De reſcriptis.
ꝙ aduerſarius nō pōt allegare illā reuocatōꝫ ī p̄iudicium reuocātis. ⁊ in hͦ habeo iſtū tex. ꝓ noͣbili. ⁊ hͦ idē voluit gl. h̓ ⁊ Inno. ¶ In gl. ij. no. ex gl. ⁊ ex tex. ꝙ ī eodēiudicō ⁊ eo. libello pōt agi ꝯͣ eundē ſuꝑ pluribꝰ articul̓.ad idē. c. cū dilectꝰ. de cā poſ. ⁊ ꝓprie⁊. c. dilectus. jͣ. decap. mo. ⁊ ibi glo. iij. allegat multas ꝯcor. ¶ In gl. iij.fi. Uel intellige ẜm cōpoſt. ꝙ iſte ſcd̓e lr̄e fuer̄t impetͣte de ꝯſenſu ꝓcuratoꝝ vtriuſqꝫ ꝑtis. Uel forte faciebāt mētionē de pͥoribꝰ lr̄is ⁊ clauſula ibi inſerta in hͦ tn̄nō ē vis. ¶ In gl. ī ꝟbo falſus ꝓcurator. no. iſtā gl. iūcto tex. q̄ ſolet frequēter allegari. ⁊ dicit Inn. ꝙ ſi dn̄stacite vel exp̄ſſe ratificat geſta ꝑ ꝓcuratorē falſū n̄ p̄tvlteriꝰ ꝯͣdicere. l. iij. ī. §. falſus. ff. rē ra. ha. ⁊ in. l. lꝫ. ff. deiudi. ⁊ de hͦ infert Inn. ad vnuꝫ notabile dictū qd̓ qͦtidie allegat̉. ꝙ ſi qͥs ſcit aliqueꝫ ſe gerere ꝓ ꝓcuratoreſuo in iudicio ⁊ nō ꝯͣdicit facit ſibi p̄iudiciuꝫ. vn̄ ex illataciturnitate vr̄ ille rē gere̓ ex volūtate ſua qͣſi velitvideat̉ ſibi dare mandatū vel p̄ſumendū ē eū hr̄e madatū. ſic duobꝰ modis pōt intelligi dc̄m Innoc. all̓atad hͦ. l. ſepe. ff. de re iudi. Idē vr̄ ſentire Inno. in. c. cuꝫī iure. de offi. dele. ⁊ in. c. in nr̄a. de ꝓcu. ſequit̉ archi. inc. qͥ ad agendū. de ꝓcu. li. vj. ⁊ dn̄i de ro. deci. cccclxiij.al̓s. cccclxvij. ⁊ ſe. vbi ꝑ hoc dictū Inno. dicit ꝙ ſiappellat ꝓ me pn̄te ⁊ nō ꝯͣdicente valet appellatioceſſus inde factus. idē dicūt ſi ꝓcurator patit̉ aliquemſe gerere ꝓ ſuo ſb̓ſtituto ⁊ nō ꝯͣdicit. ſꝫ Bar. in. d. l. ſepe. ⁊ Cy. in. l. cū pecuniā. C. de neg. geſ. tenēt oppo. mouet̉ bar. exqͦ em̄ iſte agit ad cōmodum eū qd̓ finis d̓clarauit cū ſuccubuerit in cā nō videor ꝯſentire ſꝫ potiusꝯͣdicere. ⁊ ſic nō ob. tex. in. d. l. ſepe. Sꝫ certe iſta nonbona rn̄ſio. qꝛ a prīcipio agēdo nō apparet ꝙ inutil̓r ⁊ad meū dānū agat cū potuiſſet obtinere ⁊ ſufficit cāmvtiliter eē cepta qͣꝫuis ꝯͣrius effectꝰ ſeqͣtur vt in. l. an vltro. ff. de neg. geſt. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ. in. c. cū ꝓ cā. jͣ. de ꝓcur.Itē ſi diceremus oppoſitū nūqͣꝫ vel raro ꝯpeteret actōnegocioꝝ geſtoꝝ cū a pͥncipio ſit dubiuꝫ de euētu letovel adu̓ſo. ⁊ ſic poſſet rn̄deri ad theoricā Inno. poſitāī. c. in geneſi de elec. quā ſequit̉ glo. in regula is qͥ tacet.de re. iur. li. vj. vbi dr̄ ꝙ ſi agit̉ de re ꝯcupiſcibili ⁊ honorabili tacēs hr̄ ꝓ ꝯſentiēte. vt in. l. qͥ patit̉. ff. māda.Si ꝟo agit̉ de re oneroſa ſeu dānoſa tūc tacēs hr̄ ꝑꝯtradicēte. nā iudicio meo hͦ cōmittit̉ iudicis arbitrTerciū mēbꝝ cū a pͥncipio tꝑe geſtionis n̄ erat certu an ſequeret̉ effectus dānoſus vel ꝯcupiſcibil̓. vn̄ cūpoſſet ſe hr̄e ad lucꝝ ⁊ dānū maxime qn̄ inchoatio eſtvtilit̓ facta tūc ſumꝰ exͣ theoricā Inno. ⁊ rōnem Bar.