De offi. ordi.
ꝯmiſſione alioꝝ. ¶ Tercio noͣ ex glo. fi. vnā dr̄iaꝫ interabſolutōeꝫ ⁊ excoīcatōem. nā excoīcatio lata ex falſa cātenet ſecus in abſolutōe. Sed ego nō puto veram hancdr̄iam. nā ſi excōīcator credebat cām verā que erat falſa erit excoīcatus ⁊ tūc fuiſſet excoīcatus. ſꝫ ſi ſciuiſſet illam falſaꝫ puto ꝙ ille nō erit excoīcatꝰ lꝫ cautū ſit obtinere abſolutōeꝫ. Excōīcatio em̄ ſumit vires ab intētione excoīcatoris. ad hͦ facit qd̓ no. per glo. in. c. ij. de teſti.co. ⁊ in. c. p. g. de offi. delega. ⁊ in. c.de iudi. ſed vbi excōmunicator intēdebat oīno excoīcaē tūc excoīcatio tꝫ licet ſit iniuſta. ⁊ ita loquūtur iura allegata in glo. ⁊ idemeſſet in abſolutōe qꝛ ſi abſoluēs intēdebat oīno abſolueſi cauſa exp̄ſſa oīno eſſet falſa vel iniuſta tenebitutio. vt in. c. venerabilibꝰ. in. §. vbi aūt de ſen. ex. li.vj. vbi tex. notabilis. Nec ob. p̄dictꝭ. c. qꝛ circa de qͦ gloopponit qꝛ coīter ille tex. intelligit̉ ꝙ diſpēſatio ibitenuit ꝓpter exp̄ſſionē falſe cauſe ſeuit gratioſe. ⁊ ꝓ hͦ d̓ fi. p̄ſby. c. j. ⁊. ij. li.ſatio eſt nulla ſi fuit obtēta ꝑ ſurreptōeꝫ. ¶in fi. aduerte qꝛ hec glo. videt̉ deſtruere tex. nā in lr̄a nulla fit mētio de infamia ſed ſoluꝫ de ſuſItē ſeq̄ret̉uſpitōe vrgētpōt indicir̄ de pur. cano. vbi tex.ꝯͣriū ꝓbat̉ inilis ponit ſuſpitōeꝫ ⁊ infamiā ꝓ cauſis ſufficientibus ad purgatōeꝫ indicēdā. vtoſti. dicūt h̓ꝙ ep̄i ſuſpitio ſufficit. dixit tn̄ Inno. ꝙ ſuſpitio dꝫ eſſevrgens .i. magna. Et ꝓ dicto Inno. optime facit. c. tua.jͣ. de coha. cle. ⁊ muli. Io. an. ꝯcordādo dicit ꝙ aūt eſt ſuſpitio ſolius ep̄i clādeſtina ⁊ n̄ ſufficit. arg. vj. q. ij. ſi tm̄.. placuit. Et no. hoc dictū aūt ep̄i ⁊ alioꝝ ⁊ eſt ꝓbais ⁊ tūc poterit indici purgatio. ad hͦ vide bo. tex. cuꝫglo. ⁊ qd̓ ſuꝑ ea no. in. c. omnibꝰ. ij. q. v. ego hūc articulūlatius examinaui in. c. qualiter ⁊ qn̄ el. ij. de accu. ⁊ dic vtibi Nico.Propter periculuꝫIgnificaull. aie ſupplet ordinaris deſidiā vel maliciā delegati. vel clariꝰ ſummſic. Si ex deſidia vel malicia delegati pape quisin peccato ordinariꝰ loci pōt ſupplere nō obſtāte ꝙ cauſa fuerit delegato ꝯmiſa. ⁊ eſt caſus notabilis ⁊ ſingularis ꝯmūis diuiſio. ſcd̓a ibi cū itaqꝫ. ¶ Nota ꝙ ſtātes inpeccato inceſtus etiā ſub colore mr̄imonij p̄n̄t ⁊ debentexcoīcari ꝑ ep̄m loci. intellige ſi moniti nolūt a peccatodeſiſtere qꝛ excoīcatio nō eſt ferenda īmediate ꝓpter delictū ſed ꝓpter ꝯtumaciā ſurgentē ex delicto. vtcro de ſen. excō. no. glo. xj. q. iij. Epiſcopi hodietrahētes ſciēter in gradu ꝓhint̓ ip̄o facto excōicati. vt in cle. vnica de ꝯſan. ⁊ affi. ¶ Scd̓o nota caſumſingularē in quo ordinariꝰ ſupplet negligentiā ſeu maliciam delegati pape ⁊ impedit ſe de cauſa alteri ꝯmiſſa ꝑgligētia ſeu malicia delegati nutrit̓papā .