De poſtulando.

dum ꝙ ꝯſtitutus in ſacris nō ſacerdos nō dꝫ eē aduocatus in foro ſeculari in negocijs ſecularibꝰ ſꝫ in iudicōeccl̓iaſtico pōt. vt eſt tex. hic a ꝯtrario ſenſu. ⁊ tenēt cōmuniter doc. ⁊ facit tex. in. c. cū pridē. sͣ. de pactis. Itemin iudicio ſcl̓ari pōt eſſe aduocatus ꝓ negocijs eccl̓iaſticis. vt ꝓbat iſte tex. a ꝯtrario ſenſu ibi in negocijs ſecularibꝰ. ſecus gͦ in eccl̓iaſticis ẜm Inno. ⁊ dicit̉ eccleſiaſticū negociū aut rōne ꝑſone. vt qꝛ ꝑſona eccl̓iaſticaſeq̄ndo foꝝ rei litigat coraꝫ ſeculari. Item pōt dici eccleſiaſticū rōne delicti. vt qꝛ ꝓ ſacrilegio eccl̓ia voluitꝯuenire laicū corā iudice ſecd̓ pōt. vt in. c. cū ſiteccl̓iaſticū ratōe reigenerale. de fo. ꝯpe. Item pōtagit̉. vt ēes eſt eccl̓ie ẜm Hoſti. et bene.ꝙ iſte clericus pōt eſſe aduocatus in iudicio ſeꝑ ꝑſona eccl̓iaſtica ibi litigante vel d̓ delicto ſeucis. vbi ergo litigantes ⁊ negocia ſecularebus ēria ſunt dꝫ exn̄s in ſacris oīno abſtinere niſi in caſibushic exceptis. hec ꝓcedunt ſi ꝯſtitutus in ſacris hꝫ bn̄ficia ex quibꝰ pōt ſuſtentari. Si ꝟo non habet licet glo.hic dicat ꝙ nō pōt aduocare ſed dꝫ agere ꝯtra epurꝓuideat. dicit Hoſti. ⁊ melius ꝙ ſi de facto iſclericus egeret ꝙ ſibi lꝫ ex tali aduocatōne ſibi victumquerere. ar. c. clericus victū. xcj. di. ⁊. C. de patribꝰ qͥ fi.diſtra. l. j. de obſerua. ieiu. ꝯſiliuꝫ. §. vltimo. Et ſi dicaspōt agere cū teneat̉ ep̄us ſibi ꝓuidere? Rn̄deturrte hoc ab ep̄o obtinere nō pōt vel ꝓpter impotētiam vel ꝓpter inzentiā ep̄i vel aliā cām vt dixi. ſatishͦ plꝫ. nam ſi clericꝰ ꝓpter indigētiā licite exercet opꝰ rurale. vt in. c. j. de celiſ. Item licite emit maͣꝫ aliquai.ar. eoꝝ q̄ no. glo. in. c. canonivt illā redigat in fodicit ꝙ pōt emere coriū. ⁊ inde facexiiij. q iiire ſotulafortiꝰ dꝫ ſibi licere aduocatōis officiū exercere cum magꝭ ꝯueniat dignitati. ⁊ aduocati dicunt̉ defendere rempublicā ſicut milites armate militie. vt ī. l.aduocati. C. de aduo. diuer. iudi. Si ꝟo eſt clericus inminoribꝰ ꝯſtitutus habens bn̄ficia ſufficientia ideꝫ diin iſto ſicut in ꝯſtituto in ſacris: qꝛ iſti equiꝑanin tex. aut nō hn̄s ſtipendia ſaltem ſufficiētia etpōt in vtroqꝫ foro. vt in tex. ⁊ in glo. Hec ꝓcedūt īeuilibꝰ cauſis ſꝫ in criminalibꝰ vbi venit imponenda pena ſanguinis dꝫ clericꝰ oīno abſtinere. vt in. c. ſnīaꝫ. necle. vel mo. ⁊ no. in. c. j. lj. di. ⁊ hͦ indubitanter cū vult eēex ꝑte actoris: qꝛ nō poſſet petere reū puniri ſine metuirregularitatis exqͦ agit ad penā ſanguīs qꝛ p̄ſtaret auxiliū. vt in. c. ſiqͥs viduā. l. di. Sꝫ dubiū eſt nunqͥd poſſit eſſe aduēꝓ ꝑte rei. ⁊ videt̉ pͦ ꝙ ſic: qꝛ etiaꝫ ecs ⁊ ꝓ eis ſupplicat ne patiant̉ penamcleſia defenemortis vel mēbri abſciſionē. vt in. c. nouimꝰ. jͣ.