Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
150v
Einzelbild herunterladen
 

De offi. ordi.

ꝯmiſſione alioꝝ. Tercio noͣ ex glo. fi. vnā dr̄iaꝫ interabſolutōeꝫ excoīcatōem. excoīcatio lata ex falſatenet ſecus in abſolutōe. Sed ego puto veram hancdr̄iam. ſi excōīcator credebat cām verā que erat falſa erit excoīcatus tūc fuiſſet excoīcatus. ſꝫ ſi ſciuiſſet illam falſaꝫ puto ille erit excoīcatꝰ lꝫ cautū ſit obtinere abſolutōeꝫ. Excōīcatio em̄ ſumit vires ab intētione excoīcatoris. ad facit qd̓ no. per glo. in. c. ij. de teſti.co. in. c. p. g. de offi. delega. in. c.de iudi. ſed vbi excōmunicator intēdebat oīno excoīcaē tūc excoīcatio tꝫ licet ſit iniuſta. ita loquūtur iura allegata in glo. idemeſſet in abſolutōe qꝛ ſi abſoluēs intēdebat oīno abſolueſi cauſa exp̄ſſa oīno eſſet falſa vel iniuſta tenebitutio. vt in. c. venerabilibꝰ. in. §. vbi aūt de ſen. ex. li.vj. vbi tex. notabilis. Nec ob. p̄dictꝭ. c. qꝛ circa de gloopponit qꝛ coīter ille tex. intelligit̉ diſpēſatio ibitenuit ꝓpter exp̄ſſionē falſe cauſe ſeuit gratioſe. fi. p̄ſby. c. j.. ij. li.ſatio eſt nulla ſi fuit obtēta ſurreptōeꝫ.in fi. aduerte qꝛ hec glo. videt̉ deſtruere tex. in lr̄a nulla fit mētio de infamia ſed ſoluꝫ de ſuſItē ſeq̄ret̉uſpitōe vrgētpōt indici de pur. cano. vbi tex.ꝯͣriū ꝓbat̉ inilis ponit ſuſpitōeꝫ infamiā cauſis ſufficientibus ad purgatōeꝫ indicēdā. vtoſti. dicūt ep̄i ſuſpitio ſufficit. dixit tn̄ Inno. ſuſpitio dꝫ eſſevrgens .i. magna. Et dicto Inno. optime facit. c. tua.. de coha. cle. muli. Io. an. ꝯcordādo dicit aūt eſt ſuſpitio ſolius ep̄i clādeſtina ſufficit. arg. vj. q. ij. ſi tm̄.. placuit. Et no. hoc dictū aūt ep̄i alioꝝ eſt ꝓbais tūc poterit indici purgatio. ad vide bo. tex. cuꝫglo. qd̓ ſuꝑ ea no. in. c. omnibꝰ. ij. q. v. ego hūc articulūlatius examinaui in. c. qualiter qn̄ el. ij. de accu. dic vtibi Nico.Propter periculuꝫIgnificaull. aie ſupplet ordinaris deſidiā vel maliciā delegati. vel clariꝰ ſummſic. Si ex deſidia vel malicia delegati pape quisin peccato ordinariꝰ loci pōt ſupplere obſtāte cauſa fuerit delegato ꝯmiſa. eſt caſus notabilis ſingularis ꝯmūis diuiſio. ſcd̓a ibi itaqꝫ. Nota ſtātes inpeccato inceſtus etiā ſub colore mr̄imonij p̄n̄t debentexcoīcari ep̄m loci. intellige ſi moniti nolūt a peccatodeſiſtere qꝛ excoīcatio eſt ferenda īmediate ꝓpter delictū ſed ꝓpter ꝯtumaciā ſurgentē ex delicto. vtcro de ſen. excō. no. glo. xj. q. iij. Epiſcopi hodietrahētes ſciēter in gradu ꝓhint̓ ip̄o facto excōicati. vt in cle. vnica de ꝯſan. affi. Scd̓o nota caſumſingularē in quo ordinariꝰ ſupplet negligentiā ſeu maliciam delegati pape impedit ſe de cauſa alteri ꝯmiſſagligētia ſeu malicia delegati nutrit̓papā .