De poſtulando. N2

catus ſuꝑiore imperāte ꝑ illud dictū Inno. ¶ Ultīohic querit̉ qͥd intendat iſte tex. dū dicit ꝙ religioſi nōdebēt eē ſuſceptores vel executores forenſis negocij vl̓eccleſiaſtici. So. Inn. exponit verbū ſuſceptores .i. aduocati. ⁊ verbū executores .i. ꝓcuratores ī foro ſeculari ⁊ eccleſiaſtico niſi in caſu hic excepto. ſꝫ hoſti. hͦ intelligit magis gnaͣliter. nā cū iſta ſint vocabulagnaͣlia dicit ꝙ oīa officia iudicialia ſūt eis int̓dicta. ⁊ ꝓ hoc facitxvj. q. j. c. de pn̄tiū. ⁊ ex hoc videt̉ ꝙ nō debet eſſe arbitri nec aſſume̓ officiū iudcandi. ⁊ vide de hoc in Spe.ti. de arbi. §. ſequit̉. ꝟ. ſꝫ quero diligent̓. ⁊ ibi Io. an. ⁊ īc. pia de excep. li. vj. per Io. an. tango in. c. qͥntauallis d̓iureiurꝭ. vbi etiā pono nūquid poſſint eſſe arbitratoesadde glo. noͣ. in. d. c. de pn̄tiū. qͥ dicit de abbate ꝙ abbas ſine alicuius mandato pōt eſſe arbiter ⁊ ꝓcurator.⁊ facit. c. ſopite. jͣ. de cenſi. adde ēt notabile dictū Inn.in. c. vnico. de obli. ad ra. in fine. vbi dicit ꝙ iura que ꝓhibent clericꝭ ſeu religioẜ officiū ꝓcuratōis ⁊ ſimilia loquunt̉ qn̄ indifferent̉ volūt exercere hec officia. ſecusſi volūt aſſume̓ talia officia in vna cā tm̄ quia hoc ꝓhibere non fuit de mente canonū qd̓ ē notabile ꝟbū. ⁊ ſequit̉ archi. in. c. ꝑuenit. lxxxvj. diſ. Sꝫ collec. sͣ. c. ꝓxīo⁊ in. c. dilecti de arbi. tenet ꝯͣriū qꝛ hoc. c. loquit̉ iudiſtīcte ⁊ forte hoc dictū verius lꝫ primū eqͥus. ¶ In glo. ij.ibi nec audit̉. nota hāc glo. vſqꝫ ad finē. Ex qua pͥrnoͣ ꝙ monachus ſeu qͥſqꝫ religioſus nō pōt agere ꝑſuo monaſterio tanqͣꝫ ꝯiuncta ꝑſona ſine mandateſatis videt̉ ꝓbari ex iſto tex. nā ſi nō poteſt eſſe aduocatꝰ ꝓvtilitate monaſterij niſi abbate imperāte fortiꝰnec age̓ poteſt noīe monaſterij. Secūdo pōt ītelligi hͨglo. ꝙ religioſus nō pōt age̓ tanqͣꝫ ꝯiuncta ꝑſona ſinemandato. vt in. c. nōnulli. in fi. ⁊ in. c. ex ꝑte decani. ⁊reſcrip. ⁊ in iuribꝰ h̓ allegatꝭ. in gl. tn̄ religioſuspoterit qd̓ eſt nota dignū. ꝓ hͦ facit qꝛ cognatieſt in celis. et ſolū in his q̄ ꝯcernūt vtilitatē monaſterij.puta reſpectu ſucceſſionis dicunt̉ hr̄e cognatōeꝫ īris. vt .ſ. monaſteriū ſuccedat loco monachi in ſibictis. vt ꝓbat̉ in. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊ cle. facit. xvj. q.