De procurato. 18
ſūpto vt ille qͥ dat̉ ꝓ aliqͦ ſecuritate ab hoſtibꝰ. ⁊ iſte interī ꝑdit lib̓tatē. vn̄ nō pt̄ aliqͥd diſpone vt liber nec facere teſtm̄. ita loqͥt̉. l. obſides pal. vt ibi no. ſecus aūt ſivna ciuitas dat alt̓i ciuitati obſides vel vnꝰ nobil̓ alt̓i.nā illi nō ꝑdūt lib̓tatē nec pn̄t ſic dari vt ſint ꝓprie obſides. vt noͣ. glo. ī. l. ij. C. de pr̄ibus qͥ filios diſtraBar. in. d. l. obſides. facit qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. ī. c. ex ℟ptede iureiurā. ¶ In glo. fi. ibi vt poſſit etiā defēdere.iſta glo. ꝙ ꝓcura. datus ad agēdū. ad hͦ ꝙ dicat̉ idus debet etiā hr̄e pt̄atē ad rn̄dendū ſeu defendēdūconſtituentē ſi recōueniret̉ a reo. hoc etiā videt̉ inre lr̄a iſta in fi. ¶ Sed circa hoc q̄ro de duobꝰ. hͦ qͥſimpl̓r fuit ꝓcurator datus ad agendū. glo. noͣbilismutus in. §. pena. ff. eo. ti. dicit ꝙ ꝑ conſequētiā videthr̄e mandatū ad defendēdū. rō qꝛ ꝓcura. ad agendū nōeo rn̄dereadmittit̉ niſi ꝓmittat defendere dn̄m ſelādo. gͦ inſi recōueniret̉. vt hic ⁊ in. l. vnica. (dubio videt̉ ad oīa deputatus ſine qͥbus agere nō poſſet. ar. ī. c. p̄te rea. ⁊ in. c. prudētiā. de offi. dele. ⁊ ī. l. ad legatuꝫ. ⁊ in. l. ad rē mobilē. ff. de ꝓcura. Hoc limita niſidaret̉ ex ꝑte rei. qꝛ tūc cū poteſtas defēdēdi debeatprincipalis ſi dicat̉ ad agendū eſſe nō valum. vt ꝓbat̉ ẜꝫm vnū intellectū. jͣ. e.idū tm̄ itabitat̉ ꝗd ſi ꝓcura cōſtituit̉ ab actoꝙ ꝯſtituit̉ cū dictōe taxatiua. dixerūt qͥdā ī. ⁊ꝙ hoc ꝓcuratoriū nō ē ſufficiēs. ſꝫ Bar. ibi cōtra ⁊lius iudicio meo. nā licet ꝓcura. nō poſſit hoc caſu deſere tāqͣꝫ qͥlifendere dn̄m vi mādati. pōt tn̄ eū deferdefēſor p̄ſtita cautōe. nā qͥlibet ſine mādare aliū dūmodo p̄ſtet cautionē de iudicato ſenoͣ. in. c. j. ſupͣ. e. ⁊ iō adu̓tendū ē ad modiuratoriū. qꝛ nō hēs maem̄ dr̄ nō valetoſitio. aut dr̄ nō debdendū ⁊ nō ēit. vt in. d.iniſi ꝓmittas defendere ⁊ tūc apte ēs vt ſemꝑ ꝓcica. ⁊ hic. ad euitandas tn̄ opi. ſis cauat̉ ad agendū ⁊ rn̄denx ꝑte actoris conſtqꝫ linitatiſtū tet. ſuꝑqu? nrobii. ⁊nob̓ndendū. vt h̓ papadoc. ſimpl̓r tranſiuerEt in fi. glo. ⁊ ꝑ hͦ dicit Io. an̄. ꝙ ſi filia ꝯtraxit mr̄iibi idoneū elegerit ꝑmoniū inuito patre dumnā. et de hoc hes duaagere ꝯͣ patrē ad ipſā dotaj. ij. c. fi. ⁊ alinobiles ſemꝑ mēti tenēdas. vna ē. xxnonico. vt r.j. ⁊ hoc de iurplenior in. c. vl. xxx.noſtri vbiqꝫ ſimꝑaliin. c. j. de de ſpon. impu.tranſiuerūt cū opi. illaꝝ glo.mur. ff. de act̓. etlas limitare ẜm noͣ. ꝑ Bar. in. l. oob. ⁊ in aut̓. res q̄. C. cōia dele. vbi diſtinguit ꝙ aut filianupſit ꝓmiſſa dote. ⁊ habeat locū hec opi. canoniſtarū.aut nupſit ſimpl̓r nulla ꝓmiſſa dote. ⁊ nō pōt agereſtea ꝯtra patre ꝓ dote. rō qꝛ pater nō obligat̉:dū filiaꝫ ſꝫ iudicis officio compellit̉ ad dotandſſit nubere. vt in. l. qͥ liberos. ff. de ritu nup. ⁊ ī. l. fi. Cdo. ꝓmiſ. ſꝫ qn̄ filia iā nupta ē ſine dote ceſſat rō compellēdi patrē. ſil̓e in alimētis p̄ſtādis. nā iudicis officioꝯpellit̉ alere filiū. vt in. l. ſi qͥs a liberis. ff. de libe. agꝭ.ſi filius pōt cōmode aliūde ſibi q̄rere alimēta ceſſatepſit ſine dopulſio pr̄na. vt in. l. ꝓx. all̓. ?te tenet̉ maritus eā alere de ſuo honorifice vt aleret filiam in aut̓. qͥ. mo. na. effi. legi. §. pe. noͣ. Inno. ī. c. ꝑ vr̄as.de do. inter viꝝ ⁊ vx. ⁊ hec noͣbis. nā ꝑ hoc nō excludit̉filia a bonis pr̄nis ſꝫ poſt mortē patris debet ſuccedere⁊ hr̄e ad minus legitimā ſuā quēadmodū ⁊ maſculi. vt īl. maximū vitiū. C. de libe. p̄te. ⁊ in aut̓. de heredi. que abinte. defe. ⁊ puto ꝙ ſi ſtatuto caueat̉ ꝙ filia dotata nonſuccedat cū maſculis nō habet locū in hac muliere q̄ nuAbb. ſiculus.pſit ſine dote inuito patre.Si ꝓcuratori gnaͣli deneIle Ctus. tur inducie ad ꝯſulēdū ex cāSbabili abn̄tē poterit ꝓcurator appellare. pͥmaꝑs narrat grauamē appellātis. ſcd̓a dat iudicē ibi qͦ cir-
ca. ¶ Nō pͦ ꝙ rector eccl̓ie ꝓbabilit̓ ſe abſentat ab eccleſia cā ſtudij. ad hͦ. c. cū ex eo. de elec. li. vj. ⁊. c. fi. de magi. debet tn̄ petere licētiā ab ep̄o. vt noͣ. ī. c. relatū. d̓ cle.nō reſi. ⁊ in. d. c. cū ex eo. ¶ Scd̓o noͣ ibi ꝓcurator gnaͣlis. ꝙ abſentās ſe a loco ex cā ꝓbabili nō tenet̉ ꝯſtituereꝓcuratorē cū ſpāli mandato. ſꝫ ſatis ē cōſtituere ꝓcuratorē gnaͣlē. ⁊ de hoc ꝓcuratorē gnaͣli dic vt le. ⁊ no. ī. c.qͥ ad agendū. de ꝓcu. li. vj. ¶ Tercio noͣ ꝙ ꝓcura. gnaͣlis tenet̉ rn̄dere ꝓ dn̄o. vn̄ confeſſio ſua nocet ipſi dn̄ovt in. c. ſuborta. de re iudi. ⁊ in. l. nō ſolū. ff. e. ¶ Quarto noͣ ꝙ ꝓcurator int̓rogatus ſuꝑ his de qͥbus ꝓbabiliter dubitat pt̄ petere dilatōꝫ ad cōſulendū dn̄m abſētē licet dn̄s multū diſtet a loco iudicij. vt colligit̉ h̓ iūcta ſu p̄ſcpͥtōe. ⁊ de hoc. jͣ. latiꝰ. ¶ In glo. j. ibi ꝑ ſuū ꝓcꝓcurator iſtiꝰ fuit pͥncglo. ſentitratore. pōderapaliter ⁊ prima vice̓ citatꝰreuoco ī dubiū nūqͥd ſufratorē ita vt cōtumaciaficiat pͥma vice citareo abn̄ti. ⁊ ī hoc dic ꝙ aūt dn̄spoſſit nocis ita ꝙ cōmodecitari nō pt̄ ⁊ tūc pt̄ ⁊ dꝫ citarquē dimiſit. vt ꝓbat̉ in. l. iiij. §. p̄tor ait. ff. deglo. in. c. cām. de dooc caſu pt̄ intellile citari. ⁊ ē pulcruꝫx. iūcta glo. aūt dn̄s pt̄ cōriū nūquido poſſit principiari ī ꝑſona ꝓcurate in. l. iij. C. e. ⁊ ſi