De reſcrip.

puto limitandū ⁊ diſtinguēdū. ꝓut hr̄ ī. d. c. venerabilibꝰ. in pͥn. nā ſi appellat̉ ad archiep̄m. qꝛ ip̄e nō hꝫ iuriſditione in ſubditos ſuffraganei ſine appellatōe. vt in. c.paſtoral̓. de offi. del̓. ſi iſte fuit excoīcat̉ꝰ ad petitōꝫ alteriꝰ ſubditi nō pōt archiep̄s ſe intromittere ſine appellatōe. ſecꝰ vbi ꝓceſſit ex officio. qꝛ archiep̄s ē iudex ordīarius ep̄i. ⁊ ex hͦ dic ꝙ vbicunqꝫ adit̉ ſuꝑior qͥ pōt adirꝑ viā q̄ rele hꝫ locū primū dictū cal. vtputa ſi adit̉ paarchiep̄s reſpectu p̄lati inferioris ſibi ſubiectint̉ in. c. cum ab eccl̓aꝝ. de off. or. ¶ Itē dicdꝫ fieri niſi excōicatio ſit notorie iniuſta. vt inlicitudinē. d̓ appel. ⁊ in. d. c. venerabilibꝰ. §. ſane. vl̓niſi ꝑiculum ſit in mora in remittendo. vt ī. d. §. ſane. ſiꝟo fuit appellatū. ⁊ tūc ē ī optōe ſuꝑiorꝭ an velit remitte̓ an velit ip̄e abſolue̓. tn̄ honeſtiꝰ ē vt remittat. vt īc. ꝑ tuas. ita cōit̓ dicunt doc. h̓. ¶ Sꝫ tu meliꝰ diſtītres caſus. qꝛ aut certū ē excōīcatōꝫ eē iniuſtā. ⁊ n̄ dꝫeri remiſſio. aut certū ē eā eē iuſtā ⁊ dꝫ fieri. aut dubtur. ⁊ tunc ē ī optōe ſuꝑioris. ſꝫ honeſtiꝰ eſt vt remittatiſta diſtinxit tex. in. d. c. venerabilibꝰ ī. §. ſane cū duobꝰſe. Et ex his dic ꝙ iſta remiſſio n̄ fit ad ignominiaꝫ iſtiꝰexcōicatorꝭ ſꝫ ad honorē ꝯſeruādū. qꝛ minor pudor eſtꝙ qͥlibet corrigat factū ꝓpriū ꝙͣ corrigat̉ ab alio. vt ī. c.qͣlit. el. j. jͣ. d̓ accu. ⁊ ꝓ hͦ iſte tex. in ꝟbo deferat̉. ⁊. d. c. veuerabilibꝰ. vbi dr̄ ꝙ honeſtius ⁊ ꝯgruētiꝰ fit ⁊cͣ. ¶ Et ſiid iudicē ſuſpectū. dic̄ ꝙ nō fitdiceres qͣre fit reit ſꝫ ſolū vt abſoluat. nā in abſoremiſſio vt ip̄e cōlutōe nō pōt p̄tēdi ſuſpitio. ⁊ eodē modo dic ad. c. accepta. de appel. vbi dr̄ ꝙ n̄ debet appellās remitti ad iudidelegatꝰ. ⁊ tūc aut fuit apcē a qͦ. Si ꝟo excoīcator fiiꝑior delegās n̄ tenet̉ repellatū ab eo aut nō.oſſit reuocare delegatū q̄mittere ſi nō vult cunciū ſoluit̉. ff. de iud̓. ⁊ ī. c. ſuꝑ qōnū.emittere pōt diſtinguēdo mō p̄dicto. Siꝟo n̄ fuit appellatū. ⁊ tunc aut excōicauit an̄ ſnīaꝫ diffiio caſu pōt fieri ad eū remiſſio. ad hͦ. qnitiuā autrudētiā. de of. del̓. ⁊ dꝫ fieri ꝑ aliū citra delegātē vt ibꝟo excōicauit poſt ſnīam. aut nō ē lapſus annꝰ ⁊ fit īmiſſio. aut ē annꝰ elapſus ⁊ nō pt̄ fieri qꝛ nō remāſit ī eoiuriſditio. vt in. c. q̄rēti. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de of. del̓. Ip̄e tn̄ deere ſi vult qꝛ iudiciū ſoluitur ⁊cͣlegās pōt ſꝑ nō ren¶ In ea. glo. ibi ſꝫ qͥ de cā pͥncipali. Iſte articulꝰ meliexpediet̉ in glo. fi. vbi hͦ tāgit̉. iō dic vt ibi dicā. ¶ Iea. glo. ibi ita ſuſpēſus. adu̓te naͣ glo. ex tex. ⁊ p̄dictisfert ꝙ excōicatꝰ minori pōt abſoluē excoīcatū. ⁊ dicolligit̉ hͦ mō. nā ſi iſte excōicauit ꝯtra ꝯciliū incidit inpena illius. c. ſacro. ꝑ quā pt̄ dici excoīcatꝰ minori cū n̄ſit admīſtrare ſacͣ. ⁊ tn̄ pōt abſoluē̓ vt h̓. ⁊ rō. qͥa exatio minor ſolū priuat a ſacr̄oꝝ ꝑticipatōne nō abexercitio iuriſditꝭ. Et idē ī interdicto ingreſſu eccl̓ie. deqͦ in di. c. ſacro. ¶ In glo. in ꝟbo difficultatis in fi. nōglo. nā ex ea relata ad tex. hēs ꝙ excōicatus ꝯͣ formaꝫ. c.