ſ. quādpeccatū. vn̄ licet iſte tex. loquat̉ cum aliqui remanēt ipeccato inceſtus. Idē tamē eſt ẜm doc. in quolibet alipeccato. narrat̉ em̄ hic factū. vnde ratio vera decidenofuit ne ꝑtes remanerent in peccato. ideo vbicūqꝫ ſubeſt talis cauſa ſemꝑ ordinariꝰ pōt inſurge̓ occurrere vtpeccatū euitet̉. Et ex hac ratōe dico etiā ſi ep̄s nunqͣꝫ prius excoīcaſſet nec aliter ꝯtra ꝑtes ꝓceſſiſſet ſꝫ cauſa a primordio fuiſſet ꝯmiſſa delegato ſi delegatꝰ eſt neligens in ꝓcedēdo ꝑtes interim remanēt in peccatooterit debebit ordinariꝰ ꝓcedere ꝯtra ꝑtes ſaltē excōmunicādo niſi ꝓcedāt in cauſa corā delegato. Secꝰ autem eſt vbi īmineret peccatū. vtputa qꝛ eſſet pecuniaria. nam tūc delegato pape negligente ordinarius ſe intromittit ſed recurrēdū eſt ad ip̄m papā ẜm hoſti. bene. exquo cauſa fuit ꝯmiſſa delegato exempta eſa manibꝰ ordinarij vnde pōt ordinariꝰ ſe intromitivt in. c. ſtuduiſti de offi. delega. nam ratōe peccati ponitur caſus ſpecialis. ſecus ergo vbi īminet peccatū.argu. locū a ſpeciali hec no. Sed quero qͥd ſi pa-

pa abſoluiſſet exp̄ſſa falſa cauſa. dic abſolutio teneret ea oſtapoſſet ordinariꝰ ꝓcedere ꝯtrag.. c. ꝓxi. Sed dubiū eſt qͥd ſi papa de oībꝰ ceris abſoluit mādat ordinario vt deinceps illos moleſtet nūquid tenet̉ ordinariꝰ in obedire papeSol. dicit Hoſti. multū notāter aut ē caſus in quopapa pōt diſpēſare tenet̉ illi obedire. aut pōt diſpenſare dꝫ obedire qꝛ potiꝰ tenet̉ obedire deo qͣꝫpape. xj. q. iij. qui reſiſtit.. c. dn̄s.. c. iulianus. Et notaſingularit̓ dictū ex mādato pape tenet̉ ordinarius aliqͦs admittere ī peccato mortali. idē ſentit Io.an. in. c. ſicreſcrip. papa mādat ꝓuideri noiquo bn̄ficio eſt tanta indignitasindigno dne peccato pareri nē ſenſit Inno. in. c. inquiſitioni de ſen. ex. vl̓dixit pape parēde noneſt vbi ex ſuo mādato p̄ſumit̉ malū futurū vel aliquodſcādalū ꝓbat̉ ratōe mādando id qd̓ in ſe eſt peccatūin quo diſpt. excedit fines ſue ptātisqccādi. xl. di. c. j. ideo ſibi impuſit ibi cēſendꝰ papa ſed pͥuatarg. in. l. fi. de iuriom. iu. in. c. ij. c. de ꝯſti. li. vjlege ipſiꝰ pape vel cuiuſcūqꝫ pͥncipis. ſitinet in ſe peccatū remiſſibile iis lex eſt a ſubditis recipiēda. iiij. di. el. fi. C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pub. ſentit ibi Bart. in. l. om̄espuli. ff. de iuſti. iure. In gl. j. intellectuęa excoīcatōis eſt ferēda ab hoīe ꝓpter cruꝓpter ꝯtumaciā. aut in parēdo aut in veniendovt in. c. ſacro de ſen. ex. ē glo. noͣbilis. xj. q. iij. ep̄i. ſꝫ iſtifuerūt excoīcati hac nefaria inceſtuoſa ꝯiūctōe qͣreſale. Sol. glo. j. vt arbitror metu ꝯͣrij ſoluendo ponituos alios intellectꝰ. primꝰ ſnīa diuortij pͥus fuit lata ꝯͣ iſtos. qꝛ illi parere noluerūt fuerūt excoīcati. ſcd̓sintellectꝰ colligit̉ ex glo. ſequētibꝰ quibꝰ iſta glo. facitmētionē an̄ ſnīam diffinitiuā iſti fuerūt excōicati. qd̓declara ẜm intellectū quē ponit Inno. vꝫ iudex eofficio ꝓcedēs notorio ꝯtubernio iſtos nolētes abituicem recede̓ excoīcauit. ſic iſti excoīcati impetrauerunt lr̄as a papa in quibꝰ dicebat̉ iſti aſſerebāt ſe iniuſte excoīcatos madabat̉ excoīcatori vt iſtos abſolueret ſi ita eſſet alioqͥn mādabat̉ delegatꝭ vt exequerētur ẜm tenorē. c. ab excoīcato de reſcpͥ. Alij alit̓ intelligūt ſed ꝯclude vt placet Hoſti. Io. an. qd̓ etiā approbo eſt vis qͣlitercūqꝫ fuerit ꝓceſſum etiā ſi adpetitōeꝫ accuſatoris lꝫ Inno. in alit̓ intellexerit. namſemꝑ ordinariꝰ pōt ſupple̓ deſidiā maliciā delegati ferendo ſnīaꝫ ꝯͣ ꝑſeuerātes in crimīe vt.. latiꝰ declaraui.In glo. ij. ibi in honore ꝯſtituti. puta qꝛ ſunt militesvel doctores ad qͦs dꝫ mitti vt iurēt. vt in. l. ad egregiasꝑſonas. ff. de iureiu. dicit tn̄ Goff. no. dictū ad hasꝑſonas egregias de gr̄a ſola non ex neceſſitate mittit̉.qꝛ de iure poſſent ꝯpelli venire ad iudicē. l. ij. §. ſi preſeeff. qͥs or. in bo. poſſ. ſer. Et nota intellectiegregias. vt intelligat̉ de honeſtate non de neceſſitat Itē glo. fi. ibi inceperūt habe̓ delegati. pondera glo.aꝑte em̄ſentit glo. delegatus ꝑdit iuriſditionē lꝫſit negligēs vel doloſus in ꝓcedēdo etiā ſi ex culpafoueat̉ peccatū vt. ordinariꝰ ergo in caſu huius. c.aſſumit iuriſditionē non vt diffiniat totā cauſaꝫ ſed vtꝯuincat partes non ꝓſequētes cauſaꝫ remanentes inpeccato. Hoſti. intellexit delegatus caſu perdit iuriſditionē ordinariꝰ reaſſumit cauſam. ſed primꝰ intellectus magis placet Inno. Io. an̄. ꝯmūiter doct. vtdetur ꝓfecto magis lr̄e cōſonus intelllgēdo p̄ſertim fuerit appellatū. em̄ debet iudex a quo reaſſumeriuriſditionē niſi ſint lapſa fatalia appellationis. vt in. cꝑſonas.. c. ſit de appel. Et nota ex fi. glo. ex tex. caſum in quo admittit̉ excoīcatus ad litigandū de iniuſtaexcoīcatione abſqꝫ eo abſoluat̉ in pͥncipio cauſe qn̄ſ. prius fuit abſolutꝰ poſtea negligēs in ꝓcedēdo. ita