De poſtu. prela.

eſſe preſcriptio reſpectu certoꝝ et cōſuetudo reſpectualiquoꝝ pone exemplum qd̓ notabilit̓ ponit Io. an. i.d. c. iij. j. e. li. vj. ſi ep̄s acqͥrit vt ſolus poſſit corrigereditos ſine ꝯſilio capituli qͦ ad capl̓m ⁊ cp̄m ē p̄ſcripqꝛ detͣhit̉ capitulo ⁊ acquirit̉ ep̄o ⁊ ſic nō p̄t dici coſuetudo cū acqͥrit̉ vni. ſed reſpectu ſubditoꝝ qui veniunt corrigendi per ſolū ep̄m dicit̉ cōſuetudo. ⁊ ideꝫ 2cſpectu ep̄i qͦ ad ſubditos. qꝛ ſubditꝭ nihil detrahit̉: ſeeſt eis quedā lex vt ꝑ ſolū ep̄m iudicent̉. ⁊ id̓o dicit ibnoͣbiliter Io. an̄. ꝙ quaten ep̄s ꝯtēdit ꝯͣ capl̓m dꝫ hbere titulū qꝛ ē p̄ſcriptio ⁊ in p̄ſcriptōne ꝯͣ ius requirititulus. vt in. c. j. de p̄ſcrip. li. vj. et ſic intellige glo. cumꝯtra ſubtex. in. d. c. in ꝟbo canonicis: ſꝫ quatenꝰ litditos nō tenet̉ allegare titulū qꝛ ꝯtra illos ē ꝯſuetudovt dixi ⁊ in ꝯſuetudine etiā ꝯtra ius nō reqͥrit̉ titulꝰ qvidet̉ oppoſitū vt hhoc nullo iure cauet̉ īmo potitNam in ꝯſuetudine cū ſit queolex inſpicit̉ ſotas ſeu tacitus ꝯſenſus. Et ex his habes aliā diam notabilē int̓ p̄ſcriptionē ⁊ ꝯſuetudinē. qꝛ in primaquiritur titulus ⁊ in ſcd̓a non requirit̉. Poſſent alienari differentie ſpāles ſꝫ iſte ſunt p̄ſtantiores ⁊ funientales ⁊ tene mēti. ¶ Ultīo ꝯcludendo maͣꝫ cūquerit̉ de effectu ꝯſuetudinis diſtinguo pꝰ bar. in. d. l.de quibꝰ. vbi clarius loquit̉ ꝙͣ doctores noſtri h̓ ⁊ reformabo in aliquibꝰ habito reſpectu ad ius noſtruꝫ ꝙ autconſuetudo eſt ẜm legem aut p̄ter aut contra. ¶ Prmo caſu valet cōſuetudo ⁊ duobꝰ modis poteſt eē ẜngem. Primo interp̄tando ip̄am legem. vt in. c. cū dictus .s. eo. ⁊ in. l. ſi de inter p̄tatōne. ⁊ in. l. minime. ff. d̓Scd̓o cum ꝯfirmat ip̄am legem. vn̄ ſepe in iuat̄ lex ⁊ ꝯſuetudo circa idem. vt. sͣ. eo. cum dileg. ⁊ in. c. ſopite. jͣ. de cenſibꝰ. vbi bonus tex. ⁊ facit ateriā qd̓ no. glo. in. c. j. de ꝯſti. li. vj. vbi querit̉. Nietudo hꝫ id qd̓ lex ſublata lege tollatvt ibi ⁊ aliquid tetigi in. c. j. ⁊. c. ſuꝑ etna. ſpūali. ¶ Scd̓o qn̄ eſt p̄ter legeꝫ valet ꝯſuetudoin. c. catholica. ⁊ in. c. in his. xj. di. ⁊. jͣ. di. cōſuetudo.Tercio caſu dic̄ ꝙ aut eſt ꝯtra lege diuinā ⁊ nō valet niſi ꝓcedat ratōnabiliter diſtīguēdo. qd̓ declara vtsͣ. dixi latius. aut eſt ꝯtra legē nature ⁊ etiā nō valet qͥfilij nō educarent̉ a ꝑentibꝰ. nam de iure naͣli ſt̓ eis debita alimenta .j. di. ius naͣle. Et facit ad illā. q. nunquidꝑ ſtatutū vel ꝯſuetudinē poſſet tolli vel diminui legitima debita filio. de qͦ plene dixi in. c. raynutius. et raynaldus. jͣ. de teſta. ⁊ dic̄ vt ibi. aut eſt ꝯtra ius gentiū ēnō valet. qꝛ ius gentiū etiā pōt dici ius naturalurali rōne inductū. vt in. d. l. om̄s ppl̓i. ff. de iuſti.