De reſcriptis.
tanqͣꝫ falſarius .i. tanqͣꝫ impetrās ꝑ falſi exp̄ſſionē. Edicerē ꝙ iſte ꝯparat̉ falſario generalit̓ ad hͦ vt puniſed n̄ in quātitate pene. nā is q̄ obripit pͥncipi dꝫ punirivt in. l. ⁊ ſi legibꝰ. C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pub. facit. l. ſiquis obrepſerit. ff. de fal ¶ In qͣrta ꝑte q̄ incipit ibi ſed qͥs debet ꝓbare gl. q̄rit cui incūbat onus ꝓbādi an dn̄o aſſerenti dediſſe mādatū an aduerſario negāti. Et pͥmo arguit ꝙ incūbat dn̄o. ſcd̓o ponit opi. Io. an̄. qͥ in effectudiſtinxit ꝙ in cā appellatōis p̄ſumat̉ īpetratorē habſe mādatū. Sꝫ in cā pͥncipali diſtinxit ꝙ aūt ī reſcrijdicit̉ illū fuiſſe ꝓcuratore ⁊ p̄ſumēdū eſt mādatū. ſecꝰ ſinihil dicit̉. dicit Io. an̄. quo ad p̄cedēs mēbrū fiendā eēdifferētiā inter ꝟba aſſertiua ⁊ ꝟba narratiua ſeu enunciatiua ꝑ id qd̓ habet̉ in cle. lr̄is de proba. ⁊ in. c. ſi papade pͥui. li. vj. qͣſi dicat ꝙ ſi dicit̉ ꝓcurator ꝑ ꝟba enūciatiua illa verba nō ꝓbant. vt in p̄dicto. c. ſi papaſti. inſtat ⁊per ꝟba aſſertiuā tūc ꝓlit. vt. d. cle. lr̄is.tandē dicit hͦ fore arbitrariū inpecta qͣlitate ꝑſonaruꝫ.Goſ. dicit ꝙ ſi a pͥn. an̄ īpetratōeꝫ obijcit̉ de defectu mādati debet tūc ꝓbari mādatū ſed ex poſtfacto nō admittitur exceptio ſed Uin. ⁊ Pe. dicūt hͦ verū vt admittatur exceptio qͦ ad hoc vt onus ꝓbādi trāſferat̉ in aduerus ſi obijciēs vellet poſt factū ꝓbare defectū māati qḋ poterit ꝓbare ꝑ ꝯfeſſionē ꝑtis vel ꝓbādo reuoſi ꝯmune ⁊cationē ꝓcuratoris. Et hͦ vltimū dictū eſbene poſſet ſeruari in practica. ⁊ ſic poſſet limitari dictūzlo. huiꝰ in fi. Sꝫ ego ſic diſtinguerē ꝙ aut impetratorſarrat̉ ꝓcurator ꝑ verba aſſertiua ⁊ hoc clarū. aut ꝑ ꝟba narratiua ⁊ puto ꝙ idem quo ad hoc vt tranſferatonus ꝓbandi in aduerſariū. Et in hoc ſequor glo. ꝯtraIo. an. ⁊ moueor qꝛ vbi agit̉ de modico piudicio verbanarratiua ſeu enūciatiua plene ꝓbant maxime cū alia p̄ſumptio nō ſit in ꝯtrariū. de hͦ eſt glo. no. in. c. cū olim. j.de cenſi. iūcto tex. ⁊ tꝫ ibi Inno. facit qd̓ noͣ. glo. in. c. illud de p̄ſump. ⁊ maxime ꝓcedit hoc caſu vbi narratū ēde ſubſtātia actus. ar. in. l. optimā. C. de ꝯͣhen. ⁊ ꝯmit. ſtipu. Et vide ad hoc pulchraꝫ q̄ſtionē poſitā ꝑ Io. an.regula nō licet actori in mer. vbi q̄rit̉ nūquid ꝑ lr̄as bciales in quibꝰ narrat̉ ꝙ talis clericus ꝓbet̉ clerioSi ꝟo in reſcripto nō dr̄ iſtū impetratorē eſſe ꝓcuratorē ſed ꝟba ſunt relata ī ꝑſonā dn̄i. ⁊ tūc pͥma frōtep̄ſumēdū ē dn̄m īpetraſſe qꝛ nō p̄ſumit̉ ſubmiſſa ꝑſonar. in. l. cū itaqꝫ ſtip. in. §. griſogonꝰ de ꝟ. ob. aūt ꝓbaturliū impetraſſe illas lr̄as. ⁊ tūc puto ꝙ de iure etiā ex poſtadmitti exceptio defectꝰ mādati ⁊ onus ꝓfacto debandi indn̄o. qꝛ cū mequēdā ſolēnitas extrinſeca nō p̄ſumit̉ niſi ꝓben. c. j. de re. eccle. noalie. li. vj. ⁊ in. l. quecūqꝫ. ff. de publiciana. ꝑ Bar. in. l. ſciendū. ff. de ꝟ. ob. ⁊ ꝑ Inno. in. c. innotuit de eo qͥ fur. or.