De offi. or.

arg. in. c. ſuꝑ queſtionū. §. ſi ꝟo. d̓ offi. dele. vel dic ẜnin. ⁊ melius ꝙ ꝑ appellationē ſolum deuoluit̉ iuriſꝑtes non autem quo ad alios ſubditos. ⁊ iōon alioꝝ ſubditoꝝ recurrēdū eſt ad ep̄m. dxit tn̄ h̓ Hoſt. ꝙ archiep̄s pōt prefigere terminū ep̄vt ſubditu ꝯpellat quo elapſo poterit ꝯpellere vtrūeg. sͣ. eo. quanto. hͨ opi. Hoſti. eēt vera ſi teneremiam opi. ꝙ generaliter negligēte ep̄o ſuccedit archip̄s. ſed tenendo ꝯͣriam que mihi plus placet ſoluꝫ poerit ꝯpellere ep̄m vt exequatur officium ſuum. ⁊ ideꝫin alijs caſibꝰ in quibꝰ ep̄s eſſet negligens.Mortuo delegato pape qui exPreterea. cōicauit reum vel actoreꝫ in poſeſſionem induxit ſi eius ſucceſſor in delegatione ſuccedit abſoluere ⁊ reſtituere poſſeſſionē poterat al̓s ſolusip̄a reſtituet ⁊ abſoluet p̄terqͣꝫ in mortꝭ articl̓o ne tn̄rrat ānalis p̄ſcriptio reus corā ordinario vel publicis ꝑſonis de ſtando iure cautionem p̄ſtabit. in primaꝯſultatio. in ſcd̓o rn̄ſio ibi ad qd̓. ¶ No. pͥmo vnā regulā notabileꝫ ad quā quotidie ſoleo allegare iſtū tex.ꝙ ab excōicatione lata ab hoīe ille dumtaxat qͥ excōicauit vl̓ ſucceſſor ſeu ſuꝑior pōt abſoluere lꝫ abſolutōſpecifice nō ſit reſeruata ipſi excōicatori. vides .n. h̓ qſi delegatus pape aliquē excōicauit nō pōt ordinari.illū abſoluere etiā ſi vult ſatiſfacere ſꝫ debet recurri adſucceſſorē aūt ad maiorē puta papam. Ex quo infert̉excōicatōe lata a papa nll̓s abſoluere pōt niſi ip̄eucceſſor. ſecus dic in excōicatione lata ꝑ cōſtitutionem ſeu a lege vel ſtatuto qꝛ quilibet ep̄s ſuꝑior excōicati abſoluere pōt ſi abſolutio nō eſt reſeruaſtatuenti. ⁊ in hoc caſu intelligo. c. nuper de ſen. ex.Scd̓o no. ꝙ in articulo mortis pōt obtineri abſolutio ab excōicatōe cuiꝰ abſolutio eſt reſeruata pape.Generalis ergo reſeruatio abſolutionis non extendit̉ad caſum mortis. facit. c. eos qui d̓ ſen. ex. li. vj. ⁊. c. ſiqͥsſuadente. xvij. q. iiij. ¶ Tercio no. ꝙ delegatꝰ pape poteſt quem mittere in poſſeſſionē ⁊ etiaꝫ excōicare. ⁊ ſicvidetur ꝙ habeat eaē ſūt meri imperij ⁊ mixti quoad cām ſibi ꝯmiſſā. nā excōicatio eſt imperij vt dixi. sͣ.eo. qd̓ ſedes. ⁊ etiam inductio in poſſſione. vt. l. iubere cauere. ff. de iuriſ. om. iu.