De reſcrip.

Sexcōmunicato. EtittMirectū excoīcatori vt abſoluat excoīcatū ſi ꝯtͣꝯciliuꝫ eum excoīcauit datꝭ executoribꝰ qͥ eo nō parēteexequant̉ nō excoīcatori ſꝫ executoribꝰ cognitio demādat̉. h. d. Primo ponit factū ex qͦ qō. ſcd̓o ſolutio ibi.excoīcatori. tercio ī ſolutione rōeꝫ int̓ſerit ibi qui d̓ facto ¶ Nō primo ꝙ excoīcatio lata ſiue monitōe ⁊ ſinecā rationabili tenet. quod ꝓbat̉ ex eo. naꝫ iſte dicebatſe ligatū ꝯtra ſtatutū cōcilignaͣlis. de quo ī. c. ſacro. jͣ. d̓ſen. ex. vbi aūt dr̄ ꝙ excoīciio debet fieri ꝯpetēti monitōe p̄cedēti. ⁊ idē poteſt colligi ex tex. illius. c. ſacro vtibi dixi. fallit tn̄ ī caſu. c. cōſtitutionē. de ſen. ex. li. vj. qd̓declara vt dixi ī. d. c. ſacro. ¶ No ſcd̓o ꝙ excoīcatꝰ iniuſte remittit̉ ad excoīcatorē ſuū abſoluedus. qd̓ an ſitveꝝ indiſtincte dicā. jͣ. ſuꝑ glo. ¶ Nō tercio ꝙcatꝰ pt̄ īpetrare reſcpͥtū ſuꝑ iiuſticia excoīcatꝭ. ad hͦ. c.jͣ. eo. li. vj. ¶ Nō qͣrto ꝙ eadē cl̓a relata ad diuerſos effectus pt̄ oꝑari diuerſos effectus ẜm ſubiectā maͣꝫ. Etad hͦ ſolet allegari iſte tex. nā hͨ cl̓a ſi ita ē. relata ad excōicatorē nō importat cognitionē ſꝫ monitionē ⁊ inſtructionē quandā ſeu notionē. ſed relata ad iudices deputatos in defectū excoīcatoris induxit cauſe cognitionē.Itē noͣ ꝙ in facto ꝓprio nō p̄ſumit̉ ignorātia ſeu ī facto alieno indagato iudicialiter. nam iſte excoīcator p̄ſumit̉ eſſe certus vtꝝ excoīcauerat cōtra conciliū. qꝛ hͦconſiſtit ī facto ꝓprio. ⁊ ad hoc ſolet allegari iſte text .ſ.ꝙ ī facto ꝓprio nō p̄ſumit̉ ignorātia. et de hͦ aliquid. jͣ.¶ Op. ꝯtra tex. in eo ꝙ innuit excoīcatōeꝫ latā ſine cārōnabili ⁊ monitōe nō ꝓmiſſa tene̓. ꝙ auteꝫ hͦ colliex tex. ꝓbat̉ ex eo. qꝛ iſte dicebat̉ ligatus cōtra ſtaꝯcilij gnaͣl̓. de qͦ in. c. ſacro. jͣ. de ſen. ex. vbi dr̄ iudicdebere aliqueꝫ excoīcare ſine cā rōnabili ⁊ competentimonitione p̄miſſa. vn̄ ob. c. vt nr̄m. jͣ. vt eccl̓aſtica bn̄ficia. ⁊. c. a nobis. el. ij. de ſen. ex. vbi dr̄ ꝙ eccleſia debet ſeꝯformare diuino iudicio. ad idē. ij. q j. deus om̄ipotēs.ſꝫ ip̄e deus neminē damnat iniuſte. vt in. c. j. de re iud̓. li.vj. ⁊. c. lr̄as. jͣ. de reſti. ſpo. gͦ nec eccleſia debet ligare aliquē iniuſte. ¶ Itē ⁊ ſcd̓o ob. c. cui eſt. xj. q. iij. vbi ꝓbatur excoīcationē eſſe nullā. Itē ceſſante cā diſpoſitiōisdebet ceſſare diſpoſitū. vt in. c. cum ceſſante. de appel. l.adigere. §. qͣꝫuis. ff. d̓ iurepa. Sꝫ cā excoīcatōis ē peccatū mortale. vt. xj. q. iij. nemo. ⁊. c. nullus. gͦ vbi ceſſat peccatū nō debet tenere excoīcatio. So. cum q̄rit̉ an ⁊ qn̄teneat excoīcatio vel ſit nulla diſtingue poſt cal. ꝙ qn̄qꝫ excoīcatio ē nulla. qn̄qꝫ tenet ſꝫ ē iniuſta. qn̄qꝫ tenet⁊ ē iuſta. ꝓ primo mēbro cape regulā