De reſcriptis.

ꝓ pͥmis iudices ꝓnūciaueruntpͥmas ⁊ ſcd̓as lr̄aon fuit appellatū. ⁊ ſic ſnīa trāſia quoꝝ ꝓnūciatꝭuit in rē iudicatā. ſꝫ ꝯͣ ſcd̓as lr̄as fuit exceptū ⁊ iudicatū. ⁊ hūc intellectū aliqͣtenus ſentit iſta gl. in eo ꝙ poderat ꝙ non fuit appellatū ſꝫ aptius hͦ tꝫ Guil. naſo dcēs vtrūqꝫ reſcriptu nō valuiſſe ſꝫ primū aſſumpgorē ex iudicis ꝓnūciatione. Et no. iſtū inteīfert̉ ex eo clariſſime ꝙſcio alibi ita exp̄ſſum.ſcriptū nullum aſſumit vigorē ſi orta ꝯtētione ſupernullitatē iudex ꝓnūciat ⁊ validū n̄ appellat̉. ⁊ ſic ꝓbatea q̄ notātur ꝑ Lap. ī. c. j. jͣ. eo. li. vj. ⁊ ea q̄ dixi in. c. ſuierat falſū. hͨ dicolr̄is. sͣ. e. intellige tn̄ ꝙ reſcpͥtū n̄ea q̄ dixi pꝰ Inno. in. d. c. ſuꝑ lr̄is. Itē ſequēdo p̄dictiintellectu ꝙ ābe lr̄e fuerint exͣiudiciales do quartum ⁊nouū intellectū ad iſtum textum ꝙ primū reſcriptū iōuit. qꝛ ꝓcurator reuocatus illd̓ impetrauit cū ꝓr̄ adu̓ſe ꝑtis ignoraret reuocatōem. Cū eī ille ꝓcurator fuerit deſtinatus ad ꝓmouendū iſtā cām cū qpitulo ⁊ īceꝑat eā ꝓſeqͥ tenēt geſta ꝑ capl̓m ſeu ꝓcurtorē ſuū cū iſto falſo ꝓcu. an̄qꝫ certificaret̉ de reuoctione. vt in. d. l. ſi fideiuſſor. ⁊ qd̓. sͣ. dixi. Scd̓m ꝟoitimpetratū d ip̄m ꝓcuratorē reuocatū dīſcriptū fuorē dn̄i reuocātis. iō ad validiactus nō fuit neceſſe niſi vt ip̄e ꝓcurator certificaret̉ cū alteriꝰ nō int̓eſſet. ad hͦ tex. in. l. ſi mandaſſet. ff.mādati. facit cle. vnica. de renū. ⁊ ob p̄dicta ponderain tex. ꝙ reuocatō non ꝑuenit ad adu̓ſariū circa pͥm. qꝛ ī ſecūdis nulla captio fitlr̄as ⁊ non ſic ciruerſario ſꝫ ī prirreuocatio valeret. nā ſi diceremus ꝯͣriū poſſꝫ multū dānificari adu̓ſariꝰ. qꝛ non hr̄etdn̄s niſi clam reuocare ꝓcuratorē. Et hūc intellectuꝫſtū tex. ſingularit̓ ad iduto veriſſimū. ⁊ potes induce̓dixi ꝙ et̓ in exͣiudicialibꝰ reuocatiu̓ſariū ſi ꝓcurator fuerat ꝯſtitutꝰſcio ꝙ alibi ita bn̄ ꝓbet̉. ⁊ multū fac̄impetratio ꝓprie non pōt dicdicial̓. ⁊ generalit̓ cū querit̉ qual̓r ſit r̄uocādꝰaͣ ē pulchra ⁊ qͦtidiana nō omittā. Inno. videt̉ h̓ velꝙ non ſufficit ꝓcu. certificari qͦ ad hͦ vt alijs fiat p̄diciū. ſꝫ oꝫ publicę ꝯſcribere vt nullus hēat euꝫ deinps ꝓ ꝓcu. vt in. l. ſꝫ ſi pupillus. in. §. p̄ſcribere. ff. dtoritatē Inno. ſꝫ Ioli. Et no. bn̄ hͦ ddixiſſe ꝙ illa. l. ſꝫ ſi pupiſtudicit dn̄m ſiloquit̉ in inſtitore ⁊ non in ꝓcuratore ſimplici. vn̄ d̓ſtinxit ille in quadā diſputa. cuius ꝟba refert ⁊ ſequit̉Io. an. h̓. ꝙ aut vult dn̄s reuocare inſtitorē ⁊ niſi puat non hr̄ ꝓ reuocato. ⁊ qͥs ꝓprie dicat̉ inr̄ vel exercitor vide ꝑ Inno. plene in. c. ꝙ qͥbuſdā.de fideiuſſo. aut reuocat ꝓcurator ſimplex. ⁊ tūc ſi nōē certificatus nō valet regularit̓ reuocatio. de hͦ tn̄ remitto ad plene no. ꝑ glo. in cle. vnica. de renū. q̄ pondicta Cy. in. l. mādatū. C. mādati. ad hͦ. l. ſi mādaſſē. ſeo. Aut ꝓcurator erat certificatus de reuocatōe ⁊ tūccit dn̄o ſciēte ⁊ patiēte etꝓcuratorꝰaut iſte faliudicat d̓.sͣ. dixi pꝰ Inno. ⁊ tene mēti hͦ mēdiſtinguerē ꝓut. sͣ. dixi pꝰ Inn̄.