ꝙ iura loq̄ntia in ꝯiunctis debēt vt admittactꝭ intelligi in ꝯiunctisiunctōne carnali. ⁊ ſic inactꝭ priuatoꝝ nō aūt in ꝯiūtis ciuiliter ꝓut eſt clerꝯiunctus eccl̓ie vel religioſus monaſterio. ꝯͣrium tn̄ in clericis ſentit glo. in. c. ſeet dic vt ibi dicā. ¶ In glo. fi. ibi ad alias alienatōnextendit̉. nota bn̄ hoc dictū glo. ꝙ verbū vēditio extditur ad om̄s alienatōes ⁊ ſic ꝓhibitus vendere ꝓhbet̉ donare ⁊ ꝑmutare. ⁊ vide ad idē tex. in. l. ſtatū libri a ceteris. ff. de ſta. libe. in fi. ⁊ ꝑ legiſtas in. l. ſancimus.C. de re. ec. nō alie. ꝓcedit niſi in diſpēſatōe fieret mentio ſeu ꝯmemoratō p̄cij: qꝛ tūc intelligit̉ ſtricte d̓ ꝯtractu vēditōis. vt ē tex. noͣbil̓ in. l. fi. C. de p̄di. decuri. ſinelie. li. x. qd̓ tene menti.Se ſūmat ⁊in ſacerdotis. s ponit̉ rō.oſcd̓o dictū cū incluſa exceptōę. ibi nō niſi. t̓ciopena: ibi clericꝰ ¶ Noͣ pͦ ꝙ officiū aduocatōis videt̉nociuū. videt̉ .n. frange̓ charitatē cū quiſqꝫ putet aduocatū alteriꝰ ꝑtis ſibi aduerſuꝫ ⁊ nocumentū offerre.⁊ ex hͦ hic infert dn̄s an̄. ꝙ ſiqͥs ꝓmiſit aliquē nō offendere ſub certa pena ꝙ ſi ꝯtra illū accepit officiū adcatōis incidit in penā. Item dicit in pactione pacisaliqui ꝓmittūt ſibinuicē nō nocere vt ꝓ extraneis nōpoſſit aduocatōnis officiū aſſumere. ⁊ idem dicit ſi ſtatuto cauet̉ ꝙ ſub pena non audeat alicui nocere de tali familia. ego puto illud dictū nō eſſe verū. qꝛ verba pactōnis pacis ⁊ ſtatuti odioſi debent ꝓprie ⁊ ſtricte intelgi. vt leg. k no. in. c. in nr̄a. de iniur. ⁊ in. l. iij. §. hec auem verba. ff. de neg. geſ. ⁊ in. l. quicqͥd aſtringende. ff.

dit ius publicum ⁊ priuatum. vnde ex hoc dicunt̉ milites ⁊ priuilegiant̉ in iure in multis vt milites. vt ī. l. aduocati. C. de aduo. diuer. iudi. ⁊ quicqͥd lucrant̉ eſt eispeculiū quaſi caſtrenſe. vn̄ priuilegiant̉ vt nihil ex illoacquirant patri. vt in. l. fi. C. de inoffi. teſta. ⁊ vide glo.ſing. que dicit hoc ꝓcedere etiā hodie in ſalario quodaduocati recipiunt a priuatis in. l. fori. C. de aduo. di.iudi. Sed ꝓ tanto aduocati dicunt̉ nocere qꝛ aduerſa ꝑs arbitrat̉ illū ſibi nocere. vnde nō vere ſed quo adopi. nocent. nō .n. debent aſſumere cām iniuſtā. vt in. l.rem nō nouā. C. de iudi. ⁊ ſic ꝓmouent iuſticiam q̄ vniqꝫ reddit qd̓ ſuū eſt. vt. sͣ. in ꝓemio. nam etiā ⁊ iudidicunt̉ crudeles illis ꝯtra quos iuſticiā exercent tn̄in veritate non ſunt crudeles ſed miniſtri dei ⁊ iuſticie.vt dicit tex. xxiij. q. v. in. c. nō eſt crudelis. Et in pſalmodicit̉. beatus qui facit iuſticiā omni temꝑe. Sed qꝛ ſacerdos non dꝫ nocere alteri neqꝫ in veritate neqꝫ qͦ adqꝛ nō debet ſeruire vni ⁊ alteri diſplicere. vt h̓ ⁊ inliqꝫ. xiiij. q. v. ideo ꝓhibet̉ ſacerdotibꝰ aduocatōnis officiū. Nō tn̄ ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ hoc officiū eſt ocoſum ſaltem in opi. ¶ Noͣ ſcd̓o qͣtuor caſus in quibiſacerdos pōt eſſe aduocatus. primꝰ ꝓ ſe. ſcd̓s ꝓ eccl̓iaſua. ⁊ ex hͦ nota ꝙ cauſa ꝓpria ⁊ cā eccl̓ie ponuiuerſis. et ſic cauſa eccl̓ie nō dicit̉ ꝓpria ipſius rectorqd̓ dixi in. c. p̄cedenti. Terciꝰ caſus ꝓ ꝑſonis ſibi ꝯiūctis ⁊ hoc ſi neceſſitas īmineat ⁊ nō aliter. ⁊ dicit̉ immnere neceſſitas ſi ꝯiunctus ꝓpter impotentiam nō pōhabere aduocatu vel forte nō ita bonuꝫ ſicut eſdos. Et ex hoc. ⁊ ex p̄cedenti caſu collige vnūtabile ꝙ appellatōne ꝯiunctoꝝ nō venit eccl̓ia cū eccleſia ⁊ ꝯiuncti ponant̉ hic vt diuerſa. qd̓ facit ꝯtra glo.ij. hic. Quartus caſus ꝓ miſerabilibꝰ ꝑſonis. intelligevt dicit tex. sͣ. ī. c. j. qn̄ ſunt ita miſerabiles ꝙ propriascauſas non pn̄t adminiſtrare ꝓ ſe. vt pupilli vidue impotentes ⁊cͣ. ¶ Nota in. §. clericus. ꝙ exercēs officiuꝫaduocatōnis vel ꝓcuratōnis ꝯͣ aliquē a qͦ habuit beneficiū īcurrit bn̄ficiū ingratitudinis. vn̄ poſſꝫ donatō reuocari. ar. hic iuncto. c. fi. de dona. Et ex hoc nota indecens eſſe vt ꝯtra amicū quis aſſumat aduocatōis ſeu ꝓcuratiōis officiū. Et ex hͦ etiā pōt dici ꝙ vaſallus nonpōt aduocare vel ꝓcurare ꝯtra dominū al̓s tanqͣꝫ intra rempublicā a qua recipit ſalariū. doct. nō tangūt h̓ſed bar. ponit in. l. ij. C. de aduo. diuer. iudi. ⁊ ꝑ illū tex.decidit ꝙ non. vnde dicit ꝙ docto. ſalariati a ciuitatenon poſſunt aduocarera ciuitatem. Sed illud dcm̄puto nō eſſe verum ⁊ ꝯtrarium illius ſentiūt h̓ do⁊ Spec. in ti. de aduo. §. j. ꝟ. ſed nunqͥd pōt. dicūtenim iſtum tex. intelligendū in beneficio gratuito. ſecꝰaūt ſi quis habuiſſet beneficiū a ciuitate vel ab eccleſiaꝓ ſeruitijs impenſis: qꝛ illud beneficiū nō eſſet gratuitum. ⁊ ꝓ hoc ego adduco. l. aquiliꝰ regulus. ff. d̓ dona.vbi dicit̉ ꝙ id qd̓ donat̉ magiſtro rōne diſcipline noneſt mera donatio ⁊ ſic nō indiget inſinuatōne ſꝫ eſt quedam remuneratio. vn̄ nō pōt ꝓprie dici beneficiū ſalarium qd̓ recipit doctor ꝓ lectura. nam recipit ꝓ laboris mercede. ⁊ ſic non tenetur reipublice vltra laboremimpenſuꝫ ſeu ꝓmiſſuꝫ. nō ob. tex. in. d. l. ij. quia loquitur in decurionibꝰ ⁊ in hn̄tibꝰ honorē ⁊ bn̄ficiū ꝓpͥe ſūptum a ciuitate. ⁊ hec noͣ. ¶ In glo. ij. ibi credo intelligendos ꝯfratres ſuos eiuſdē eccl̓ie. No. glo. ſingl̓r ꝙppellatōne ꝯiunctoꝝ veniūt ꝯiuncti ꝯiunctōne ſpūaī vt ſunt ꝯcanonici eiuſdeꝫ eccl̓ie qͥ ad inuicē dicunt̉ꝯfratres ⁊ videt̉ glo. velle ꝙ quemadmoduꝫ ſacerdospōt poſtulare ꝓ ꝓpinquis ita ꝓ canonicis. Item ſipōt quis lr̄as impetrare pro ꝓpinquo. vt in. c. nōnuli. de reſcri. ita ⁊ ꝓ ꝯcanonicō. Idem ẜm Io. an. vidtur dicēdū d̓ amico intimo fraterna charitate dileciNam iſte pōt appellari frater. vt ē pulcher tex. ī. l. nēo