De offi. de leg. 22
vbi qͣſi idē ꝓbat̉. naꝫ ibi p̄ter ⁊ citra equiꝑant̉. ⁊ intellige qd̓ dixi citra formā qn̄ ad actū eſt data certa formaſꝫ vbi non dat̉ certa forma eſt dr̄ia vtꝝ agat̉ ꝯͣ vel p̄tervel citra. nā videt̉ inſtātia. ep̄us nō pōt ſtatue̓ ꝯͣ ius. ettn̄ pōt ſtatue̓ p̄ter vel citra ius. vt no. ī cle. ne romani. deelec. vbi bo. gl. pleniꝰ ꝑ Io. an̄. ī. c. fi. d̓ of. archicj. Pro clariori intellectu hꝰ gl. diuide eā in qͣtuicipales. In pͥma opp. ꝯͣ tex. ī eo ꝙ papa vr̄ h̓ fuiſſe diminutꝰ ī nō rn̄dēdo ad pͥmā qōneꝫ: ſꝫ ſolū ad ſecūdaꝫ.hinc ſumpta occaſiōe glo. exainat qͥd iuris de pͥma qōevtꝝ citatꝰ a duobꝰ ex tribꝰ iudicibꝰ teneat̉ ꝯpare̓. Et ꝓcedit hͦ ordine. nā pͦ allegat ꝓ ꝑte negatiua. ſecūdo proꝑte affirmatiua. t̓cio ſoluit ſeq̄ndo ꝑtē negatiuā. Ridet ad opp. ꝙ papa nō fuit diminutꝰ. qꝛ ex rn̄ſiōe ad ſcundā infert̉ ad d̓ciſionē pͥme. ⁊ ſic iſtapͥma poſſꝫ diuidi ī pl̓es ꝑtes. In ſecūda ꝑte pͥncipao. q̄rit. pōe ꝙduo ex tribꝰ datis cū cl̓a citat ꝑtē. ⁊ eſt dubiū: nūqͥd tercius ſe excuſauit an ī hͦ dubio teneat̉ ꝑs ꝯpare̓ ad citatōeꝫ duoꝝ. In t̓cia ꝑte gl. q̄rit qͥd ſi duo ꝓceſſerūt ſinetercio an̄ purificatōꝫ cl̓e: nūqͥd t̓ciꝰ dꝫ hr̄e ꝓceſſuꝫ ratū⁊ ſic ex ratihibitiōe ꝓceſſus ꝯualeſcat. In qͣrta ꝑte glo.q̄rit nūqͥd ꝑtes poſſint ꝯſentire ⁊ duo poſſint ꝓcede̓ ſine tercio an purificatōeꝫ cl̓e. Et ſecūda ꝑs prīcipal̓ ibiſꝫ ſi ponas. tercia ihi ſꝫ pōe. qͣrta ibi qͥd ſi ꝑ¶ Redeo ad pͥmā in qͣ Io. an̄. pꝰ gl. ꝯcludit ī effecitatꝰ a duobꝰ exqͦ cl̓am nō ꝯſtat eſſe purificatā nō tenetur ꝯpare̓. ⁊ circa hͦ ponit notabilē driaꝫ int̓ ptātē ordinarioꝝ ⁊ delegatoꝝ: dicēs ꝙ pl̓es ordinarij hn̄t iuriſdtōeꝫ ⁊ exercitiū inſolidū: ita ꝙ vno abſente aliꝰ pōt ꝓcedere. ſecꝰ in delegatis ⁊ ī arbitris. qꝛ lꝫ iſti hēant iuriſditōeꝫ inſolidū cū iuriſditio ſit tanqͣꝫ res incorꝑaliuiſibilis nō poſſit ꝯſiſtere: ꝓ ꝑte tn̄ exercitiū iuriſnō ꝯpetit iſtis inſolidū: ſꝫ eſt apud oēs ſil̓. Prīo ꝓſeqͣrqͥd ī ordinarijs. ſecūdo qͥd ī delegatis. ⁊ gn̓al̓r qꝛ articulus eſt pulcher: ⁊ articulꝰ nō bn̄ explicat̉ a