De tranſactionibus.
neralis. nam gnaͣliter pōt dici ꝯuentio qn̄ hoīes in aliquā ſnīam ꝯueniūt qualecūqꝫ ſit illud ſuꝑ qͦ ꝯueniuntvt in. l. j. §. ij. ⁊ in. l. ꝯuentionū. ff. de pac. ¶ Op. ꝯͣ tex. ⁊p̄dicta de. c. debitores. de iureiurā. vbi valet iuramētūde vſuris ſoluēdis ⁊ tn̄ interponit̉ ſuꝑ re turpi. Solū.pactū nō valet ſine iuramento exqͦ turpiter qͥs recipitponſionē. vt in. d. c. debitores. Sꝫ an valeat iuramenut ꝯtinet turpitudinē ex ꝑſona vtriuſurātꝭ ⁊ nō tꝫ vt ī. d. c. ſi diligēti. ⁊ xxij.qꝫ recipieꝑ totū. aut ꝯtinet turpitudinē ex ꝑte iurantꝭ et idēpōt qͥs ſe vinculare ad peccatum vel etiā conos mores. vt in regula nō eſt obligatoriū. d̓ re.iur. li. vj. aūt ꝯtinet turpitudinē ſolū ex ꝑte recinon aūt ex ꝑte iurantis ⁊ iuramentū obligat. ⁊cedit. c. debitores. et eſt rō qꝛ iuramentū pͥncipalit̓irigit̉ in deū in qͦ nulla reperit̉ turpitudo gͦ iuranstur ad obſeruantiā ⁊ ſeruādo nō peccatgore huiꝰ iuramenti pōt repeti ab eo qͥ turpiterpit. vt in. d. c. debitores. ⁊ in. c. ad audientiaꝫ. ⁊ in. c. ado querit̉ quidā fecit pactiaures. qd̓ me. cā. ¶bonis vtrū hoc pacticreditori ſio. lviij. in effectu diſtiimpoſſibile de iure? Fe. ꝯꝙ talis pactio tꝫ niſi notoria pauꝑtas reddat pactlicitū. nā tūc vr̄ ſe obligare ī effectu ad carceres qd̓ nōis mēbroꝝ ſuoꝝ. Et an iurapōt. vt. sͣ. dixi cū nō ſimentū ſuꝑ hoc interptuꝫ valeat. vide qd̓ dico in. c.cum ꝯtingat. de iureiuran.¶ De tranſactōnibꝰ. Rubrica.¶ Continua hāc rubricā vt dictū fuit in p̄cedēti titl̓oEt ꝓ rubriceī̄ro qͥd ſit trāſactio. So. trāſctio ē de re dīcerta pactio nō gͣtuita. ⁊ deret calūnia non tenetre dubia: qꝛ ſi manifeſtee ꝯdi. inde. dr̄ de lite int ī. l. in ſummtranſactiocerta qꝛ ſi fuiſſet priꝰ iudicatū nec ſnīa fuiſſet appellation ſuſpēſa nō teneret trāſactio. vt in. l. pꝰ rē iudicatā.ff. eo. dr̄ nō gratuita pactio. qꝛ trāſactio fit aliqͦ datovel retento. vt. jͣ. eo. ſuꝑ eo. Et dr̄ tranſactio qͣſi actōistranſitio: qꝛ is qͣtttranſit .i. recedit ab actōne ſibi ꝯpetente. ⁊ ad maͣꝫ.de qd̓ no. in. d. c. ſuꝑ eo.Inſtrumēta ⁊ alia iura ꝑtirICt. ꝯͣria tranſactōe tollūt̉. Di.naꝫ prima ꝑs decernit. ſcd̓a ſuppbi ſalubrem. ꝙ tranſaciꝯmēdat̉ a iure tranſactōſic iuriſcōſultus ſeu p̄tor ꝯmendat eū qͥ execrat̉ litevt in. l. iiij. ff. de alie. iudi. mu. ca. fac. hinc eſt ꝙ ſi poiōeꝫ appareāt inſtrumēta ꝑ q̄ appareat tranſiſſe deceptū nō ꝑ hoc