⁊. xxiij. q. v. c. reos. In ꝯtrariū facit qꝛ forte ꝓpter imꝑritiā ſua poſſet aduocatꝰ ſuccūbere vel ꝓpter aſtutiamſeu maliciā poſſet reus iniuſte abſolui ⁊ ſic ꝯdemnaretur actor ad penā talionis. vn̄ qꝛ lingua ē nimis facilisl. famoſi. ff. ad. l. iul̓. maie. tutiꝰ eſt vt clericus abſtineatetiā ꝓ ꝑte rei. dicit tn̄ ꝙ ſi oīno reꝑiret̉ aduocatꝰ inculpabilis nō efficeret̉ irregularis: qꝛ pena nō ꝑueniret exfacto ſuo ſed iurꝭ diſpoſitōne. ⁊ multū in hͦ inſtant hoſti. ⁊ Io. an̄. poſt eum ⁊ tandē ꝯcludit vt abſtineat. ⁊ ſinō vult abſtinere ꝓteſtet̉ ſepe corā iudice ꝙ nō intendit ad vindictā vel ad penā talionis ſꝫ ſolū ad defenſionem rei. Item obtineat qͣntum pōt vt pena ꝯmuteturputa ī carcerē vel in exiliū vt ſic euitet̉ vltimū ſuppliciūvel mēbri abſcio. ⁊ vide plene ꝑ glo. in. d. c. j. lj. di. Quero nunqͥd in caſibꝰ in quibꝰ clericus pōt eē aduocatuslicite exigat ſalaria ꝓ aduocatōne. text. no. xv. q. ij. c. j.dicere ꝙ non ſed ſponte oblata pōt reciꝑe. facitqd̓ legit̉ ⁊ no. in. c. dilectꝰ. jͣ. d̓ ſimonia. ⁊ in. c. nō licꝫ. xjj. Sed Inno. dicit ꝙ illi. c. videt̉ derogatū ꝑ ꝯtran̄ ꝯſuetudinē. Alij dicūt ꝙ loquit̉ cum clericꝰ ē aduocatus in cauſis ſpūalibus ſecus ſi in temꝑalibꝰ. et itadicit abbas ſeruaſſe magiſtrū ſuū. Alij dicūt illud. c. lo-

qui in religioſis. de reliquis vero aduocatis certum eſtꝙ iuſte accipiunt ⁊ exigunt ſalarium. vt in. c. non ſane.xiiij. q. v. ⁊ in. l. j. ff. de va. ⁊ extraor. cogni. illud tam̄ ſcias ẜm Inno. ꝙ ſi aduocatus vel medicus eſt ſalariatꝰde publico non debꝫ aliquid recipere ab aliqͦ litigantevel ꝯſtituto in egritudine ſꝫ a non litigantibꝰ vel a ſanis licite recipiūt: qꝛ ſalaria nō ſunt ꝓ iſtis ꝯſtituta ſedꝓ litigantibꝰ vel infirmis. ⁊ noͣbis hͦ dictū et probaturvtrūqꝫ In. l. antepe. C. de ꝓfeſſo. ⁊ medi.Canonici regulares poſtulaParte̓. renō pn̄t ſicut monachi niſib vtilitate eccl̓ie ſiue monaſterij ⁊ p̄cepto abbatis. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi vnde. ¶ Noͣ pͦ ꝙ monachi ⁊ regulares canonici nō pn̄t aduocatōnis officiumexercere neqꝫ in foro eccleſiaſtico nec ſeculari. ⁊ qd̓ dixi de monacho idem intelligas de om̄ibꝰ religioſislargo modo poſſunt dici monachi. ar. xvj. q. j. c. j.canon antiquus qui habet̉. xvj. q. j. monachi. ꝓhibensmonachis hoc officiū habuit reſpectū ad religionē: nōaūt ad ordinē monachoꝝ tm̄. qd̓ clare ꝓbatur h̓ iꝙ includit etiā canonicos