertus ꝓmiſit aliqͥd dn̄o nō pōtIn eo ꝙ diciallegando mētū ſed debet iudexpetere reſtitilita. vt .ſ. videat an iuſte habuitprocedere caore cum dicit ſe aliquid feciſſe obtimere. ⁊ idēriti. vt ſola reuerētia non excuſet niſi pͥreuerentiā mr. in. d. l. ad inuidiera vt no.)ceſſerint minam. ⁊ in. l. j. §. que honorāde. ⁊ ſentit Inno. in. c. cauſāmatrimonij. de of. dele. ⁊ hec bn̄ no. ¶ In gl. pe. ibi videt̉ relinquēdū arbitrio iudicis. no. ſing. particulā gl.ꝫſola verba minatoria vel ſola peex qua habesuſtum timorē. vtputa ſi erat tyrātencia hiale tractare hoīes nō acquieſcentesnus qui ſolebtunc ſole p̄ces inducūt iuſtum timorē.p̄cibus ſuis.et idē dic de minis. habebit em̄ iudex cōſiderare ꝑſonānam ſunt quid ā hoīes ita peſſimi ꝙ non minant̉ niſi habeant voluntateꝫ exequendi. aliqui verota minant̉ ⁊ nihil faciunt. His em̄ ⁊ alijs circūſtārari an̄ ⁊ qn̄ mētusebit iudex arbōſideratdē nō. Bart. in. l. metū. C. eo. ⁊ inhabebit excuſatti. hic. ¶ Et no. ꝙtractatu de tyāno. ⁊ Inno. ⁊ H.uerſa verba mine ⁊ potētia hoīsgl. poīt iſta tiqͣſi qn̄qꝫ ſufficiūt ꝟba ſola ſine minis. exemplū vt dixiin tyranno ſeuero. dic ꝙ etiā habebit iudex cōſiderareſexū qꝛ minor metus excuſat mulierē qͣꝫ virū. vt eſt gl.ſingularis in. c. cum locū de ſpon. ¶ In eadē gl. ibi minorem mētū paſſus eſt. no. bene glo. ꝙ lꝫ actio qd̓ metus cauſa nō det̉ niſi ꝓ mētu qui habuit cadere in conſtantē virū tn̄ ex iudicis officio ſubuenit̉ aduerſus minorē mētū. exēplū vt. sͣ. dixi in reuerētia ep̄i cū ꝟbis minatorijs. vt in marito vl̓ in alio magiſtratū qꝛ nō debꝫ