De procurato.
niaria. qd̓ etiā tenet Bar. ī. d. aut̓. qͥ ſemel. C. qꝛiudex. ⁊ ī. l. ſi debitori. ff. de iudi. vn̄ ⁊ hodie īualiſuetudo vt ꝯfitēti debitū a pͥncipio nō dent̉ qͣtuor mēſes ſꝫ ſolū. x. dies. vt noͣ. glo. q̄ ſic dꝫ intelligi ī. d. l. ſi debitori. nā de iure cōi tā condēnatis qͣꝫ ꝯfeſſis ī cā pecuniaria dꝫ dari terminus qͣtuor menſiū ad ſoluendū. vnoͣ. ī. c. qd̓ ad cōſultationeꝫ de re iudi. ⁊ ē tex. ī. l. ij. C. ⁊vſu rei iudi. ⁊ in. l. certum. §. fi. ff. de cōfeſ. ⁊ vide glo. inc. dudum. el. ij. de elec. ī ꝟbo in ius ꝓpoſitā. Abb.Si reꝰ recedit a iudiOnſtitutlS. ciō dimiſſo ꝓcuratōeſolūmō ad agēdū ꝯtumax ē ⁊ cōdēnat̉ ī expēẜ.⁊ pͥma ꝑs naͣrrat ꝯtumacia ⁊ cōdēnatōꝫ actorꝭ. ſcd̓a ibnos at̄. cōdēnationē approbat ⁊ cām cōmittit. ¶ No pͥꝙ prior regularꝭ pōt obligari ī cā pecuniaria. ad hͦ. c.ſcpͥto. de iureiur̄. ⁊ in. c. ꝙ qͥbuſdā de fideiō̄ ꝙ maritus pt̓ agere noīe vxoris ſine mādem̄ locū cōiuncte ꝑſone vt in. l. maritus. C. e. ⁊ noͣ. ī. l. ſꝫ ⁊he. ff. e. ¶ Tercio noͣ ꝙ comparēs ad citationē ⁊ illicētiatus recedēs hr̄ ꝓ cōtumace̓. vn̄ pōt condēnari vti cōij. c. certū. ¶ Nō paria eſſe nullū conſtitue̓tumax. xp̄curatoel minus ſufficientē. Ex qͦ infero ꝙ ſi dicitatꝰ mittat procuratorē ſineto ⁊ ille cōde ꝓcurateis cōdēnari tanqꝫ 2q faciēino petit indūcidē mar qꝛ nō cōparuit ī t̓mino legitimo. ad hoc. l. j. in fi. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniu̓. ⁊ ibi ꝑ Bar.¶ Noͣ vltimo ꝙ cōtumax pt̄ condēnari ī expēſis abſqꝫalia citatōe. de qͦ vide qd̓ plene dico in. c. j. ⁊. ij. de iudi.¶ In glo. j. ibi mutuādo eī pecuniā vxorꝭ vel forte vxor dedit ſibi in dotē noīa debitoꝝ ſuoruꝫ. quo caſu agitaritꝰ noīe ſuo quēadmodū ſi actio vēderet̉. vt ī. l. noīius. C. de act. ⁊ obl̓. ⁊ in. l. noīs de act. vel here. vēdita.An aūt ī bonis ⁊ iuribꝰ vxoris admittat̉ maritꝰ ad agēdū cōclude latius qͣꝫ glo. ꝙ vxor pōt hr̄e bona triplicisteneris. pͦ dotalia ⁊ in illis agit maritus nomine ſuo. qꝛiū reꝝ dotaliū tranſit in ip̄m maritū. vt in. l. dot. .C. de rei ven. vnde vxor nō valet de illis etiāxiij. q. v. Quedā ſoſynā facere. vt noͣ. ī. c. ꝙ debona ꝑafernalia q̄ ſepe habet v⁊ vltra dotē q̄ tracmarito nō tamē in dotē. ⁊ in iſtis cenſet̉ maritus procl. vn̄ poteſt ī eis agere tanqͣꝫ ꝓcurator nec tenet̉ cade rato. ⁊ hͦ tenet Bar. in. l. maritus. C. e. ꝑ. l. fi. C.de pac. cōuē. ſuꝑ dote. illa tn̄ lex exp̄ſſe nō loquit̉ ī hͦ caſu ſed diſnit qn̄ vxor dedit inſtra iuriū ſuoꝝ maritnā tunc videt̉ dare ſibi mandatū ad agendū. vt ē ibi gnoͣ. iuncto tex. ſꝫ poteſt adducit. in argumētū addictū Bar. vt quēadmodū deiſtr̄a videt̉ mariꝓcuratorē in ill̓ iuribꝰ cōuere ita ⁊ fortius actuaer bona ip̄a ſibi tradēdo. Quedā ſunt bona q̄ vxorretinet ꝑſe vltra dotē. ⁊ ī illis hꝫ locū qḋ hic dr̄ innō cenſet̉ ꝓcura. ſꝫ pōt pro illis agere ſiicta ꝑſona agit ꝓ cōiuncta nō ꝙ maritꝰ ſit conſanguineus vel affinis vxoris qꝛ nulla ē inter eos affinitas vel cōſanguītas ſed ſunt principiū ⁊ cā affinitatis.