ſacro .ſ. ſine monitiōe vel cā rōnabili debet abſolui ſineom̄i difficultate. nō em̄ tenet̉ p̄ſtare iuramētū de parēdo mādatꝭ eccl̓e nec aliā cautōꝫ. nec aliqd̓ aliud mandatū poteſt ſibi fieri in ſatiſfactionē excoīcatiōis. Et licetab. dixerit iuramētū eē p̄ſtādū ne frāgat̉ diſciplina eccl̓aſtica. vt in. c. cum deſideres. de ſen. ex. tn̄ Hoſt. ⁊ cōter doc. tenēt glo ⁊ melius. Nā potius ē relaxatio iſtaſit de iniuſta excoīcatōne qͣꝫ abſolutio. vt in. d. c. ſacro.vn̄ tenuit h̓ Hoſt. ꝙ iudex et̄ n̄ ſacerdos pt̄ abſoluerea tali excoīcatōe. ſecꝰ dixit ſi excōicatio fuiſſet iuſta. Io.il. tenet ꝙ in om̄i caſu iudex pt̄ abſoluere ab excōīcaon licet n̄ ſit ſacerdos. qꝛ excōicatio ē iuriſditio. Exqͦ infero ꝙ vicarius ep̄i licet n̄ ſit ſacerdos pt̄ excoīcare⁊ abſoluere. Et idē in legato pape qͥ nō eēt ſacerdos. d̓qͦ vide pleniꝰ in. c. a nob̓. ij. de ſen. ex. ⁊ hāc opi. puto veriorē reſpectu pene nō aūt reſpectu culpe. nā reſpectuculpe abſoluēs debet eē ſacerdos. vt in. c. oīs. jͣ. de peni⁊ re. in. c. noua. ē. ti. poteſt tn̄ ⁊ ſanctū ⁊ honeſtū ſeruare

opi. Hoſti. vt ſic iudex imitet̉ ip̄m ſaluatorē. qͥ nō culiquē ꝓ ꝑte ſed in totū. ſi em̄ ꝯmittit abſolutōeꝫoti poterit ille abſoluere a pena ⁊ a culpa. ¶ Ino. in ꝟbo exequat̉ in fine. Aduerte latius. aut em̄ ſulor p̄fixit terminū certū excoīcatori aut nullū. pͥmo calubie poſt lapſum terminū pt̄ iſte deputatꝰ cogno⁊ abſoluere. Sꝫ an poſſit an̄ lapſuꝫ terminū. glo.h̓ tenet ꝙ n̄. ⁊ idē et̄ Inno. ſi ꝑtes ꝯſentirēt. qꝛ cū iuriſditio nō det̓ iſti deputato niſi pꝰ lapſū t̓mini nō pn̄t ꝑn̄ tp̄s iuriſditionē tribuere. ar. in. c. ſignificātibf. del̓. Hoſt. tenet ꝯͣrium. qꝛ in fauore iſtiꝰ excotoris fuit ꝑfixus terminus. gͦ dꝫſſe renūciareregula. ad apl̓icā. ⁊ in. l. ſi quis in ꝯſcribēdo. C. d̓Io. cal. ſequit̉ dictū Inno. qꝛ licet remiſſio fiat ī fauoio tn̄ termini fit ad limitandā et rerē excōicatoriī̄ ꝯcludit cuꝫſtringendāSicator ⁊us abſolzſuas nō pt̄ deputeuere niſi forte. jͣ. terminuꝫ dixerit ſe velle abſoluere. do.An. dicit poſſe diſtingui. ꝙ aut excoīcator dixit. noloabſoluere ⁊ debet expectari finis t̓mini. qꝛrit abſoluere in pn̄ti nō tn̄ negauit ſe nollefutuꝝ. aut dixit nolo abſoluere nec vnqͣꝫ abſoluā. ⁊ tūpot̓it abſoluere iſte deputatꝰ n̄ expectato lapſu t̓m⁊ ſatis ē eqͣ diſtinctio. Ul̓ al̓r pōt dici ꝙ aut in idixit ſe nolle abſoluere ⁊ fruſtra expectat̉ lapſusaut dixit exͣ iudiciū ⁊ tūc ſecꝰ cū potuerit hͦ ex iracundiadicere. ad hͦ tex. cum glo. in. c. venerabilibꝰ ī ꝟ. ſecꝰ p̄aaut nullus terminꝰ fuit p̄fixus ꝑ ſuꝑiorē. ⁊ tūc depin̄ pt̄ abſoluere an̄ negligentiā excōīcatoris. Cōaūt negligētia ꝑ deputationē termini ab iſfaciendā. ar. in. c. irrefragabili. in. §. exceſſus. de off. ord̓glo. in ꝟbo de facto ſuo. Nota iſtā glo. qꝛ quotgat̉ iuncto tex. ꝙ in facto ꝓprio nō cadit ꝓbabit̓ ſcīa niſi ſubſunt aliqͣ ꝯiecture indoc. ꝙ ī facto ꝓprio p̄ſumit̉ ſcīa vth̓ niſi factū ſit intricatū valde. vel niſi ſit multiginqͦ. vt noͣ. in. c. t̓cio loco de ꝓba. niſi facti maaliud ſuadeat. vt in. c. cū illoꝝ. in fi. jͣ. d̓ ſen. ex. ⁊ noͣ bidictū. In facto ꝟo alieno regularit̓ n̄ p̄ſumit̉ ſcīa. vtregula p̄ſumit̉ ignorātia. de re. iur̄. li. vj. fallit ſi hͦ factūſit publice notū. vt in. c. j. de poſtu. p̄la. ⁊ in. c. qd̓ dicitꝭ.xvj. di. vel niſi qͥs teneret̉ indagare illud factū alienuꝫvt in. c. innotuit iuncta glo. de elec. ⁊ vtrūqꝫ dictū ꝓbath̓. nā iſte excōicatus p̄ſumit̉ ſcire vtꝝ excōīcauerit ſinemonitione vel ſine cā. vel vtꝝ cā fuerit rōnabil̓. qꝛ licꝫhͦ vltimū ſit de facto alieno tn̄ tenebat̉ illud indagare.⁊ regularit̓ an̄ ⁊ qn̄ excuſet ignorantia. vide qd̓ no. ī regula ignorātia. de re. iur̄. li. vj. ⁊. j. q. iiij. §. non. ⁊ in regula cum ſunt. e. li. in mercu. ¶ In glo. fi. in fi. ex hac gio.collige ordinē ꝓcedendi obſeruādū ꝑ iſtos deputatosſeu delegatos. nā excōicatore nolēte abſoluere ⁊ p̄tendēte iuſticiā ſnīe debent iſti delegati abſoluere an oīa.nec aliter audire excōicatū niſi abſolutionē petat p̄ſtita cautione de parēdo mādatis eccleſie ſi conſtiterit eūeſſe iuſte ligatū. ⁊ iſte ē primus actus quē iſti facere debēt. nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ lr̄a mandat iſtuꝫ abſolui ſinedifficultate. qꝛ illud refert̉ ad excōicatorē in caſu qͦ illum excōicauerit ꝯtra formā cōcilij. Sed quo ad iſtosdelegatos illud nō ꝓcedit. qꝛ exquo eis nōdum conſtatde iniuſticia excōicationis nō debēt abſoluere ſine cautione nec eum audire niſi prius petat abſolutōem cumoblatione cautōis. qꝛ exqͦ fatet̉ ſe ligatū licet iniuſte nōdebet ꝑſeuerare in excōicatōe ne videat̉ eā ꝯtēnere. d̓quo dic̄ vt plene habet̉ in. c. ꝑ tuas. d̓ ſen. excō. ⁊ ī. c. cꝯtingat. de offi. dele. Scd̓o facta abſolutōne debēt iſticognoſcere de iuſticia vel iniuſticia excōicationis. et ſiconſtiterit excōicatōem iuſtā puniēt q̄rulantē. Si ꝟocōſtiterit eā iniuſtaꝫ puniēt excōicatorē ẜm formā quetraditur in. d. c. ſacro. terciū ẜm glo. ſi conſtiterit excōicatōem iniuſtam debent iſti delegati cognoſcere de ne-