ſ. quādpeccatū. vn̄ licet iſte tex. loquat̉ cum aliqui remanēt ipeccato inceſtus. Idē tamē eſt ẜm doc. in quolibet alipeccato. narrat̉ em̄ hic factū. vnde ratio vera decidenofuit ne ꝑtes remanerent in peccato. ⁊ ideo vbicūqꝫ ſubeſt talis cauſa ſemꝑ ordinariꝰ pōt inſurge̓ ⁊ occurrere vtpeccatū euitet̉. Et ex hac ratōe dico ꝙ etiā ſi ep̄s nunqͣꝫ prius excoīcaſſet nec aliter ꝯtra ꝑtes ꝓceſſiſſet ſꝫ cauſa a primordio fuiſſet ꝯmiſſa delegato ſi delegatꝰ eſt neligens in ꝓcedēdo ⁊ ꝑtes interim remanēt in peccatooterit ⁊ debebit ordinariꝰ ꝓcedere ꝯtra ꝑtes ſaltē excōmunicādo niſi ꝓcedāt in cauſa corā delegato. Secꝰ autem eſt vbi nō īmineret peccatū. vtputa qꝛ cā eſſet pecuniaria. nam tūc delegato pape negligente ordinarius ſenō intromittit ſed recurrēdū eſt ad ip̄m papā ẜm hoſti.⁊ bene. nā exquo cauſa fuit ꝯmiſſa delegato exempta eſa manibꝰ ordinarij vnde nō pōt ordinariꝰ ſe intromitivt in. c. ſtuduiſti de offi. delega. nam ratōe peccati ponitur h̓ caſus ſpecialis. ſecus ergo vbi nō īminet peccatū.argu. h̓ ꝑ locū a ſpeciali ⁊ hec no. Sed quero qͥd ſi pa-
pa abſoluiſſet exp̄ſſa falſa cauſa. dic ꝙ abſolutio nō teneret ⁊ ea nō oſtapoſſet ordinariꝰ ꝓcedere ꝯtra ꝑg. sͣ. c. ꝓxi. Sed dubiū eſt qͥd ſi papa de oībꝰ ceris abſoluit ⁊ mādat ordinario vt deinceps illosnō moleſtet nūquid tenet̉ ordinariꝰ in hͦ obedire papeSol. dicit Hoſti. multū notāter ꝙ aut ē caſus in quopapa pōt diſpēſare ⁊ tenet̉ illi obedire. aut nō pōt diſpenſare ⁊ nō dꝫ obedire qꝛ potiꝰ tenet̉ obedire deo qͣꝫpape. xj. q. iij. qui reſiſtit. ⁊. c. dn̄s. ⁊. c. iulianus. Et notaſingularit̓ hͦ dictū ꝙ ex mādato pape nō tenet̉ ordinarius aliqͦs admittere ī peccato mortali. ⁊ idē ſentit Io.an. in. c. ſicreſcrip. cū papa mādat ꝓuideri noiquo bn̄ficio ⁊ eſt tanta indignitasindigno dne peccato pareri nē ſenſit Inno. in. c. inquiſitioni de ſen. ex. vl̓dixit ꝙ pape parēde noneſt vbi ex ſuo mādato p̄ſumit̉ malū futurū vel aliquodſcādalū ꝓbat̉ hͦ ratōe mādando id qd̓ in ſe eſt peccatūin quo diſpt. excedit fines ſue ptātisqccādi. xl. di. c. j. ⁊ ideo ſibi impuſit ibi cēſendꝰ papa ſed pͥuatarg. in. l. fi. de iuriom. iu. ⁊ in. c. ij. c. de ꝯſti. li. vjlege ipſiꝰ pape vel cuiuſcūqꝫ pͥncipis. nā ſitinet in ſe peccatū nō remiſſibile ꝑ iis lex nō eſt a ſubditis recipiēda. iiij. di. el. fi. C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pub. ⁊ ſentit ibi Bart. ⁊ in. l. om̄espuli. ff. de iuſti. ⁊ iure. ¶ In gl. j. ꝓ intellectuęa excoīcatōis nō eſt ferēda ab hoīe ꝓpter cruꝓpter ꝯtumaciā. aut in nō parēdo aut in nō veniendovt in. c. ſacro de ſen. ex. ⁊ ē glo. noͣbilis. xj. q. iij. ep̄i. ſꝫ iſtifuerūt excoīcati ꝓ hac nefaria ⁊ inceſtuoſa ꝯiūctōe qͣreſale. Sol. glo. j. vt arbitror metu ꝯͣrij ſoluendo ponituos alios intellectꝰ. primꝰ ꝙ ſnīa diuortij pͥus fuit lata ꝯͣ iſtos. ⁊ qꝛ illi parere noluerūt fuerūt excoīcati. ſcd̓sintellectꝰ colligit̉ ex glo. ſequētibꝰ d̓ quibꝰ iſta glo. facitmētionē ꝙ an̄ ſnīam diffinitiuā iſti fuerūt excōicati. qd̓declara ẜm intellectū quē ponit h̓ Inno. vꝫ ꝙ iudex eofficio ꝓcedēs ꝓ notorio ꝯtubernio iſtos nolētes abituicem recede̓ excoīcauit. ⁊ ſic iſti excoīcati impetrauerunt lr̄as a papa in quibꝰ dicebat̉ ꝙ iſti aſſerebāt ſe iniuſte excoīcatos ⁊ madabat̉ excoīcatori vt iſtos abſolueret ſi ita eſſet alioqͥn mādabat̉ delegatꝭ vt h̓ exequerētur ẜm tenorē. c. ab excoīcato de reſcpͥ. Alij alit̓ intelligūt ſed ꝯclude vt placet Hoſti. ⁊ Io. an. qd̓ etiā approbo ꝙ nō eſt vis qͣlitercūqꝫ fuerit ꝓceſſum etiā ſi adpetitōeꝫ accuſatoris lꝫ Inno. in hͦ alit̓ intellexerit. namſemꝑ ordinariꝰ pōt ſupple̓ deſidiā ⁊ maliciā delegati ferendo ſnīaꝫ ꝯͣ ꝑſeuerātes in crimīe vt. sͣ. latiꝰ declaraui.In glo. ij. ibi in honore ꝯſtituti. puta qꝛ ſunt militesvel doctores ad qͦs dꝫ mitti vt iurēt. vt in. l. ad egregiasꝑſonas. ff. de iureiu. dicit tn̄ h̓ Goff. no. dictū ꝙ ad hasꝑſonas egregias de gr̄a ſola ⁊ non ex neceſſitate mittit̉.qꝛ de iure poſſent ꝯpelli venire ad iudicē. l. ij. §. ſi preſeeff. qͥs or. in bo. poſſ. ſer. Et h̓ nota ꝓ intellectiegregias. vt intelligat̉ de honeſtate non de neceſſitat¶ Itē glo. fi. ibi inceperūt habe̓ delegati. pondera glo.aꝑte em̄ſentit glo. ꝙ delegatus nō ꝑdit iuriſditionē lꝫſit negligēs vel doloſus in ꝓcedēdo etiā ſi ex culpafoueat̉ peccatū vt h̓. ordinariꝰ ergo in caſu huius. c.aſſumit iuriſditionē non vt diffiniat totā cauſaꝫ ſed vtꝯuincat partes non ꝓſequētes cauſaꝫ ⁊ remanentes inpeccato. Hoſti. intellexit ꝙ delegatus hͦ caſu perdit iuriſditionē ⁊ ordinariꝰ reaſſumit cauſam. ſed primꝰ intellectus magis placet Inno. ⁊ Io. an̄. ⁊ ꝯmūiter doct. ⁊ vtdetur ꝓfecto magis lr̄e cōſonus intelllgēdo p̄ſertim ꝙh̓ fuerit appellatū. nō em̄ debet iudex a quo reaſſumeriuriſditionē niſi ſint lapſa fatalia appellationis. vt in. cꝑſonas. ⁊. c. cū ſit de appel. Et nota ex fi. glo. ⁊ ex tex. caſum in quo admittit̉ excoīcatus ad litigandū de iniuſtaexcoīcatione abſqꝫ eo ꝙ abſoluat̉ in pͥncipio cauſe qn̄ſ. prius fuit abſolutꝰ ⁊ poſtea negligēs in ꝓcedēdo. ⁊ ita