canōiſtis hicjͣ no. h̓ ꝑ doc̄. ⁊ plura ānectā h̓ ex divel alibi: aſſum⁊ vide de maͣ ꝑ bar. ī. l. j. §. ſi pl̓es. ff.ctis ꝑ doc. obnde exerci. ⁊ ī. l. ſi vni. ff. de re iudi.ff. de admi tu. ⁊ vide bo. g. ī. c. vt Aªᵐᵐᵏ int̓ tutores.ciu. ī ꝟ. ſep.heret̓. li. vj. ⁊ ī. c. ij. de arbi. e. li. ⁊ iūge illas ſil̓. qꝛ mplicāt iſtū paſſuꝫ qͣꝫ facit iſta gl. Etgnaͣl̓r cū q̄ritexerce̓ inſoliqͥd pl̓es hn̄tes aliquā ptātēaūt hͨ ptās ꝯpetit pl̓ian̄ ꝟo oēs debāt ꝯuenire?bus vt collegio: vtputa ꝙ colleriſditōꝫ vitio nō ē qpitulū vel pͥores huiꝰ ciuitatisgl̓os nec exercitiū: ſꝫ apd̓ corpꝰ collegij fictū ⁊ rep̄ſenꝑ ſingl̓os ſil̓ collectu. vt in. c. irrefigabili. §. exceſqd̓ ibi noͣ. de of. or. ⁊ xij.mittit̉. vn̄ollegij ſint ꝑvaliditatē actꝰ oportꝫ ꝙ ſaltēſentes. l. nulli. ⁊. l. plane. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniu̓ſi. no. ⁊ ī. l.C. de decre. decu. li. x. ⁊ valet qͥcqͥd facit maior ꝑs iſtca. ⁊. l. qd̓ maiduaꝝ ꝑtiū. vt ī. c. j. d̓ his q̄ fi. a meff. ad mu. ⁊ vide bo. gl. ī. d. c. ij. d̓ arbi. li. vj. ⁊ ē bo. glo.ris ciuilis ī. l. vbi abſunt. ff. de tu. ⁊ cu. da. ab his. ⁊ruꝫ niſi pl̓itas vl̓ numerꝰ ſit de ſub̓a: ⁊ tūc nō ſuffidue ꝑtes: ſꝫ reqͥrit̉ numerꝰ reqͥſitꝰ a lege. Exēplū in nimero ep̄oꝝ reqͥſitoꝝ ad depoſitōeꝫ epiſcopi vel alterclerici. d̓ qua. xv. q. vij. ſi aūt. ⁊. c. felix. Itē exēplū ẜm vruꝫ ītellectū in .vij. doc. reqͥſitis ad approbatōeꝫ ſcholaris. nā cōiter tenet̉ ꝙ tot ſint qͦt velint doc. de collegio.reqͥrit̉ ad minꝰ ꝙ ſcholaris approbet̉ a. vij. vt no. gl. ī. l.igros. ⁊ facit tex. ī. l. fi. C. de ꝓfeſ. ⁊ medi. li. x. ⁊ no. Ioan̄. ī. c. j. de cele. miſ. ſentit gl. ī. d. c. ij. ⁊ hͦ qn̄ iuriſditio cpetit pl̓ibꝰ vt collegio eſt dubiū qͣl̓r ſumat̉ maior paran̄ ſolū reſpectu nūeri: an̄ ẜm aliā ꝯſideratōeꝫ? gl. mutuꝫ no. ī. d. l. vbi abſunt. dic̄ ꝙ nō ꝯſiderat̉ hͦ caſu maior ꝑs ſolū reſpectu nūeri: ſed etiā reſpectu dignitatis ⁊ꝓbitatis. ⁊ ſequit̉ bar. ī. d. l. ſicui. qͣſi velit dice̓ ꝙ ſi mīorꝑs collegij ē dignior dignitate ſeu meritis tūc facit maiorē: qd̓ nō tradas obliuiōi. Sꝫ ego dubito an̄ hͦ dictū