⁊ qͣꝫqͣꝫ do. an. h̓ videat̉ ſeqͥ bar. dicēdo ꝙ. vbi certitudinalit̓ agit̉ de fauore meo tūc bn̄ videor dare mādatū.ſꝫ vbi agit̉ de dāno vel pōt tēdere ad dānū nō videordare mādatuꝫ. hoc dc̄m nullibi ꝓbat̉ exqͦ vt dixi pōtſeqͥ inde cōmodū. nā agēalio pͥma fronte vr̄ ageread vtilitatē illius. pꝫius admittit ꝯiūctā ꝑſonāad agendū ſine mādato quā tn̄ nō admittit ꝯͣ exp̄ſſamvolūtatē dn̄i. vt in. d. l. pōponiꝰ. in fi. Si em̄ initiū agedi eēt dānoſum abn̄ti nō admitteret ius iſtū ad agēdūqꝛ tacite videt̉ dn̄s ꝯͣdicere. ⁊ qͣꝫqͣꝫ Cy. in. d. i. ſi pecunia. dicat ꝙ in ꝯiūcta ꝑſona vel ī amico dn̄s videt̉ dare mādatū rōne ꝯiūctionis vel amicitie. ar. in. l. ſi ẜuuscōis. ff. de dona. int̓ vi. ⁊ vxo tn̄ ego dr̄ia int̓ has perſonas nō habita ī ꝓpoſito diſtinguerē ẜm ea q̄ plene dixi in. c. nōne. de pſum. et diſtingue ſic ꝙ aut iſte qͥ geritſe ꝓ ꝓcuratore tēdit ad obligandū ꝑſonā dn̄i ⁊ dominus ſciens ⁊ patiēs non videt̉ cōſentire. vt in. l. filiuſfa.§. inuitus. ff. de ꝓcu. vbi dr̄ qꝛ ſi qͥs ꝯſtituit me ꝓcuratorē pn̄tem ⁊ tacētē nō videor ꝯſentire. aut tendit iſtecertitudinal̓r in fauoreꝫ dn̄i. ⁊ vr̄ dn̄s ꝯſentire ⁊ daremādatū. vt ē tex. no. in. d. l. qͥ patit̉. aut tēdit ſeu tēdere pōt ī graue p̄iudiciū. ⁊ tūc aūt eſt caſus in qͦ pōt dn̄sꝓhibere ⁊ nō ꝓhibēdo videt̉ ꝯſētire. ſecus ſi de factoꝓhibere n̄ poſſet. ad hoc qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. l. gaius. ff. d̓ pig.
act. ⁊ ī. l. fideiuſſor. §. pr̄. ff. de pig. ⁊ qd̓ no. in. l. rē alienam. ff. de ꝯtrahē. emp. ꝑ Dy. in regl̓a is qͥ tacet. de re.iu. li. vj. ⁊ ꝑ bac. ī. l. q̄ dotis. ff. ſo. ma. ¶ In glo. in verboꝓpter ſuſpitionē. ibi ⁊ an litis ꝯteſ. de hͦ an̄ ⁊ qn̄ ꝓcurator poſſit reuocari vide tex. cū glo. in. c. ij. de ꝓcu. li. vj.¶ In ea. gl. ibi qͣre nō reuocat̉. hͨ gl. vſqꝫ ad finē īſtatcirca intellectū. c. quare pͥme lr̄e valuerūt ⁊ ſcd̓e nō cūambe fuer̄t impetrate ab eodē ꝓcuratore reuocato r̄tn̄ glo. clare loquit̉: videt̉ tn̄ habuiſſe bonū intellectū.⁊ clarius loquūt̉ doc. vt dicamus ꝙ pͥme lr̄e fuer̄t impetrate in iudicio. iō valuerūt exqͦ noticia reuocatiōis nōꝑuenit ad iudicē vel ad adu̓ſariū. nā hͨ ē regula in maͣreuocationis reſpectu eoꝝ q̄ agunt̉ in iudicio. vt ꝓbatur in. c. mādato. de ꝓcu. vbi de hͦ. ſꝫ ſcd̓e lr̄e fuerūt impetrate exͣ iudiciū. iō ſatis fuit ad eaꝝ nullitatē ip̄m ꝓcuratorē fuiſſe de reuocatione certioratū. qͣſi velit glꝙ in exͣiudicialibꝰ nō ſit neceſſe reuocatōem ꝓcuratoris ad alios ꝑuezſatis ē ꝓcuratorē certioratū foe. nō tn̄ doct. are pͥme lr̄e dicunt̉ iudiciales ⁊nō ſcd̓e. do. an. dicit hāc lec. cōem ſibi nūqͣꝫ placuiſſe. qͥnō videt in hͦ diu̓ſitatē int̓ iudicialia ⁊ exiudicialia. q̄etiā in exͣiudicialibꝰ dꝫ adu̓ſarius certificari de reuoctione procuratoris cū poſſit decipi ſicut in iudicioẜm eū etiā ſcd̓e lr̄e vident̉ iudiciales cū fuerint imꝑte lite pendēte ſꝫ pace ip̄iꝰ ſalua lec. cōis ē veriſſimactū ſuū poſſet ſaiuari certo caſu ſꝫ n̄ ī t̓minis lr̄e. vn̄ declarādo hāc lec. cōeꝫ dico ꝙ pͥme lr̄e dicūt̉ iudiciales.te in iudicio. qꝛ cā pendēte corā paa procuraꝑtis cū demeritis cāe nō poſet in cutrauerūt trāſlationē iudicis etī cām in ꝑtibꝰ. ⁊ ſic oportebat vtꝑueniret ad adu̓ſariū vel iudicē. al̓s poqſarius deludi. Sꝫ ſcd̓e lr̄e fueruntimpetreciu. qͥa poſt pͥmas ꝑ qͣs negociū eratꝯmiſſurip̄e ſolus procurator reuocatus cāsimpetraIn̄ nō ſequit̉ fuerūt impetrate lite pendēte ergo ī iudicio cū multa fiāt exͣ iudiciū lite pendente.Nec obſtat qd̓ dicit do. an̄. an̄ etiā in exͣiudicialibꝰ aduerſariū fore certiorandū de reuocatōe procuratoris.qꝛ illud nō eſt vſqꝫquaqꝫ veꝝ. nō em̄ procedit cū ꝓcurator non deſtinat̉ ad certā ꝑſonā. Nā in iſta ſcd̓a impetratione procurator nihil agebat cū ꝑte ſꝫ ꝑ ſe in fauorē dn̄i. vn̄ ſatis erat ad nullitatē actus ip̄m procuratorē fuiſſe cetū vt ē tex. in cle. vnica. de renūc. ſe dvbi procurator deſtinaret̉ ad ꝯtrahendū cū certa ꝑſonaͣ tūc fateor ꝙ de reuocatōe ē illa ꝑſona certiorā da.vt in. l. ſi fide iuſſor. ff. man. ſequit̉ h̓ Ioh̓. an. pꝰ Nico.us dicā. ⁊ in hͦ caſu poſſet verificari dc̄mmathe. ⁊. jͣ. lado. an. vt non ſit dr̄ia in hͦ int̓ iudicialia ⁊ exͣiudicialia.par em̄ ē rō in vtriſqꝫ. nā iō vt arbitror in iudicialibusdꝫ noticia reuocationiꝑuenire ad aduerſariū vel aciudicē qͥ tꝫ loij. qꝛ in iudicio qͣſi ꝯtrahimꝰ.l. iij. ff. de pecu. vn̄ exqͦ procurator fuit deſtinatus ad qͣiꝯtrahendū cū certa ꝑſona. dꝫ em̄ talis ꝑſona certiorari de reuocatiōe ne deludat̉ ad libitū adu̓ſarij. ⁊ idē ē īexͣiudicialibꝰ eadem rōne cū procurator mittit̉ ad certaꝫ ꝑſonā. ⁊ no. bn̄ hanc rōnem. ⁊ ꝑ hͦ habes clarū ⁊ defenſatū primū intellectū iſtius. c ¶ Scd̓o principalit̓pōt tex. intelligi ꝙ vtreqꝫ lr̄e fuerint iudiciales. ⁊ iō tenuerūt pͥme et nō ſcd̓e. qꝛ pͥme tēdebant in fauorē aduerſarij qͥ igirabat reuocatōem procuratoris adueret iō impetratio tenuit. vt in. c. mādato. jͣ. d̓ procura. ſꝫ ſcd̓e lr̄e concernebāt fauorē iſtius nobil̓ qͥ reuocauit procuratorē ſuū. vn̄ ignorātia capl̓i prodeſt capitulo ignorāti ⁊ n̄ nobili ſciēti. ar. in. c. cū iſti vniuerſorum. de re. ꝑmu. et in regula eū qͥ de re. iu. li. vj. Et iſteē notabil̓ intellectus limitās multū. c. mādato p̄alle. etẜm hūc intellectū quē ſenſerūt hoſt. et cōpoſt. ſūmauſcd̓o loco ⁊ tene eū mēti. ¶ Terciꝰ ē intellectꝰ pͥncipaꝙ ābe lr̄e fuer̄t exͣiudiciales. et tūc rō diuerſitatꝭ inter