vbicūqꝫ dat̉ īhabilitas ſeu incapacitas ī agēte ſeu patiēte excoīcatio eſtip̄o iure nulla. Exemplū primi cum excoīcator nō ē capar ſeu exerce̓ nō poteſt iſtā iuriſditōem ſpūalē. Exemiū ī laico. vt in. c. bn̄ quidē. xcvj. di. ⁊ in. c. ſi imꝑator. ⁊in. c. ſi duo. ea. di. papa tn̄ poſſet dare laico pt̄atē excōicandi. qꝛ excoīcatio ē iuriſditꝭ. ⁊ nō ordinis. et de hͦ hēsglo. noͣ. in. d. c. bn̄ quidē. xxxij. di. §. veꝝ. ⁊ in. c. trāſmiſſāde elec. Ine exemplū in iudice excoīcato. nā excoīnō pōt aliū excoīcare. qꝛ cum ſit ip̄e extracatus maeccl̓aꝫ nō poteſt aliū exͣ eccl̓am pone̓. vt in. c. audiuimꝰ.xxiiij. q. j. ⁊ ibi vide bo. glo. ⁊ ī ſūma eiuſdē cāe. cadit tn̄noͣbile dictū ſi iudex occulte excōīcatꝰ aliquē excoīcat.nūquid teneat ſnīa. Et glo. tenuit ī dicta ſumma excoīcationē eſſe nullā licet debeat obſeruari donec ꝯſtiteritiudicē eſſe excoīcatū. Et ita coīter ſolēt doc. tenere. Sꝫin cōtrariū ego allego ſingulare dictum Inno. ī. c. ſi vere. jͣ. de ſen. ex. vbi tenet ꝯͣrium. et forte illa opi. verior.qꝛ excoīcatio eſt iuriſditꝭ. ⁊ ea q̄ fiūt a iudice nō notorieexcoīcato tenēt rōe publice vtilitatis. vt in. c. ad ꝓbandum. de re iud̓. ⁊ vide ad maͣꝫ qd̓ ip̄e Inno. noͣ. ī. c. j. deſciſmat̉. Exemplū ſcd̓i .ſ. cū incapacitas eſt ī patiēte cūiudex excoīcat infantē furioſū vel talē de qͦ certū eſt eūdelinq̄re nō poſſe. ad hͦ qd̓ noͣ. ī. c. romana in. §. ī vniu̓ſi

tatem. de ſen. ex. li. vj. Itē pone exemplū in infidelieſt capax huius cenſure. vt in. c. gaudemus. jͣ. de diuIteꝫ eſt nulla vbi error intolerabil̓ exprimit̉ in ſnīa. vtqꝛ excōicat̉ qͥs qꝛ facit bonū vel qꝛ nō ꝯmittit malū. vtin. c. ꝑ tuas. de ſen. ex. ⁊ in. c. venerabilibꝰ in. §. pe. e. ti. li.vj. Et vide qd̓ noͣ. glo. in. c. pn̄ti. e. ti. ⁊ li. ¶ Sꝫ dubitari poteſt qͥd ſi excōicatio nō ꝯtineat in ſe errorē exp̄ſſuꝫtn̄ notoriū eſt eā eſſe in iuſtā. nunquid notoria īiuſticiareddat eā nullā. nā ī alijs ſentētijs tal̓ notorietas vitiatip̄o facto. vt noͣnt̓ dixit Inno. in. c. fr̄nitatis. d̓ frigidisꝓ qͦ facit bo. tex. in. c. int̓ ceteras. de re iudi. ⁊ quod ibidixi. doc. h̓ nō attingūt iſtum caſuꝫ ſꝫ. Archi. tetigit ī. d.c. venerabilibus. ⁊ videt̉ innuere ꝙ nō ſit nulla. qꝛ iuraſuꝑ hac nullitate loquunt̉ cū error fuit exp̄ſſus in ſnīahͨ opi. poteſt ſuſtentari vt excōicatio habeat̉ in maiorireuerētia. ſed de iuris ſubtilitatē crederē ſnīam eſſe nilam. qꝛ ceſſat p̄ſumptio iuſticie q̄ facit teriuſtā. ad hͦ quod no. in. d. §. in vniu̓ſitatē. Itē feē nulla excōicatio qͣꝫ alia ſnīa cū contineat in ſe maiorē iniqͥtatē cū agat iudex remouere quē a gr̄a dei exnotorie iniuſta. ¶ Uenio ad ſecundū ī qͦ ꝯclude ꝙdat̉ habilitas ī agēte ⁊ patiente ⁊ ceſſat exp̄ſſio