ſit verū. ⁊ puto ꝙ iſta duo requirunt̉ copulatiue ꝙ ſitmaior ꝑs reſpectu numeri ⁊ etiā dignior reſpectu meriti. vn̄ iura nr̄a aꝑte dicūt illud eſſe validū qd̓ fit a maiori ⁊ ſaniori ꝑte. et ſic cōpulatiue reqͥrūt̉ illa duo. ꝓ hͦ. c.qꝛ ꝓpt̓. de elec. ⁊. ī. c. eccl̓ia. j. ⁊. ij. e. ti. ⁊ hͦ crederē veriusAut ptās ꝯpetit pl̓ibꝰ vt ſingulis. ⁊ tūc quoddā eſt officiū publicū aucͣte: ſꝫ vtilitatē pͥuatū. qͦddā officiū pͥuatūvtriqꝫ. tā .ſ. reſpectu aucͣtis qͣꝫ vtilitatis. Prīo caſu q̄dā eſt ptās ordīaria. exēplū ī pl̓ibꝰ iudicibꝰ ordīarijs. qdā eſt ptās delegata vt ī pl̓ibꝰ delegatis. nā officiū ipſoruꝫ eſt publicū aucͣte ⁊ vtilitate. qꝛ fuit īductū aucͣte p̄blica ⁊ ad vtilitatē publicā. Primo caſu cū ptās eſt ordinaria: aut ſt̓ pl̓es ordinarij ad diuerſa officia. ⁊ tūc qͥlibet hꝫ iuriſditōeꝫ ⁊ exercitiū inſoliduꝫ. qꝛ qͥlibet hꝫ ꝓſe ⁊ ſine ꝯſocio. ⁊ hͦ nō hꝫ dubiū. exēplū in diuerſis p̄latis q̄ p̄ſunt ī eccl̓ia dei. nā ep̄s exercet iuriſditōꝫ ꝑ ſe archiepus etiā ꝑ ſe. ⁊ idē ī priarcha ⁊ alijs p̄latis. vt ī. c. cab eccl̓iaꝝ. ⁊. c. duo ſimul. d̓ of. or. cuꝫ ſi. Aut pl̓es ſt̓ diputati ad vnū officiū. exēplū ſi papa deputaret duos legatos ī eadē ꝓuīcia vel ep̄us ꝯſtitueret ſibi duos vicarios ī eodē loco nō diſtinguēdo eoꝝ officia. ⁊ h̓ cōſiſtitdubiū nr̄m. glo. h̓ voluit ꝙ vnꝰ nō pōt exerce̓ dn̄iū alioimpedito. Hoſt. tꝫ ꝙ oēs ſil̓ debent ꝯuenire niſi lex velꝯſuetudo vel prīceps qͥ dedit eis iuriſditōeꝫ dediſſet inſolidū. ſꝫ gl. ibi i. d. c. vt officiū. ⁊ ī. d. c. ij. d̓ arbi. li. vj. ſplicit̓ tꝫ ꝙ qͥlibet ordinariꝰ ꝓcede̓ pōt ſeꝑatim: lꝫ nōtur impedimētū alteriꝰ. ⁊ iſta opi. verior eſt ⁊ cōior. ⁊ eātenet gl. ī. d. l. ſi vni. idē bar. ī. d. §. ſi pl̓es. ⁊ ī. l. vnica. ff. d̓of. ꝓcon. ⁊ ibi videt̉ tex. ad idē. l. imꝑator. ff. ad muni. ethāc opi. ſequor. ⁊ ſalua iſtā gl. in ꝑte. nā ſi cā fuit ceptacorā vno ex ordinarijs nō pōt cora alio ꝓmoueri ⁊ finiri: niſi det̉ impedimētū pͥmi. vt ē tex. no. ī. d. l. ſi vni. ⁊ exhoc dicit ibi bar. ꝙ ſi ep̄s hꝫ duos vicarios