regulares. Et qꝛ etiā ipſigioſi ſunt licꝫ inſeruiūt regule latiori. vt dicit teregū. Et ex hoc ⁊ ex tendata ſuꝑ aliqulicet hēant extendit̉ ad omēs exiſtentes ſub illa qͣaliquo incidenti noīa diuerſa. nam vt vides mon⁊ canonici habent noīa diuerſa ꝓpter aliqua actamen in ſb̓a nō variant̉: qꝛ pariter ꝓfitent̉ tritialia religionis. ideo canon loquens de monachis fundans ſe ſuꝑ religione extenditur ad canonicos reres: qꝛ ⁊ ipſi ſunt religioſi. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tecio ꝙ iura loquētia de monachis hn̄t locū in canonicꝭregularibꝰ qd̓ tenet Fe. ꝯſilio. xxv. niſi ꝯſtitutio loqueretur de monachis nigris vel apponeret aliā qualitatēꝑ quaꝫ neceſſario oporteret reſtringere ad monachostm̄. qd̓ ego intelligo in his in quibꝰ monachi ⁊ canonici regulares ꝯueniunt. vtputa qn̄ ꝯſtitutio emanat reſpectu religionis. ⁊ idem puto de alijs religioſis cuitcunqꝫ ordinis. vt. sͣ. dixi. ꝙ vbi nō pōt aſſignari diuſitatis ratio inter eos ⁊ monachos veniāt appellationemonachoꝝ et hoc tenebis menti. facit. xij.ſunt genera. ¶ Quarto noͣ caſum in qupōt eſſe aduocatus ſcꝫ cum expoſcit vtilitas monaſterij ⁊ abbate imꝑante iſta ergo duo ſimul requirunt̉. etita loquit̉ canon antiquus in. d. c. monachi. Ex ſolo.imperio abbatis vel ex ſola vtilitate monaſterij nō pteſt monachus exercere officium aduocationis ſed requiruntur iſta duo ꝯiunctim ⁊ intelligo ꝙ illis cōcurrentibus poterit eſſe aduocatus nedum in foro eccleſiaſtico ſed etiam ſeculari. facit tex. sͣ. c. proxi. ⁊. jͣ. c. fina.Sed quero pro declaratōne predictorum ⁊ tex. qualiter capiat̉ hic vtilitas monaſterij? certe ſi cauſa e monaſterij hoc eſt indubitatum ẜm omnes ⁊ tunc habeatlocum iſte tex. Sed dubitatur nunquid propter lucrapplicandum monaſterio extrinſecus poſſit monachperitus eſſe aduocatus abbate imperante. et olim fuitdiſputata hec queſtio. ⁊ ponebat̉ in terminis in aduocato monapo monaſterij multum ere alieno grauativtrum poſſet poſtulare in vtroqꝫ foro vt de lucro eiusmonaſterium releuaret̉ ab onere debitorum. Et videplene hāc queſtionē ꝑ Io. an. in regula in ar. in mercu.⁊ ibi tandē ꝯcludit nō eſſe licitū. dicitur tamen ꝙ lapꝰabbas ꝯtrarium ſeruauit. ⁊ pro hoc cōtrario facit notabiliter dictuꝫ Inno. in. c. cum. I. ⁊. A. de re iudi. vbidicit ꝙ monachꝰ pōt eſſe ꝓcurator ſeu aduocatꝰ ꝓ aīco monaſterij abbate imꝑante qꝛ in ꝯſequentiam tractatur de vtilitate monaſterij: qꝛ per amicos monaſterij ꝓmouet̉ vtilitas ipſius qd̓ eſt verbuꝫ notabile. primum tn̄ dictū videt̉ honeſtius ⁊ ſecurius. vn̄ credereꝫ