ſꝫ admittit̉ maritus ad inſtar cōiuncte ꝑſone. vt noͣ. ī. l.ſꝫ ⁊ he. ff. e. Et tenet̉ hoc caſu maritus cauere de rato ſicut cōiuncta ꝑſona. vt ī. d. l. maritus. ecōtra ꝟo vxor n̄pōt agere ꝓ marito qꝛ nō pt̄ mulier alienā procurationē ſuſciꝑe: vt in. l. alienā. C. eo. ſꝫ ſi vxor in iſtis bonis cōſtituit marituꝫ ꝓcuratorē ī certa ꝑte dicit hic gl. ꝙ maritus nō poterit agere ſuꝑ alijs ꝑ. d. l. maritus. Io. and̓.ͦ procedere ex iuribus mar. ſꝫ tanqͣꝫ cōiuncta ꝑſooterit agere ſuꝑ alijs bonis. ⁊ dicit hͦ tenuiſſe Petrum ⁊ Martinū de ſilimanis. ſꝫ glo. iuris ciuilis in di.lmaritus. ⁊ Bar. ibi ⁊ alij ſequētes tenēt contrariū. ⁊ itaſentit glo. iſta. nā eo ipſo ꝙ vxor ꝯſtituit vnū ꝓcuratorē in certis bonis videt̉ tacite ꝓhibuiſſe ne de alijs bonis ſe īmiſceat. ar. in. c. nōne de p̄ſump. ꝯiuncta ꝟo ꝑſona nō admittit̉ qn̄ euideus ē eū exꝑiri ꝯͣ voluntatē abn̄tis. vt in. l. pōponius ī fi. ff. e. ¶ In ea. glo. ibi noīe vxo
ris ſibi potuit obligare priorē ⁊cͣ. Noͣ glo. nec putes hſpāle in vxorē ſꝫ dic ꝙ qͥſqꝫ pōt noīe alterius reciꝑe olgationē tanqͣꝫ nego. geſtor. vt probat̉ in. l. penul. ff. d̓ego. geſ. noͣ. bar. in. l. ſtipulatio iſta. §. alt̓i. ff. de ꝟ. obl̓.Sed alteri ſtipulari directe nemo pt̄ de iure ciuili. vt īd. §. alteri. ⁊ videt̉ glo. velle ꝙ idē ſit de iure canonicoet in hͦ noͣ. glo. ⁊ idē videt̉ velle in. c. ſi cantio de fide inſtru. Sed glo. hēs in cōtrariū quā allegant om̄s in. c. qͦtiens cordis oculus. j. q. vij. que dicit ꝙ de iure canonico teneor ſi ꝓmitto tibi dare alteri certuꝫ quid. qͣꝫ glo.in. l. illud. C. de ep̄i. ⁊ cleri. videt̉ Bart. intellexiſſe qͦ adveꝝ ꝙ glo. ſic loquat̉. et credo illanbo ita ꝙ ꝟba obligatiua ſeu ꝓmiſſiua dirigant̉ ī te pn̄tē. vt qꝛ ꝓmitto tibi. nā hoc caſu etiā de iure ciuili orit̉naturalis obligatio. vt in. d. l. ſtipulatio iſta. §. ſi qͥs inſulā. ⁊ in. l. j. C. de pac. Sed d̓ iure canonico poteſt agivbi ē orta naͣlis obligatio ex ꝯſenſu ſaltē ꝑ viā denūciationis. vt noͣ. ī. c. nouit de iudi. ⁊ in. c. j. de p̄in exͣuagan. ad reprimendā in verbo ad denūciatSꝫ dubiū habeo quid ſi verba ꝓmiſſiua dirigunt̉ ī abſentē. vt qꝛ dico tibi ꝓmitto titio abſenti dare. x. ⁊ de hͦno. in. d. l. illud ꝑ collec. ī. c. j. de