qͥlibet ſeparatim pōt ꝓcede̓: ſꝫ exqͣ cā ē īchoata corā vnoiſi pͥmꝰ ſit impeditꝰ qd̓ bn̄ notabiter ſe impedijcedūt ꝙditio ordīaria fuit a pͥncipio penes pl̓es.ginē penes vnū: ſꝫ deriuauit ī pl̓ibꝰ heredibꝰ.n̄tis iuriſditōeꝫ dubiuꝫ eſt nūqͥd iſticeſſerint loco vniꝰ poſſint ſeꝑatiꝫan̄ debeāt ſil̓ ꝯuenire. do. An. h̓ refertvna. ꝙ nō debēt ſeꝑatim ꝓcedere. ar. īb. ob. ſꝫ credo ꝙ nō recte referat. qꝛ reꝑio bar.l. ij. ff. d̓ꝑ eandoī. d. l. ſi vni. ⁊ ꝑ alia iura ſil̓ia. ⁊ iſtuccredo veriꝰ.negari nō pōt ꝙ iſti oēs nō ſint ordīarij⁊ ꝙ hn̄t iuriſditōeꝫ vt ſinguli. vn̄ ſic̄ pͥmꝰ poterat ſolusexerce̓ iuriſditōꝫ: ita ⁊ iſti pl̓es heredes. dicit tn̄ notabliter ꝙ vbi tractaret̉ de ꝯmodo vel incōmodo ſocioruꝫnō pōt vnꝰ ſolus exercere iuriſditōeꝫ ſine alijs. vn̄ n̄ poſſet vnꝰ relaxare ꝯdēnatōeꝫ. qꝛ tēdit ad incōmodū alioruꝫ. vt ī. l. heredes mei. §. peto. ⁊ qd̓ ibi no. ff. ad trebel.ſeu heredes diuidūt ſibi iuriſditiōem potius eſt diuiſaadminiſtratio qͣꝫ iuriſditio. qꝛ iuriſditio nō pōt diuidi.nec valet diuiſio in p̄iudiciū ſuꝑioris. Ex qͦ infert̉ ꝙ ſivnus ex iſtis delinq̄ret in admīſtratōe alteri tributa nōpoteſt ab alio puniri. qꝛ ſunt pares in iuriſditōe ⁊ iuriſditio eſt penes quēlibet in toto territorio. par aūt in parem nō hꝫ imꝑiū. vt in. c. īnotuit. d̓ elec. ⁊. l. ille a quo. §.tempeſtiuū. ff. ad trebel. ⁊ in. l. naꝫ magiſtratꝰ. ff. de arbiēter qꝛ bar. loquit̉ quādo illa iuriſAduerte tamī tūc certū eſt ꝙ eſt indiuiſibilisditio erat febet diuidi. vt in. l. imperialē. §. prequia feudum nonn alie. facit. c. licꝫ. de voto. Si autterea. de ꝓhi. feu. īiuriſditio non eſſet feudalis tunc credo aliter dicendiꝙ aut competit iuriſditio in diuerſis locis: puta in pluribus caſtris: nec ſonat in nomen dignitatis. et tunc ſatis puto ꝙ plures heredes poſſunt ſibi diuidere illa loca quo ad territoriū ⁊ iuriſditōeꝫ ſicut potuiſſet int̓ eosdiuidere ille defunctus. ſi ꝟo eſſet dignitas non pōt diuidi ⁊ pͥmogenitꝰ debet ſuccedere. de quo in. c. licꝫ. alle.ſi ꝟo iuriſditio n̄ eēt feudal̓: nec ſonaret ī nomē digni-