ū. ego tn̄ limitaqꝛ ſcīa ⁊ patīa nō dꝫ indiſtincte nocere dn̄o exqͦ ſemeeū reuocauit. aut ꝯͣdixit dn̄o igͦrante. ⁊ ſic dn̄s habuiū vt ꝑtē geſtoꝝ ſibi p̄iudicat. ar. in. l. cū q̄rituAut nō hūit ratū ⁊ igrauit. ⁊ tūc aūt mirat eū pͥus ad ꝯͣhendū cū certa ꝑſona ⁊ nō valet reuecatio niſi illa certa ꝑſona certificet̉. vt. d. l. ſi fideiuſſor⁊ optīe ꝓbat̉ hͦ ẜm qͣrtū intellectū. ſꝫ ſi nō deſtinabat̉ad certā ꝑſonā tūc ſatis ē ꝓcur. fuiſſe certificatū. vndeagat ꝯͣhēs ꝯͣ ip̄m falſū ꝓcuratorē. vt ī. l. falſo ꝓcuratori. ff. de ꝯdi. ob cām. fac̄. l. ſi ꝓcurator. ff. de ꝯdi. inde. debuit em̄ ille ꝯͣhēs cū ip̄o cogitare hͦ euenire poſſꝫ. ar. inl. ſiqͥs domū. ff. loca. limita tn̄ hͦ mēbꝝ ẜm ea q̄ dicta ſt̓ī gl. ī ꝟbo falſus. nā ſoluētes ꝓcuratori r̄uocato liberātur niſi reuocatio ſit publice no. vt in. l. eiꝰ qͥ ī ꝓuīcia.

ff. ſi cer. pe. lꝫ tex. ille potuit intelligi in inſtitore tn̄ ſatisſpāle ē in eccl̓ia vt poſſit reciꝑe ea q̄ faciūt ꝓ ſe ⁊ r̄ſpuere q̄ faciūt ꝯͣ ſe. ¶ In gl. ī ꝟbo ſine ſpāli fi. de hac maͣvid̓ no. sͣ. e. nōnulli. ⁊ dic vt ibi. ſꝫ no. fi. gl. ī eo ꝙ dic̄ ꝙꝓcurator gnaͣlis cū libera p̄t iſtas lr̄as impetͣre. ꝯͣriū tn̄tꝫ h̓ do. an. īmo plꝰ dicit ī. d. c. nōnulli. ꝙ ſi ī ꝓcuratiōeexpͥmerent̉ aliqͥ caſus reqͥrētes ſpāle mādatuꝫ ſb̓iectacl̓a gnaͣli nō pōt tal̓ ꝓcurator lr̄as impetrare. qꝛ vbi requirit̉ vocal̓ exp̄ſſio nō ſufficit illa clauſula gnaͣlis mōp̄dicto. ad hͦ qd̓ no. gl. in ſil̓i in. c. fi. de ꝓcu. li. vj. ⁊ in. c.ꝓcurator. de elec. li. vj. ſꝫ nec illud dictū nec id qd̓ dicith̓ mͥ placet. qm̄ nego ꝙ h̓ reqͥrat̉ illa notabil̓ exp̄ſſio d̓qͣ in iuribꝰ. sͣ. all̓. ſꝫ ſolū reqͥrit̉ ſpāle mādatū vt in. l. ꝓcurator cui libera. ff. de ꝓcur. ⁊ in. c. qͥ ad agendū. eo. ti.l.vj. Idē dicēdū qn̄ illa cl̓a general̓ ſequit̉ caſum reqͥrentē ſpāle mādatū. vt in. d. c. qͥ ad agendū. ⁊ hͦ fortifico. nā ꝯiūcta ꝑſona minorē ptātē hꝫ qͣꝫ ꝓcuratores pͥdicti. hinc ē ꝙ ꝯiūcta ꝑſona nō pōt agere ea q̄ reqͥrūtſpāle mādatu. l. illud. ⁊. l. pr̄. ff. de mino. ⁊ no. in. l. ꝟoˡ ꝓcuratori. ff. d̓ ſol̓. Itē h̓ agit̉ de modico p̄iudicio.