⁊ iure ⁊ hoc intelligo niſi ꝯſuetudo diſponeret contraius gentiū diſtinguēdo ſicut. sͣ. dixi. h̓ ꝓbat̉. nā ius poſitiuū pōt ex cā diſponere ꝯtra ius gentiū ⁊ ꝯͣ ius naturale vt inducendo ſeruitutē. vt in. c. ita quorūdā de iudeis. Iteꝫ priuādo quē dn̄io ſue rei. vt de p̄ſcrip. ꝑ totum. iſta ꝯſuetudo hͦ pōt facere cū ſit quedā lex. Edeclaratōne hoꝝ terminoꝝ ſcias ꝙ ius naͣle eſt nongenerale ⁊ ꝯp̄hendit in ſe legē diuinā ⁊ legē nature ⁊gem gentiū. ⁊ ius diuinū ⁊ ius gentiū appellāt̉ iura naturalia qꝛ naturali rōne ſunt inducta. vt in. di. l. omnesturale dr̄ quidā inſtinctus nature ex rōne ꝓueniens. deqͦ videbis glo. j. di. in. c. ius aūt naturale. vbi ponitur qͦtmodis ſumit̉ ius naturale ⁊ tene illā glo. menti. ius diuinum quid ſit habes. jͣ. di. in prin. de iure gentium habes. jͣ. di. ius gentiū. Et de iure naturali eadē di. ius naturale. Aut ꝯſuetudo eſt ꝯtra legē poſitiuā. vt ꝯtra leges ſeu canones ſeu ſtatuta ⁊ tūc aut ē ꝯͣ libertatē eccīe⁊ nō valꝫ. vt ī autē. caſſa ⁊ irrita. C. de ſa. ſan. ec. et in. c.j. ⁊ ī. c. cū int̓. sͣ. eo. aut eſt ꝯͣ vtilitatē publicaꝫ ⁊ etiā nō

valet. qꝛ ſicut nō valet lex. vt in. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vel vtili.publi. ita nec ꝯſuetudo qd̓ no. aut ē ꝯͣ vtilitatē priuatā⁊ tūc aūt ꝓcedit lex derogatoria ad cōſuetudinē ⁊ nonvalet ꝯſuetudo ſequēs ẜm Bar. allegat autē. nauigia.C. de furt. ⁊. l. eos. C. de vſurꝭ. ⁊ nota hͦ dictū. Ex hͦ em̄infert̉ ꝙ cōſuetudo ſemel reprobata a lege nō pōt amplius induci. Sꝫ ego ſoleo allegare glo. ſingularem incōtrariū in cle. ſtatutū. de elec. ⁊ vide illam ⁊ credo ꝙſubeſt rō noua que nō ſuberat tꝑe legꝭ damnātis ꝯſitudinē ꝙ tūc poterit de nouo induci. ar. opti. in. l. ſi hominē. ff. man. ⁊ in. c. nō dꝫ de ꝯſan. ⁊ affi. in prin. ⁊ pl̓h̓ examino in. c. ij. de ꝓba. aut nō hꝫ legē derogatorconſuetudo aut econtra.⁊ tūc aūt lex p̄ceditneralis vincit legemis canonicū dummōſit rōnabilis ⁊ p̄ſcripta vt h̓. aut ꝯſuetudo eſt ꝑticulage vl̓r. vt in. l. ij. C. que ſit lon. conſu⁊ tūc nō vinoſꝫ ſolum vincit legē vbi ꝯſuetudo viget. vt in. d. l. venꝓcd̓o caſu qn̄ p̄ceſſit cōſuetudo etditor. in. §. ſi ꝯſtatuc ꝯſuetudo nōlex ꝯtraria ſequit̉.j. ff. de ſepulcꝭlegē īmo tolliioniſte tenētoſitū. ⁊ certeolato. dicit tiin ꝯͣriū in. c. j. de cōſti. li. vj. vbi dr̄ ꝙ lex papeꝯſuetudinem certi loci cōtrariā niſi de