inſtaurat̉ lis licet grauiseceptio qꝛ magnū ꝯmodum ꝯſequit̉ qͥ a lite rece⁊ eſt tex. no. in. l. lutius. §. fi. ad trebell̓. vide bo. glo.d̓ ibi dixi in. c. penl̓. de emp. ⁊ ven. ¶ Scd̓o no. ibiciſioneꝫ. ꝙ tranſactio dicit̉ deciſio cauſe. equem̄ rei iudicate. vn̄ exceptō tranſactionis eſt exotis finite. vn̄ pōt opponi ad litꝭ ꝯteſta. lꝫ ſit ꝑemvt no. in. c. fi. de excep. li. vj. ¶ Tercio no. ꝙonē tollunt̉ oīa iura ꝯpetentia tranſinſtrumenta ſiue teſtes ſiue p̄ſcriptio vel quicqͥd aliudde iure cōi vel ſpeciali ꝯpetens. qd̓ intellige altera parte volente tranſactōeꝫ implere al̓s pōt tranſigens vtiiure ſuo. vt in. l. cum ꝓponas. C. de pac. ¶ Nō quartoibi nūc habitoꝝ. ꝙ pactū nouiſſimū ſeruandū eſt rumpit em̄ p̄cedentia. vt in. l. pacta nouiſſima. C. de pact. h̓vt colligit̉ ex litera multe ꝯpoſitōnes p̄ceſſeranvenerūt ad ꝯpoſitōneꝫ. de qua in tex. ⁊ hec ipſmandat̉ ſeruari. ¶ No. quinto ꝙ papa pōt ſuppledefectum ꝯmiſſuꝫ in tranſactōne ſiue ſit defectus iurꝭſiue facti. et hoc voluit litera ibi in curia vel imperitia.⁊ dic incuria .i. mala cura vel negligentia ⁊ reſpicit fa-
ctum. dic imperitia vt quia partes errarūt in iure nonſeruando debitas ſolennitates. An autē hec ſuppletiofectum: vide in ſpecliter dicit ꝙ hec clauſula ſupplentes defectuꝫ ⁊cͣ. refert̉duntaxat ad ſolennitates iurꝭ. nō aūt ſupplet defectūinhabitatis ꝑſonaꝝ vel alium defectum naturalē. pone exemplū ꝑs tranſegit ſuꝑ eo qḋ poſſidere nō pōt etites defectuꝫpapa ſimpliciter ꝯfirmando dicit ſu⁊cͣ. nam niſi papa ſit de om̄ibus informatꝰ illa clauſulaſolū refert̉ ad defectus ꝯmiſſos circa ſolēnitates iurꝭ. ⁊net. Archi. in. c. cenomanenſeꝫ. lvj. di. qd̓ benes. vide ad hͦ tex. ⁊ qd̓ ibi no. in cle. paſtoralis. den̄ aūt alius citra papā poſſit ſupplere defectūy nō etiaꝫ ſn̄ ꝯtractibus vel in iudicijs: d̓ip̄alle. locogatus delatere. vt notāter diclt ſeepjg. qqn glo.here. li. vj. qffectu ꝓſequit̉ tres ſpeciēs petiōis. nā qn̄qꝫ petitio ⁊ tranſactio ē ſpeeneralis qn̄qꝫ indefinita. Sꝫ legiſte vt dicialis qn̄cn̄ ſolū ꝓſequunt̉ pͥmas duascunt hiaciūt mentōneꝫ qꝛ indefinipollet vniuerſali. vt in. l. fi. de vino triti. ⁊ ole. le.vt circa. vbi de hoc. de elec. li. vj. Docto. nr̄i aliotangūt poſt glo. hic ſꝫ nō ꝑfecte explicāt maͣm. Unddic tu latius ⁊ clarius colligenda dicta bar. in. l.textu. ⁊ in. l. ſi. de certa re. C. eo. ti. ꝙ qn̄qꝫ petitioeneralis. primo caſu aut ꝓſecutio ⁊ trāſacialis qn̄qtiā ſpeciales ⁊ tūc indubitatū eſt ꝙ tranſactio fuerūctio nō extendit̉ ad aliā ſpeciē. vt in. l. age. C. eo. ⁊ ibiebā certā domigl. De hac materia pone exemplūutus demū tranſega te ⁊ hāc domū dūtaxat fuimus ſpāliter ſuꝑ hac domo. vt .