ſumꝰ exͣ caſum cle. nō pōt de procu. īmo vr̄ miranprocurator gnaͣlis nō admittat̉ cū latiorē ptāteꝫſqͣꝫ ꝯiūcta ꝑſona. vt pꝫ ex no. ī. d. l. ꝟo procuratorReſcpͥtū īpetratuꝫIgni ficat e. hoīem alicuius dyoſis nō extēdit̉ ad hoīem eiuſdē noīs alteriꝰ dyoceſis. In pͥma ponit̉ appellātꝭ narratio. in ſcd̓a appellationis ꝯmiſſio. ibi iōqꝫ. ¶ No. pͦ ꝙ reſcriptū nō extēdit̉ niſi ad ꝑſonā in eo exp̄ſſam. nec p̄ſumit̉ error ī circūſcriptione ꝑſonē. ¶ No. ſcd̓o ꝙ iudex nō admittēptōem ltīmam videt̉ grauare ꝑtem lꝫ exp̄ſſe nōciet ⁊ ex hͦ p̄t appellari. de qͦ in. c. ex ꝑte. m. d̓ app.¶ Bar i. l. aprocedēte. C. jdilatōibꝰ. ¶ In gſ. j. ibiipta ſtricti iuris ſūt. no. gl. ⁊ idē no. glo. s. e. nōnulli. ¶ Scd̓o no. ex glo. in eo ꝙ ponit veꝝ intellectūad. c. ſuꝑ lr̄is. sͣ. eo. ⁊ intētus gl. ē iſte ꝙ tūc ſurreptio ꝑgnorantiā nō hꝫ vitiare qn̄ id ad qd̓ volo vti reſcpͥtoꝯprehēdit̉ in reſcripto ſꝫ exp̄ſſi aliquā falſitatē ad hꝰbendū reſcriptū qͣ tn̄ tacita nihilominꝰ reſcpͥtū habiſem. ſecꝰ aūt vbi volo vti reſcpͥto ad caſū nō ꝯprehenſum lꝫ ꝑ iḡrantiā exprimerē aliū caſū. Et hͦ etiaꝫ voluitInno. ī. d. c. ſuꝑ lr̄is. ¶ Sꝫ exͣ gl. q̄ro nunqͥd indiſtīcteprocedat deciſio hꝰ. c. Inno. ⁊ ꝯpoſt. ꝙ nō. dicunt em̄ꝓcede̓ qn̄ ꝑ alia exp̄ſſa nō pōt ꝯſtare d̓ corꝑe. ſꝫ ſi ꝯſtaret puta qꝛ dixi ꝯͣ titiū legētē ſenis dyoceẜ florētine cūtn̄ titius ſit dyoceſis aretine tunc valet reſcriptuꝫ exqͥiſte ſolꝰ titius legit ſenis qͥ ē de dyoceſi aretina. ⁊ tenemēti hͦ dictuꝫ qꝛ fac̄ ad ml̓ta. ſꝫ Pe. abbas ⁊ qͥdaꝫ alijindiſtincte tenuerūt oppoſituꝫ. qꝛ reſcpͥta ſt̓ ſtricti iuris. ⁊ iō n̄ debēt extēdi ad hoīem alt̓ius dyoceẜ qͣꝫ exp̄ſſe. ar. ī. l. ābigue. ff. d̓ rebꝰ du. ⁊ ī. l. qͦtiens. ff. de here. īſti.fac̄. c. ſuſceptum. jͣ. e. li. vj. Io. an̄. h̓ alit̓ dicit ſꝫ ꝯiūgēdo cum eo qd̓ ip̄e poīt ī additōibꝰ ſpe. ī ti. de reſeſen. §. vlti. ꝟ. qͥd ſi ī dubietate. diſtīguit ⁊ bn̄ ꝙp̄ſſa vera dyoceſis lr̄as hūiſſet. ⁊ tūc error n̄ hꝫ vitiaſi ꝯſtat de corꝑe. ⁊ ſic ꝓcedat prima opi. Aut expreſſavera dyoceſis lr̄as n̄ hūiſſet ⁊ tūc error hꝫ vitiare. exēplū impetͣui iudicē remotū vltͣ vnā dietā a vera dyoceſi a loco ſꝫ exp̄ſſi dyoceſim ꝓpinquā. ſecꝰ autē vbi vera dyoceſis n̄ eēt r̄mota vltͣ vnā dietā a loco impetͣtionis tn̄ adu̓te qꝛ pōt indiſtīcte teneri opi. Inn̄. nā ī caſu qͦ trahe̓t vltͣ vnā dietā reſcriptuꝫ pōt ānullari n̄ eoreſpectu ꝙ ille n̄ ꝯprehēdat̉ ī lr̄is ſꝫ eo reſpectu qꝛ n̄ p̄ttͣhi vltra vnā dietā. Et iō dico adu̓tēdū ad modum excipiēdi. nā exqͦ ꝯſtat d̓ corꝑe n̄ dꝫ reꝰ dice̓ ego n̄ ꝯprehēdor ī iſto reſcpͥto. ſꝫ dꝫ dice̓ ego n̄ poſſū tͣhi vigoreiſtiꝰ reſcpͥti. ſꝫ in certo caſu ſaluarē opi. Io. an̄. qn̄ .ſ. inreſcpͥto apponeret̉ illa cl̓a n̄ obſtāte ꝯſtitutōe de dua-