eamentio qꝛ papa non p̄ſumit̉ ſcire iſtas confEx qͦ ego infero ꝙ ſi ciuitas facit ſtatutū ꝯtra ſiſuetudinē tollit̉ ꝯſuetudo lꝫ de ea nō faciat mentiōemqꝛ ciues p̄ſumunt̉ ſcire ſuā ꝯſuetudinē. vt no. ī. l. om̄populi. ff. de iuſti. ⁊ iure facit. c. qd̓ dicitꝭ. xvj. diſt. ⁊ c̄ſat rō dicti. c. primi. ⁊ ꝑ hͦ hr̄ ſatis declarata maͣ huiꝰ. c.tam qͦ ad primā ꝑtem qͣꝫ qͦ ad ſcd̓am. h̓ nō ſunt alia.De poſtulatione prelatoꝝ. Rubrica.Uiſo de iure ſcripto ⁊ nō ſcripto qꝛ paꝝ eſt iura cōdere niſi ſint miniſtri qͥ eadē iura tueant̉. vt in. l. ij. ff. d̓origine iurꝭ. ⁊ in. c. vbi periculū. §. p̄terea. de elec. li. vj.ideo de ipſis miniſtris ⁊ eoꝝ aſſumptōe merito erit videndum. ⁊ qm̄ aſſumunt̉ altero ex tribꝰ modis .ſ. ꝑ poſtulationē electionē ⁊ tranſlatōeꝫ ideo de om̄ibꝰ iſtꝭ trbus. jͣ. ſubijcit. ⁊ qꝛ poſtulatio innitit̉ gratie p̄mittit titulum de poſtu. pla. Quid aūt ſi poſtulatio vide ꝑin. c. vnico. eo. ti. li. vj. que dicit ꝙ eſt petitio gr̄e a ſiriore facta. Illa tamē eſt potius deſcriptio qͣꝫ difficum non euacuat prorſus naturā diffiniti nec eſt:tibilis cum ſuo diffinito ſicut dꝫ eſſe quelibet bona diffinitio. vt no. glo. ſuꝑ rubrica de ſum tri. ⁊ inſti. de acti.in prin. ideo latius pōt diffiniri ſic. ꝙ poſtulatio ē quedam gratie petitio a ſuperiore facta de ꝓmouēdo aliquem ad p̄lationē ad quā de iure cōi ꝓpter defectū aliquem vel impedimentū eligi ſeu ꝓmoueri nō poterat.Et ex hoc tacite infert̉ dr̄ia inter electōeꝫ ⁊ poſtulationem. nam poſtulatio innitit̉ gratie. vt in c. pe. jͣ. eo. electio ꝟo innitit̉ iuri. vn̄ electio ſolet ſic diffiniri ꝙ ē alicuiꝰ ꝑſone ad p̄lationē vel fraternā ſocietatē canonicefacta vocatio. ⁊ licet olim ꝑmiſcue iura vterent̉ his vocabulis. vt in. §. his om̄ibꝰ. lxj. di. ⁊. lxiiij. diſ. lr̄as. hodietn̄ eſt maxima dr̄ia inter poſtulatōeꝫ ⁊ electōeꝫ vt colligitur ex p̄miſſis vnde ille qui de iure pōt eligi nō debet poſtulari. ⁊ ſi electores illum poſtulant nihil agunqꝛ debent ꝓuidere eccl̓ie de meliori qͣꝫ poſſunt ⁊ meliri modo. vn̄ illi qui eligūt ꝯſentiūt in electū vel ſpōſum⁊ per electionē initiat̉ vinculum matrimoniale. vt in. c.cum inter canonicos. jͣ. de elec. ⁊ in. c. fi. de tranſla. p̄la.Sed illi qui poſtulant nō ꝯſentiūt in poſtulatum vt inſponſum nec initiat̉ aliqd̓ ꝯiugiuꝫ ſed vota ſua dirigunt in ſuperiorē vt ſuperior de gr̄a debeat admitterepoſtulatū. De qͦ vide qd̓ no. in. d. c. vnico. eo. tit. li. vj.in glo. iiij. ⁊ ꝑ Inno. jͣ. c. ꝓxi. naꝫ oꝫ pͦ videre fundamēta materie poſtea breuiora dicemus.