ꝓcutoris. ⁊ hͦ dubiū tialebit iudiciū. ſꝫ dubvelit rn̄derōtumacia noceat dn̄o qͥ nō fuit citatnūquid ipſar. tn̄ in. l. qͣꝫuis. ff. de dā. īfec̄. ⁊ ſentit ī⁊ ī hͦ fuerūt opiacia ꝓcura. nocebit dn̄o qͦ ad īterpoliu pͥmū decretū. ar. i. l. illa qͣꝫuis. ſꝫ qͦ ad int̓ponendūdecretū dꝫ citari dn̄s. Sed glo. nr̄a ī. d. c.theoricā vt ſꝑ a principio citet̉ dn̄s ſi cōmode oſꝫ ī defectū dn̄i ē recurrendū ad ꝓcuratorē. ⁊ illā theoī. d. l. iij. et mihi plus placet qͣꝫ p̄cedenscā cōmēdap̄tor ait. vbi primo mandat̉ vt decōcluſio ꝑrē. Quid aūt ſi dn̄s citatus cōſtituit ꝓcura.ᵐcᵐ atoin defectū dꝫ recurriat gnanūciatio fiat dn̄ruit ⁊ nō aſſūpſit in ſe litē demū citat̉ dn̄s ad certū articulū et nō procura. nūquid teneat̉ dn̄s cōparere. dic ꝙnō qꝛ exqͦ ſemel ī cā cōſtituit ꝓcuratorē iaꝫ declarauprocuratorē volebat eē ī iudicio. iō debeaīm ſuū qbat citaritura. ⁊ nō dn̄s. nā dn̄s nō ꝯpellit̉ ꝑ ſe eē ī iudicio. vt ī. l. j. ff. e. ⁊ hāc concluſionē firmat bar. ī. d. l. qͥuis. ⁊ ī. l. j. C. d̓ ſen. ⁊ int̓locu. om. iud. qd̓ intellige niſi excā citat̉ dn̄s. puta ꝙ iuſtior eſt qͣꝫ procura. ⁊ citat̉ vt veniat ad reſpōdendū poſitōibus. vt in. l. fi. C. eo. ti. et qd̓legit̉ ⁊ noͣ. ī. c. j. de iudi. li. vj. ⁊ hec notabis. qꝛ qͦtidie a¶ In glo. fi. ibi vn̄ ꝯſulere debebat dn̄m. Sꝫtra tex. opponit̉ dn̄s tenet̉ cōꝑare̓ ꝑ ſe aūt ꝑ ꝓcuratorē ſufficientē. vt ī. l. j. ff. eo. ⁊ sͣ. c. ꝓx. in fi. gͦ imputādū ē dn̄o ſi nō inſtruxit ꝓcura. ſuū ſufficiēter. So. Inno. ⁊ Hoſti. hic inſtāt an̄ ⁊ qn̄ ꝓcuratori debeāt concedi inducie ad conſulēdū dn̄m. et dicta Inno. hic referbar. ⁊ ſeqͥt̉ ī. l. nō ſolū. ff. e. Et cōcludēdo iſtoꝝ dictaa pͥncipio fuit citatꝰ ꝓcura. ⁊ ꝓbabſtingue ſic. ꝙ auter petit inducias ad ꝯſulendū dn̄m. qꝛ nō ē qͥd īputidn̄o qͣre nō inſtruxit ꝓcura. nō em̄ poterat diuinare. etita loquit̉ iſte tex. aut a principio fuit citatus dn̄s. ⁊ tūcxp̄ſſum in citatione ſuꝑ qͦ eſſet cōueniēdꝰ.aut nō fuitit ꝓcuratorē gnaͣlem. ⁊ tūc petit etiā ꝓbabi⁊ idē cōſtitliter inducias. qꝛ nō eſt quid imputet̉ dn̄o vt h̓. ẜm aliūītellectū aut fuit dn̄s citatꝰ ſpecifice ad certā cām. ⁊tnō dꝫ hr̄e ꝓcurator inducias ad conſulēdū dn̄m anlit cedere vel ꝯtēdere nec etiā ad rn̄dendū ſuꝑ meritiscāe. qꝛ a pͥncipio dn̄s debuit procuratorē inſtruere niſiemerſerit aliqd̓ nouū qd̓ dn̄s veriſil̓r nō potuit cogitare ẜm Hoſt. ⁊ bene ẜm quē ep̄s litigās ſi interrogaturſuꝑ facto capl̓i pōt petere inducias ad cōſulēdū capl̓ꝫ⁊ hec noͣbis ¶ Et in fi. glo. nota fi. glo. ſin gulariter. exqua collige ꝙ loci cōſuetudo ē ſufficiens conſuetudo