ſ. datꝭa lite hec tranſactō ſpālis nō obſtat mre aliā rem a te ſed hāc rem ſuꝑ qua tranſegimꝰdatis mibi. x. renu. Tctō fuit generals. vtpūtnō podum. auti. miomniiuri ꝯpetenti mnibiꝰte ⁊ tūc eſt dubiū nunqͥd hec tranſactio generadebeatcta debeat reſtringi ad petitōeꝫ ſpālem. arreferri ad oīa q̄ poterā a te petere. Glo. hic tꝫ ꝙ dꝫ reſtringi ad ſpeciem petitaꝫ. Ia. bu. in. d. l. ſub p̄textu tenet ꝯrium. dicit em̄ ꝙ exqͦ tranſactio fuit generalis hvigorem generalē etiā in ſpeciebꝰ nō petitis nō vigortranſactōis qꝛ nō pōt dici tranſactio exqͦ de alijs ſpeciebꝰ nō erat lis ſꝫ habebat vim rōne pacti. Bart. ibi tenet ꝙ etiā vigore tranſactōis habebit vim in alijs ſpeciebꝰ. Mouet̉ ſuꝑ hac rōe. nā trāſactio ſepe fit vt ꝓqd̓ reꝰ dat actori actor det aliqua reo vn̄ ſi actor recptis centū a reo liberat eū ab actōne ꝓpoſita ⁊ ab alijsquibuſcūqꝫ ſibi ꝯpetentibꝰ ꝯͣ illā vr̄ ſibi donare ius ſibiꝯpetens qͣꝫtumcūqꝫ ſit clarū et liquidū ꝓ eo qd̓ recipita reo. nam remittere ē donare. vt in. c. veniēs. de teſti. ein. l. ꝯͣ iuris. ff. d̓ pac. Et ideo ꝯclude poſt eū ꝙ aut trāactio generalis ſecuta petitōeꝫ ſpālem pōt ſalua rōnerecti ſermonis reſtringi ad petitōeꝫ ſpālem. ⁊ in hͦ caſuſalua opi. gl. ⁊ facit qꝛ verba ſeq̄ntia intelligunt̉ ẜm p̄cedentia. vt in. l. ſi ſeruus pluriū. §. fi. ⁊. l. qͥ filiabꝰ. ff. dele. j. facit. c. intelligentia. ⁊. c. p̄terea. de ver. ſig. Aut nōpōt reſtringi ad ſpeciem petitā ſalua rōne recti ſermonis. vt qꝛ ꝟba ſunt multū generalia. vtputa qꝛ dixi renuncio oībꝰ actōibꝰ mihi ꝯpetentibꝰ qͣlitercūqꝫ ꝯtra tevel quid ſimile. ⁊ tūc tranſactio nō reſtringit̉: ſꝫ generaliter in oībꝰ hꝫ vigorē. ad hoc. l. pluribꝰ. ff. de acceptila. ⁊ hoc qͦ ad primū membꝝ. Quo ad ſcd̓m qn̄ petitōfuit generalis. puta qꝛ ep̄s petijt oīa iura ep̄alia. et tūcaūt ꝓſecutio ⁊ tranſactio fuerāt etiā generales: qꝛ ep̄sꝓſecutus fuit in iudicio petitōeꝫ ſuā generalem ⁊ poſtea tranſegit generaliter. ⁊ tūc tranſactio general̓ gneraliter dꝫ intelligi. vt in. l. ſub p̄textu. C. eo. In hͦaduerte exͣ exemplū p̄miſſuꝫ. ꝙ aūt q̇dā ſpecies ſeu rea