ꝙ ceſſante peccato ordinarius non ſupplet̓ offiem delegati. nam vides hic ꝙ mortuo delegato non ſuccedit ordinariꝰ ſedneceſſe eſt recurrere ad papā. No. ibi. in onere ⁊ honore. ẜm vnū intellectū ꝙ delegatio cauſe eſt onꝰ dignitatis dignitas ꝟo cui fit delegatio eſt honor. ſenſus gͦlitere eſt ꝙ ſucceſſor delegati nō poteſt ſe intromitterede re niſi ſuccedat in onere delegatōis ⁊ honore dignitatis cui facta fuit delegatio. nā qn̄qꝫ cā cōmittit̉ p̄lato exp̄ſſo noīe dignitatis quo caſu ſucceſſor ſucceditin onere ⁊ honore. qn̄qꝫ ꝯmiſſio fuit facta exp̄ſſo noīepprio tm̄ et tunc ſucceſſor ſe non intromittat de cauſavelegata. ſuccedit .n. ſolum in dignitate. dic̄ tn̄ ꝙ lꝫ iuriſditio ſit onus debet̉ tn̄ honor iudici ꝓpter iuriſditionem. vt in. c. vt debitꝰ de appel. vide glo. in. c. ſi ꝯͣ vnūviij. q. j. qui eꝑatū. ¶ In glo.cͣ. no. glo. iſtam que quotidieſolet allfine ſui in eo ꝙ dr̄ ꝙ laico liſſitatis ſed laicus non pōt abſoluere vel ligarenon habet claues eccl̓ie. ⁊ hec opi.veriſſima eſt ⁊ ꝓbat̉ de peni. di. j. queꝫ penitet. vbi. Atfitendo peccatū ſuū ꝑ qd̓ fuit excōicatus ⁊ petēdo abſolutionē quātū in eo eſt ꝯſeqͥt̉ illā abſolutōnē a deo.ſed in eo ꝙ glo. ꝯcludit ꝙ in trāſfretare volēte nō ſubeſt iuſtū ꝑiculū vt poſſit abſolui. aliud ſenſit ī obſeſſovel in volente intrare bellū campeſtre. Dicit hoſti. qin tranſfretare volente ſeqͥt̉ iſtā opi. ſed in obſeſſo dbent ꝯſiderari circūſtantie vtꝝ caſtꝝ expugnet̉ cū ma

chinis ⁊ tūc in omnibꝰ īminet ꝑiculū poterit qͥlibet petere abſolutionem dūmodo foueat iuſtū bellū al̓s em̄cū ſint in peccato nō pn̄t abſolui. vt ī. c. qd̓ quidā. jͣ. depeni. ⁊ re. ⁊ idē dicit ex ꝑte impugnantiū. vt ſi foueantiuſtum bellū pn̄t petere abſolutionē. nam ⁊ eis īminetꝑiculū ꝓpter baliſtarios qui ſūt in arce vel inſtrumētaſimilia. ſi autem caſtꝝ nō ſic expugnat̉ ſed exercitꝰ ſtaalonge ⁊ ſic nō ſubeſt ꝑiculū nō pōt fieri hec abſolui.lude videt̉ breuiter ꝙ ſemꝑ dꝫ ꝯſiderari vtꝝ vepiculareo caſus S. cul⁊ mortis nā longū eſſet ꝑparniuter imiuē. rere. dubitat etiā hͦ Hoſti. imuꝑiculo mortistgnante nūquid dicat̉ eſꝫvt ſic poſſit abſolui abe cuiꝰ abſolſt reẜuata pape vel alteri ſuꝑiori abſenti. ⁊ primodiſtinguendū ſi ſit corpulenta ⁊ ſine ꝑiculo conſueuit parere ⁊ tūc nō poteſt abſolui alpoſtmomulieresduꝫ dicit ꝙ exꝑientia docet ꝙ etiā fortſolent deficere in ꝑtu iō iuſta videt̉ cauſa abſoluendimaxime qꝛ nulli fit p̄iudicium qꝛ ſi euaſit mortē delp̄ſentare ſuꝑiori ⁊ parere mandatis ſuis al̓s rein̄ excōicationē. vt in. c. eos qui. d̓ ſen. ex. li. vj.glo. penl̓. ibi vel ẜm leges. ⁊ glo. videt̉ velle h̓ facerferentiam inter leges ⁊ canones quo ad curſum p̄ſcriptionis qd̓ nō ꝓcedit. naꝫ inter leges ⁊ canonēs nō eſtdifferentia. nā iura que dicūt quadragenariā reqͥp̄ſcriptionē. vt in. c. de quarta de p̄ſcrip. loquūt̉ deſcriptione ꝯͣ eccleſiam ⁊ idem eſt de iure ciuili. vt ī arjͣs actōnes. C. de ſacroſan. ec. dicit ergo ꝙ ſi p̄ſcribit̉ꝯͣ eccl̓iam requirit̉ tp̄s. xl. annoꝝ. ſi ꝯͣ priuatum tūc ſuſficit preſcriptio. x. annoꝝ inter pn̄tes ⁊ .xx. inter abn̄tesſi p̄ſcribēs hꝫ titulū al̓s requirit̉ tp̄s. xxx. annoꝝ. vt ī. l.