De reſcrip.
ꝯcludit ꝙ trahēs aliquē ad diuerſos iudices ſuꝑ eo. nōgocio nō dꝫ ꝑdere caꝫ licet poſſit ī expēſis ꝯdēnari. vti. l. j. h̓ all̓. ponit caſū ſpōlē. ⁊ latiꝰ hāc maͣꝫ tētigi ī. d. c. exo h̓ videt̉ caſus ꝙ nō dꝫ ꝑdere cāꝫlēnari ī expēſis ⁊ ī ꝑditōe reſcpͥtiē. ⁊ tene hoc vltimū menti. ¶ Iibꝰ. in fi. Ex hac glo. pn̄t e lici dudiſpoſitō huiꝰ tex. habeat locū inibꝰ actiōlē mō poteſt queri quo ad effectū.c. diſpēdia. dͣ. in. vj. cū ibi reſcripta annullēturip̄o facto impeundē ſuꝑ pluribꝰ actōibus ꝑſonalibꝰ. ⁊ ī hac. q. glo. tenet h̓ ꝙ nō. ⁊ multi hͦ tenueruntꝙ nō debet fiextēſio ꝯſtitutōis odioſe ⁊ penalis. ſecHoſti. h̓. ⁊ in. d. c. diſpedia. diſtinguit ꝙ aut cōmodius pn̄t tractari apvnū iudicē. ⁊ habet locū diſpoſitio iſtoꝝ iuriū ēalibus. ſecus ſi nō cōmodius. vtputa qꝛ res ⁊tes ſunt in varijs locis. Io. an. dicit ibiꝙ Diſpō eſt obſerula in realibus. ſed nō habet locuꝫpena illius. c. ⁊ ē hͦ dictēſionis vt dicamus ꝙ diſpō perrōis reſpectu ſtatutiad penā. vttat̉ penanis Io. au. ⁊ glo.egula. li. vj. ⁊j. de elec. ſꝫ mihi placgis ꝙ tūc ex idnā. Ad hoc alores. ⁊ ī.vt ꝓbatur inal. ⁊ ī regula fir̄. li. vj. ⁊at̉ ab aīa. itas. ff. de leg. ij.de le. iij. ⁊ facit qd̓ noͣ.t Bar. dixerito puto qen exquo nō poteſbitata debet fieri extnendū eſtio ī realiſtius terirē ī. c. j. de tem. or. li. vj. q̄ ſingl̓aris ētēſionis. ⁊ hāc diſtinctōem cōmoditatis quā feci ī realius habet locū eti. licet cōpoſt.ſenſerit. ſedo. an. poſt eū vident̉ ten.c. diſpēdia. ⁊ q̄ponat penā ſineīe cōmocc. diſtinguit ⁊ fūder cōmodſurdū vt illa ꝯſtitutō n̄cipiat intertatōem ⁊ qualificet̉ ẜm iſtā diſpoſitōꝫ antiquā. ar. ī. l. nō eſt nouū. ⁊. l. nā ⁊ poſteriores. ff. de legi⁊ noͣ hoc ī maͣ interp̄tatōis. vt ſi lex antiqua loquat̉ qͣlificatiue. lex aūt noua apponit maiorē penam ⁊ nō replicat qualitatē legis antiquē. ſatis em̄ eſt ꝙ ꝓuidet d̓ grauiori pena quod ē ſingl̓ariter notādū. ⁊ facit quod noͣ.
Bar. ī. d. l. nā ⁊ poſteriores. p̄all̓. ⁊ ꝑ hec etiaꝫ expeditſecūda qō que tacite pōt colligi ex iſta glo. ¶ In glo. inverbo lr̄as. ī fi. nō iſtā glo. ſingulariter ⁊ in effectu querit nūquid corā pluribus ordinarijs poſſim aliquē trahere eodē tꝑe ſuꝑ diuerſis actōibus vel ſuꝑ vna trahre corā delegato. ⁊ ſuꝑ alia coram ordinario. ⁊ ponit hͦpoſtremo reſidet ꝙ hoc fieri nō pōt ſic̄nec corā diu̓ſiudicibꝰ delegatis. ⁊ ſic glo. vult extēdē̓id quod dicit in delegato ad plures ordinarios ⁊ ad legatū ⁊ ad ordinariū ſimul. ſed Inno. ⁊ compoſt. tenentcontrariſnīam. nam ſi cōuenio te coraꝫ delegato ſuꝑvna actōe ſi nō poſſem te conuenire coraꝫ ordinario ſuper alia fruſtraret̉ iſta mea actio cū nō comp̄hendat̉ inreſcriptpoſſem te cōuenire corā delegato. vtum olim .jē offi. deleg. Ego ſic dicerē ꝙ aut quisdē corā diuerſis ordinarijs ſuꝑ plurius actōibus que cōmodius pn̄t tractari apud vnū. ettūc hꝫ locū opi. huius glo. nā ex idētate rōnis debordinario et odelegato ſuꝑario iſtā actiueni te corciauit ꝑ ꝯſequens nōōem ſuꝑ illo incidenī dico ī ꝓpoſito ꝙ nōitio. quinīmo poſſet fien illam diē. Itē ꝓbo rōne ꝓꝯnūciat ſolum ſe nō hr̄eⁱ iuaūt ī incidēti. immo eo ip̄o ꝙri ſe hr̄e iuriſditōeꝫ ī incidēti. gͦ pōtpoſtea ꝯdemnare ī expēſis cum iſtud ſit acceſſoriuꝫ adillā qōem incidentē. ⁊ hec bn̄ noͣ. ¶ In eadē glo. ibi dūmō petitū fuerit ab eis. nō glo. qꝛ ſingularis eſt limitāsmultū. l. ſancimus. C. de iud̓. vt id qd̓ dicit̉ ꝙ iudex nōꝯdēnās partē in expēſis tenet̉ reſartire de ſuo hꝫ locūqn̄ expēſe fuerūt petite ꝑ partē. ⁊ rō huius dicti eſt. qͥa