ſuſce. ¶ In gl. fi. ibi ſed ⁊ he. ibi numerant̉ liberti liberiarētes fr̄es ⁊ affines. ⁊ aduerte qꝛ iſte articulꝰ eſt mutilis n̄ ſolū ad materiā iſtiꝰ. c. ſꝫ etiā ad materiā illiꝰe. vbi dr̄ ꝙ ꝯiūcta ꝑſona pōt age̓ ꝓ ꝯiūcta ꝑſonmādato. Et dubitat̉ q̄ dicant̉ ꝯiūcte ꝑſone. Nā dicunt aliqͥ ꝙ tex. enūerat illas ꝑſonas cā exempli n̄ aūt ꝙvoluerit alios ꝯiūctos exclude̓. nā ea q̄ ponūt̉ cā exēplinō reſtringūt regulā. vt ī. c. j. ne cle. vel mo. ⁊ ī. l. ita vulneratus. ff. ad. l. aqͥl. ⁊ in. c. inter ceteras. sͣ. eo. Un̄ Inno. refert h̓ quoſdā dicere ꝙ ꝯiūcti dicunt̉ qͦ ad illā. l. ⁊ iſtud.c. oēs ꝯſanguinei ꝑ lineā maſculinā ⁊ femininā oēs quadmitterent̉ ad ſucceſſioneꝫ ab inteſtato. ⁊ ꝓbant iſtimō. illa. l. ſed ⁊ he. facit mētionem de affinibꝰ ſine graduergo fortius debēt admitti ꝯſanguinei citra fratres quiſunt magis ꝯiūcti qͣꝫ affines. ⁊ hanc opi. attribuit Bar.Inno. ⁊ eā ſequi videt̉ in. d. l. ſed ⁊ he. Sꝫ certe Inno.nō firmat pedes nec originalit̓ fuit ſua opi. vnde recitataliquos tenere ꝙ aſcēdentes ⁊ deſcēdentes admittāt̉ ininfinitū ꝑ. l. liberoꝝ. ff. de ꝟ. ſig. Et qꝛ hͦ videt̉ velle tex.in. d. l. ſed ⁊ he. ſed in collateralibꝰ ſolū admittūt̉ frēs etſorores. qꝛ de fratribꝰ ſoluꝫ cauet̉ in. d. l. ſed ⁊ he. nec ob.
qd̓ dixi de affinibꝰ qꝛ debet intelligi ꝙ admittant̉ aſcendentes ⁊ deſcēdentes dūtaxat. vt ſocer ⁊ ꝓſocer gener ⁊gener. vnde dicūt ꝙ affinis collateralis nō adrſororius .i. habēs ſororē in vxorē nō dꝫ admitti. ⁊ ſictrāſit Inno. nullā aꝑte opi. approbādo vel reprobādoCōpoſto. dicit curiā admitte̓ ꝯſanguineos vſqꝫ ad terciū gradū incluſiue. Hoſti. dicit ꝙ debent admitti vſqꝫad quartū qͦ ad diſpoſitōeꝫ huiꝰ. c. ſed nō ſic large aſſumet quo ad illā. l. ſed ⁊ he. qꝛ hic agit̉ de minori p̄iudicio. Ego credo ꝯſiderandā ꝯditionē ⁊ ꝯſuetudinē pr̄ienā in aliquibꝰ ꝑtibꝰ diligūt ſe magis ꝯſanguinei ī remotiori gradu qͣꝫ ī alijs locis ī gradu ꝓpinquo. Nā lex nōꝯſiderauit niſi affectionē. ⁊ ideo ꝯcluderē ꝙ vltra ꝑſonas exp̄ſſas ī. d. l. ſed ⁊ he. ſit arbitrariū inſpecta affectōne qͥ ꝯiūcti debeāt admitti. ad hͦ adduco theoricā doc. inc. poſtremo. jͣ. de ap. Circa ꝟo filios naͣles ⁊ ſpurios dubitat̉ ꝑ doc. ⁊ n̄ bn̄ firmāt pedes. nā aliqͥ dicūt de debentadmitti aliqͥ ꝯtra. Alij diſtinguūt inter naͣles ⁊ ſpurios.Ego ſic diſtinguerē ꝙ naͣles tm̄ debēt admitti cū admittant̉ certo caſu ad ſucceſſioneꝫ. vt in aucͣ. C. de na. lib. eno. in. c. tāta qͥ fi. ſint legi. videt̉ ꝓbari in. l. parētes navero ⁊ nati ex dānato corales. ff. de in ius vo. Suitti ꝓ ꝯiūctis ꝑ lineā maſcude rigore iuris nō debelinā qꝛ nō ſunt agnati nec poſſunt verifice on̄dere pr̄emvt. l. vulgo. ff. de ſta. ho. ⁊ in aucͣ. ex cōplexu. C. de inceſ.nup. vide bo. tex. xxxv. q. vij. in. c. vno. ſed ꝓ ꝯiūctis ꝑneā femininā deberēt admitti qꝛ adinuicē ſunt cognat⁊ ſibi ſuccedūt. vt in. §. vulgo inſti. de ſucce. cogna. Secinſpecta eqͥtate naͣli credo ꝙ deberēt admitti etiā ꝓ cōiūctis ꝑ lineā maſculinā qꝛ inſpecta naͣ ſunt filij ⁊ ꝯſanguinei ⁊ in eis cadit affectio naͣlis. hinc ē ꝙ quo ad mr̄imoniū impediēdū dicunt̉ ꝯſanguinei. vt in. c. ꝑ tuas deꝓba. ⁊ in. c. diſcretionē de eo qͥ cogno. ꝯſan. vx. ſue. hācopi. ſentit Bar. in. l. j. ⁊. ij. ff. de accu. ⁊ hͨ no. qꝛ faciūt admulta ⁊cͣ ¶ Ni. abbaCū agit̉ actōneIlectus filius. cali oputatō dietarū fit a fine dioceẜ loci vbi ſita ē res. ⁊ de meritis appellatōis n̄ iudex cauſe pͥncipalis ſed cui ꝯmiſſa ēppellatio cognoſce̓ debet. ita coīter ſummāt doc. ſedcto pars pͥma ſummarij nullo mō ꝓbat̉ in tex. nec puto eā verā in ſe vt. jͣ. latius ſubijciā. nā in tex. ſolū diffintur qͥs debeat cognoſce̓ de meritis appellatōis. ⁊ ideo qͦīmo ſic. Si occaſione duoꝝ reſcriptotum ad lr̄am ſuvniꝰ .ſ. in cā pͥncipali alteriꝰ in cā appellatōis ꝯtēdit̉ noniudex ſuꝑ pͥncipali ſed deputatꝰ ſuꝑ appellatōe cognoſcere debet de validitate appellatōis. ⁊ venit h̓ ad limitādū. c. paſtoralis. sͣ. eo. Diuidit̉ in duas ꝑtes. in pͥma ponitur q̄rela appellātis. in ſcd̓a ꝓuidet̉ ibi qͦ circa. ¶ Nn̄ hͨ tēpora poterat qͥs habere plura bta pͥmo ꝙ etiāneficia. naꝫ hic iſte Io. ſarracenꝰ poſſidebat tria bn̄ficiaqd̓ an̄ hodie ſit licitū dic vt in. c. gr̄a eo. ti. li. vj. ⁊ habesbo. glo. in. c. dudū. ij. de elec. plene ꝑ Io. de lig. in cle. gr̄ejͣ. e. dixi pleniſſime in repetitōe. §. qꝛ vero. jͣ. de p̄ben. c. extirpande. ¶ Nota ſcd̓o ar. ꝓ ⁊ ꝯtra ꝙ ratōe bn̄ficij qͥſortit̉ domiciliū. de quo aliqͥd. jͣ. ſed plene dixi in. c. poex ore de puile. vbi ꝑ Innoc.ſti de fo. compeuni. ⁊ jͣ. aliqͥd dicā. ¶ Noaliquid per Bar. inlr̄as in cauſa appelccutus ꝙſequi qd̓ no. ⁊unc actumnimo arripiēdo iter eunidem ꝓbatur. sͣ. c. ex parte. qꝛdi ad curiā dicit̉ ꝓſequi vt notāter ꝓbat̉ in. c. cum cāmde re iudi. ⁊ vide qḋ plene dixi in. c. ex inſinuatione. jͣ. deappel. ¶ Nota vltimo regulā ꝙ vbi cōtendit̉ de iuriſditione inter iudicē a quo ⁊ iudicē ad quem nō debēt ſimul ꝯuenire ſuꝑ hͦ articulo ſed iudex ad quem debet cognoſcere de meritꝭ appe. ꝯcordat. c. vt debitus. jͣ. de app.¶ Op. ꝯͣ tex. videtur .n. ꝙ papa nō debuit admitte̓ iſtaꝫap. cū eēt notorie fruſtratoria. nā exqͦ iſte habebat dom