ſiqͥs emptionis. C. de ꝑſcrip. xxx. anno. ⁊ no. bn̄ iſtaꝫ gl.ꝙ miſſus in poſſeſſionē in reali p̄ſcribit ꝯͣ reū ⁊ ꝙ iudicis decretū dat ſibi titulū p̄ſcribēdi. ⁊ vide ad materiāqd̓ no. ſpe. in ti. de primo ⁊ ſcd̓o decre. §. iam defectu.ꝟ. ⁊ noͣ. ꝙ p̄miſſa cū ꝟ. ſe. ¶ Quero exͣ. glo. corā qͦ ordinario eſt p̄ſtanda hec cautio. So. dicunt Pe. ⁊ Aber. h̓ ꝙ corā ordinario illius cauſe qͣi dicāt ꝙ ſi caueſt tꝑalis tunc corā iudice ſeculari ſi eſt cauſa eccleſiaſtica tunc corā iudice eccleſiaſtico. dicūt tn̄ ſufficere ꝙp̄ſtetur corā quocūqꝫ ordinario. ⁊ idē ſpe. in loco p̄al.ordinariꝰ pōt ſtipulari ſibi nō ſb̓⁊ no. bn̄ ex hͦ dictoſona ⁊ actus ſtipulatōis eſt volūdito. eſt .n. publicatarius. Itemicunt hic doct. ⁊ ſpe. in loco p̄alleg. ꝙ lꝫnō ſeruet̉ ordo iſtius litere vt qꝛ cautio p̄ſtat̉ publicꝭꝑſonis ⁊ nō ordinaio nō tn̄ ꝑ hoc vitiat̉ na ⁊ publicaꝑſona pōt alteri ſtipulari. vt dixi in. c. duduꝫ de ꝯuer.ꝯiu. que aūt dicant̉ h̓ publice ⁊ honeſte ꝑſone. Io. an.videt̉ exponere lr̄am in tabellionibꝰ ſacerdotibꝰ ⁊ hoinō placet in eo ꝙ dicit de ſacerneſtis vicinis qḋ mdotibꝰ ⁊ vicinis qꝛ ſacerdos nō pōt ſtipulari alteri niſiin ſpectantibꝰ ad officium ſuū. ꝓ hͦ tex. ī. c. qͣꝫqͣꝫ de vſuli. vj. ⁊ qd̓ no. Guil. in. l. j. ff. de iuſti. ⁊ in. Uicini aūt nopn̄t alteri ſtipulari. vt in. §. alteri inſti. de inuti ſtipu. ⁊in. d. c. ꝙͣqͣꝫ. ⁊ ideo plus placet dictū ſpe. in. d. §. ſiquisqͥ intelligit tex. in tabellionibꝰ qui ſunt publice ꝑſonecū iuriſditione. ⁊ no. hoc vltimūvel in hr̄ē dignitauriſditionē pōt alteri etiā nō ſb̓y qͥlibet p̄latus hdito ſtipulari quaſi ſit publica ꝑſona. An aūt requirātur plures publice ꝑſone? dic ꝙ nō. ſufficit .n. vnus notarius cū teſtibꝰ. vt in. d. c. qͣꝫqꝫ. ⁊ ad iſtū tex. dic ꝙ habuit reſpectū ad pluralitatē cauſaꝝ. ſil̓e in. c. vt pͥuilegia de priuile. qd̓ tenet ſpe. in loco p̄alle.Papa ꝑ r̄ſcriptū qͦ mandat ordiICE. nario vt ſb̓ditos ſuos corrigatfacit ex hͦ ip̄m delegatū ideo ab eo poteritapellari ad ꝓximū ſuꝑiorem ſicut ſi papa nullū mādatum ſibi feciſſet. primo ponit formā reſcripti quā ſedo declarat ibi qꝛ tn̄. ¶ No. primo ꝙ a correctione-