pac. dico ſuꝑhuiꝰ ꝯpilatōis ⁊ dic vt ibi. Et ī fi. glo. de hͦ vl̓glo. plenā ⁊ noͣbilē ī. c. ij. d̓ vſu. li. vj. vbi hr̄ an̄ ⁊ qn̄ dn̄spoſſit agere ex obligatōe q̄ſita ꝑ ꝓcuratorē ⁊ nobis ē¶ In gl. ī ꝟbo ſolūmō ibi ad defendendū ⁊ nō ad agerdum. Sꝫ cōtra hͦ facit qd̓ dixi in. c. accedēs. sͣ. e. nā conſtitutus ad agendū videt̉ ꝑ ꝯn̄s habere mandatuꝫ addefendendū. vt noͣuit etiā glo. in. l. mutus. §. pena. ff. e.So. duplex. pͦ ꝙ iſte fuit cōſtitutus ad agendū ſolūmōvt in text. ⁊ ſic illa dictio taxatiua excludit id qd̓ pōtrat venire ī vim cōſequētie. vt noͣ. in. d. §. penſolutio ꝙ ꝯͣriū loquit̉ ꝙ defēſio reqͥrit̉ ī vim ꝯſequentie. vt qꝛ cōſtituit̉ ꝓcurator ad agendū ex ꝑte actorꝭ. h̓autē loqͥmur qn̄ defenſio reqͥrebat̉ pͥncipaliter. qꝛſit ꝯſtitutus a reo. vn̄ nō poſſumus dicere ꝙ defēſioniat ī vim cōſequētie. ⁊ hāc ſolutionē ſentit h̓ do. An. ⁊ſatis poteſt ſuſtineri. Et ī fi. glo. pro hac glo. facit qꝛ q̄libet etiā ſine mādato poteſt aliū defēdere p̄ſtita cautione de iudicato ſoluēdo. vt noͣ. jͣ. c. ꝓx. Sꝫ tunc opponit̉. videt̉ em̄ ꝙ nō erat aīaduertendū an iſte haberetmādatū ad defendenduꝫ ſꝫ ſolū debebat cōſiderari anvellet abſentē defēdere ⁊ cautionē p̄ſtare. So. dic̄ Inno. ꝙ ē drīa ī hoc. qꝛ ſi habet mādatū ſnīa pōt mādariexecutōi ī bonis dn̄i. Sed ſi nō habet mādatū mādatexecutōi ī bonis defenſoris. vt in. l. plautius. ff. e. ⁊ obputat Inno. ꝙ etiā ſi iſte voluiſſet defēdere abſentē debuiſſet ꝯdēnari ī expēſis. qꝛ abſtulit aduerſario iſtā cōmoditatē vt in bonis ſuis ſnīa nō poſſit mādari executioni. Sꝫ mihi plus placet dictum glo. qꝛ nō video ꝙ hͦſit iuſta cā recuꝑandi expēſas. exqͦ in oēm euentū ē conſecutus ius ſuū. facit. l. ij. ī fi. ff. ſi qͣs ī ius vo. ¶ In glo.penl̓. no glo. ꝙ ſuꝑ cōdemnatōem expēſaꝝ dꝫ p̄cederetaxatio ⁊ iuramentū ꝑtis ¶ Quid aūt ſi iudex ꝯdēnatnō facta taxatōe? Do. an. refert h̓ quoſdaꝫ tenuiſſe ꝙcōdemnatio valeat exquo nō fuit appellatū. ſed ip̄e putat ꝯͣriū exquo ius dat certā formā ī cōdemnatōe. ⁊ noͣbis bn̄ ⁊ ſingl̓r hͦ dictū tene mēti. Aliqua tͣctāt h̓ doc.que nō faciūt ad intellectū. c. nec ſunt multū ī vſu. ideovideas ꝑ te ⁊ tractaui multa vltra doc. que ſunt ī quotidiano vſu ⁊cͣ.Breue ē ⁊ ẜm cōeꝫ ītellectūAN AAto. ⁊ veꝝ pōt ſic ſūmari. Tenciudiciū agitatū cū ꝓcuratore reuocato ſi reuerationē iudex ⁊ aduerſarius ignoraret. et non diuiditur. ¶ Noͣ pͥmo ꝙ nō valet reuocatio ꝓcura. poſt litꝭꝯtē. ſi ip̄e ꝓcurator tm̄ fuit certioratꝰ. ⁊ intellige ꝙ nōvalet reuocatio ī p̄iudiciū aduerſarij qꝛ debuit certificari ſꝫ valet reuocatio ī p̄iudiciū reuocātis. qꝛ ipſe nō