errorismodis p̄dictꝭ. tunc excōicatio tenet licet ſit iniuſta ex ordine. qꝛ nō fuit ordo ſeruatꝰ. vel ex cā. qꝛ ſine cā rōnabli. vel ex aīo. qꝛ ſuꝑior iniqͦ aīo excōicauit. ⁊ de his iniuſticijs habes. xj. q. iij. in. §. cum gͦ. ⁊ in. §. ſi gͦ. et vide bo.glo. xj. q. iij. in ſūma. ⁊ in hͦ caſu loquit̉ iſte tex. dixerunttn̄ quidā ꝙ nulla in hͦ eſt drn̄tia int̓ excōicationē ⁊ alias ſnīas. nā ⁊ alie tenēt licet ſint iniuſte. vt in. c. cum int̓de re iuded tu dic melius ꝙ reſpectu iniuſticie cāe⁊ animi ꝓcedit hͦ dictū. ſed nō reſpectu iniuſticie ſeu defectus ordinis. qꝛ talis defectꝰ reddit ſnīas nullas. ij.vj. §. diffinitiua. ⁊ in. l. prolatā. C. de ſen. ⁊ inter. om. i.di. ſed ꝑ hoc excōmunicatio nō vitiat̉. vt h̓ ⁊ in. d. c. ſacro. licet excoīcator veniat puniēdus vt ibi. que autemeſt rō dic̄ ꝙ hͦ fuit inductū vt claues eccleſie haberent̉ī maiori reuerētia. xj. q. iij. nemo ꝯtemnat. ⁊ vt ꝑ meritum obediētie iſte iniuſte excōmunicatus creſceret. xj.quia excōicatio ſumit effectū ⁊ ſubte ſtate clauiū. defectus ergo ordinis nō pos .i. ordo requiſitus ī excōicatiōe fiēſtātialis ſꝫ de iufficia rōe p̄dicta. ¶ Adu̓t excōicatio iniuſta teneat q̄ ad hoīes. nō tn̄deū ſi nō ſubeſt cā rōnabilis. qꝛ niſi qͥs peccꝫ nōpoteſt priuari a gratia dei. xj. q. iij. temerariū. ⁊ ī. c. lr̄asde reſti. ſpō. ſed ſi quis cōtemneret excoīcationē iniuſtātūc ligaret̉ ex ꝯtemptu etiā apud deū. vt in. c. ꝑ tuas. ſuSed ad ꝯͣria ſupͣ formata dic ꝙ ml̓ta fietn̄ tenēt. vt ī. c. ad apl̓icā. de regl̓a. Itēad deū ⁊ vide bo. glo. xxiiij. q. j. quodcūqꝫ.tractat qͥd oꝑat̉ excoīcatio quo ad deū. et vide quod dixi ī. c. ita quorūdam. de iude. Ultimo membro dic breuit̓ ꝙ excoīcatio ē iuſta ⁊ tenet qn̄ ceſſat oīsiniuſticia ⁊ incapacitas modis p̄dictis. ⁊ ad. d. c. cui. qd̓facit ꝯͣ ſecundū mēbꝝ dic ꝙ ibi lata fuit excōicatio abhe̓tico. ideo nullfuit. vt ibi noͣ. ī glo. ¶ In glo. j. ibi etqꝛ ꝑ ſimplimoniā. Aduerte clarius ⁊ latiꝰ. Nāglo. ī prima ꝑte ꝓſequit̉ qͥd debeat facere ſuꝑior excoīcatoris cum ꝓclamat̉ ꝑ excoīcatū cōquerentē de excōicatore ⁊ diſtingue comp̄hendēdo glo. ⁊ dicta doct. ꝙaut excoīcator eſt orarius aut delegatꝰ. Primo caſu aut nō fuit ab ellatū ſed ꝑ ſimplicē querelā excōicatus adiuit ſuꝑiorem. ⁊ tunc dicit Cal. ꝙ ſuꝑior debet remittere excōicatū ad excoīcatorē vt eum abſoluat ſi eū iniuſte excoīcauit ⁊ poteſt dare iudicē qͥ eo nōlēte abſoluere ip̄e exeqͣt̉ vt h̓. ad hͦ. c. ad repͥmēdā. jͣ. deoffi. or. dicit tn̄ Cal. ꝙ ſi ſuꝑior abſoluit ſine remiſſiōetꝫ abſolutio. qꝛ cū ſit iudex nō curat̉ ꝙ male fecerit ī n̄remittēdo. qꝛ iniuſta abſolutio valet exquo ē facta a ſuꝑiore. vt in. c. venerabilibus in. §. vltimo. hͦ dictuꝫ ego